Co nie jest biografią – nie jest w ogóle. Zakopiańskie pracownie

Anna Batko

Co nie jest biografią – nie jest w ogóle. Zakopiańskie pracownie

Pracownia artysty – mogłoby się wydawać – jest miejscem szczególnym. Zwłaszcza w Zakopanem, nad którym poza czystym powietrzem unoszą się opary witkacowskiej zakopaniny i całe rzesze twórczo podchodzących do własnych historii widm. Obu Witkiewiczów, Malczewskiego, Hasiora i całego tabunu przyjezdnych ilustrujących w swoich dziełach przeżycia z metafizycznego pępka. Najgorzej jednak, jak się komuś coś wydaje. Pracownia to przede wszystkim miejsce pracy. Twórczego procesu, intymnej rozmowy i wcielania w życie nawet najbardziej pokrętnych czy też absurdalnych idei. Monotonnej, codziennej harówki, której czas wypełnia coraz bardziej żmudny research i powtarzalne do bólu czynności. Jeśli dialog, to tylko z materiałem, a jeśli monolog, to tylko taki, po którym nie można wydusić słowa? Niekoniecznie, to też, jak pokazuje pamięć zakopiańskich przestrzeni, ciągle żywa, ewoluująca, podatna na zmiany tkanka, przetapiająca i przelewająca się niczym lawa. Grana dyskusja i nierzadko ogrywana tożsamość.

Nieznośna ulotność chmur. Thorsten Goldberg

Monika Rydiger

Nieznośna ulotność chmur. Thorsten Goldberg

Thorsten Goldberg to artysta, który swoje działania artystyczne sytuuje w przestrzeni publicznej, szukając miejsc o złożonym kontekście, zarówno pod względem fizykalnym, jak i znaczeniowym. Intrygują go odniesienia danego miejsca do historii, pamięci, topografii, lokalnej społeczności. Działania twórcy są zazwyczaj nieagresywne w formie, pomyślane bardziej jako wyważone interwencje, które mają wytrącić przechodnia z biernego odbierania przestrzeni. Często sytuuje swoje prace na styku natury i kultury materialnej, dociekając ulotności zjawisk bądź dotykalnej konkretności materii.

Rzeźbiarz

O wystawie Jerzy Jarnuszkiewicz. Notatki z przestrzeni

Lena Wicherkiewicz

Rzeźbiarz

Notatki z przestrzeni pozwalają zaobserwować przemiany, jakie następowały w twórczości Jerzego Jarnuszkiewicza, docenić jego wkład w historię sztuki najnowszej. Mimo monumentalności projektu, nie gubi on przestrzeni osobistej, pozostawia miejsce na notatkę, na odręczny zapis: wystawa kreśli też świat własny artysty, ujmuje jego wrażliwość, dążenia, emocjonalność.

Sztuka w przestrzeni publicznej

Z Pawłem Althamerem rozmawia Anna Podsiadły

Paweł Althamer, Anna Podsiadły

Sztuka w przestrzeni publicznej

Od długiego czasu nie interesują mnie indywidualne programy. Indywidualizm jako cecha szczególna, albo tzw. wystawy autorskie, po prostu mnie znużyły. Mam ich za sobą dosyć dużo. Tego rodzaju wystąpienia przestały mnie po prostu fascynować tak, jak fascynują mnie działania z udziałem osób postronnych.

Każdy widzi to, co może albo chce zobaczyć

Z Karolem Radziszewskim rozmawia Kamila Wielebska

Karol Radziszewski, Kamila Wielebska

Każdy widzi to, co może albo chce zobaczyć

Jeżeli coś jest odbierane jako skandaliczne czy prowokacyjne, to jest takie dla odbiorcy, to przede wszystkim diagnoza percepcji widza w danym kontekście. Dla mnie najciekawsza w sztuce jest możliwość poszerzania perspektywy, proponowanie alternatywnych, nieraz subiektywnych wizji. To jest właśnie to miejsce na eksperyment. Dlatego obawa przed „nowym”, „innym” i różnorakie reakcje to niejako naturalna odpowiedź na to.

Wanda Czełkowska w Królikarni: retrospekcja, po elipsie

Lena Wicherkiewicz

Wanda Czełkowska w Królikarni: retrospekcja, po elipsie

Wystawa Wandy Czełkowskiej zbudowana została wokół dwóch pojęć-wątków: retrospekcji i elipsy, zaczerpniętych z dziedzin językoznawstwa i teorii filmu, ukazuje realizowany w jej twórczości proces przejścia od rzeźby tradycyjnej do instalacji, od figuracji i ekspresji do refleksji o przestrzeni, zajmowanym miejscu, od kształtu, masy, materii do zjawiska „rozprzestrzeniania”, wyznaczania, anektowania przestrzeni.

Trudna sztuka instalacji

Ewa Izabela Nowak

Trudna sztuka instalacji

Tak jak chiński artysta w pogoni za realizacją swojej obsesyjnej koncepcji ekonomicznego konfliktu wstrząsającego światem zupełnie zlekceważył wyjątkowe wnętrze Grand Palais, tak Olafur Eliasson spokojnie i z dużym szacunkiem pochylił się nad wielowiekową historią barokowego pałacu i ogrodów w Wersalu.

Materiały, które mówią

O rzeźbach Tony'ego Cragga

Paweł Polit

Materiały, które mówią

Czy Cragg nawiązuje w najnowszej fazie swojej twórczości do tradycji artystycznej innej niż ta wyznaczona Tatlinowską koncepcją kultury materiałów, tak istotną dla poczynań minimalistów? Zdecydowana odpowiedź na to pytanie wydaje się przedwczesna. Warto jednak przyjrzeć się bliżej najnowszym pracom Cragga [...].

Universum Bałki

Marta Wróblewska

Universum Bałki

Miarą twórczości Bałki jest sam Bałka. Niczym Le Corbusier opracował swój porte-parole, rodzaj autorskiego Modulora zgodnie ze skalą własnego ciała. Ciało artysty służy jako metryczny punkt referencyjny, ale także źródło zmysłowych doświadczeń, przeniesione na obiekty artystyczne i w nich zakodowane.

Bunt przedmiotów

Zofia Cielątkowska

Bunt przedmiotów

Dada – kierunek kojarzony ze śmiechem, absurdem, wymieniany często jednym tchem z surrealizmem. Tylko jak dziś żartować i śmiać się skoro tak bardzo nie jest do śmiechu?

Wolna Akademia

Małgorzata Jankowska

Wolna Akademia

Orońsko znajduje się w ciągłym ruchu, jest miejscem naznaczonym tymczasowością, miejscem chwilowych spotkań, czasowych pobytów i zmieniających się tendencji, ale nawet te chwilowe obecności zostają na nim zapisane, tworząc płynną, „żywą” tożsamość. Istotną częścią tego wiecznego ruchu są warsztaty i plenery, które począwszy od dekady lat 60. kontynuują w pewnym sensie tradycję Wolnej Akademii Orońskiej, przyciągając artystów i studentów zarówno z Polski, jak i zagranicy.

O rzeźbach w przestrzeni publicznej

Z Sylwestrem Ambroziakiem rozmawia Anna Podsiadły

Sylwester Ambroziak, Anna Podsiadły

O rzeźbach w przestrzeni publicznej

Traktuję widza indywidualnie i mój przekaz jest indywidualny. W takiej „konfrontacji” nie boję się… mój przekaz jest autentyczny. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że pierwsze spotkanie z moimi pracami może być nawet szokujące i początkowo widz może reagować odrzuceniem i negacją, ale to tylko pierwsze wrażenie.

Is anyone out there? „Rytuał Narcyzów” A. Bednarczyka

Monika Bartoszek

Is anyone out there? „Rytuał Narcyzów”  A. Bednarczyka

Andrzej Bednarczyk powołał do życia Narcyza współczesnego, choć posłużył się kulturowym cytatem – wiernie odtworzył i powielił figurę znaną z obrazu Caravaggia. Materia rzeźbiarska jest przy tym wyłącznie tłem akcji, przekaz budują umieszczone na jej powierzchni kompozycje graficzne, tekstowe lub obrazowe komunikaty.

Pejzaż ze sztuką, czyli V Festiwal Landartu

Sławomir Marzec

Pejzaż ze sztuką, czyli V Festiwal Landartu

Dlaczego jednak dzisiaj land art powraca? Coraz częściej artyści opuszczają galerie, by tworzyć efemeryczne wydarzenia, by bezpośrednio uczestniczyć w codzienności. Splata się to także z przekształceniami architektury krajobrazu, która staje się coraz bardziej doraźna i jednorazowego użytku.

Małe prace wielkich artystów na wystawie „The Touch”

O znaczeniu manualności w sztuce oraz o wystawie The Touch w Berlinie z Eulalią Domanowską rozmawia Urszula Usakowska-Wolff

Eulalia Domanowska, Urszula Usakowska-Wolff

Małe prace wielkich artystów na wystawie „The Touch”

Dotykamy chłodnych ekranów, wytworów wysokiej technologii, a nie materii kojarzącej się z dotykiem – czyli miękkiej, ciepłej i zazwyczaj organicznej, jak tkanina, futro, glina czy ludzkie ciało. Smartphony i inne urządzenia jawią się w tej perspektywie jako substytut dotyku w naszej mało haptycznej kulturze zachodniej.

Jak (nie) zostałem księżniczką

Janusz Noniewicz

Jak (nie) zostałem księżniczką

To mnie zainteresowało, to mnie przyciągnęło. Że w galerii rzeźby pokazuje się sukienki. W ten oto sposób sukienki stają się niezależnymi od garderoby obiektami. Obiektami przestrzennymi. Niczym rzeźby. Po drugie przyciągnął mnie do Orońska fakt, że dziełem artystki sztuk plastycznych stały się sukienki. Pomyślałem sobie, że w ten oto sposób – być może – rodzi się artystyczna autonomia sukienki (mody?).

Sposób na klasyka

O jubileuszowej wystawie Jana Szczepkowskiego

Monika Bartoszek

Sposób na klasyka

Reinterpretacja jest zawsze zabiegiem ryzykownym, który niekoniecznie przybliży twórczość artysty, a może ją nawet zagmatwać. Na gruncie sztuki rzeźbiarskiej w ostatnich latach odnotowano wiele takich prób, bardziej lub mniej udanych, które zasiały wątpliwości i rozpoczęły dyskusję nad granicami wolności kuratora.

„Patrz, jak pięknie, prawie tak, jak w filmach”

O wystawie Huberta Czerepoka Redrum

Marcelina Palińska

„Patrz, jak pięknie, prawie tak, jak w filmach”

Swoją aktywnością twórczą Hubert Czerepok zwraca uwagę na kwestię funkcjonowania dzieł w kulturze. Pokazuje jak można bawić się obrazami, grać z nimi, dokonywać ich trawestacji.

Strona 1 z 212Następna »

Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wyspiański. Nieznany

Od 16 stycznia do 5 maja 2019 roku

Stanisław Wyspiański, Zadumana. Życie. tygodnik ilustrowany, literacko-artystyczny, Rok 2, 1898, nr 50

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR