Fotograficzne kręgi. Podsumowanie 2016 roku

Krzysztof Jurecki

Fotograficzne kręgi. Podsumowanie 2016 roku

Co dzieje się z polską fotografią w drugiej połowie drugiego dziesięciolecia XXI wieku, gdzie ona zmierza, jaki reprezentuje poziom: artystyczny, wystawienniczy i świadomościowy? Oczywiście nie można odpowiedzieć definitywnie na te pytania, ponieważ tylko z pewnego dystansu analiza tego typu zjawisk jest miarodajna.

Miesiąc Fotografii w Bratysławie

Krzysztof Jurecki

Miesiąc Fotografii w Bratysławie

Tegoroczny Miesiąc Fotografii w Bratysławie związany był z publikacją trzeciego tomu The History of European Photography, poświęconego latom 1970-2000, a nawet był podporządkowany temu wydarzeniu. Festiwal zaaranżowany został jest w kilku grupach tematycznych. Niniejszy tekst stanowi ich krótki i wybiórczy przegląd.

Moc sakralizacji

Z Andrzejem Różyckim, fotografem, członkiem Grupy Zero 61 i Warsztatu Formy Filmowej, rozmawia Krzysztof Jurecki

Andrzej Różycki, Krzysztof Jurecki

Moc sakralizacji

Ja od wielu lat mówię wszystkim, że pokornie uczę się od autentycznych twórców ludowych, a szczególnie od artystów naiwnych: umiejętności upraszczania form, zdolności używania symboli oraz pasji i żarliwości w pracy nad swoimi dziełami.

Nibyland

Krzysztof Jurecki

Nibyland

Września jest w interpretacji Lacha niczym miasteczko Twin Peaks z serialu Davida Lyncha, skrywa różne tajemnice. Prócz wydobywania drobnych zdarzeń fotograf pokazuje nam swą pesymistyczna wizję, nie tylko tego konkretnego miasta, ale Polski prowincjonalnej lub Polski w ogóle.

Fotografowanie to reagowanie na rzeczywistość

O projekcie European Eyes on Japani współczesnych próbach uchwycenia odmiennej kultury z Łukaszem Rusznicą rozmawia Sonia Milewska

Łukasz Rusznica, Sonia Milewska

Fotografowanie to reagowanie na rzeczywistość

Mój sposób na fotografowanie to reagowanie na rzeczywistość, wchodzenie z nią w relacje – żeby to mogło się wydarzyć, musiałem tam być i skupić się na tym, co mnie otacza, a nie na konstrukcie, który stworzyłem sobie w domu, czytając Wikipedię.

Annemarie Schwarzenbach. Wypełniona obrazami świata

Dorota Groyecka

Annemarie Schwarzenbach. Wypełniona obrazami świata

Pisarka, podróżniczka, fotografka. Czarna owca. W dużej mierze do zapomnienia Annemarie przyczyniła się matka, która po śmierci córki zniszczyła większość jej korespondencji i sprzeciwiała się rozpowszechnieniu jej twórczości.

Czego nauczył mnie Tata

O fotografii zbliżającej ludzi i wspólnym milczeniu o ważnych rzeczach z fotografką Magdaleną Wdowicz-Wierzbowską rozmawia Sonia Milewska

Magdalena Wdowicz-Wierzbowska, Sonia Milewska

Czego nauczył mnie Tata

Niezależnie od projektu, jaki realizuję, zawsze gdy fotografuję ludzi, staram się wejść do ich domów. Bo też wnętrza bardzo dużo o człowieku mówią, przedmioty, jakimi się otaczamy, nasze zwierzęta. Bardzo lubię, oprócz czystego portretu, zdjęcia człowieka w jego prywatnej przestrzeni.

Roberta Rauschenberga sny o Związku Radzieckim

W kontekście fotografii

Krzysztof Jurecki

Roberta Rauschenberga sny o Związku Radzieckim

Twórczość Rauschenberga „rozbiła” dotychczasowy monolit malarstwa abstrakcyjnego ekspresjonizmu i otworzyła drogę przede wszystkim dla „nagiej fotografii” (określenie Rolanda Barthes’a), która istniała w mass-mediach w postaci fotografii popularnej. Rauschenberg otworzył przed następnymi pokoleniami swoiste archiwum o określonym początku, jednak bez konkretnej kodyfikacji i bez ostatecznego końca.

Zofia Chomętowska. Bez fotografii życie do luftu

Dorota Groyecka

Zofia Chomętowska. Bez fotografii życie do luftu

Uwielbia prowadzić, samochody będą częstymi bohaterami jej zdjęć. Kariera rozpędza się – zostaje przyjęta do Fotoklubu Polskiego, Polskie Towarzystwo Fotograficzne mianuje ją wiceprezesem, a gratulacje z okazji wystawy podsumowującej dziesięciolecie pracy twórczej fotografki przesyła sam Ignacy Witkiewicz („jestem wprost zachwycony (…). Zasadnicza jest Pani fenomenalna zdolność kompozycji”). Ale wojna wszystko wyhamowuje, rozdaje inne karty.

To, co istotne? Podsumowanie 2015 roku w fotografii polskiej

Krzysztof Jurecki

To, co istotne? Podsumowanie 2015 roku w fotografii polskiej

Jaki to był rok? Dla jednych dobry, dla drugich zły. Środowisko czeka na nowy periodyk fotograficzny oraz na dofinansowanie innych poza Krakowem i Łodzią festiwali fotograficznych. Liczymy na nowe wystawy problemowe, zarówno historyczne, dotyczące postaci historycznych, jak i współcześnie działających twórców.

Gisèle Freund i przyjaciele

Dorota Groyecka

Gisèle Freund i przyjaciele

Gisèle Freund była przeciwniczką zdjęć pozowanych, nie retuszowała ich, eksperymentowała z kolorową fotografią, kiedy w prasie francuskiej ukazywały się wciąż wyłącznie czarno-białe zdjęcia. Według niej kolory były bliższe prawdzie, bliższe życiu. I tak dzięki Freund możemy dziś zobaczyć i niemal poczuć rubinowy, pluszowy szlafrok Joyca, podziwiać błękitną, wzorzystą kanapę, na której Woolf odpoczywała.

Urzekająca paralaksa?

Krzysztof Jurecki

Urzekająca paralaksa?

Pokaz składa się z luźnych grup fotografii, które zwrócić mają uwagę na niedostrzegane zazwyczaj sposoby obrazowania, wynikające z zastosowanej formy czy rozgrywki formalnej. W katalogu mamy zaś przedstawioną eseistyczną narrację próbującą w inny sposób, z pozycji antropologii obrazu, tłumaczyć zarysowane w przestrzeni wystawy problemy.

Hawaikum. Czułe eseje o polskim kiczu

Dorota Groyecka

Hawaikum. Czułe eseje o polskim kiczu

Według Oscara Wilde’a tylko płytcy ludzie nie oceniają po wyglądzie, a tajemnica tego świata leży w tym, co widoczne. Tę widzialną zagadkę polskiego krajobrazu autorzy Hawaikum spróbowali z pewną perwersyjną przyjemnością rozgryźć, zrozumieć.

Mariam Sitchinava. Zimą światło jest miękkie

Dorota Groyecka

Mariam Sitchinava. Zimą światło jest miękkie

Nagość na zdjęciach Sitchinavy wkomponowana jest w otoczenie, wydaje się czymś oczywistym, a zarazem delikatnym, ulotnym. Z jednej strony fotografka nadaje swoim bohaterkom eteryczny charakter, osadzając je w sennej, odrobinę odrealnionej konwencji retro, z drugiej podkreśla cechy, z których od czasów królowej Tamary słyną gruzińskie kobiety – siłę i dumę.

Zofia Rydet. Balsamowanie czasu

HISTORIA JEDNEGO OBRAZU

Dorota Groyecka

Zofia Rydet. Balsamowanie czasu

Pracownia artysty nie należała do tych bezdusznych pomieszczeń, których fotografowania Rydet tak bardzo chciała uniknąć. Przestrzeń pełna była tworzących bardzo określony klimat przedmiotów. Znajdywały się w niej zarówno rzeczy niezbędne do pracy – lampy na statywach, odczynniki, liczne aparaty i obiektywy, jak i te służące odpoczynkowi.

Prawda losu ludzkiego według Zofii Rydet?

Krzysztof Jurecki

Prawda losu ludzkiego według Zofii Rydet?

Czy podstawowy problem Zapisu socjologicznego, „prawda losu” ludzkiego, został pokazany na wystawie w Warszawie w odpowiedzialny i wartościowy sposób? Czy w ogóle takie założenie jest do udowodnienia za pomocą fotografii? Na wystawie w Warszawie zaprezentowano jedynie inwentarz, bardziej szkicownik Zapisu, niż jego oryginał.

Fotografia w Kownie. XII Kaunas Photo

Krzysztof Jurecki

Fotografia w Kownie. XII Kaunas Photo

Festiwal ma duże znacznie, gdyż prezentuje potencjalnie całą fotografię europejską w różnych kontekstach i relacjach. Nie ma państw czy artystów uprzywilejowanych, jak często dzieje się to w Europie Zachodniej czy USA. Dlatego należy poszukiwać tu ważnych zjawisk i nowych nazwisk.

Kobieta z tatuażem

HISTORIA JEDNEGO OBRAZU

Dorota Groyecka

Kobieta z tatuażem

Roman Vishniac wraz z rodziną przypłynął do Nowego Jorku w Nowy Rok 1941. Nie wiadomo, czy Marę, Lutę, Romana i Wolfa ktoś wypatrywał w porcie, jednak w mieście czekał już na nich świat, który zostawili za sobą – uwieczniony na negatywach Vishniaca, wywiezionych z Europy i ocalonych od zniszczenia przez znajomych fotografa.

Strona 1 z 612345Następna »»

Artykuły

Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Bownik. Wyobraź sobie czasy, w których wszystkie rekordy już padły

Od 20 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Bownik, „Passage”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Prabhakar Pachpute i Rupali Patil. Zwiastunki chaosu

Od 28 stycznia do 18 czerwca 2017 roku

Prabhakar Pachpute, „Góra ucieczki”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Starzyk. Gazetowe obrazki

Od 27 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Marek Starzyk, Bez tytułu, 1999–2000 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR