Jak patrzymy na sztukę? po co piszemy o sztuce? jak piszemy o sztuce? o jakiej sztuce piszemy? Część I

Maria Anna Potocka

Dzieła sztuki prawie zawsze są wieloelementowe. W sztuce dawnej kompozycja narzucała hierarchię elementów, podkreślając rzeczy najważniejsze i sugerując od czego należy zacząć “widzenie i wiedzenie” dzieła. W obecnej sztuce, zwłaszcza w pracach, gdzie elementy nie są ze sobą powiązane fizycznie, ta hierarchia nie jest jasna i najczęściej zależy od decyzji patrzącego.

Buszujący w sztuce: kim jest kurator wystaw sztuki współczesnej?

Aneta Szyłak

W tabelach płac Ministerstwa Kultury słowo kurator nie istnieje. Istnieje za to “główny specjalista do spraw działalności podstawowej”. Słowo kurator weszło w języku polskim do szerszego obiegu zaledwie parę lat temu, kiedy generalną tendencją do zmiany słownictwa związanego z minioną epoką na dobre wyparła dotychczasowego “komisarza” który pomimo francuskiego źródłosłowu nieodparcie i komicznie kojarzył się z “komisarzem ludowym”.

Magiczna szkoła widzenia

Manfred Schneckenburger

W 1972 r. wykładowca estetyki Bazon Brock zaproponował podczas documenta 5 szkołę dla zwiedzających. Wystawa miała stanowić „trening postrzegania rzeczywistości”, podczas których widz wyróżnia i wyodrębnia warstwa po warstwie światy przedstawione pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia. Prawdziwie intelektualna przyjemność, w trakcie której sztuka zyskiwała niepokojący dydaktyczny wymiar. To wezwanie odbiorcy do współpracy wytyczyło szlak, który obecny jest w sztuce do dziś.

Świat mierzę nogami – chodzę

Artur Tajber

Świat mierzę nogami – chodzę. Wszystkie inne miary są pochodne. Chodząc, wytyczam drogi i nadaję im miarę. Miara to rytm. Wszystkie drogi, miary i rytmy pulsują, współbrzmią, wpadają w dysonanse. To jest muzyka geometrii. Bo geometria to mierzenie ziemi. Sprawy ludzkie, problemy społeczeństw, jednostkowa radość i ból są ważne – zwłaszcza w momencie, gdy je przeżywamy. Jednak rozpamiętywanie uniesień i tragedii jest sentymentalne – i pretensjonalne.

Wincenty Dunikowski-Duniko i jego przestrzeń nasycona

Ryszard Stanisławski

W sztuce współczesnej wyróżniają się dwie tendencje artystycznych biografii. Jedni artyści pozostają całe życie wierni jednej poetyce, jak Bacon, inni są wiecznymi poszukiwaczami nowych idei, nowych środków, nowych tworzyw i kontekstów. Zamiemy się tu drugą z wymienionych postaw. Najbardziej przekonywująco uderza ona w oczy, gdy z leitmotivem ustawicznego przekształcania, spiralnej drogi rozwoju, spotykamy się na retrospektywnej wystawie indywidualnej poszczególnego autora.

Koncepcja nieograniczonej zmienności obrazu w twórczości malarskiej Adama Marczyńskiego

Joanna Zawierucha

“Współczesność – obfitująca w odkrycia zmieniające pojęcie o budowie świata materialnego, musi oddziaływać na świadomość artysty i zmusza go do znalezienia takiej odrębnej formy plastycznej, która by tę nową świadomość najlepiej wyrażała”.

Oto pogląd sformułowany przed kilkudziesięciu laty przez Adama Marczyńskiego – jednego z najwybitniejszych artystów polskich XX wieku, klasyka abstrakcji geometrycznej.

Mój największy sukces i najdotkliwsza porażka

Bożena Kowalska

Zapewne życie ludzkie nie miałoby barwy i smaku, gdyby nie stanowiło amplitudy osiągnięć i porażek. A im ów zakres wahań większy – tym życie uznać wypada za ciekawsze i pełniejsze. Relatywność i subiektywizm wyborów i ocen sprawiają jednak często, że co innego my, a co innego inni traktują jako nasz sukces czy przegraną. Jest bowiem wiele miar wartości.

Jak opanować trwogę? Recepta według Natalii LL

Krzysztof Jurecki

Jak opanować trwogę? Recepta według Natalii LL

Prace Natalii LL od początku lat 70. aż do chwili obecnej tworzone są na wyjątkowym poziomie artystycznym. Dzięki temu Natalia LL zaliczana jest do najważniejszych postaci sztuki polskiej po II wojnie światowej. Jaskrawie zaznaczony wątek erotyczny, a później ważne treści natury ideowo – filozoficznej powodują różne, wręcz sprzeczne możliwości jej odczytania.

Miasto w Mieście – wyspa urbanistyczna, wyspa ideowa, wyspa czasu

Mikołaj Dunikowski, Beata Wielgos-Dunikowska

Dzisiejszy Kraków, to organizm powstały na zasadzie jednostek autonomicznych z początku konkurujących, potem tworzących całość — Kraków, Kazimierz, Kleparz, później Podgórze, Nowa Huta. Były to ośrodki spójne, każdy o odmiennym charakterze, rozwijające się raczej jako “wyspy” w otoczeniu Starego Krakowa, chcące mu dorównać lub go prześcignąć. Właśnie to dochodzenie coraz to nowych obszarów, będących zawsze symbolem owych czasów, nadaje temu miastu niepowtarzalny charakter.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Niepołomicach

Maria Anna Potocka

Muzeum Sztuki Nowoczesnej zostało powołane jako instytucja przez Urząd Miasta i Gminy w Niepołomicach w 1996 roku. Od tego momentu trwają przygotowania do jego otwarcia i również opracowywany jest kształt jego funkcjonowania.

Ze względu na warunki obiektywne, również z powodu przesytu klasycznymi modelami muzeów nowoczesnych, należy wymyślić jakąś nową formułę.

Droga AICO…

Mieczysław Porębski

Tak się złożyło, że nie mogę być z Wami w momencie dla mnie tak bardzo miłym, wzruszającym, zobowiązującym i nieoczekiwanym. Tłumaczy mnie tylko to, że na przeszkodzie stanęła sytuacja równie niecodzienna, dla mnie wręcz niezwykła. W tym samym czasie w krakowskiej Galerii Starmachów otwiera się Wystawa Sztuki Nowoczesnej, którą raz już otwierałem 50 lat temu, w grudniu 1948 roku.

Słownik pojęć Jana Berdyszaka

Dorota Folga-Januszewska

Wszystko ulega przemianom, nawet słowa, które trwają na straży pojęć wciąga taniec przemian. A jednak wyciągamy stare słowniki i wracamy do tych samych haseł, a w ich minionym sensie odkrywamy prawdę o sensie dzisiejszym. Twórczość Jana Berdyszaka jest dla mnie systematyką pojęć, na którą odważa się najwyżej jeden artysta w danym pokoleniu.

Strona 27 z 27«« Poprzednia2324252627

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wyspiański. Nieznany

Od 16 stycznia do 5 maja 2019 roku

Stanisław Wyspiański, Zadumana. Życie. tygodnik ilustrowany, literacko-artystyczny, Rok 2, 1898, nr 50

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR