ZSRR w nowym kinie rosyjskim

Katarzyna Syska

ZSRR w nowym kinie rosyjskim

Nostalgiczny zwrot w kulturze rosyjskiej nie jest już dziś hipotezą, lecz faktem stwierdzonym przez badaczy wielu dziedzin rosyjskiej współczesności. Przypadek Rosji z jednej strony wpisuje się w ogólnoświatowe tendencje – modę na retro, kontestowanie następstw globalizacji i postępu naukowo-technicznego, z drugiej zaś nosi znamiona specyficznie rosyjskie, bowiem przedmiotem nostalgii jest przede wszystkim ZSRR, a deklarowana przez znaczną część społeczeństwa tęsknota za sowiecką przeszłością stanowi podstawę polityki tożsamościowej Kremla.

Kino postwolnościowe

Magdalena Urbańska

Kino postwolnościowe

Polskie kino od połowy pierwszej dekady XXI wieku podejmuje próbę zbudowania nowej narracji tożsamościowej poprzez spoglądanie w przeszłość kraju. Spojrzenia te są tak różne, jak różne jest dziś pojmowanie samej tradycji narodowej czy rozumienie patriotyzmu: od tonacji heroicznej po oskarżycielską czy – jak pisał Jan Józef Lipski w Dwóch ojczyznach, dwóch patriotyzmach – służącą megalomanii narodowej lub krytycznym gorzkim obrachunkom.

Nadzieje i złudzenia. Polskie wizje koprodukcji

Marcin Adamczak

Nadzieje i złudzenia. Polskie wizje koprodukcji

Polskie środowisko filmowe po przełomie roku 1989 wiązało duże nadzieje z możliwością szerszego wejścia w system europejskich koprodukcji. Był to wyraz chęci integracji z upragnionym od dekad światem Zachodu i stania się wreszcie jego nierozerwalną częścią. Kusiły ogromne z perspektywy postsocjalistycznej Polski zasoby kapitałowe europejskich przemysłów filmowych, jawiące się przede wszystkim jako szansa na podniesienie poziomu rodzimej kinematografii, zapóźnionej wówczas technologicznie i produkcyjnie.

Ziemia drży. W nas

Urszula Wolak

Ziemia drży. W nas

Po rozgrywającej się w Paryżu Przeszłości (2013) Asghar Farhadi akcentuje swój powrót na irański grunt mocnym wejściem, rozpoczynając Klienta trzęsieniem ziemi. Bloki w Teheranie drżą w posadach, a mieszkańcy opuszczają mieszkania w popłochu.

Nie tylko Warszawa. Jak miasta i regiony produkują polskie filmy

Natalia Stysło

Nie tylko Warszawa. Jak miasta i regiony produkują polskie filmy

Czasy samodzielnych produkcji filmowych, finansowanych przez jeden publiczny lub prywatny podmiot, dawno już odeszły w niepamięć. Dziś, aby domknąć budżet, trzeba mieć wielu partnerów, a chętnych do inwestowania w produkcję filmową znajdziemy wśród firm farmaceutycznych, operatorów telekomunikacyjnych czy banków.

Wiek klęski. Kino Wojciecha Smarzowskiego

Magdalena Podsiadło

Wiek klęski. Kino Wojciecha Smarzowskiego

Kolejne filmy Wojciecha Smarzowskiego stają się pasem transmisyjnym polskości: nowoczesnej w wyrazie, ale tradycyjnej w treści. Odwołanie do rozpoznawalnych mitologii i schematów oraz determinacja, z jaką reżyser eksploruje krąg przeklętych polskich tematów, oddały mu rząd dusz nad współczesną publicznością.

Amatorskie Kluby Filmowe. Zapomniany fenomen PRL-u

Paulina Haratyk

Amatorskie Kluby Filmowe. Zapomniany fenomen PRL-u

Amatorskie Kluby Filmowe (w skrócie: AKF-y) – fenomen z okresu PRL-u angażujący czas wolny tysięcy Polek i Polaków, niezależnie od ich miejsca zamieszkania, wieku, wykształcenia i zawodu. Choć zjawisko to w trakcie prawie trzech dekad swojego istnienia przeistoczyło się w ruch o niemalże masowym charakterze, zostało później prawie zupełnie zapomniane.

Technologia odwraca nas od siebie

Misją sztuki jest uszlachetniać człowieka, a nie zaspokajać – mówi JERZY TRELA. Aktor w rozmowie z URSZULĄ WOLAK opowiada o swym zawodzie jako największym nałogu. Mówi o nauczaniu sztuki aktorstwa, naturszczykach oraz dzieli się z nami m.in. spostrzeżeniami na temat wyzwań, jakie stoją przed młodymi aktorami, rozdartymi często między teatrem a grą w telenowelach

Jerzy Trela, Urszula Wolak

Technologia odwraca nas od siebie

Dobry aktor jest jak malarz. Nie maluje obrazu, bo ktoś mu każe, tylko dlatego, że musi. To wewnętrzny przymus. Kto by pomyślał, że wysyp tak wielu talentów zapoczątkuje w latach 20. XX wieku migracja intelektualistów i artystów z Europy do USA?

W dusznej poczekalni dziejów

O fascynacji Robertem Altmanem, błędnym kole dziejów i politycznej przyszłości Europy z reżyserem Danisem Tanoviciem rozmawia Diana Dąbrowska

Danis Tanović, Diana Dąbrowska

W dusznej poczekalni dziejów

Każde społeczeństwo ma swoje duchy. Ja mam problem z tym, że cokolwiek analizujemy, ciągle dryfujemy na powierzchni i nie chcemy wniknąć głębiej. Nie ma w ogóle myślenia o przyszłości, zaś przeszłość nieustannie nie chce przeminąć i tak tkwimy sobie w dusznej poczekalni dziejów. Czekamy na nie wiadomo co.

Wtuleni w pustkę

Joanna Łuniewicz

Wtuleni w pustkę

W świecie wykreowanym przez Jorgosa Lantimosa samotność – dławiąca, rozpaczliwa i nieskończenie gorzka – jest podstawowym, wspólnym doświadczeniem wszystkich członków społeczeństwa. Potrzeba bliskości staje się motorem wszelkich działań, jej zaspokojenie – warunkiem biologicznego przetrwania.

Kochamy już tylko seriale

Barbara Szczekała

Kochamy już tylko seriale

Dziś to właśnie produkcje telewizyjne są na ustach i w sercach widzów. Serial wyznacza nowy rytm uczestnictwa w kulturze i spycha kino na jej peryferia. Jest też znacznie bardziej przystępny od filmu spod znaku tradycyjnej kinofilii zabunkrowanej w festiwalowym snobizmie.

Znośna ciężkość bytu. Komizm i paradepresja

Barbara Szczekała

Znośna ciężkość bytu. Komizm i paradepresja

„Depresja” oderwała się od klinicznej diagnozy i swobodnie dryfuje do centrum popkultury. Kiedyś – poważne zaburzenie afektywne, dziś – pojęcie-worek, mieszczące przewlekły smutek i chroniczny kryzys, marazm i życiowe otępienie. Współczesne kino bardzo szybko zareagowało na tę osobliwą popularność paradepresji.

Szkice o interpretacji

Paweł Biliński

Szkice o interpretacji

Zdaniem Alexandra Josepha Finberga, jednego z biografów malarza, życie Turnera, prekursora impresjonizmu, jest wyjątkowo niewdzięcznym tematem do opracowania, ponieważ wszystko, co najciekawsze, zawiera się w pracach romantyka, a nie w jego osobistej historii. Z tak postawioną tezą zapewne polemizowałby Leigh, który życiorys artysty potraktował jako pretekst do naszkicowania skromnego, choć wiarygodnego portretu XIX-wiecznej Anglii oraz próbę oddania kulis długotrwałego aktu kreacji.

Jesteśmy krajem schizofreników

Z Aleksiejem Germanem młodszym, rosyjskim reżyserem, rozmawiają Miłosz Stelmach i Urszula Wolak

Aleksiej German, Miłosz Stelmach, Urszula Wolak

Jesteśmy krajem schizofreników

Rosja pozostaje w drodze, nieustannie poszukując właściwych kierunków i swojego miejsca. Jest wielkim krajem, który mało kto w świecie jest w stanie zrozumieć. Może dlatego istnieje tak wiele stereotypów o Rosjanach. Sami też je zresztą stworzyliśmy. Dlatego w pewnym sensie jesteśmy krajem schizofreników i robimy nieco schizofreniczne filmy.

Zawód: Orson Welles

Miłosz Stelmach

Zawód: Orson Welles

Orson Welles jak mało kto w historii kina zasługuje na miano człowieka o wielu twarzach, i to nie tylko dlatego, że jako aktor potrafił wcielić się w niemal każdą postać. Przede wszystkim posiadał on różne oblicza, które odsłaniał na kolejnych etapach swojej kariery. Jednym z nich była tragikomiczna maska błazna do wynajęcia, którą przybrał w ostatnich latach życia.

Projekt Rosja

Miłosz Stelmach

Projekt Rosja

Wielu krytyków dostrzega w Pod elektrycznymi chmurami krytykę współczesnej Rosji – nie tak otwartą i drapieżną jak w Lewiatanie (2014) Zwiagincewa, ale nie mniej głęboką i zdecydowaną. W utworze Germana to kraj pozbawiony tożsamości i pogrążony w marazmie – upadłe imperium pogrzebane pod zwałami błota i śniegu, rozdarte między teraźniejszością a przeszłością, Azją a Europą.

Film animowany czy sztuka animacji

Marcin Giżycki

Film animowany czy sztuka animacji

Nie ulega wątpliwości, że w ciągu ostatnich dwudziestu lat, jak w mało której dyscyplinie artystycznej, w animacji filmowej dokonały się szczególnie rewolucyjne zmiany. Przede wszystkim do niedawna lekceważona przez muzea, weszła ona szturmem, za sprawą takich artystów jak William Kentridge czy bracia Quay, do najbardziej prestiżowych przybytków sztuki na świecie, z nowojorskim Museum of Modern Art na czele.

Festiwale mam we krwi

O Festiwalu Filmowym w Gdyni z Michałem Oleszczykiem, jego nowym dyrektorem artystycznym, rozmawia Marcin Mindykowski

Michał Oleszczyk, Marcin Mindykowski

Festiwale mam we krwi

Gdynia to festiwal narodowy i ważne, żebyśmy rozmawiali tu o sobie: o tym, gdzie jesteśmy, dokąd zmierza nasze kino. Nie musimy koniecznie przeglądać się w zwierciadle świata, żeby wiedzieć, kim jesteśmy.

Strona 1 z 3123Następna »

Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Wydarzenia

Kostium na przełomie wieków 1990 – 2015

Od 26 października 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

„Kostium na przełomie wieków 1990 - 2015”, Wydział Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Krzycząc: Polska! Niepodległa 1918

26 października 2018 do 17 marca 2019

Zofia Stryjeńska, „Ukazanie się Apostołom”, fot. Tomasz Dąbrowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ella Littwitz. I wody stały się piołunem

Od 26 października 2018 roku do 4 lutego 2019 roku

Ella Littwitz, „71 941”, 2018 geokrata, drewno, metal, 240 × 240 cm dzięki uprzejmości Harlan Levey Projects (materiały prasowe organizatora)

Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca w Tarnowie Scena Otwarta

Od 20 do 28 października 2018 roku

„Richard Alston Dance Company”, II Międzynarodowy Festiwal Teatru Tańca Scena Otwarta, Centrum Sztuki Mościce (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Znaki-Kody-Komunikaty

Od 19 października do 2 grudnia 2018 roku

Jerzy Krawczyk „Okno I” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mirosław Bałka 1/1/1/1/1

Od 20 października do 31 grudnia 2018 roku

Mirosław Bałka, „1/1/1/1/1”, Op Enheim we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatorów)

9. Festiwal Kamera Akcja

Od 18 do 21 października 2018 roku

„Dzika grusza” (źródło: materiały prasowe organizatora)

PiekłoNiebo

Od 21 września do 21 października 2018 roku

Oleksij Choroshko, film „Lost Angeles”, Galeria Sztuki w Legnicy (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Wiatr od morza. W sto lat później

Od 15 października do 11 listopada 2018 roku

Marcin Zawicki, „Smętek”, 2018, olej na płótnie, 100x100 cm, fot. © MNG (źródło: materiały prasowe organizatora)

Teserówka

Od 6 października do 9 listopada 2018 roku

Diana Lelonek, „Teserówka”, Dom Stanisława Teisseyre'a (źródło: materiały prasowe organizatorów)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR