Chętnie posłuchałbym bohaterów filmu Smarzowskiego oglądających Sępa. Bo mimo iż reprezentują oni znacznie bardziej prozaiczny wydział (drogowy, a nie wewnętrzny), policjanci z Drogówki prowadzą tryb życia, którym mogliby zawstydzić słynnego „złego porucznika” z filmu Ferrary.

Poziom konkursu mógłby skłaniać co bardziej temperamentnych miłośników rodzimego kina do głosów o potrzebie radykalnych, rewolucyjnych zmian, „wstrząśnięcia” polskim filmem. Niemniej w Janusowej dziedzinie twórczości…

Bruno Dumont jest luksusem, na istnienie którego może pozwolić sobie kinematografia francuska. Nad Sekwaną produkuje się około dwustu pełnometrażowych fabuł rocznie: z tak wielkiego tortu można zatem wykroić od czasu do czasu kawałek w postaci realizacji pierwszego filmu przez personę, jaką był Dumont w drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych.

Festiwal Autorów Zdjęć Filmowych odbył się w tym roku po raz osiemnasty, po raz pierwszy goszcząc w Bydgoszczy, która stała się tym samym trzecim, po Toruniu i Łodzi, miastem organizującym znany na świecie festiwal.