Sztuka sprzeczności i wewnętrznego buntu. Gołkowska

Kama Wróbel

Sztuka sprzeczności i wewnętrznego buntu. Gołkowska

Wanda Gołkowska – artystka powszechnie znana, a przynajmniej znana każdemu, kto choć trochę interesuje się polską sztuką współczesną. Mimo to odnoszę wrażenie, że znajomość jej dorobku nie jest szczególnie głęboka – bo czy możemy powiedzieć o niej coś więcej, niż to, że żyła we Wrocławiu, aktywnie działała w środowisku tamtejszej awangardy, zajmowała się abstrakcją geometryczną i była prekursorką konceptualizmu w Polsce?

Tradycja, lokalność i nowoczesność

Zuzanna Sokołowska

Tradycja, lokalność i nowoczesność

Wystawa Logika lokalności była próbą analizy procesów związanych z projektowaniem i wzornictwem, a także znalezienie wspólnego języka ponad kulturowymi różnicami. Trzeba przyznać, że norweskim i polskim artystom doskonale się to udaje, a ich realizacje nawiązują niezbędny dialog pomiędzy przeszłością i nowoczesnością.

Zemsta lasu

Sebastian Pytel

Zemsta lasu

Gdy sezon łowiecki przybiera rozmiary hekatomby, płochliwe dotąd sarny i dziki zmieniają pokorne oblicze i zaczynają po kawałku przejmować ludzkie terytorium. Wówczas wydaje się, że Holland poprowadzi Pokot w stronę słowiańskich legend z ducha Sapkowskiego i materii pierwszej części gry Wiedźmin – opowieści o ludzkiej nienawiści i pogardzie, które powołały do życia bestię żądną odwetu. Las, w którym rodzi się tajemnicza siła, nieznana i nieokiełzana w zupełnie fascynujący sposób poszerza konwencję kryminału whodunit.

Co zostanie po ocalonych?

Ostatni świadkowie i pamięć polskiego doświadczenia obozowego

Agata Jankowska

Co zostanie po ocalonych?

Świadomość, że odchodzą ostatni z tych, którzy przeżyli koszmar Auschwitz, każe stawiać pytania o sens świadectwa, które po sobie zostawili. To naprawdę istotne, co przyszłe pokolenia zrobią z wiedzą o tym doświadczeniu. Jak ważnym będzie ono dziedzictwem i czego nas nauczy?

Ciemnoniebieski świat

Sebastian Pytel

Ciemnoniebieski świat

W każdym ujęciu: inne „ja”. Z odmiennym nastawieniem wobec świata, z różnymi ludźmi u boku, osiadłe w innej, zmiennej fizjonomii. Trzy twarze, jeden człowiek. Moonlight Barry’ego Jenkinsa to właśnie taka magnetyczna introspekcja: szczera, autentyczna, przejmująca do kości.

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Agnieszka Cieślak

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Wystawy prac Alicji Bielawskiej wyglądają jak place zabaw lub cyrkowe areny, które rządzą się logiką snu. Kolorowe drabinki, podwieszone u sufitu liny i szarfy czy otoczone kraciastą tkaniną stożki i walce zapraszają do zabawy, są jednak uroczo nieporadne i absurdalnie niefunkcjonalne. Artystka igra z naszą percepcją, wprowadzając nas w świat po drugiej stronie lustra – tutaj nic nie jest tym, czym się wydaje.

Taniec świetlików, czyli czas zatrzymany

Monika Malessa-Drohomirecka

Taniec świetlików, czyli czas zatrzymany

Podobno irysy były ulubionymi kwiatami mistrzów ukiyo-e. W każdym razie widać je wyraźnie na drzeworycie Eishosai Choki z 1795 roku. Przedstawia on matkę i syna spacerujących po ogrodzie w majową noc. Chłopiec z przejęciem patrzy na taniec świetlików zataczających koła na nocnym niebie. Oliwkowe kimona stapiają się z rzędami irysów, a widza przyciąga rozświetlona czerń nocy.

Michał Kokot. Powrót do źródeł, czyli o artyście osobnym

Krzysztof Jurecki

Michał Kokot. Powrót do źródeł, czyli o artyście osobnym

Jeśli niekonwencjonalna twórczość fotograficzna Kokota mieści się w ramach twórczości neoawangardowej, to trudno znaleźć porównania dla jego działalności malarskiej. Z pewnością wywodzi się ona z fotografii i tradycji kultury ludowej w szerokim zakresie.

Niewidzialne widzialnego. Z pudełka fotografii do fabryki aniołków

Magdalena Swacha-Komborska

Niewidzialne widzialnego. Z pudełka fotografii do fabryki aniołków

Anka Leśniak, artystka, historyczka sztuki, również jako „archiwistka” i „antropolożka” dokumentuje życie trzech kobiet: Michaliny Tatarkówny-Majkowskiej, Fifi Zastrow oraz Stanisławy Przybyszewskiej. Nie wpisują się one w aktualnie definiowane wzorce kobiece – konserwatywny i feministyczny, dlatego można powiedzieć o Leśniak, że poszukuje kobiecości – ego female.

Wanda Czełkowska w Królikarni: retrospekcja, po elipsie

Lena Wicherkiewicz

Wanda Czełkowska w Królikarni: retrospekcja, po elipsie

Wystawa Wandy Czełkowskiej zbudowana została wokół dwóch pojęć-wątków: retrospekcji i elipsy, zaczerpniętych z dziedzin językoznawstwa i teorii filmu, ukazuje realizowany w jej twórczości proces przejścia od rzeźby tradycyjnej do instalacji, od figuracji i ekspresji do refleksji o przestrzeni, zajmowanym miejscu, od kształtu, masy, materii do zjawiska „rozprzestrzeniania”, wyznaczania, anektowania przestrzeni.

Imponderabilia: pozyskane z kontenera z gruzem

Paweł Bień

Imponderabilia: pozyskane z kontenera z gruzem

Zażenowanie, znudzenie, konfuzja, oburzenie, obojętność, uśmiech, fascynacja, i wreszcie – jeśli miałbym pozwolić sobie na wartościowanie reakcji – uczucie najbardziej pożądanie: olśnienie. Olśniewające jest bowiem to, że regulator temperatury kaloryferów sprzed osiemdziesięciu lat może stać się – po części dzięki odpowiedniej ekspozycji – par excellence dziełem sztuki.

Zaklinaczka marzeń i snów

Zuzanna Sokołowska

Zaklinaczka marzeń i snów

Justynę Mędralę natarczywie nawiedzał pewien sen – śniła jej się maszyna, której mechanizm i funkcja były kompletnie nieokreślone. Śniła o niej trzykrotnie i za każdym razem ten dziwaczny wehikuł pojawiał się w zupełnie innym kontekście.

Bebok w galerii sztuki

Daria Skok

Bebok w galerii sztuki

Zwiastunki Chaosu to wystawa szczególnie przeze mnie wyczekiwana. Głównie z uwagi na newralgiczny problem, któremu tych dwoje artystów z Indii postanowiło się przyjrzeć. Górnictwo, a zwłaszcza wydobycie węgla, to wciąż bez pomysłu ratowana gałąź przemysłu, jak się okazuje, nie tylko w Polsce.

Picasso piosenki i Książę ciemności

Anna Michalik

Picasso piosenki i Książę ciemności

Jaka jest książka napisana przez brytyjskiego wykładowcę akademickiego, która chciałaby być analizą porównawczą twórczości Boba Dylana i Leonarda Cohena? Już samo tłumaczenie tytułu może wprawić w konsternację.

Manchester: remis z perspektywą dogrywki

Marcin Adamczak

Manchester: remis z perspektywą dogrywki

Lonergan pokazuje tymczasem, że są błędy, których nie da się naprawić, traumy, których nie sposób przepracować i tragedie, po których niemożliwy jest powrót do stanu poprzedniego, praca żałoby zaś nie zawsze daje się harmonijnie wpisać w formuły z podręczników scenopisarstwa. Już to jest sporym osiągnięciem z dziedziny pisania filmu, ale nie robiłoby tak imponującego wrażenia, gdyby nie było tak fantastycznie zagrane, oraz, co jest największym zaskoczeniem dla widza, popisowo wyreżyserowane.

Sztuka patrzenia

Paweł Bień

Sztuka patrzenia

Żurnal. Szkoła nowego smaku. Szkoła współczesności. Skojarzenie przyplątują się same, kiedy zderzamy się z wycyzelowanymi kadrami, które z jednej strony kuszą swoimi niepospolitymi walorami estetycznymi, z drugiej jednak – budzą pewną nieufność. Za tą niby-żurnalową fotografią wnętrza gdyńskiej prokuratury domyślamy się gąszcza specjalistycznych lamp, wężowiska kabli, sztabu dekoratorów, ekipy budującej tę atrapę. Niesłusznie.

Na pierwszy rzut oka. Fotografia czeska w Opolu

Krzysztof Jurecki

Na pierwszy rzut oka. Fotografia czeska w Opolu

Celem ekspozycji było pokazanie klasyki XX wieku, skonfrontowanie z nią mniej znanych zjawisk, takich jak twórczość grupy DOFO czy najnowsze dokonania artystyczne XXI wieku. W ten sposób powstała nie tylko ekspozycja muzealna, ale także prezentacja promująca świeże, interesujące postawy.

Nagrody 67. Berlinale

Alexandra Hołownia

Nagrody 67. Berlinale

Srebrny Niedźwiedź – Nagroda Alfreda Bauera (dla filmów otwierających nowe perspektywy) przypadła w tym roku Agnieszce Holland za Pokot. Jak widać polskie kino wydobyło się z kryzysu.


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Metropolia Jest Okey 2017

Od 14 grudnia do 30 grudnia 2017 roku

Metropolia Jest Okey 2017 – plakat (źródło: materiały prasowe organizatora)

Góry – Morze – Morze – Góry

Od 15 grudnia 2017 roku do 4 lutego 2018 roku

Paulina Siedlarz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Różewicz. Bez tekstu

Od 15 grudnia 2017 roku do 11 marca 2018 roku

Praca nad cyklem „cd. Nauki chodzenia”, na zdjęciu Tadeusz Różewicz, fot. Janusz Stankiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Moja mama jest moim największym fanem. Paweł Zawiślak aka Kropki Kreski.

Prace z lat 2010–2017

Od 15 grudnia 2017 roku do 4 lutego 2018 roku

Paweł Zawiślak „Allegory of the vanities of the world Cartier Necklace” (źródło materiały prasowe organizatora)

Haunts

Od 8 grudnia 2017 roku do 31 stycznia 2018 roku

Katarzyna Bartkowiak, „Nie”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kot Schrödingera. Wobec tradycji

Od 8 grudnia 2017 roku do 11 stycznia 2018 roku

Kasia Kmita, Ognisko, z cyklu „KODRY”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

NORTH by NORTH-EAST

od 4 do 9 grudnia 2017 roku

Wiktoria Wojciechowska, cykl „The Path” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Życie mieszkańców Chin pod koniec panowania dynastii Ming

Od 12 grudnia 2017 roku do 11 marca 2018 roku

Misa z dekoracją przedstawiającą legendę o Wang Xizhi, panowanie cesarza Wanli (1573–1620) z dynastii Ming porcelana, dekoracja w technice woucai (źródło: materiały prasowe organizatora)

Julita Malinowska. Spełniona

Od 15 grudnia 2017 roku do 31 stycznia 2018 roku

Julita Malinowska, „Rozmowa”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Arte excentrica, czyli wody spokojne, fastrygi, perfumerie i warzywniaki

Od 15 grudnia 2017 roku do 14 stycznia 2018 roku

kie-csw-slupsk-2017-12-04-001-576x432.jpg

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR