Where is Rocky II?, reż. Pierre Bismuth, scen. Pierre Bismuth, D.V. DeVincentis, Francja, Belgia, Niemcy, Włochy 2016.

W 2004 roku francuski malarz i scenarzysta Pierre Bismuth otrzymał Oscara za scenariusz do filmu Zakochany bez pamięci (Eternal Sunshine of the Spotless Mind). W tym czasie przebywając w USA przypadkowo obejrzał w telewizji BBC dokument o twórczości reprezentanta amerykańskiego pop-artu, Eda Ruscha. Dowiedział się, że w 1979 roku Ruscha odlał z żywicy skałę, którą nazwał Rocky II i wkomponował w autentyczny krajobraz pustyni Mojave. Pierre Bismuth zafascynowany tą realizacją, postanowił zdobyć więcej informacji na temat Rocky II. Szybko jednak stwierdził, że ta jedyna w swoim rodzaju akcja artystyczna nie figuruje w żadnym katalogu ani w oficjalnym spisie dokonań twórcy. Postanowił odnaleźć pominięty przez malarza projekt. W rezultacie obsesyjne poszukiwania zapomnianej skały spowodowały, że Pierre Bismuth nakręcił dokumentalną fikcję Where is Rocky II? (Gdzie jest Rocky II?).

Where is Rocky II?, reż. Pierre Bismuth, 2016 (źródło: materiały prasowe Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Locarno)

Where is Rocky II?, reż. Pierre Bismuth, 2016 (źródło: materiały prasowe Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Locarno)

Film zaczynają ujęcia z konferencji prasowej poprzedzającej wystawę Eda Ruscha w galerii Hayward w Londynie. Bismuth zadaje artyście pytanie: „Czy istnieje jakaś praca, której Pan nigdy nie nikomu nie przedstawił?”. Zdziwiony Ruscha odpowiedział: „Nie pokazuję wszystkiego co stworzyłem, ale może znajdę coś, czym siebie sam zaskoczę? W takim razie proszę powiedzieć, gdzie jest Rocky II?”kontynuował Pierre Bismuth. Rozbawiony twórca życzył dużo szczęścia w szukaniu. Na ekranie widzimy, jak dociekliwy reżyser osobiście odwiedza amerykańskie muzea. Słuchamy wypowiedzi Michaela Gorona, dyrektora County Museum of Art, Philippe Vergne dyrektora Museum of Contemporary Art w Los Angeles albo rozważań kolekcjonerki Eli Broad, od dwudziestu pięciu lat gromadzącej prace Eda Ruscha. Nikt z nich nigdy nie słyszał o istnieniu Rocky II. Tylko w galerii Jeffery Deich wiedziano, że projekt owej góry pochodził z 1979 roku. Reżyser wynajął również prywatnego detektywa mającego zlokalizować sztuczną skałę. Poszukiwania były trudne, gdyż wykonany z żywicy Rocky II nie odbiegał wcale wyglądem od innych okolicznych kamiennych gór. Oglądamy jak prowadzący dochodzenie detektyw przepytuje znajomych Ruscha. Dowiadujemy się, że artysta odwiedził we wczesnych latach siedemdziesiątych swojego przyjaciela, Harry Cohna (syna zmarłego magnata filmowego wytwórni Columbia), posiadającego jedną z nielicznych prywatnych rezydencji w pobliżu Joshua Tree National Monument. Wtedy właśnie Ruscha polubił pustynię. Kupił ziemię w pobliżu posiadłości Cohna, często spał w śpiworze na szczytach skał, chciał wyrazić swe uczucia do natury. Być może dlatego stworzył projekt Rocky II.

Bismuth zaprosił do udziału w filmie Gdzie jest Rocky II? hollywoodzkich scenarzystów: D.V. DeVincentisa i Anthony’ego Peckhama. Powierzył im zwariowane zadanie napisania scenariusza zainspirowanego poszukiwaniami tajemniczej skały. Autorzy grali samych siebie. Rozbawieni, prowadzili długie dyskusje. „Lata siedemdziesiąte były czasem palenia LSD. Wtedy ludzie robili różne dziwne rzeczy, ale żeby wszystko uważać za sztukę? Czy idealnie naśladująca rzeczywistość praca artystyczna może być odbierana w kategoriach sztuki? Jakie znaczenie ma dzieło, jeśli nikt o nim nie wie?”debatowali. W rezultacie wykreowali dramatyczny epizod, rozgrywający się wokół domniemanej skały, z udziałem Eda Ruscha i detektywa w rolach kowbojów.

Gdzie jest Rocky II? to film artystyczny, którego bohaterowie dochodzą do wniosku, że wszystko może być sztuką. Dowcipne ujęcie niekonwencjonalnej akcji jest intelektualną, nieco przydługą komedią, pełną dywagacji nad ideami łączącymi sztukę z życiem. W 2014 roku reżyser i autor scenariusza, Pierre Bismuth zainicjował zbiórkę pieniędzy na realizację filmu poprzez crowdfunding. Koproducentem była również telewizja niemiecka ZDF/ARTE. Obraz kręcono w Brukseli, Londynie, Los Angeles i na kalifornijskiej pustyni.

Ed Ruscha urodził się w rodzinie rzymskokatolickiej w Omaha, Nebraska. W latach 1956-60 studiował w California Institute of the Arts w Los Angeles w pracowni Roberta Irwina. Po studiach pracował jako projektant graficzny dla agencji reklamowej Carson-Roberts w Los Angeles i dla magazynu „Artforum” pod pseudonimem Eddie Russia. W latach 1965 -69 wykładał druk i rysunek na UCLA. Grał w filmach reżysera Alana Rudolpha: Welcome to L.A. w 1976 i Choose me w 1984 roku. Jego płaskie teksty i powiedzonka malowane na tle skał reprezentują zarówno idee pokolenia Beat Generation, pop -art jak i minimalizm. Obecnie Ed Ruscha jest jednym z najdroższych artystów na świecie. W 2014 roku Larry Gagosian nabył w Nowym Jorku na aukcji Christie’s powstały w 1963 roku obraz artysty z żółtym napisem Smash za 30,4 miliony dolarów.

Pierre Bismuth to urodzony w 1963 roku w Neuilly-sur-Seine we Francji malarz i scenarzysta, studiował sztuki stosowane w École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs w Paryżu, a w latach 80. malarstwo w pracowni Georga Baselitza w Hochschule der Künste w Berlinie. W 2005 otrzymał Oscara oraz szereg nagród za scenariusz do filmu Zakochany bez pamięci, napisany wspólnie z Michaelem Gondrym i Charlie Kaufmanem. Pierre Bismuth mieszka obecnie w Londynie. Wystawia swe prace współpracując z galeriami, takimi jak Lisson (Londyn), Christine König (Wiedeń), Jan Mot (Bruksela).

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Diana Grabowska. XM

Od 12 do 22 grudnia 2016 roku

Diana Grabowska, „Z głowy”, 2015 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Komu bije Dada?

Od 9 grudnia 2016 roku do 5 lutego 2017 roku

Wystawa „Komu bije Dada?” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jutro nie przyjdzie nigdy. Mirosław Bałka i Katarzyna Krakowiak

Od 25 listopada 2016 roku do 5 stycznia 2017 roku

Mirosław Bałka i Katarzyna Krakowiak, „Jutro nie przyjdzie nigdy”, fot. Maciek Zaniewski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Yang Shuanglin – współczesny chiński wenren: malarz i erudyta

Od 6 grudnia 2016 roku do 31 stycznia 2017 roku

Yang Shuanglin, „Źródło rzeki” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marta Kochanek-Zbroja. Kalejdoskop

Od 2 grudnia 2016 roku do 28 lutego 2017 roku

Marta Kochanek-Zbroja, „Kalejdoskop”, wizualizacja (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal Dramatu

Od 1 do 6 grudnia 2016 roku

„Garnitur prezydenta”, fot. Tomasz Augustyn (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kropka w kropkę. Muzealne mody

Od 25 listopada 2016 roku do 1 stycznia 2017 roku

„Kropka w kropkę” – plakat Anna Halarewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Coming Out – Najlepsze Dyplomy ASP 2016

Od 25 listopada do 11 grudnia 2016 roku

Joanna Pieczyńska, „Z natury”, przykład farbowania krokoszem barwierskim (źródło: materiały prasowe organizatora)

David Cronenberg. Evolution

Od 14 listopada 2016 roku do 26 marca 2017 roku

„Potomstwo”, 1979, reż. David Cronenberg (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemana

Od 25 listopada 2016 roku do 29 stycznia 2017 roku

Heather Dewey-Hagborg, „Stranger visions wall of faces” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR