Polska to jest dziwna rzecz!

Konrad Sierzputowski

Polska to jest dziwna rzecz!

Autorzy tego specyficznego „przewodnika, gabinetu osobliwości i niekompletnego zestawu wytrychów do teraźniejszości” pytają wprost, o to „jakie były najważniejsze miejsca, nurty, postaci i tematy ostatnich lat? (…) Czy można mówić o specyfice, wyjątkowości tego okresu?”. Odpowiedzi na te pytania są niejednoznaczne, a efekt lektury całości jest nade wszystko inne dziwny.

Cicha noc w oleju Smarzowskiego

Bartosz Rosenberg

Cicha noc w oleju Smarzowskiego

Jak mówią wielbiciele napojów wyskokowych: „pić trzeba umieć” – dodam: inspirować się Smarzowskim też trzeba umiejętnie, a szczególnie jeśli chce się wchodzić z nim w dyskusję na temat diagnozy współczesnego społeczeństwa i mitu prowincji, z której przecież wielu z nas wyrasta, a którą Smarzowski traktuje jak symbol naszych czasów. W Cichej nocy tego rodzaju dywagacje są trudno dostrzegalne, choć starają się przedzierać z szóstego na pierwszy plan. Dobrze widoczna jest za to propozycja Domalewskiego – zróbmy z Cichej nocy optymistyczną wersję Domu złego.

Sum ergo sum w Znakach Czasu

Jan Wiktor Sienkiewicz

Sum ergo sum w Znakach Czasu

Sum ergo sum była niezwykle udaną próbą pokazania trudnego do jednoznacznego określenia bogatego dorobku twórczego Natalii Lach-Lachowicz, obecnej nieprzerwanie na scenie polskiej sztuki współczesnej od lat 60. XX wieku. Był to nie tylko „przegląd” jej wieloletniego dorobku, lecz niejednokrotnie (w odniesieniu do wybranych serii dzieł) „wgląd” w warsztat twórczy artystki z Wrocławia, z dużym akcentem położonym – poza ideologiczną i teoretyczną warstwą zjawisk, zagadnień i tematów, jakich ta sztuka dotyka – na uwarunkowania techniczne i kwestie warsztatowe, charakterystyczne w poszczególnych okresach powstawania dzieł, których ostateczny efekt był nie tylko wynikiem, zmieniających się możliwości, jakie przynosił ze sobą rozwój technik fotograficznych i audiowizualnych od lat sześćdziesiątych XX wieku, ale również w obszarze klasycznych i tradycyjnych metod i materiałów.

Księga ludzkiego ciała

Agnieszka Bednarek

Księga ludzkiego ciała

Twardocha interesują zarówno ciała żywe, jak i martwe, rozkładające się truchła, podżerane przez czerwono-czarne chrabąszcze. Ciała, które ostatecznie odmówiły posłuszeństwa. Ciała, które rozkładają się wydzielając toksyczny odór. Śmierć śmierdzi – oświadcza Twardoch – i jest to naturalne, właściwe.

Ile buntu w „Buncie materii”?

Monika Nowakowska

Ile buntu w „Buncie materii”?

Tytułowy „bunt” to odniesienie do eksperymentalnego, odważnego traktowania tekstyliów w latach 60. i 70. XX wieku przez artystów-tkaczy, ze szczególnym naciskiem na osiągnięcia „polskiej szkoły tkaniny”, której znaczące przykłady znajdują się w imponującej kolekcji łódzkiego muzeum. Ponad 200 prac zgromadzonych w latach 1972–2016 to reprezentatywny zbiór, na bazie którego wysnuć można niejedną historię na temat tkaniny unikatowej XX i XXI wieku.

Popularna popkultura

Anna Michalik

Popularna popkultura

Kto nigdy nie zetknął się z postacią Sherlocka Holmesa, nie miał w ręku żadnego kryminału i nie obejrzał ani jednego odcinka serialu? Wśród konsumentów współczesnej kultury takie pytanie może wywołać najwyżej pobłażliwą minę, ponieważ oferuje ona już nie tylko kolejne wysokobudżetowe produkcje dla mas – sukcesywnie narastają także kolejne opracowania, które chciałyby zmapować i uchwycić fenomen choć kilku zjawisk nowoczesnej kultury popularnej.

Życie w ruchomych obrazach

Konrad Sierzputowski

Życie w ruchomych obrazach

Opisanie wszystkich filmów, które zostały zaprezentowane podczas festiwalu jest zadaniem wykonalnym, ale niestety nie umożliwi przekazania wszystkich emocji, które towarzyszyły każdej, choćby najkrótszej projekcji. Konkursy ANIMA i ANIMA.PL, a także pełnometrażowe obrazy pokazują, że rola animacji jako społecznego medium jest silnym narzędziem krytycznym oraz całkowicie uprawomocnioną sztuką, nie tylko dla dzieci, do czego przyzwyczaiły nas produkcje wytwórni Disney i Pixar.

W czarno-białym pokoju

Marta Kudelska

W czarno-białym pokoju

Dwaj artyści, dwie różne wrażliwości, dwie sale – tyle na początek. Dalej już trochę raźniej – wspólne doświadczenie dzieciństwa w małej miejscowości, liceum plastyczne poza domem, wyjazd na studia, wspólna uczelnia, później [...]

Sztuka robienia wynalazków

Ewa Wójtowicz

Sztuka robienia wynalazków

Czym jest tytułowy nonsens w technologiach zaaplikowanych przez artystów do stworzenia prac? Czy przejawia się w skomplikowanej do granic absurdu procedurze, jak w słynnym modelu maszyny Rube Goldberga? A może jest refleksją bardziej uniwersalną, kwestionującą bezkrytyczną wiarę pokładaną w moc technologii?

Tło naszych działań

Agnieszka Zygmont

Tło naszych działań

Nasze życie nieodzownie toczy się w trybie somatycznym. Jeśli więc chcemy je ulepszyć, powinniśmy dokładniej poznać nasze ciało i sprawniej je kontrolować – jako że ciało to zasadnicze narzędzie lub niezbędne medium, poprzez które działamy na tym świecie. To podstawa rozważań snutych przez Richarda Shustermana w jego najnowszej książce Myślenie ciała. Eseje z zakresu somaestetyki, poświęconych twórczości artystycznej i odbiorowi sztuki, które nie mogą obejść się bez zmysłów, działań i doznań.

Koloroza, czyli kolejna Bielska Jesień

Michalina Sablik

Koloroza, czyli kolejna Bielska Jesień

Czterdziesta trzecia edycja Bielskiej Jesieni, najbardziej prestiżowego konkursu malarstwa w Polsce. Prawie sześćdziesiąt lat żywej tradycji, składające się z wybitnych artystów i szanowanych historyków sztuki, jury; piękna przestrzeń BWA w Bielsku-Białej, kilkanaście znaczących patronów medialnych z art worldu, wysokie nagrody, tysiące nadesłanych prac, kilkuset artystów marzących o karierze Sasnala. Jednym słowem – wydarzenie o ogromnym potencjale i zapleczu instytucjonalnym. Co zatem mogło pójść nie tak? Dlaczego wystawa przybrała tak karykaturalną formę?

Kwestionariusz dla artysty

Gabriel Krawczyk

Kwestionariusz dla artysty

Prawie 400 prac 22 ilustratorów i ilustratorek, wydrukowanych na ponad 300 stronach. Tak w liczbach prezentuje się, przygotowana przez Patryka Mogilnickiego i opublikowana przez Wydawnictwo Karakter, książka Nie ma się co obrażać. Nowa polska ilustracja. Album odsyła nas do warsztatu pracy ‒ zdaniem pomysłodawcy/autora ‒ najciekawszych, czynnie działających plastyków i plastyczek. Wbrew przekornej sugestii tytułu, polscy ilustratorzy wcale nie unoszą się gniewem. Wolą napędzać dzikie tętno naszej rodzimej ilustracji. A ta, w istocie, potrafi zachwycić!

Not a Pretty Story

Magdalena Kargul

Not a Pretty Story

Półtoragodzinny film składa się z sześciu części, odtworzonych na podstawie notatek, esejów, listów i wystąpień Baldwina oraz tekstów kultury, które na niego wpłynęły, zestawionych z dokumentami epoki. Początkowe minuty przywołują główne założenia − nigdy nie powstałego − tekstu pisarza, które niejako przejmuje na siebie film Pecka. A są to założenia bardzo ambitne: ukazanie życia trzech przywódców i skontrastowanie ich ze sobą w sposób, który naświetli ich motywy oraz nakreśli mapę poglądów reprezentowanych przez społeczność Afroamerykanów w latach 60. XX wieku. I to zadanie nie zostało niestety przez reżysera osiągnięte.

Otwieranie formy

Wystawa Oskar i Zofia Hansen. Forma Otwarta w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Paweł Bień

Otwieranie formy

Szczęśliwie udało się uniknąć hagiografii. Utrefiona w cudowność, z iście Vasariańskim sznytem i mitomańskim rozmachem, sylwetka artystów-demiurgów, to bardziej sfera postromantycznej legendy niż zainteresowania kuratorów odbywającej się w Muzeum Sztuki Nowoczesnej wystawy. Całe szczęście. Prezentowana w warszawie opowieść o Hansenach to nie lapidarium ciekawostek – próżno szukać w niej czegoś na kształt sztambucha pękającego w szwach od bon motów na każdą artystyczną czy towarzyską okazję – to próba spojrzenia na dzieło przez pryzmat człowieka. Architektura jest przecież tą ze sztuk, która najsilniej i najgłębiej wchodzi w interakcję z codziennością.

Ucieczka do przodu

Sebastian Pytel

Ucieczka do przodu

Polski film science fiction wciąż brzmi jak oksymoron. Prócz życzeniowej adaptacji lemowskiego pilota Pirxa (1978), tetralogii Piotra Szulkina (1979–1985) czy zablokowanej przez komunistyczną cenzurę Trzeciej części nocy (1971) Andrzeja Żuławskiego, nasze kino nie ma wielkiego doświadczenia w budowaniu światów przyszłości. Stąd do Człowieka z magicznym pudełkiem, drugiego pełnego metrażu Bodo Koxa, gatunkowo przynależnego do fantastyki naukowej, można było podchodzić z uzasadnioną rezerwą. Tym większą, że fabularny rys rozpina akcję na dwa czasowe plany – Warszawę pod butem Stalina (rok 1952) i Warszawę pod batutą pieniądza i tajnej policji (rok 2030). Przeszłość i przyszłość w pętlę wiąże historia miłosna, zrodzona prawem anomalii na jednym z najwyższych pięter, patrzącego nieruchomo na stolicę, korporacyjnego monumentu. Cóż, jeśli spadać, to z wysoka.

Świat zahibernowany

Piotr Jemioło

Świat zahibernowany

Don DeLillo, największy prowokator z pisarzy amerykańskich, znów serwuje czytelnikom frapującą powieść. Zero K traktuje o kwestiach zasadniczych: możliwościach przezwyciężenia śmierci dzięki osiągnięciom nauki, kondycji ponowoczesnego podmiotu, scalaniu własnej tożsamości, trudnych relacjach z najbliższymi. Warto jednak zaznaczyć, że najnowsza książka autora Podziemi nie wpisuje się w tradycyjnie amerykański gatunek jeremiady, diagnozującej upadek zasad moralnych czy erozję kultury. DeLillo trudno posądzić o ton moralizatorski, jednoznaczne opowiedzenie się po którejś ze stron ideologicznej barykady.

W grotach pamięci

Rafał Augustyn

W grotach pamięci

Bohaterem powieści, a później opery nie jest właściwy twórca (w tym przypadku Pirro Ligorio – skądinąd wybitny i wszechstronny artysta, który w fabule opery w ogóle się nie pojawia), lecz fundator i – zapewne – pomysłodawca, miejscowy książę Pier Francesco Orsini, zwany Vicino. Nie opisuje się tu powstania dzieła, lecz jego psychologiczne czy psychopatologiczne podłoże, a literacka i teatralna postać księcia niewiele ma wspólnego z historycznym oryginałem. Rzec można – w wyobraźni Laineza i Ginastery dokonała się projekcja upiorno-surrealistycznej aury rzeźb na sylwetki bohaterów.

Historia negatywu według Witolda Kanickiego

Krzysztof Jurecki

Historia negatywu według Witolda Kanickiego

Dlaczego negatyw? Można zadać prozaiczne pytanie. We wstępnie autor zaznacza, że pomimo popularności wszelkich form użycia negatywu, także np. w najnowszych teledyskach realizowanych cyfrowo, nie ma ten temat prac naukowych. Temat został przeoczony i tylko marginalnie pojawiał się w historycznych opracowaniach [...].


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Barwny świat wielu form – szkło artystyczne i użytkowe z huty w Ząbkowicach

Od 27 kwietnia do 30 września 2018 roku

Popielnica z zestawu „Asteroid”, Jan Sylwester Drost, Ząbkowice, 1960–1966, ze zbiorów Muzeum w Gliwicach, fot. B. Kubska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mykola Ridnyi. Twarzą do ściany

Od 20 kwietnia do 15 czerwca 2018 roku

Mykola Ridnyi, „Blind Spot” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jarosław Kukowski i uczniowie

Od 5 do 30 kwietnia 2018 roku

Piotr Lemke, „No. 1”, akryl i olej na płycie, 100x80 cm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tu strzyka, tam łupie, ale rży. A sumienie kąsa. Tadeusz Brzozowski – inspiracje, konteksty, ślady

Od 22 kwietnia do 29 lipca 2018 roku

Tadeusz Brzozowski, „Spisa”, 1984, olej, płótno, własność prywatna (źródło: materiały prasowe organizatora)

12. IN OUT Festival Taniec/Obraz

Od 20 do 22 kwietnia 2018 roku

César Brodermann „Are you holding me, or am I holding myself?”, USA 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Weekend Księgarń Kameralnych

Od 20 do 23 kwietnia 2018 roku

Warszawski Weekend Księgarń Kameralnych (źródło: materiały prasowe organizatora)

Projekt wystawienniczy Buddyzm

Od 15 kwietnia do 26 sierpnia 2018 roku

„Fudō Myōō”, Yamada Goro (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kultura-makulatura. Cyprian Kościelniak: ilustracje, plakaty, rysunki

Od 13 kwietnia do 17 czerwca 2018 roku

Cyprian Kościelniak, Bez tytułu (11.09.2001 – wieże World Trade Center widziane z kabiny pilota samolotu), 2001, papier, ołówek, tusz, 20,5 × 29,5 cm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wczoraj, dziś, jutro – wystawa retrospektywna Ryszarda Kuby Grzybowskiego

Od 13 kwietnia do 13 maja 2018 roku

Ryszard Kuba Grzybowski, plakat (źródło: materiały prasowe organizatora)

I po co nam wolność?

Od 13 kwietnia do 5 maja 2018 roku

Leon Chwistek, Portret dr. Jakóbca, 1925 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR