Jest tyle dobrych nagrań, które powstały w Memphis

Cities Aviv, Paulina Załęcka

Jest tyle dobrych nagrań, które powstały w Memphis

Gavin Mays, znany jako Cities Aviv, to amerykański muzyk specjalizujący się w eklektycznym brzmieniu z pogranicza gatunków. Mays sprawnie łączy ze sobą rap rodem z lat 90. ze współczesną elektroniką czy jazzem. Jego muzyka jest zagwozdką genologiczną, co potwierdza sam artysta sprawnie unikając etykiet. Z Cities Aviv spotkaliśmy się przed jego koncertem w Krakowie.

William Butler Yeats – Eseje

Bartosz Rosenberg

William Butler Yeats – Eseje

Eseje irlandzkiego noblisty Williama Butlera Yeatsa, opublikowane niedawno na polskim rynku wydawniczym w przekładzie i wyborze Leszka Engelkinga, to niewątpliwie wydarzenie, które warte jest odnotowania, ale równocześnie publikacja obciążona pewnym ryzykiem niezrozumienia.

Nowe życie amerykańskiego horroru

Grzegorz Fortuna Jr.

Nowe życie amerykańskiego horroru

Popularność filmów o opętaniu może zaskakiwać, bo trudno byłoby ją połączyć z jakimkolwiek społecznym fenomenem, a na przestrzeni minionych dekad amerykański horror chętnie komentował współczesne mu zbiorowe lęki. W latach 50., okresie zimnej wojny i strachu przed konfliktem nuklearnym, twórcy filmów grozy opowiadali o efektach zetknięcia z radioaktywnymi substancjami, a w latach 60. i 70. – gdy nagłówki gazet wypełnione były doniesieniami o zabójstwach politycznych i przerażającymi relacjami z Wietnamu – o psychopatycznych mordercach.

Szaroniebieski kafelek miłości

Agnieszka Bednarek

Szaroniebieski kafelek miłości

Coś powściągliwego jest w karpowiczowskiej barwie miłości, coś zgasłego i milczącego. Czy aby na pewno? O ile krzykliwsza byłaby okładka w odcieniach czerwieni, żywa i soczysta. Miłość to jedyne uczucie, które posiada własną barwę. Miłość, zdaniem ankietowanych, jest czerwona. Jakie to szczęście, że Karpowicz umyślił sobie miłość na inny kolor. Że jego miłość nie krzyczy. Jest dyskretna i cicha, ustępuje innym, rażącym miłościom, sama zaś kojarzy się z bezpieczeństwem. W miłości tego koloru łatwiej szukać schronienia i co istotne – łatwiej dostrzec siebie na jej tle.

Polska to jest dziwna rzecz!

Konrad Sierzputowski

Polska to jest dziwna rzecz!

Autorzy tego specyficznego „przewodnika, gabinetu osobliwości i niekompletnego zestawu wytrychów do teraźniejszości” pytają wprost, o to „jakie były najważniejsze miejsca, nurty, postaci i tematy ostatnich lat? (…) Czy można mówić o specyfice, wyjątkowości tego okresu?”. Odpowiedzi na te pytania są niejednoznaczne, a efekt lektury całości jest nade wszystko inne dziwny.

Pełny człowiek

Piłsudski w życiu i twórczości Józefa Czechowicza

Jarosław Cymerman

Pełny człowiek

Bo Piłsudski to nie fakt fizyczny: to idea, to możliwość każdego Polaka, ale tylko możliwość. Lecz on sam przestał być swą własną możliwością; on jest swym urzeczywistnieniem, tym zawsze był, odkąd poczuł się twórcą, a nie nędznym widzem dziejów, i dlatego przerósł w Polsce wszystko.

Cicha noc w oleju Smarzowskiego

Bartosz Rosenberg

Cicha noc w oleju Smarzowskiego

Jak mówią wielbiciele napojów wyskokowych: „pić trzeba umieć” – dodam: inspirować się Smarzowskim też trzeba umiejętnie, a szczególnie jeśli chce się wchodzić z nim w dyskusję na temat diagnozy współczesnego społeczeństwa i mitu prowincji, z której przecież wielu z nas wyrasta, a którą Smarzowski traktuje jak symbol naszych czasów. W Cichej nocy tego rodzaju dywagacje są trudno dostrzegalne, choć starają się przedzierać z szóstego na pierwszy plan. Dobrze widoczna jest za to propozycja Domalewskiego – zróbmy z Cichej nocy optymistyczną wersję Domu złego.

Kazuo Ishiguro. Spotkania z kinem

Alicja Helman

Kazuo Ishiguro. Spotkania z kinem

Kazuo Ishiguro powiedział w jednym z wywiadów: „Jako pisarz jestem profesjonalistą posługującym się słowem, w kinie staję się amatorem, tam ważne są obrazy i muzyka, słowo jedynie je dopełnia. Ale w samotnym pisaniu powieści przez całe życie jest coś niezdrowego. Kino pozwala współpracować z innymi”. Literacki profesjonalizm przyniósł Ishigurze liczne nagrody i wyróżnienia za niemal wszystkie kolejne powieści, a całokształt dorobku uhonorowała Nagroda Nobla. Ale pytanie o to, co dało mu kino prócz osobistej satysfakcji współpracy z wybitnymi ludźmi sztuki, należałoby raczej odwrócić i zapytać o to, co Ishiguro dał kinu.

Sum ergo sum w Znakach Czasu

Jan Wiktor Sienkiewicz

Sum ergo sum w Znakach Czasu

Sum ergo sum była niezwykle udaną próbą pokazania trudnego do jednoznacznego określenia bogatego dorobku twórczego Natalii Lach-Lachowicz, obecnej nieprzerwanie na scenie polskiej sztuki współczesnej od lat 60. XX wieku. Był to nie tylko „przegląd” jej wieloletniego dorobku, lecz niejednokrotnie (w odniesieniu do wybranych serii dzieł) „wgląd” w warsztat twórczy artystki z Wrocławia, z dużym akcentem położonym – poza ideologiczną i teoretyczną warstwą zjawisk, zagadnień i tematów, jakich ta sztuka dotyka – na uwarunkowania techniczne i kwestie warsztatowe, charakterystyczne w poszczególnych okresach powstawania dzieł, których ostateczny efekt był nie tylko wynikiem, zmieniających się możliwości, jakie przynosił ze sobą rozwój technik fotograficznych i audiowizualnych od lat sześćdziesiątych XX wieku, ale również w obszarze klasycznych i tradycyjnych metod i materiałów.

Detoks. Zdzisław Beksiński, Norman Leto. Korespondencja, rozmowa

Norman Leto, Zdzisław Beksiński, Jarosław Mikołaj Skoczeń

Detoks. Zdzisław Beksiński, Norman Leto. Korespondencja, rozmowa

Panie Łukaszu, pyta Pan o umiejscowienie światła. Przed laty pedantycznie umiejscawiałem źródło światła w jakimś stałym punkcie i starałem się zachować konsekwencję w zakresie cieni własnych i rzuconych (tak to się nazywa w geometrii wykreślnej), a w każdej sytuacji (nie lubię ostro rzucanych cieni) zachować przynajmniej jakąś konsekwencję zasadniczego kierunku padania światła. Od pewnego czasu jednak nie myślę już w tych kategoriach, a na moich obrazach stosuję inny punkt oświetlenia kolan, a inny twarzy, inny tła i tak dalej, właściwie nie ma w tym już żadnej konsekwencji innej jak konsekwencja w budowie obrazu. Nie polecam tego bynajmniej jako zasady godnej naśladowania.

A jak Araki – Autor w Ameryce

Natalia Gruenpeter

A jak Araki – Autor w Ameryce

Moja propozycja spojrzenia na Arakiego jako tytułowego „autora w Ameryce” podporządkowana jest próbie rozpoznania podobnych dysonansów, choć nie ogranicza się do tego rysu jego twórczości. Nie sposób bowiem oddzielić filmów reżysera – w szczególności tych zrealizowanych w latach 90. – od teorii queer, które nie tylko stanowią intelektualne zaplecze dla interpretatora, ale i sytuują kalifornijskiego filmowca na mapie amerykańskiego kina niezależnego tuż obok Todda Haynesa, Gusa Van Santa czy Toma Kalina, reprezentantów wyłaniającego się w latach 90. New Queer Cinema.

Żywe rzeźby

Sebastian Pytel w rozmowie z Łukaszem Rondudą – reżyserem filmu Serce miłości

Łukasz Ronduda, Sebastian Pytel

Żywe rzeźby

Sebastian Pytel: Wyreżyserowany z Maciejem Sobieszczańskim Performer o Oskarze Dawickim, książka o awangardzie w polskiej sztuce lat 70. i zredagowana z Jakubem Majmurkiem Kino-sztuka o kinematograficznym zwrocie w polskiej sztuce współczesnej – można powiedzieć, że był Pan wręcz predestynowany do realizacji scenariusza Roberta Bolesto o Wojciechu Bąkowskim i Zuzannie Bartoszek.

Księga ludzkiego ciała

Agnieszka Bednarek

Księga ludzkiego ciała

Twardocha interesują zarówno ciała żywe, jak i martwe, rozkładające się truchła, podżerane przez czerwono-czarne chrabąszcze. Ciała, które ostatecznie odmówiły posłuszeństwa. Ciała, które rozkładają się wydzielając toksyczny odór. Śmierć śmierdzi – oświadcza Twardoch – i jest to naturalne, właściwe.

Ile buntu w „Buncie materii”?

Monika Nowakowska

Ile buntu w „Buncie materii”?

Tytułowy „bunt” to odniesienie do eksperymentalnego, odważnego traktowania tekstyliów w latach 60. i 70. XX wieku przez artystów-tkaczy, ze szczególnym naciskiem na osiągnięcia „polskiej szkoły tkaniny”, której znaczące przykłady znajdują się w imponującej kolekcji łódzkiego muzeum. Ponad 200 prac zgromadzonych w latach 1972–2016 to reprezentatywny zbiór, na bazie którego wysnuć można niejedną historię na temat tkaniny unikatowej XX i XXI wieku.

Popularna popkultura

Anna Michalik

Popularna popkultura

Kto nigdy nie zetknął się z postacią Sherlocka Holmesa, nie miał w ręku żadnego kryminału i nie obejrzał ani jednego odcinka serialu? Wśród konsumentów współczesnej kultury takie pytanie może wywołać najwyżej pobłażliwą minę, ponieważ oferuje ona już nie tylko kolejne wysokobudżetowe produkcje dla mas – sukcesywnie narastają także kolejne opracowania, które chciałyby zmapować i uchwycić fenomen choć kilku zjawisk nowoczesnej kultury popularnej.

Życie w ruchomych obrazach

Konrad Sierzputowski

Życie w ruchomych obrazach

Opisanie wszystkich filmów, które zostały zaprezentowane podczas festiwalu jest zadaniem wykonalnym, ale niestety nie umożliwi przekazania wszystkich emocji, które towarzyszyły każdej, choćby najkrótszej projekcji. Konkursy ANIMA i ANIMA.PL, a także pełnometrażowe obrazy pokazują, że rola animacji jako społecznego medium jest silnym narzędziem krytycznym oraz całkowicie uprawomocnioną sztuką, nie tylko dla dzieci, do czego przyzwyczaiły nas produkcje wytwórni Disney i Pixar.

W czarno-białym pokoju

Marta Kudelska

W czarno-białym pokoju

Dwaj artyści, dwie różne wrażliwości, dwie sale – tyle na początek. Dalej już trochę raźniej – wspólne doświadczenie dzieciństwa w małej miejscowości, liceum plastyczne poza domem, wyjazd na studia, wspólna uczelnia, później [...]

Strona 1 z 11

Wydarzenia

AKCES – 5. Konkurs Najlepszych Dyplomów Sztuki Mediów

Od 16 maja do 7 czerwca 2019 roku

Anastasia Pataridze, Happiness said don’t look for me, 2018 (źródło: materiały prasowe)

XIII Węgierska Wiosna Filmowa

Od 12 maja do 23 czerwca 2019 roku

Plakat festiwalu XIII Węgierska Wiosna Filmowa (źródło: materiały prasowe)

Czarno na białym. 200 lat rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych

Od 26 kwietnia do 29 września 2019 roku

Leon Wyczółkowski, Dziewczyna z okolic Krakowa, 1907, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe)

Aleksandra Simińska. Arché. Malarstwo

Od 26 kwietnia do 2 czerwca 2019 roku

Aleksandra Simińska, 1993, Pałac w Samostrzelu, 1993, technika mieszana na kartonie, 367×426 (źródło: materiały prasowe)

W nocy twarzą ku niebu

Od 27 kwietnia do 16 czerwca 2019 roku

Plakat wystawy W nocy twarzą ku niebu (źródło: materiały prasowe)

XXI Małopolskie Dni Dziedzictwa Kulturowego. Z dreszczykiem

18–19 maja oraz 25–26 maja 2019 roku

Wnętrze kościoła pw. Nawiedzenia NMP w Iwkowej, fot. K. Schubert (źródło: materiały prasowe)

Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce

27 kwietnia 2019 roku

27 kwietnia 2019 – Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce (źródło: materiały prasowe)

Prototypy 02: Codex Subpartum

Od 12 kwietnia do 9 czerwca 2019 roku

Joseph Beuys, Beuys by Warhol, grafika, 1980 (źródło: materiały prasowe)

Planetarium – wystawa Jiříego Kovandy

Od 11 kwietnia do 30 maja 2019 roku

Jiří Kovanda, Na ruchomych schodach… Odwrócony, wpatruję się w oczy osoby stojącej za mną…, performans, Praga, 1977 r. (źródło: materiały prasowe)

16. Festiwal Misteria Paschalia: kierunek Włochy

Od 15 do 22 kwietnia 2019 roku

Festiwal Misteria Paschalia, fot. Krakowskie Biuro Festiwalowe (źródło: materiały prasowe)

więcej wydarzeń