Z miejskiej dżungli

Z Piotrem Ambroziakiem rozmawia Michalina Sablik

Piotr Ambroziak, Michalina Sablik

Z miejskiej dżungli

Wiesz, to jest naturalne, że stale się zmieniamy. Malarstwo figuratywne stało się dla mnie rutyną. Stojąc przed płótnem, wydawało mi się, że ciągle maluję to samo, próbuje ilustrować swoje myśli. Oczywiście nie ma w tym nic złego, ale ja mam w sobie nieustanny niepokój, ciągle stawiałem sobie pytania o sens takiego działania.

Wewnętrzne życie rzeczy wg Arpa

Natalia Cieślak

Wewnętrzne życie rzeczy wg Arpa

Wizyta na wystawie A-geometria. Hans Arp i Polska w Muzeum Narodowym w Poznaniu daje wiarę w to, że instytucja zastygła w formie, jaką nadaje jej tradycja, może się otworzyć i o(d)żyć. Witalność w tę przestrzeń tchnęły nie tylko organiczne i „ruchliwe” prace głównego bohatera prezentacji – orędownika przepełnionej optymizmem twórczości, która jest „sztuką żywiołową, naturalną, zdrową” [...]. (Re)animacja muzeum dokonała się tu także za sprawą współczesnych polskich artystów.

Przywiązani do masztu

Paweł Bień

Przywiązani do masztu

Kolorem karminowym – przypominającym odcień szminki – narysowała obrys ciała. W zasadzie – to tylko sugestia. Kobiece ciało sprowadzone zostało do owalu głowy, kilku kresek przypominających włosy, wydatnego biustu, wąskiej talii, i – ogona. Nietytułowana praca Louise Bourgeois z 2007 roku, a więc wykonana na krótko przed śmiercią artystki, to jeden z eksponatów prezentowanych na warszawskiej wystawie poświęconej zwodniczej – wedle słów Norwida, syrenie, będącej „herbem twym”.

Skąd się biorą?

Paweł Bień

Skąd się biorą?

W pracach Gramz pobrzmiewają echa masowego zachłyśnięcia się kołczingiem, fascynacji batatami, „płatną miłością” chirurgii plastycznej, postkolonialnych tęsknot w wydaniu programu Azja Express, czy – last but not least – kultu odchudzania się, ćwicząc z Chodakowską. Wydaje się, że w tej estetyzowanej wizji świata, śmiałe pociągnięcia pędzla i bezpretensjonalna szarość rysunków tuszem artystki są narzędziem umożliwiającym nam nabranie zdrowego dystansu. W dodatku – narzędziem zabawnym i pięknym.

Sztuka musi trwać

Z malarzem Piotrem Turkiem rozmawia Monika Nowakowska

Piotr Turek, Monika Nowakowska

Sztuka musi trwać

Kiedyś zapytany o to, co ja takiego właściwie maluję, musiałem odpowiedzieć, że (pomijając kwestię formy i materii malarskiej) można by to wszystko razem ująć słowem „trochę”. Chodzi o to, że tylko i wyłącznie samo szukanie rozwiązań formalnych jest dla mnie puste. Myśląc o tym, że coś musi mieć swoją jakość, staram się dla poruszanego tematu znaleźć adekwatną formę.

Piony. Poziomy

Paweł Bień

Piony. Poziomy

Z czasem, kiedy malarska składnia Józefa Hałasa krystalizuje się i krzepnie, dochodzi do feerycznego rozbłysku barw. Odważnych lub wręcz jaskrawych. Żywych lub nawet dysonansowych i krzykliwych. Jest jednak coś, co sprawa, że między płótnami z 1968 a 2014 roku jesteśmy w stanie rozpoznać bez trudu więzy formalnego pokrewieństwa. To niebywała spójność, jednomyślność dossier wrocławskiego artysty, potęguje fascynację jego tajemniczym malarstwem.

A wszystko to z potrzeby wolności

Katarzyna Zahorska

A wszystko to z potrzeby wolności

„W czasach komunizmu ciężko się było przebić w lotnictwie. Żeby zapisać się do aeroklubu trzeba było przejść specjalne badania – mój wzrok na to nie pozwalał, więc marzenia o byciu pilotem zostały zepchnięte na dalszy plan, a ja poszedłem w sztukę” – wspomina Andrzej Jarodzki. Jednakże jego pragnienia dotyczące latania urzeczywistniały się w twórczości artystycznej.

Nature morte, czyli współcześni artyści i martwa natura

Kama Wróbel

Nature morte, czyli współcześni artyści i martwa natura

Wystawa Nature morte została opowiedziana wyjątkowo prostym językiem, który w klarowny sposób obrazował ponadczasowość i atrakcyjność martwej natury. Była to również interesująca próbą uchwycenia aktualnej kondycji starego przecież tematu, jak też w pewnym sensie jego rehabilitacją. Zaprezentowane obiekty pokazały nam, że martwa natura nie musi być nudna, nawet, jeśli inspirowana jest klasycznymi kompozycjami czy nawiązuje do obrazów wielkich mistrzów.

documenta 14, czyli czego nauczymy się od Aten?

Alexandra Hołownia

documenta 14, czyli czego nauczymy się od Aten?

Ósmego kwietnia 2017 roku w Atenach otwarto dokumenta 14. Adam Szymczyk jako pierwszy kurator poszerzył tę prestiżową niemiecką wystawę o dodatkowy pokaz w Atenach, całość tytułując Ucząc się od Aten. Aktem tym zapisał się w historii światowej sztuki współczesnej. „Kryzys ekonomiczny, zadłużenia, rosnące fale uchodźców, radykalizm spowodował, że nie możemy komentować ani tłumaczyć świata tylko z perspektywy jednego miejsca…” – mówił na konferencji prasowej.

Performing the Hole

Daria Skok

Performing the Hole

Przemek Branas zdaje się realizować tę idealistyczną wizję. Jako artysta-podróżnik jest w ciągłym ruchu, wydaje się niezależny względem jednego centrum. Czerpie pełnymi garściami z innych kultur i operuje ich symbolami ze swobodą, a nawet dezynwolturą. Na wystawie Kawał ch*ja dał się poznać jako błyskotliwy obserwator współczesnych kultur wizualnych, ale także jako reżyser zmuszający odbiorcę do odegrania rytuałów, do wejścia w relację z przestrzenią specyficznego, homoerotycznego doświadczenia.

Sztuka sprzeczności i wewnętrznego buntu. Gołkowska

Kama Wróbel

Sztuka sprzeczności i wewnętrznego buntu. Gołkowska

Wanda Gołkowska – artystka powszechnie znana, a przynajmniej znana każdemu, kto choć trochę interesuje się polską sztuką współczesną. Mimo to odnoszę wrażenie, że znajomość jej dorobku nie jest szczególnie głęboka – bo czy możemy powiedzieć o niej coś więcej, niż to, że żyła we Wrocławiu, aktywnie działała w środowisku tamtejszej awangardy, zajmowała się abstrakcją geometryczną i była prekursorką konceptualizmu w Polsce?

Efekt Henryka

O krakowskim środowisku artystycznym z Aleksandrem Celustą i Mateuszem Piegzą, założycielami Galerii Henryk w Krakowie, rozmawia Zuzanna Dzwonkowska

Aleksander Celusta, Mateusz Piegza, Zuzanna Dzwonkowska

Efekt Henryka

Chcemy się otworzyć, nieustannie działać i wychwytywać to, co jest najciekawsze. Pokazywać to, co nas interesuje. Prowadzenie galerii to również przyjęcie pewnej odpowiedzialności wobec społeczeństwa. Chcemy się zajmować pracą u podstaw i oswajać publiczność ze sztuką współczesną. Ważną rolę gra tutaj postać kuratora czy galerzysty. Jesteśmy dostępni dla publiczności w piątki, kiedy galeria jest czynna dla wszystkich. Jesteśmy przede wszystkim otwarci na rozmowę. I chyba to jest najważniejsze.

Każdy widzi to, co może albo chce zobaczyć

Z Karolem Radziszewskim rozmawia Kamila Wielebska

Karol Radziszewski, Kamila Wielebska

Każdy widzi to, co może albo chce zobaczyć

Jeżeli coś jest odbierane jako skandaliczne czy prowokacyjne, to jest takie dla odbiorcy, to przede wszystkim diagnoza percepcji widza w danym kontekście. Dla mnie najciekawsza w sztuce jest możliwość poszerzania perspektywy, proponowanie alternatywnych, nieraz subiektywnych wizji. To jest właśnie to miejsce na eksperyment. Dlatego obawa przed „nowym”, „innym” i różnorakie reakcje to niejako naturalna odpowiedź na to.

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Agnieszka Cieślak

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Wystawy prac Alicji Bielawskiej wyglądają jak place zabaw lub cyrkowe areny, które rządzą się logiką snu. Kolorowe drabinki, podwieszone u sufitu liny i szarfy czy otoczone kraciastą tkaniną stożki i walce zapraszają do zabawy, są jednak uroczo nieporadne i absurdalnie niefunkcjonalne. Artystka igra z naszą percepcją, wprowadzając nas w świat po drugiej stronie lustra – tutaj nic nie jest tym, czym się wydaje.

Taniec świetlików, czyli czas zatrzymany

Monika Malessa-Drohomirecka

Taniec świetlików, czyli czas zatrzymany

Podobno irysy były ulubionymi kwiatami mistrzów ukiyo-e. W każdym razie widać je wyraźnie na drzeworycie Eishosai Choki z 1795 roku. Przedstawia on matkę i syna spacerujących po ogrodzie w majową noc. Chłopiec z przejęciem patrzy na taniec świetlików zataczających koła na nocnym niebie. Oliwkowe kimona stapiają się z rzędami irysów, a widza przyciąga rozświetlona czerń nocy.

Michał Kokot. Powrót do źródeł, czyli o artyście osobnym

Krzysztof Jurecki

Michał Kokot. Powrót do źródeł, czyli o artyście osobnym

Jeśli niekonwencjonalna twórczość fotograficzna Kokota mieści się w ramach twórczości neoawangardowej, to trudno znaleźć porównania dla jego działalności malarskiej. Z pewnością wywodzi się ona z fotografii i tradycji kultury ludowej w szerokim zakresie.

Rzeźby z przyszłości

O meandrach twórczości, realizmie rzeźby i życiu w drodze z rzeźbiarką Agatą Agatowską rozmawia Jaromir Jedliński

Agata Agatowska, Jaromir Jedliński

Rzeźby z przyszłości

Ja koncentruję się na dziele. Interesuje mnie efekt końcowy. Droga nie jest dla mnie celem, jest nim skończona rzeźba. Dla mnie przy tworzeniu ważna jest odwaga, ryzyko, umiejętność wyboru. Artysta realizuje w swej twórczości jakiś fragment nieskończonego zbioru możliwości.

Niewidzialne widzialnego. Z pudełka fotografii do fabryki aniołków

Magdalena Swacha-Komborska

Niewidzialne widzialnego. Z pudełka fotografii do fabryki aniołków

Anka Leśniak, artystka, historyczka sztuki, również jako „archiwistka” i „antropolożka” dokumentuje życie trzech kobiet: Michaliny Tatarkówny-Majkowskiej, Fifi Zastrow oraz Stanisławy Przybyszewskiej. Nie wpisują się one w aktualnie definiowane wzorce kobiece – konserwatywny i feministyczny, dlatego można powiedzieć o Leśniak, że poszukuje kobiecości – ego female.

Strona 1 z 3612345Następna »»

Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Od marionetek do robotów. Historia teatrów lalkowych w Gdańsku

Od 28 czerwca 2017 roku do 15 stycznia 2018 roku

„Bajki robotów”, 2016 r., fot. Piotr Pędziszewski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kobiece spojrzenie. O aktorstwie Antoniny Hoffmann

Od 29 czerwca 2017 roku do 4 lutego 2018 roku

Portret Antoniny Hoffmann autorstwa Julesa Vallenta, 1875, wł. MHK (źródło: materiały prasowe organizatora)

15. Przegląd Sztuki SURVIVAL

Od 23 do 27 czerwca 2017 roku

Dominika Oleś, „Artykulacja” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Making Places

Fieldoffice Architects Sheng-Yuan Huang

Od 22 czerwca do 27 sierpnia 2017 roku

Wieża widokowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

21. Międzynarodowy Festiwal Nova Muzyka i Architektura

Od 24 czerwca do 2 września 2017 roku

Tubicinatores Gedanenses (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kapelusze z głów! Unikatowa kolekcja z Muzeum Novojiczinskiego

Od 20 czerwca do 5 listopada 2017 roku

„Kapelusze z głów! Unikatowa kolekcja z Muzeum Novojiczynskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tak widzą. Panorama fotografii węgierskiej

Od 13 czerwca do 10 września 2017 roku

András Bánkuti, „Zmierzch”, Moskwa, 6 listopada 1990 © Bánkuti András (źródło: materiały prasowe organizatora)

Skarbiec. Złotnictwo archikatedry wrocławskiej

Od 13 czerwca do 24 września 2017 roku

Pastorał Biskupa Georga Koppa (fragment), Wilhem Rauscher, Fulda, ok. 1890, srebro złocone, emalie, kameryzacja, fot. Arkadiusz Podstawka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Stanisław Baj. Czarna rzeka

Od 10 czerwca do 9 lipca 2017 roku

Stanisław Baj, „Czarna rzeka” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sploty ducha, wzory codzienności

Sztuka balijska z kolekcji Krzysztofa Musiała

Od 8 czerwca do 20 sierpnia 2017 roku

„Walka kogutów”, 2007 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR