TR Warszawa: Marta Sokołowska, Holzwege, reż. Katarzyna Kalwat, premiera: 15.01.2016 r.

Wystawiany w Teatrze Rozmaitości w Warszawie Holzwege w reżyserii Katarzyny Kalwat można śmiało określić jako spektakl jednego aktora, mimo że nie jest monodramem. Tomasz Tyndyk w roli Tomasza Sikorskiego nie pozwala bowiem o sobie zapomnieć jeszcze długo po opuszczeniu gmachu teatru.

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

Kanwę napisanej przez Martę Sokołowską sztuki stanowi biografia żyjącego w ubiegłym stuleciu kompozytora i pianisty Tomasza Sikorskiego (rewelacyjny Tomasz Tyndyk). Właściwie to ukazano niewielki fragment tej biografii, w głównej mierze skupiono się na ostatnim okresie życia artysty. Pierwsza połowa przedstawienia stanowi swego rodzaju retrospekcję możliwych zdarzeń, które doprowadziły do tragicznej i przedwczesnej (w wieku 49 lat) śmierci tego wybitnego muzyka, a przy tym outsidera i zmagającego się z własnymi demonami samotnika. Trzeba przyznać, że sceny te wypadły nadzwyczaj przekonująco i poruszająco za sprawą charyzmatycznego Tyndyka.

Tomasz Sikorski był awangardowym artystą i spektakl również utrzymano w tym duchu. Twórcy w pełni uwzględnili typową cechę awangardy – poszukiwanie własnego języka wyrazu. Dzięki opartym na rzeczywistych wydarzeniach opowieściom o Sikorskim, jakie snuje na scenie jego przyjaciel – uznany polski kompozytor Zygmunt Krauze, przedstawienie nabrało charakteru paradokumentu, co uczyniło go oryginalnym i zarazem interesującym.

W ciekawy sposób ukazano w spektaklu kolejną kluczową cechę awangardy, a mianowicie potrzebę wykraczania poza zastane schematy. Aktorzy (Sandra Korzeniak i Jan Dravnel) z pewną nonszalancją przemieszaną z odrobiną znudzenia, wymieniali wszelkie wprowadzane w teatrach novum, z których większość wykorzystano także w Holzwege, np. przebieranie się lub/i rozbieranie artystów w trakcie przedstawienia (mogliśmy podziwiać całkowicie nagie, piękne ciało Tomasza Tyndyka), podczas gdy pracownicy techniczni wynosili poszczególne elementy scenografii.

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

„Holzwege”, TR Warszawa, 2016, fot. Anna Tomczyńska (źródło: dzięki uprzejmości Teatru)

Na pewno nie można zaliczyć tematyki sztuki ani sposobu jej ukazania do łatwych i przyjemnych, wręcz przeciwnie. Niekiedy nasuwały mi się skojarzenia z teatrem okrucieństwa Antonina Artaud, zwłaszcza, kiedy Zygmunt Krauze „grał” na pianinie niesłyszalną kompozycję Sikorskiego i aktorzy wraz z widzami zastygli w niemal bolesnej ciszy oczekiwania.

Stworzona przez Annę Tomczyńską scenografia zachwyciła mnie w końcowych scenach, ale głównie za sprawą świateł tańczących na zwisających z sufitu prostokątnych dekoracjach (uznanie dla Pauliny Góral za reżyserię świateł). Sceneria ta idealnie współbrzmiała z przepięknie zagranym przez Zygmunta Krauze utworem Sikorskiego.

Pod wieloma względami spektakl bardzo mi się podobał. Natomiast momentami brakowało w nim pewnej spójności, jakby nie do końca niektóre pomysły do siebie pasowały. Jednakże nie wpłynęło to negatywnie na odbiór całości – przedstawienie warto zobaczyć. Wzbudza niepokój, zmusza do refleksji i nie sposób przestać myśleć o fascynującej kreacji Tomasza Tyndyka.

Dodaj komentarz


Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wyspiański. Nieznany

Od 16 stycznia do 5 maja 2019 roku

Stanisław Wyspiański, Zadumana. Życie. tygodnik ilustrowany, literacko-artystyczny, Rok 2, 1898, nr 50

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR