TR Warszawa: Marta Sokołowska, Holzwege, reż. Katarzyna Kalwat, premiera: 15.01.2016 r.

Wystawiany w Teatrze Rozmaitości w Warszawie Holzwege w reżyserii Katarzyny Kalwat można śmiało określić jako spektakl jednego aktora, mimo że nie jest monodramem. Tomasz Tyndyk w roli Tomasza Sikorskiego nie pozwala bowiem o sobie zapomnieć jeszcze długo po opuszczeniu gmachu teatru.

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

Kanwę napisanej przez Martę Sokołowską sztuki stanowi biografia żyjącego w ubiegłym stuleciu kompozytora i pianisty Tomasza Sikorskiego (rewelacyjny Tomasz Tyndyk). Właściwie to ukazano niewielki fragment tej biografii, w głównej mierze skupiono się na ostatnim okresie życia artysty. Pierwsza połowa przedstawienia stanowi swego rodzaju retrospekcję możliwych zdarzeń, które doprowadziły do tragicznej i przedwczesnej (w wieku 49 lat) śmierci tego wybitnego muzyka, a przy tym outsidera i zmagającego się z własnymi demonami samotnika. Trzeba przyznać, że sceny te wypadły nadzwyczaj przekonująco i poruszająco za sprawą charyzmatycznego Tyndyka.

Tomasz Sikorski był awangardowym artystą i spektakl również utrzymano w tym duchu. Twórcy w pełni uwzględnili typową cechę awangardy – poszukiwanie własnego języka wyrazu. Dzięki opartym na rzeczywistych wydarzeniach opowieściom o Sikorskim, jakie snuje na scenie jego przyjaciel – uznany polski kompozytor Zygmunt Krauze, przedstawienie nabrało charakteru paradokumentu, co uczyniło go oryginalnym i zarazem interesującym.

W ciekawy sposób ukazano w spektaklu kolejną kluczową cechę awangardy, a mianowicie potrzebę wykraczania poza zastane schematy. Aktorzy (Sandra Korzeniak i Jan Dravnel) z pewną nonszalancją przemieszaną z odrobiną znudzenia, wymieniali wszelkie wprowadzane w teatrach novum, z których większość wykorzystano także w Holzwege, np. przebieranie się lub/i rozbieranie artystów w trakcie przedstawienia (mogliśmy podziwiać całkowicie nagie, piękne ciało Tomasza Tyndyka), podczas gdy pracownicy techniczni wynosili poszczególne elementy scenografii.

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

Na pewno nie można zaliczyć tematyki sztuki ani sposobu jej ukazania do łatwych i przyjemnych, wręcz przeciwnie. Niekiedy nasuwały mi się skojarzenia z teatrem okrucieństwa Antonina Artaud, zwłaszcza, kiedy Zygmunt Krauze „grał” na pianinie niesłyszalną kompozycję Sikorskiego i aktorzy wraz z widzami zastygli w niemal bolesnej ciszy oczekiwania.

Stworzona przez Annę Tomczyńską scenografia zachwyciła mnie w końcowych scenach, ale głównie za sprawą świateł tańczących na zwisających z sufitu prostokątnych dekoracjach (uznanie dla Pauliny Góral za reżyserię świateł). Sceneria ta idealnie współbrzmiała z przepięknie zagranym przez Zygmunta Krauze utworem Sikorskiego.

Pod wieloma względami spektakl bardzo mi się podobał. Natomiast momentami brakowało w nim pewnej spójności, jakby nie do końca niektóre pomysły do siebie pasowały. Jednakże nie wpłynęło to negatywnie na odbiór całości – przedstawienie warto zobaczyć. Wzbudza niepokój, zmusza do refleksji i nie sposób przestać myśleć o fascynującej kreacji Tomasza Tyndyka.

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

25/25

Od 16 grudnia 2016 roku do 18 stycznia 2017 roku

Romuald Kutera, „Odryka w Morzu Egejskim”, 2015 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nieczytelność. Palimpsesty

Od 16 grudnia 2016 roku do 30 marca 2017 roku

Piotr Korzeniowski, „Szum I”, 2015, dzięki uprzejmości artysty (źródło: materiały prasowe organizatora wystawy)

Diana Grabowska. XM

Od 12 do 22 grudnia 2016 roku

Diana Grabowska, „Z głowy”, 2015 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Komu bije Dada?

Od 9 grudnia 2016 roku do 5 lutego 2017 roku

Wystawa „Komu bije Dada?” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jutro nie przyjdzie nigdy. Mirosław Bałka i Katarzyna Krakowiak

Od 25 listopada 2016 roku do 5 stycznia 2017 roku

Mirosław Bałka i Katarzyna Krakowiak, „Jutro nie przyjdzie nigdy”, fot. Maciek Zaniewski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Yang Shuanglin – współczesny chiński wenren: malarz i erudyta

Od 6 grudnia 2016 roku do 31 stycznia 2017 roku

Yang Shuanglin, „Źródło rzeki” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marta Kochanek-Zbroja. Kalejdoskop

Od 2 grudnia 2016 roku do 28 lutego 2017 roku

Marta Kochanek-Zbroja, „Kalejdoskop”, wizualizacja (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal Dramatu

Od 1 do 6 grudnia 2016 roku

„Garnitur prezydenta”, fot. Tomasz Augustyn (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kropka w kropkę. Muzealne mody

Od 25 listopada 2016 roku do 1 stycznia 2017 roku

„Kropka w kropkę” – plakat Anna Halarewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Coming Out – Najlepsze Dyplomy ASP 2016

Od 25 listopada do 11 grudnia 2016 roku

Joanna Pieczyńska, „Z natury”, przykład farbowania krokoszem barwierskim (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR