Dzień, którego nie było

Natalia Cieślak

Dzień, którego nie było

Andrzej Stoff, który badał związki literatury i astronomii, stwierdził, że artysta może odnieść się do zjawisk pozaziemskich jedynie poprzez projektowanie na Wszechświat tego, co ludzkie: „Tylko w ten sposób, inaczej niż nauka, może cokolwiek o nim powiedzieć”. Tym właśnie tropem idzie Katarzyna Tretyn-Zečević. Przywołując różne metody eksploracji kosmosu, wskazując na postępujący w czasie rozwój techniki i metodologii badawczej czy metaforyzując zjawiska astronomiczne i transponując je w zupełnie nowe konteksty, akcentuje zależność między sferą naukowego doświadczenia a płaszczyzną ludzkiej autorefleksji.

Michał Kokot. Powrót do źródeł, czyli o artyście osobnym

Krzysztof Jurecki

Michał Kokot. Powrót do źródeł, czyli o artyście osobnym

Jeśli niekonwencjonalna twórczość fotograficzna Kokota mieści się w ramach twórczości neoawangardowej, to trudno znaleźć porównania dla jego działalności malarskiej. Z pewnością wywodzi się ona z fotografii i tradycji kultury ludowej w szerokim zakresie.

Halucynogenne wizje czy odmienna rzeczywistość?

Anna Tuschik

Halucynogenne wizje czy odmienna rzeczywistość?

Marcin Zawicki stworzył na płótnach świat, w którym elementy natury przeplatają się z elementami cywilizacji ludzkiej. Kuratorka wystawy, Marta Smolińska nazywa malarza „Arcimboldem epoki naturokultury”, ponieważ w jego obrazy „wkraczają elementy hybrydalne, a wśród nich plastikowe wytwory przemysłu, które wrastają w przyrodę, bo nigdy nie ulegną biodegradacji”.

Pomiędzy dokumentem a fikcją

Anna Tuschik

Pomiędzy dokumentem a fikcją

Wystawa Terytorium Komanczów w toruńskiej Galerii Sztuki Wozownia była przeglądem twórczości filmowej Anny Baumgart. Tytuł ekspozycji zaczerpnięty został z książki Arturo Péreza-Reverte – pisarza pracującego w przeszłości jako korespondent wojenny – który określił tak miejsca niebezpieczne, gdzie wstępuje się podejmując ryzyko, wbrew instynktowi, który każe się zatrzymać i zawrócić.

Czego nauczył mnie Tata

O fotografii zbliżającej ludzi i wspólnym milczeniu o ważnych rzeczach z fotografką Magdaleną Wdowicz-Wierzbowską rozmawia Sonia Milewska

Magdalena Wdowicz-Wierzbowska, Sonia Milewska

Czego nauczył mnie Tata

Niezależnie od projektu, jaki realizuję, zawsze gdy fotografuję ludzi, staram się wejść do ich domów. Bo też wnętrza bardzo dużo o człowieku mówią, przedmioty, jakimi się otaczamy, nasze zwierzęta. Bardzo lubię, oprócz czystego portretu, zdjęcia człowieka w jego prywatnej przestrzeni.

Ewa Kuryluk. Zanurzona w człekopejzażu

Mateusz Promiński

Ewa Kuryluk. Zanurzona w człekopejzażu

Człekopejzaż to szczególny rodzaj pejzażu. Człowiek nie jest w nim jedynie sztafażem – elementem dodanym, zgodnie z etymologią wyrazu – przyozdabiającym kompozycję dzieła. Jego obecność jest równoważna wobec tła, stanowi zwornik całej struktury, jego integralną część.

Ciało jako forma tekstowa: na styku ciałopisania i ciałoczytania

Marta Smolińska

Ciało jako forma tekstowa: na styku ciałopisania i ciałoczytania

Małgorzata Dawidek uprawia więc kolejną odmianę ciałopisania, pisząc samą sobą w przestrzeni kadru i przywołując gesty wręcz archetypowe: kołysanie dziecka, klęczenie czy instynktowne zasłanianie się przed nadchodzącym uderzeniem. Ciało jako medium pamięci łączy zatem pamięć indywidualną z pamięcią kulturową.

Forma a proces twórczy

Anna Tuschik

Forma a proces twórczy

Marek Rogulski jest artystą niezależnym, który stworzył własny program artystyczny Poza Postmodernizm. Jego zdaniem dorobek modernizmu i postmodernizmu narzuca ludzkiej świadomości zbyt wiele ograniczeń, które można pokonać tylko poprzez skoncentrowanie się na rozwoju świadomości istnienia.

Powrót do Silesii

Roksana Ligocka

Powrót do Silesii

Eksplorowanie fotografii dawnej przez współczesnych artystów nosi znamiona pewnej nostalgii. Uczucie to zostaje spotęgowane, gdy technikę tę stosuje się do ukazania trudnych tematów. W przypadku georgii Krawiec oraz Ute Lindner są to kwestie rozstania i opuszczenia rodzinnego domu. Połączenie techniki i tematu zaowocowało ciekawymi projektami, w których obie artystki „próbują określić siebie w odniesieniu do Śląska”, pojmowanego w kategoriach heterotopii.

Magazyn 05: laury, festiwale… konflikty?

Kamila Dworniczak-Leśniak

Magazyn 05: laury, festiwale... konflikty?

Sezon festiwali 2015 można uznać za rozpoczęty – pytanie tylko, czy będzie udany? I co tak naprawdę znaczy „udany”, wzbudzający ogólny aplauz czy może rozpoczynający dyskusję albo… konflikt?

W strzępkach jest (nasze) życie

Izabela Kiełek

W strzępkach jest (nasze) życie

Czy uda mi się spełnić marzenia? Czy sprostam oczekiwaniom? Ile tak naprawdę zależy tylko ode mnie? Pytania, które towarzyszą nam w życiu codziennym skondensowały się na wystawie Trzymam się powietrza. Anna Płotnicka za pomocą różnych środków przekazu chwyta najdrobniejsze aspekty codzienności i wystawia je na widok publiczny.

O duchowości w fotografii

Roksana Ligocka

O duchowości w fotografii

Wyjątkowość twórczości Demidowskiego i Sudzińskiego polega na pracy z wielkoformatowymi aparatami, samodzielnym wywoływaniu zdjęć z użyciem tradycyjnych technik, reprezentacji dawnego – jak stwierdził kurator wystawy – „neoromantycznego”, poetyckiego nurtu w fotografii, w dobie cyfryzacji.

Oblicza cielesności

Roksana Ligocka

Oblicza cielesności

Odwołując się do tematu cielesności, artyści wiążą swoją sztukę z życiem, skupiają się na relacji z odbiorcą, która zachodzi łatwiej właśnie „na poziomie ciała”. Innowacyjność projektu Cielesne kontinuum polega jednak na podejmowaniu tego zagadnienia bez ukazywania ciała ludzkiego, przez co poszerza się pole interpretacji.

Rozumienie widzenia

Jerzy Olek

Rozumienie widzenia

John Ruskin uważał, że „największym dokonaniem człowieka w świecie jest to, że potrafi widzieć…” i dodawał w Malarzach współczesnych: „Wyraźnie widzieć to poezja, proroctwo i religia w jednym”. Tak, widzenie jest niewątpliwie unikalnym rodzajem zmysłowego doświadczenia, ale jakże przy tym mało wiarygodnym.

Mięso i lukier

Natalia Cieślak

Mięso i lukier

Martwe przedmioty, organiczne szczątki, nasza własna cielesność – wiele jest źródeł nieprzyjemnego, a przez to niepożądanego uczucia mdłości. Odruchy te są reakcją obronną organizmu, bo – jak pisze Kristeva – „odsuwają (…) i odwracają od nieczystości”.

PERSONA w dwóch osobach

Nancy Skolos & Thomas Wedell

Anna Grabowska-Konwent

PERSONA w dwóch osobach

Nancy Skolos i Thomasa Wedella to najczęściej niezwykle ciekawe i złożone obrazy, których kompozycja stanowi wyzwanie dla odbiorcy. Przywykliśmy już to tego, że projektanci „zmuszają nas” do rozszyfrowywania tekstów, a w tym przypadku dodatkowo tworzą iluzjonistyczne zagadki w postaci efektu głębi przestrzennej na dwuwymiarowym arkuszu papieru.

Tchnienie w tkankę obrazu

Z Magdaleną Moskwą o jej najnowszej wystawie Cielesność obrazu rozmawia Katarzyna Kowalska

Magdalena Moskwa, Katarzyna Kowalska

Tchnienie w tkankę obrazu

Obraz zawsze odczuwałam jako coś bardzo żywego. Sama do końca nie wiem, na czym to polega. Pewne jest, że kiedy maluję, czuję, że mam z obrazem realną wymianę. Ja po prostu oddaję siebie, a obraz mnie prowadzi wysyłając żywe impulsy. Nauczyłam się iść za obrazem i nie walczyć z nim. Z drugiej strony, nie czuję żeby obraz był czymś osobnym, oderwanym ode mnie.

W brzuchu różowej chmury

O Przypadku Antoniny L. Izabelli Gustowskiej w toruńskiej Wozowni

Marta Smolińska

W brzuchu różowej chmury

Zdarzają się takie wystawy, które spadają na odbiorcę niczym otulający, zmysłowy obłok. Tak właśnie zadziałał na mnie “Przypadek Antoniny L.” Izabelli Gustowskiej, prezentowany w toruńskiej Galerii Sztuki Wozownia. Dotknął mnie różową kolorystyką, migającymi, zmiennymi obrazami, fascynującą i tajemniczą “narracją”, filmowością, dźwiękami płynącymi ze wszystkich stron i nakładającymi się na siebie w całej przestrzeni, którą z kolei zaczynało rezonować moje ciało.

Strona 1 z 212Następna »

Wydarzenia

W nocy twarzą ku niebu

Od 27 kwietnia do 16 czerwca 2019 roku

Plakat wystawy W nocy twarzą ku niebu (źródło: materiały prasowe)

Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce

27 kwietnia 2019 roku

27 kwietnia 2019 – Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce (źródło: materiały prasowe)

Prototypy 02: Codex Subpartum

Od 12 kwietnia do 9 czerwca 2019 roku

Joseph Beuys, Beuys by Warhol, grafika, 1980 (źródło: materiały prasowe)

Planetarium – wystawa Jiříego Kovandy

Od 11 kwietnia do 30 maja 2019 roku

Jiří Kovanda, Na ruchomych schodach… Odwrócony, wpatruję się w oczy osoby stojącej za mną…, performans, Praga, 1977 r. (źródło: materiały prasowe)

16. Festiwal Misteria Paschalia: kierunek Włochy

Od 15 do 22 kwietnia 2019 roku

Festiwal Misteria Paschalia, fot. Krakowskie Biuro Festiwalowe (źródło: materiały prasowe)

Design 32. Przyszłość polskiego designu zaczyna się tutaj

Od 11 maja do 2 czerwca 2019 roku

AS Szczecin, Gabriela Rybicka, Zestaw mebli wielofunkcyjnych (źródło: materiały prasowe)

Wajda

Od 6 kwietnia do 8 września 2019 roku

Andrzej Wajda, fot. Joanna Helander, ze zbiorów Ośrodka KARTA (źródło: materiały prasowe)

Płynna Pamięć Marco Angeliniego

od 26 kwietnia do 24 maja 2019 roku

Marco Angelini, 559, 2017,RAGION DI STATO, 60×60 cm, płótno, technika mieszana (źródło: materiały prasowe)

Jan Berdyszak: Puste = Prawie Wszystko

Od 22 marca do 12 maja 2019 roku

Wystawa Jana Berdyszaka, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, fot. Jerzy Bartkowski/fotobank (źródło: materiały prasowe)

Poza słowami – Katarzyna Józefowicz

Od 30 marca do 19 maja 2019 roku

Katarzyna Józefowicz, gry, 2001–2003, tektura, papier z ulotek reklamowych, ok. 21 000 elementów, dokumentacja z 2015 roku z wystawy indywidualnej habitat w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie autorstwa B. Górki (źródło: materiały prasowe)

więcej wydarzeń