Diabeł oddycha głęboko

Terence Davies, Głębokie błękitne morze

Maciej Stasiowski

Diabeł oddycha głęboko

Film Daviesa jest niespotykanie delikatny. Nie krępuje tematem. Głębokie błękitne morze sprawia wrażenie, jakby zakonserwowano je w latach 50. (no może poza scenami łóżkowymi), odstawiono na półkę i dopiero teraz zwrócono historii kina. Po otwarciu puszki z taśmą, film wciąż jeszcze wydaje z siebie woń takich dzieł jak Spotkanie Davida Leana.

Ideał sięgnął bruku

Kilka słów o wystawie Tomasza Skórki Śmieci

Marta Wróblewska

Ideał sięgnął bruku

Czemu ma służyć bolesna deformacja, za pomocą której Skórka okalecza swoje rzeźby? Czy celem jest podważenie wiary w idealizującą moc sztuki, doskonałość tkwiącą w naśladowanej naturze oraz radość z rozpoznawania dobrze znanych nam przedmiotów? Nietypowa deformacja w wydaniu Skórki nie prowadzi przecież do brzydoty, nie wprowadza groteskowości, nie naznacza ich piętnem przemijania, nie ujmuje klasycznego piękna jego rzeźbom.

Sztuka czy utopia?

Hubert Czerepok w elektrowni

Sebastian Kochaniec

Sztuka czy utopia?

W „Historii i utopii” Czerepok wynosi banał na piedestał. Nie jest to jednak posunięcie innowacyjne, które mogłoby przyprawić widza o przeżycie „estetyczne”. Jest to zabieg znany i przerabiany wielokrotnie. Wystawa dobitnie pokazuje również to, jak sztuka marnieje poprzez jej tekstualizację i konceptualizację.

Psy z drogówki

Wojciech Smarzowski, Drogówka

Marcin Adamczak

Psy z drogówki

Chętnie posłuchałbym bohaterów filmu Smarzowskiego oglądających Sępa. Bo mimo iż reprezentują oni znacznie bardziej prozaiczny wydział (drogowy, a nie wewnętrzny), policjanci z Drogówki prowadzą tryb życia, którym mogliby zawstydzić słynnego „złego porucznika” z filmu Ferrary.

Czy moda jest sztuką?

Zuzanna Sokołowska

Czy moda jest sztuką?

Czy rzeczywiście moda polega tylko na konsumpcji wizualnej, chęci poprawienia swojego wizerunku i naśladownictwie? Oczywistym wydaje się być fakt, że moda to sztuka, a jej wizjonerstwo wyznacza przyszłe losy i nastroje kultury. Wzbudza ona jednak ambiwalentne odczucia i wątpliwości.

Ledwie widoczne sznurki

Marcin Klimowicz

Ledwie widoczne sznurki

Manekiny, najnowsza publikacja Maliszewskiego, wydaje się następnym etapem jego prozatorskiego eksperymentu. Tym razem autor, sięgając po schemat powieści inicjacyjnej, rozwojowej, zwraca się ku źródłom, ku – użyjmy wytartego terminu – krainie dzieciństwa. Stawką, o jaką tym razem gra Maliszewski, jest odtworzenie rodzącej się świadomości, a może lepiej – autonomizującego się stanu jednostkowej świadomości.

Czy idee Waltera Benjamina można przełożyć na dyskurs o sztuce?

O wystawie Korespondencje

Krzysztof Jurecki

Czy idee Waltera Benjamina można przełożyć na dyskurs o sztuce?

Ekspozycja Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm jest największą wystawą zbiorową, jaką dotychczas pokazało w ms2 Łodzi. Jest połączeniem dwóch kolekcji: Kunstmuseum Bern, opartej na zbiorze Rupf Stiftung, ze zdecydowanie mniejszą ilością dzieł, niż kolekcja Muzeum Sztuki w Łodzi. Tylko, że w łódzkim muzeum nie ma obrazów Picassa, Wasilija Kandyńskiego, czy wideo Billa Violi. Polskich instytucji nie stać na takie zakupy.

Sekretne życie posągów

Kuba Kulasa

Sekretne życie posągów

W założeniu jest naprawdę ciekawie: to opowieść o grupie metafizycznych spiskowców, którzy próbują zbadać naturę zakamuflowanego więzienia, do którego trafili: położonego na odludziu, otoczonego nieprzeniknioną puszczą ośrodka konferencyjnego. Wszystko jest tu niczym szyfr (Huberath inspiruje się malarstwem alegorycznym – w końcu to konferencja historyków sztuki).

Ciemne zwierciadło Althamera

Mirosław Ratajczak

Ciemne zwierciadło Althamera

W Muzeum Współczesnym znalazło się trzydzieści osiem prac ze stu kilkudziesięciu wykonanych w Berlinie. Nie ma tu już zgiełku krzątających się i dyskutujących ludzi ani pracujących maszyn, znikła atmosfera performansu, duch współuczestniczenia w procesie twórczym ulotnił się. Pozostało wewnętrzne przeżycie widza i jego refleksja w obliczu tradycyjnego dzieła sztuki (po prostu rzeźby) w muzealnej aurze.

Zatrzymać czas!!! Na Boga zatrzymać czas….

Kamil Kopania

Zatrzymać czas!!! Na Boga zatrzymać czas….

Przeglądając kolejne dokumenty, które zostawił po sobie Antonisz, nie sposób nie odnieść wrażenia, iż są one świadectwem życia człowieka odczuwającego kruchość ludzkiej egzystencji, chcącego za wszelką cenę zatrzymać czas, opóźnić moment odejścia, niemniej jednak człowieka żyjącego godnie, potrafiącego maksymalnie wykorzystać lata, które zostały mu dane.

Upiorne rozgrywki Maurizio Cattelana

Kamila Dworniczak-Leśniak

Upiorne rozgrywki Maurizio Cattelana

Mimo całej przewrotności artystycznej strategii, ciągłego mrugania okiem, Cattelan tworzy przedmioty przeznaczone do kontemplacji, nie tyle prowadzące do wewnętrznej przemiany, co nawiedzające umysł w koszmarnych snach. Bez wątpienia realizacje artysty – może jednocześnie ze złośliwości i swego rodzaju moralnej troski – utrudniają ucieczkę od najistotniejszych kwestii.

Gotowi na wszystko

Zuzanna Sokołowska

Gotowi na wszystko

Wystawa Radziszewskiego to nie tylko zaznaczenie ewentualnych różnic i podobieństw pomiędzy Wschodnim i Zachodnim rozumieniem sztuki czy podążanie śladami swojej idolki, ale także prawdziwy depozytariusz przeszłości, w którym naprzemiennie obecne są dawność, trwanie i przemijanie. U Radziszewskiego umieszczone one zostały w konkretnej czasoprzestrzeni, mnożącej niezwykłe detale, skazane na co dzień na znikanie w próżni.

Dan Perjovschi rysuje w Arsenale

Kamil Kopania

Dan Perjovschi rysuje w Arsenale

Rysunki Perjovschi są atrakcyjne wizualnie, czytelne i zrozumiałe. Na dodatek pełne humoru, a także ironii, jednak nie zgryźliwej oraz napastliwej ale ciepłej. Nie dziwi więc, że białostocka wystawa może się po prostu podobać. Szkoda jednak byłoby postrzegać zaprezentowane przez rumuńskiego artystę prace wyłącznie jako sprawne pod względem warsztatowym, interesujące i dowcipne treściowo.

Szczekacz – najwybitniejszy uczeń Strzemińskiego?

Krzysztof Jurecki

Szczekacz – najwybitniejszy uczeń Strzemińskiego?

Ekspozycja ta uświadomiła, że Szczekacz pomimo młodego wieku wykorzystując zasady unizmu, neoplastycyzmu i kubizmu wykonał prace bardzo dojrzałe, rozszerzające nowoczesne doświadczenia wizualne.

Po nici do kłębka…

Dorota Bułakowska

Po nici do kłębka...

Różnorodność prac Thomasa i Helke Bayrle pokazanych na wystawie w CSW „Znaki Czasu” to groteskowy, ironiczny, ale jakże realistyczny obraz współczesnego świata, którym rządzą „twory” materialistyczne: nadkonsumpcja, nadprodukcja czy nadmierna eksploatacja, gdzie tzw. „wysokie” wartości „odeszły w nieznane”, nie istnieją, nie mają i pewnie nie będą miały racji bytu.

Erotyczne przestrzenie Picassa

Zuzanna Sokołowska

Erotyczne przestrzenie Picassa

Pomimo drobnych niedociągnięć organizacyjnych, sama wystawa stanowi jedyną w swoim rodzaju okazję do przypomnienia sobie sylwetki genialnego twórcy i buntownika, który przez całe swoje życie szukał najdoskonalszej formy zilustrowania swoich myśli.

Masłowska z googletranslatora

Kuba Kulasa

Masłowska z googletranslatora

To będzie historia o wstydzie i o brudzie, o samotności i o zazdrości, a przede wszystkim o byle jakiej rzeczywistości. I o tą rzeczywistości bylejakością znudzeniu. I o pokazywaniu języka. Języka kalekiego, języka niedbale przeszczepionego, języka ością w gardle stającego i okrakiem na rozdrożu rozsiadłego.

W brzuchu różowej chmury

O Przypadku Antoniny L. Izabelli Gustowskiej w toruńskiej Wozowni

Marta Smolińska

W brzuchu różowej chmury

Zdarzają się takie wystawy, które spadają na odbiorcę niczym otulający, zmysłowy obłok. Tak właśnie zadziałał na mnie “Przypadek Antoniny L.” Izabelli Gustowskiej, prezentowany w toruńskiej Galerii Sztuki Wozownia. Dotknął mnie różową kolorystyką, migającymi, zmiennymi obrazami, fascynującą i tajemniczą “narracją”, filmowością, dźwiękami płynącymi ze wszystkich stron i nakładającymi się na siebie w całej przestrzeni, którą z kolei zaczynało rezonować moje ciało.


Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR