Tłumacz zawsze pisze swoją książkę

Z Maciejem Świerkockim o jego przygotowywanym, nowym przekładzie Ulissesa rozmawia Łukasz Kaczyński

Maciej Świerkocki, Łukasz Kaczyński

Tłumacz zawsze pisze swoją książkę

Traktuję przekład jak starogrecką definicję łysego: ile włosów musi wypaść łysemu, by mówić o łysinie. W przypadku przekładu pewnie zadałbym pytanie, na ile podobieństwo przekładu musi się oddalić od oryginału, byśmy mówili o czymś, co przekładem nie jest. To ciekawe kwestie, bo przekład dzisiejszy przybiera różne formy.

Oswajanie miłości

O współczesnych przemianach melodramatu, a także jego historycznych i kulturowych uwarunkowaniach z Grażyną Stachówną rozmawia Miłosz Stelmach

Grażyna Stachówna, Miłosz Stelmach

Oswajanie miłości

Kino autorskie chętnie odwołuje się do reguł i konwencji melodramatu, choć inaczej je wykorzystuje. Miłość pozostaje miłością, ale inny jest wymiar emocji, które jej towarzyszą. W melodramatach czy komediach romantycznych miłość, powodując rozmaitego typu smutki i smuteczki, uszlachetnia bohaterów, świat przedstawiony na ekranie oraz widzów kinowych w ich wzruszeniu. Natomiast w filmach autorskich miłość bywa uczuciem tragicznym, niedającym szczęścia, często przegrywa, albo jest okupiona takim cierpieniem, że zastanawiamy się, czy w ogóle warto ją było przeżywać.

Kiedy inni zaczynają żyć tym, co im podsunąłeś

Z Arturem Bursztą rozmawia Przemysław Rojek

Artur Burszta, Przemysław Rojek

Kiedy inni zaczynają żyć tym, co im podsunąłeś

To, że współtworzyliśmy aktualne hierarchie w polskiej poezji, nie musi oznaczać, że przez kolejną dekadę będziemy je już tylko pielęgnować i utrwalać. Wolę twórców głodnych i spragnionych aniżeli najedzonych oraz spełnionych. Uznałem, że gotowy jestem obalić wszystko, co z takim mozołem budowałem, by dać szansę innym. Bieżące spory? Jeśli są w stanie rozwiązywać literackie problemy, to mogą liczyć na moją uwagę.

Natchnienie nie mieści się w naszym słowniku

Z Karoliną Macios i Magdaleną Zielińską – twórczyniami koncepcji Kursu Kreatywnego Pisania Miasta Literatury UNESCO, organizowanego przez Krakowskie Biuro Festiwalowe, i założycielkami Fundacji Sztuki Nowej ZNACZY SIĘ – rozmawia Ewa Nowicka

Karolina Macios, Magdalena Zielińska, Ewa Nowicka

Natchnienie nie mieści się w naszym słowniku

To jest trochę tak jak z zasadami – są po to, żeby je łamać. Tak samo trzeba zdobyć pewne umiejętności, skompletować swój przybornik, nauczyć się rzemiosła, by wiedzieć, jak się coś tworzy, konstruuje, w jaki sposób poprawnie formuje się myśli w języku polskim i tak, by wymowa zdania była zgodna z intencją piszącego, bo to nie jest takie oczywiste. Dopiero kiedy się tego nauczymy, możemy świadomie coś odrzucać, przekraczać, łamać, naginać.

Zaczytana Polonia

Z Mirą Puacz, właścicielką „Polonia Bookstore” w Chicago, rozmawia Aleksandra Ziółkowska-Boehm

Mira Puacz, Aleksandra Ziółkowska-Boehm

Zaczytana Polonia

Doczekaliśmy lat 80., kiedy Polska była na ustach całego świata. Do Stanów Zjednoczonych przybyła nowa, wykształcona grupa polskich emigrantów, ludzi, którzy bardzo szybko znaleźli miejsca na uniwersytetach, w amerykańskich instytucjach i firmach. To głównie oni zostali odbiorcami książek emigracyjnych. Ci, którzy znaleźli się w Chicago, pierwsze kroki kierowali do naszej księgarni.

Na cmentarzu można odetchnąć

Z Marianem Pilotem rozmawiają Maciej Kostrzewa i Maciej Libich

Marian Pilot, Maciej Kostrzewa, Maciej Libich

Na cmentarzu można odetchnąć

Zresztą w odpowiedzi na zajadłe sarmatyzmy literatura chłopska znowu staje się modna, popularna. Zupełnie tak, jak popularna była w latach pięćdziesiątych, sześćdziesiątych. Wieś zaczyna obrastać legendą, przechodzi w mit i funkcjonuje jako temat, który jest literacko coraz bardziej ponętny.

Fotografia prywatna – społeczne archiwum codzienności

Z Agnieszką Pajączkowską, współkuratorką wystawy Przywiezione, realizowaną w ramach 7. edycji TIFF Festival // Zasoby rozmawia Agnieszka Smutek

Agnieszka Pajączkowska, Agnieszka Smutek

Fotografia prywatna – społeczne archiwum codzienności

Fotografia prywatna, domowa, rodzinna to paradoksalnie fotografia najrzadziej oglądana, najmniej zbadana, mam wrażenie, że niedoceniona. A przecież poza tym, że może budzić emocje, gromadzić wokół siebie osoby dotychczas sobie nieznane, być pretekstem do wymiany opowieści, to przecież jest niezwykłym, społecznym archiwum codzienności – zmieniających się obyczajów, mód, estetyk, ale również zmian o charakterze politycznym, które odbijają się w losach (a więc także – w fotografiach) prywatnych.

Sztuka się zdarza

Z artystką Julią Kurek rozmawia Filip Szałasek

Julia Kurek, Filip Szałasek

Sztuka się zdarza

Często słyszę żarty na temat performerów, że to artyści, którzy tylko krzyczą, rozbierają się i sami nie wiedzą, po co to robią. A jak pytam czy byli na jakimś działaniu performance, to często okazuje się że nie. Albo, że byli, ale nic ich nie porwało i więcej nie pójdą. Wtedy pytam: „A malarstwo? Każdy obraz cię porywa?”. Sztuka się zdarza i tyle.

Utrwalony stan nietrwały

Z Dominikiem Lejmanem, artystą wizualnym, autorem fresku wideo pt. Płot – propozycji do polskiego pawilonu na 57. edycję Biennale w Wenecji, rozmawia Aleksandra Skowrońska

Dominik Lejman, Aleksandra Skowrońska

Utrwalony stan nietrwały

Żyjemy w czasach utrwalonego „stanu nietrwałego”. Takie też być może powinny być freski naszych czasów, malowane światłem projekcji. Realna, materialna przestrzeń galerii jest konieczna do prezentacji fikcji w jej niematerialnej, projekcyjnej, efemerycznej formie. Myślę że jesteśmy pozbawieni tej możliwości, dramatycznie brakuje nam świadomości fikcji, która uwiarygadnia to, co rzeczywiście prawdziwe.

Interesuje mnie sztuka jako gest poznawczy

Z Krzysztofem Pijarskim, fotografem i kuratorem rozmawia Beata Bartecka

Krzysztof Pijarski, Beata Bartecka

Interesuje mnie sztuka jako gest poznawczy

Można pokusić się o stwierdzenie, że sztuka jest gestem wiązanym, tak jak poezja zwie się mową wiązaną. Taki gest może zaistnieć w bardzo różnych kontekstach i na bardzo różny sposób. Fotografia jest tu przygodnym aspektem. Dla mnie jest ona bardzo interesująca jako przedmiot refleksji, ponieważ pojawienie się fotografii całkowicie zmieniło nasz sposób bycia w świecie, i w stopniu, z którego dopiero od niedawna zdajemy sobie sprawę, nie wiem, czy do końca.

Lata dziewięćdziesiąte, wieś, game boye i śmierć

Z pisarką Weroniką Gogolą rozmawia Sylwia Wojciechowicz

Weronika Gogola, Sylwia Wojciechowicz

Lata dziewięćdziesiąte, wieś, game boye i śmierć

Dzisiaj nie wyobrażam sobie radości dziecka z tego, że jakaś ciocia mu przywiezie mandarynki. Pamiętam też, kiedy pojawiły się takie superrzeczy jak Kinder Czekolada, Kinder Niespodzianka i tak dalej. Ostatnio znalazłam małego zabawkowego krokodyla i prawie się popłakałam. Pamiętam też taki teledysk – czasami go oglądam właśnie z sentymentu do lat dziewięćdziesiątych – Zabiorę brata na koniec świata. Jest tam dużo fruwających komputerowo zrobionych truskawek… Jest strasznie kiczowaty, ale bardzo go lubię. I lubię też te stare filmy komediowe, które są bardzo śmieszne, lubię w nich to zachłyśnięcie się zachodem, polską gangsterkę, skórzane fotele, komórki.

Sztuka w przestrzeni publicznej

Z Pawłem Althamerem rozmawia Anna Podsiadły

Paweł Althamer, Anna Podsiadły

Sztuka w przestrzeni publicznej

Od długiego czasu nie interesują mnie indywidualne programy. Indywidualizm jako cecha szczególna, albo tzw. wystawy autorskie, po prostu mnie znużyły. Mam ich za sobą dosyć dużo. Tego rodzaju wystąpienia przestały mnie po prostu fascynować tak, jak fascynują mnie działania z udziałem osób postronnych.

Kiedy tatuaż stanie się sztuką?

Z Szymonem Gdowiczem rozmawia Sonia Milewska

Szymon Gdowicz, Sonia Milewska

Kiedy tatuaż stanie się sztuką?

Nie lubię nazywać „artystów tatuażu” artystami – wolę użyć z pełną odpowiedzialnością terminu „twórca”. Tatuaż zbliży się do świata sztuki, nawet już jest blisko, ale nigdy nie będzie sztuką. Tatuowanie to rzemiosło i mamy wielu znakomitych rzemieślników, a wśród nich – twórców, którzy kreują coś nowego, dodają ekspresję do swoich prac. Ale uważam, że robiąc tylko tatuaże, nigdy nie będą artystami.

Jeden krok do przodu w walce o modernizm

O 15. Przeglądzie Sztuki SURVIVAL, wyborze miejsca, w którym organizowany jest festiwal, jego głównych wątkach oraz tym, co różni tegoroczną edycję od poprzednich, z jednym z kuratorów wydarzenia, Anną Stec, rozmawia Katarzyna Zahorska

Anna Stec, Katarzyna Zahorska

Jeden krok do przodu w walce o modernizm

Audytorium Chemii obserwowaliśmy już od dłuższego czasu. Ułatwiał nam to fakt, że właściwie wszyscy mieszkamy w okolicy tego budynku, często go mijamy i zauważamy jego oryginalną architekturę. Już wcześniej próbowaliśmy zorganizować Przegląd Sztuki SURVIVAL we wnętrzach obiektu, jednak wówczas uniwersytet odmówił nam takiej możliwości. W tym roku budynek został nam udostępniony.

Z miejskiej dżungli

Z Piotrem Ambroziakiem rozmawia Michalina Sablik

Piotr Ambroziak, Michalina Sablik

Z miejskiej dżungli

Wiesz, to jest naturalne, że stale się zmieniamy. Malarstwo figuratywne stało się dla mnie rutyną. Stojąc przed płótnem, wydawało mi się, że ciągle maluję to samo, próbuje ilustrować swoje myśli. Oczywiście nie ma w tym nic złego, ale ja mam w sobie nieustanny niepokój, ciągle stawiałem sobie pytania o sens takiego działania.

Sztuka musi trwać

Z malarzem Piotrem Turkiem rozmawia Monika Nowakowska

Piotr Turek, Monika Nowakowska

Sztuka musi trwać

Kiedyś zapytany o to, co ja takiego właściwie maluję, musiałem odpowiedzieć, że (pomijając kwestię formy i materii malarskiej) można by to wszystko razem ująć słowem „trochę”. Chodzi o to, że tylko i wyłącznie samo szukanie rozwiązań formalnych jest dla mnie puste. Myśląc o tym, że coś musi mieć swoją jakość, staram się dla poruszanego tematu znaleźć adekwatną formę.

Dziewczyna, która głaszcze swojego kota

Z Jakubem Koiszem – autorem powieści #YOLO i krytykiem filmowym, rozmawia Paweł Jaskulski

Jakub Koisz, Paweł Jaskulski

Dziewczyna, która głaszcze swojego kota

#YOLO to smutna, siedząca w ciasnym pokoju dziewczyna, która głaszcze swojego kota; ma kilkanaście tatuaży. Nawet nie wie, kiedy pojawiły się na jej ciele. Komunikuje się z kimś na messengerze. Jednocześnie #YOLO jest osobą z krwi i kości oraz posiada bogatszy bagaż emocjonalny niż osoby podróżujące stopem. Widzę tę książkę jako nerwowego dzieciaka, który szuka kontaktu ze światem, będąc zamkniętym w pokoju.

Staram się nie być kolonizatorem

z fotografem Pawłem Starcem rozmawia Beata Bartecka

Paweł Starzec, Beata Bartecka

Staram się nie być kolonizatorem

Jest takie ładne słowo: „unaocznić”. Interesuje mnie opowiedzenie historii. Czy ktoś wyciągnie z tego jakiś wniosek, to już tak naprawdę jego prywatna sprawa. Z czasem coraz bardziej odchodzę od myśli, że Makeshift jest projektem o tej konkretnej wojnie. Bardziej jest o procesie, który zmusza ludzi do tego, by przepisali historię na nowo, żeby przykryć to, co się działo.


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Wydarzenia

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR