Zachowawcza Boska Komedia

Jakub Papuczys

Zachowawcza Boska Komedia

W tym roku werdykt jury Boskiej Komedii można odebrać jako zachowawczy. W ten sposób odbieram rozdzielenie dwóch najważniejszych nagród dla spektakli najbardziej efektownych, zrealizowanych z ogromnym inscenizacyjnym rozmachem i przede wszystkim zajmujących się tematami uniwersalnymi, drążących ponadczasowe problemy ludzkiej kondycji.

Jerzy Jarocki (1929-2012) – artysta ciągłych sprzeczności

Jakub Papuczys

Jerzy Jarocki (1929-2012) – artysta ciągłych sprzeczności

Był właśnie przed rozpoczęciem prób do autorskiego spektaklu Węzłowisko, stworzył już do niego scenariusz. Pomimo więc zaawansowanego wieku i postępującej choroby wzroku (podobno od paru miesięcy „widział” już niemalże tylko oczami swoich asystentów i przyjaciół), śmierć spotkała go w samym środku pracy.

Co w ostatnim roku warto było zobaczyć w teatrze

Podsumowanie tego co ciekawego działo się na naszych scenach w sezonie 2011/2012

Jakub Papuczys

Co w ostatnim roku warto było zobaczyć w teatrze

Zupełnie jak w ciągu paru ostatnich lat mam wrażenie, że na naszych scenach utrzymuje się stan niepokojącej równowagi. Powstaje wprawdzie dużo przedstawień poprawnych, pod wieloma względami ciekawych…

Dlaczego musimy mieć zapis jak wybierać dyrektorów w teatrze

Na przykładzie ubiegłego sezonu kilka słów

Jakub Papuczys

Dlaczego musimy mieć zapis jak wybierać dyrektorów w teatrze

Teatr jest newralgiczną instytucją, której kształt zależy przede wszystkim od wizji i charyzmy jego dyrektora. To on decyduje o repertuarze, tworzy jego zakres repertuarowy, wyznacza granice stylu i estetyki spektakli, które będą w danym teatrze grane, skupia wokół siebie reżyserów i artystów, którzy będą w nim pracować. Bardzo dobrze kiedy ta wizja jest szeroka, maksymalnie otwarta, odważna, różnorodna (jak propozycja Jana Klaty oraz Sebastiana Majewskiego, którzy zostali wybrani nowymi dyrektorami Teatru Starego w Krakowie). Jednak zawsze będzie ona wyrazem artystycznej osobowości i wrażliwości danej osoby, a więc będzie naznaczona nieredukowalnym w przypadku takiej pracy subiektywizmem.

Tylko czy aż iluzja?

Jakub Papuczys

Tylko czy aż iluzja?

Sam wybór formy oraz tematu dramatu świadczy o przewrotności Wyrypajewa. Udało mu się z rzeczy tak już wydawałoby się zgranej i kulturowo przetworzonej na tysiące sposobów stworzyć pasjonującą opowieść. W jego dramacie miłość jest zarówno patetyczna, czy tragiczna niczym w melodramacie, jak i racjonalna oraz logicznie uzasadniana, zaś niektóre monologi brzmią jakby były wyjęte z chrześcijańskich traktatów.

Ciemne strony antropologicznych opowieści

Jakub Papuczys

Ciemne strony antropologicznych opowieści

Życie seksualne dzikich, najnowszy spektakl Krzysztofa Garbaczewskiego, to podobnie jak jego poprzednie dzieło – opolska Odyseja – bardziej teatralny esej niż spektakl, nawet jeśli terminu tego użyć w jego nowoczesnym, „postdramatycznym” rozumieniu. Dzieła Garbaczewskiego to bowiem autorskie eksperymenty z pogranicza teatru, performansu i sztuk wizualnych.

Musical pęknięty

Jakub Papuczys

Musical pęknięty

Najpopularniejszy obecnie teatralny duet tym razem stworzył spektakl, któremu nadał podtytuł „rewia położnicza”. Podstawową ramą, jaką wyznaczyli twórcy dla Położnic szpitala św. Zofii, jest faktycznie konwencja muzycznej rewii lub musicalu.

Rozmontowywanie rzeczywistości

Jakub Papuczys

Rozmontowywanie rzeczywistości

Hasło tegorocznego festiwalu Dialog, czyli „Niecodzienni”, i powiązany z nim temat przewodni „niecodzienność” mogą wzbudzać obawy, czy nie jest to kolejna wariacja na temat tak modnego współcześnie w teatrze słowa „wykluczeni”…

Rewolucyjny (melo)dramat

Jakub Papuczys

Rewolucyjny (melo)dramat

W najnowszym spektaklu Jana Klaty w pewnym momencie na tylnej ścianie, tworzącej multimedialny ekran, spośród wielu wyświetlanych na niej filmowych ujęć uwagę widzów przykuwa fragment, przeniesiony zapewne z jakiegoś dokumentalnego filmu.

Strona 1 z 11

Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Bownik. Wyobraź sobie czasy, w których wszystkie rekordy już padły

Od 20 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Bownik, „Passage”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Prabhakar Pachpute i Rupali Patil. Zwiastunki chaosu

Od 28 stycznia do 18 czerwca 2017 roku

Prabhakar Pachpute, „Góra ucieczki”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Starzyk. Gazetowe obrazki

Od 27 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Marek Starzyk, Bez tytułu, 1999–2000 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR