Niecierpliwość

Jacek Sieradzki

Niecierpliwość

Od bielskiej Zbrodni Ewelina Marciniak przygotowała czternaście spektakli, licząc z prawie gotową Leni piętnaście. […] Wiem, jest czystą łobuzerią nawoływać z wygodnego komentatorskiego fotela […] do kroczenia przez sztukę wolniej, mniej zachłannie, rozsądniej. […] Brzmi to belfersko i dziadziowato, kompletnie w sprzeczności z temperaturą, jaką dyktuje nasz czas.

Teatr z biblioteki

Jacek Sieradzki

Teatr z biblioteki

Starsi ludzie kochają te półki biblioteczne, na których się wychowali. I pozostają nieufni wobec nowych dzieł, zwłaszcza gdy te łatwo dorabiają się statusu kultowych. Oczywiście uprzedzenia należy przełamywać, na prądy nowe się otwierać. Chcecie wystawiać w teatrze Jacques’a Derridę? Wystawiajcie, to wolny kraj.

Teatr im. Dzierżyńskiego

Jacek Sieradzki

Teatr im. Dzierżyńskiego

Paweł Demirski nie napisał, a Monika Strzępka nie wyreżyserowała sztuki historycznej. Zmontowali groteskę pełną świadomych anachronizmów, niekiedy brawurowych. Dzierżyński, Piłsudski, Witos są figurkami wyciętymi z podręcznika historii, którymi się obraca, zderza, manipuluje, żeby z ich pomocą mówić mocno, z furią, o narodowej wyobraźni, przez te postacie meblowanej czy może zagracanej. I o współczesności, którą ich cienie przywaliły.

Ptaki cudaki

Jacek Sieradzki

Ptaki cudaki

Dzisiejszy teatr daje się kochać wtedy, kiedy przestaje wybierać tematy z obowiązującego aktualnie katalogu. Kiedy przestaje prawić o wykluczonych, o uogólnionym „Innym” (liczba pojedyncza, ale kategoria też wbrew pozorom zbiorowa), o winach lub wielkościach narodu bądź narodów, o szowinizmie mężczyzn i ucisku kobiet, o przykładowym starym, przykładowym Żydzie i przykładowym geju.

Królowie stacji benzynowych

Jacek Sieradzki

Królowie stacji benzynowych

Żeby oglądać niepokalanie pyszne samopoczucie dzisiejszych władców Polski, nie trzeba babrać się w polityce. Wystarczy chodzić do teatru. Ale nie na środowiskowe premiery, na których wszyscy się znają, a stężenie erudycji i eksperiencji na metr kwadratowy przekracza dopuszczalne normy. Na szeregowe przedstawienia.

Jaja Mewy

Jacek Sieradzki

Jaja Mewy

Młody teatr, wiadomo, od ponad dekady rąbie w poprzedników jak w bęben. Kwestionuje właściwie wszystkie tradycyjne reguły komunikacyjne. Wymieniając w przypadkowym porządku: samą zasadę reprezentacji, czwartą ścianę z jej pochodnymi, linearność narracji, koherencję psychologiczną (i ontologiczną) postaci, także wszystko to, co zamykałoby się w niegdysiejszym pojęciu decorum. Rewolucja kosi równo. Nie zauważa wszakże, rozprawiając się ze starymi konwencjami – fakt, nierzadko obrośniętymi naiwnością, samozachwytem i rutyną – że jednocześnie sama, na własny użytek, bezwiednie tworzy nowe konwencje, kody i żargony.

Odsiecz

Teatralny manifest kontrrewolucyjny z Legnicy

Jacek Sieradzki

Odsiecz

Gdy wszyscy, młodzi i starzy, chcą być „oburzeni” i „radykalni”, a rozsądni konserwatyści dali się zepchnąć gdzieś do getta histerycznych sekt cmentarnych, proklamowanie (z hukiem!) „teatralnego manifestu kontrrewolucyjnego” robi wrażenie.

Wampiry wychodzą na słońce

Jacek Sieradzki

Wampiry wychodzą na słońce

Mniej więcej piętnaście lat temu rozpoczęła się wojna nowego, rodzącego się teatru, ze starym, tradycyjnym. Wojna przygaszona już, choć ogniska tu i ówdzie jeszcze się tlą. Wojna przewartościowująca odwieczne hierarchie.

Strona 1 z 11

Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Bownik. Wyobraź sobie czasy, w których wszystkie rekordy już padły

Od 20 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Bownik, „Passage”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Prabhakar Pachpute i Rupali Patil. Zwiastunki chaosu

Od 28 stycznia do 18 czerwca 2017 roku

Prabhakar Pachpute, „Góra ucieczki”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Starzyk. Gazetowe obrazki

Od 27 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Marek Starzyk, Bez tytułu, 1999–2000 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR