Festiwal Ciało/Umysł. Daj się sprowokować: Bataille i świt nowych dni, reż. Sławek Krawczyński, 30.09.-08.10.2016 r.

Wystawiany w trakcie tegorocznego Festiwalu Ciało/Umysł spektakl Bataille i świt nowych dni w reżyserii Sławka Krawczyńskiego wzbudza skrajne emocje. Zachwyca znakomitą choreografią Anny Godowskiej (doskonale wykonaną przez utalentowanych artystów), ale momentami wywołuje tak silne wzburzenie, że ma się ochotę poderwać z krzesła i opuścić salę, trzaskając drzwiami. I to moim zdaniem ogromny atut przedstawienia – zmuszanie widza do zmierzenia się z własnymi niechcianymi i wypieranymi uczuciami. Trudne? Owszem, nawet bardzo, ale i niezwykle potrzebne, zwłaszcza w naszych zabieganych czasach, kiedy w pogoni za „mieć” gubimy „być”.

„Bataille i świt nowych dni”, reż. Sławek Krawczyński, Festiwal Ciało/Umysł, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

„Bataille i świt nowych dni”, reż. Sławek Krawczyński, Festiwal Ciało/Umysł, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Powiedzieć, że to sztuka o ludzkich odczuciach, to właściwie nic nie powiedzieć. Emocjonalne tsunami będzie chyba najwłaściwszą nazwą dla tej eksplozji zmysłów, agresji, delikatności, brutalności, żądzy, odtrącenia, samotności, radości, rozpaczy etc. I wszystko oddane tańcem, ciałem. Chapeau bas!

Oglądając spektakl, momentami miałam twórcom za złe, że uciekają się do najprostszych metod – epatowania seksem i nagością – by opowiedzieć historię i przyciągnąć widza. Im dłużej jednak analizowałam, tym bardziej zdawałam sobie sprawę, że miało to sens. Wyłaniała się pewna logiczna całość – obraz człowieka jako istoty seksualnej, toczącej rozpaczliwą walkę pomiędzy pierwotnymi instynktami a racjonalnym umysłem i normami społecznymi. Najpełniej oddały to sceny, w których jeden z samców (to najadekwatniejsze określenie) atakował swoją obnażoną męskością innych członków grupy (trudna rola Pawła Grali). W pierwszym odruchu klasyfikuje się taką osobę jako zboczeńca, od którego każdy odsuwa się z odrazą. Czy jednakże nie jest to desperat rozpaczliwie zabiegający o odrobinę zainteresowania? Może więc nie o sam seks tutaj chodzi, lecz o bliskość, której brak w dwudziestym pierwszym wieku staje się coraz bardziej odczuwalny?

„Bataille i świt nowych dni”, reż. Sławek Krawczyński, Festiwal Ciało/Umysł, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

„Bataille i świt nowych dni”, reż. Sławek Krawczyński, Festiwal Ciało/Umysł, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Dobór wzmiankowanych powyżej środków wyrazu wydaje się tym bardziej zasadny, że sztuka powstała na podstawie tekstów, zwłaszcza „literatury transgresji”, żyjącego na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku francuskiego pisarza i filozofa Georgesa Bataille’a. Kluczowe znaczenie przypisywał on potrzebie przekraczania przez swobodną, wręcz zwierzęcą ludzką seksualność ustanowionych przez społeczeństwa zakazów, czyli właśnie transgresji.

Twórcy w pełni oddali to założenie. Rzecz jasna dzięki naprawdę dobrej grze aktorskiej, tym trudniejszej, że wyrażanej przez taniec, a niekiedy przez raczej niemożliwe do zidentyfikowania dźwięki. Przyznaję, że nie należały one do najprzyjemniejszych, zwłaszcza przeraźliwe krzyki Natalii Dinges.

Najbardziej zachwyciły mnie przesycone subtelną zmysłowością sceny, w których brali udział (niekoniecznie razem) Zofia Tomczyk oraz Bartosz Ostrowski.

Bataille i świt nowych dni to sztuka wyłącznie dla widzów dorosłych, wymagająca, zmuszająca do interpretacji i zmierzenia się z własnymi uprzedzeniami. Niektóre osoby mogą poczuć się zawstydzone albo zgorszone. Niemniej warto pokonać wewnętrzne opory, gdyż to spektakl, który na długo pozostaje w pamięci, co stanowi chyba najlepszą rekomendację.

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

Małgorzata Szymankiewicz. blank

Od 27 grudnia 2016 roku do 22 stycznia 2017 roku

Małgorzata Szymankiewicz, „Office Work 231”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wrocław – wejście od podwórza

Od stycznia do grudnia 2016 roku

„Wrocław - wejście od podwórza 2016”, fot. Alicja Kielan (źródło: materiały prasowe organizatora)

Galeria Sztuki Dawnej

Od 22 grudnia 2016 roku

Paris Bordone (1500–1571), „Wenus i Amor”. lata 30. XVI w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR