Fragment książki Katii Petrowskiej, Może Estera, tłum. Urszula Poprawska, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2015.

(…)

Kiedy w sierpniu 1941 roku rodzina uciekała z Kijowa przed armią niemiecką, a mój dziadek Siemion musiał iść na front, babuszka została sama w domu przy ulicy Engelsa, która prowadziła stromo w dół na wspaniały bulwar Kreszczatik.

Katia Petrowska, „Może Estera” – okładka (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Katia Petrowska, „Może Estera” – okładka (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Babuszki nie zabrano. Nie mogła się już prawie poruszać i w ciągu całego wojennego lata nie udało jej się zejść po schodach na dół i wyjść na ulicę. Zabranie jej z sobą było wykluczone, nie wytrzymałaby drogi.

Ta ewakuacja przypominała wyjazd na daczę i babuszkę pozostawiono z myślą, że wszyscy się znowu zobaczą, kiedy skończy się lato. Lipiec nakazywał zmianę miejsca pobytu i wszyscy ci ludzie na ulicy nosili walizki i tobołki, jak zawsze w lecie, tylko pośpiech i to, że było ich tak dużo, zdradzały, że wydarzenie, mimo właściwej pory roku i zwykłych manatek, nie ma nic, ale to nic wspólnego z wyjazdem na daczę.

Myślę, że nazywała się Estera, powiedział mój ojciec. Tak, może Estera. Miałem dwie babcie i jedna z nich nazywała się Estera, właśnie tak.

Jak to – może? – spytałam zbulwersowana. – Nie wiesz, jak nazywała się twoja babcia?

Nigdy nie nazywałem jej po imieniu, odparł ojciec, mówiłem babuszka, a moi rodzice mówili matka.

Może Estera została w Kijowie. Poruszała się z trudem po nagle opustoszałym mieszkaniu, jedzenie przynosili sąsiedzi. Myśleliśmy, że wkrótce wrócimy, dodał mój ojciec, ale wróciliśmy dopiero po siedmiu latach.

Początkowo w mieście zasadniczo nic się nie zmieniło. Po prostu przyszli Niemcy. Kiedy również do babuszki dotarło wezwanie, że Wszyscy Żydzi miasta Kijowa muszą się punktualnie… itd., zaczęła się natychmiast przygotowywać. Sąsiedzi próbowali jej to wyperswadować. Niech pani nie idzie! Przecież pani nie może w ogóle chodzić!

(…)

Jak Wszyscy, to Wszyscy, powiedziała sobie, jakby to była sprawa honoru. I zeszła na dół. Wszystko inne zamarło. W jaki sposób zeszła, historia milczy. Chociaż nie. Musieli jej pomóc sąsiedzi, jakżeby inaczej?

Na skrzyżowaniu w dole ulice tworzyły zakręty, zaokrąglały się w oddali i czuło się, że ziemia jednak się obraca. Na ulicy była potem sama.

Poza jednym patrolem nikogo w tym momencie nie było widać. Może Wszyscy już poszli. Na skrzyżowaniu przechadzali się niespiesznie dwaj lnianowłosi, sprężyści, niemal eleganccy mężczyźni, świadomi swoich obowiązków. Było jasno i zupełnie pusto, jak we śnie. Gdy Może Estera do nich doszła, zobaczyła, że to niemiecki patrol.

(…)

Cherr ofizehr, zaczęła babuszka z jedynym w swoim rodzaju przydechem, przekonana, że mówi po niemiecku, niech pan bhędzie tak uprzejmy, zajn Zi zo fajn, i powie mi, co ja mam rhobić, was zol ikh denn machen? Widziałam plakhaty z instrhukcją dla Żydhów, ale nie moghę tak dobrzhe chodzić, ikh kan nyszt lojfn azoj sznel.

Zastrzelono ją na miejscu, z niedbałą rutyną, żołnierze nie przerwali nawet rozmowy, nawet dobrze się nie odwrócili, jakby przy okazji. Albo nie, nie. Może zapytała: Niech pan bhędzie takh miły, cher ofizehr, prhoszę mi powiedzieć, jak dojść do Babiego Jarhu? To mogło być naprawdę denerwujące. Kto lubi odpowiadać na głupie pytania?

Obserwuję tę scenę z okna domu położonego naprzeciwko jak Bóg. Może tak się pisze powieści. Albo bajki. Siedzę wysoko, widzę wszystko! Czasami zbieram się na odwagę i podchodzę bliżej, i ustawiam się za plecami oficera, żeby podsłuchać rozmowę. Dlaczego stoją do mnie plecami? Chodzę wokół nich i widzę tylko ich plecy. Chociaż bardzo się staram, żeby zobaczyć twarze, żeby spojrzeć w ich twarze, babuszki i oficera, choć bardzo się natężam, żeby im się przyjrzeć, i napinam wszystkie muskuły pamięci, wyobraźni i intuicji – nic z tego. Nie widzę ich twarzy, nie rozumiem, a książki historyczne milczą.

Więcej o książce: Chyba miała na imię Estera.

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Balkan Playground. Michał Korta

Od 25 października do 3 grudnia 2017 roku

Michał Korta, cykl „Balkan Playground” (Randa, egipska reprezentacja karate, Sutomore, Czarnogóra), 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kino-oko. Wokół Wiertowa i konstruktywizmu

Od 20 października do 30 listopada 2017 roku

Józef Robakowski, „Ćwiczenia na 2 ręce” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Cukiernia Europa

Od 19 października 2017 do 25 listopada 2017 roku

Aleksandar Stankoski, Ostatnia wyprawa, 100 x 70, olej na kartonie, 1992 (źródło: materiały prasowe organizatora)

8. Festiwal Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja

Od 19 do 22 października 2017 roku

 Festiwal Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal im. Macieja Berbeki Inspirowane Górami

Od 19 października do 21 października 2017 roku

Festiwal im. Macieja Berbeki Inspirowane Górami (źródło: materiały prasowe organizatora)

Inwencja i naśladownictwo. Dawna grafika włoska

Od 17 października do 17 grudnia 2017 roku

Gaetano Cottafavi, „Wodospad na rzece Aniene koło Tivoli”, 1835 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Dziekanka artystyczna

Od 16 października do 24 listopada 2017 roku

Mirosław Bałka, „Good God” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal Tradycji Literackich

Rozdział I: Mickiewicz / Różewicz

Od 14 października do 16 listopada 2017 roku

Ballady i Romanse (źródło: materiały prasowe organizatora)

Modernizm udomowiony

Współczesna architektura chińska

Od 13 października 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Projekt: Warsztat wyrobu cukru trzcinowego w gminie Zhangxi, powiat Songyang, Studio: DnA _Design and Architecture (źródło: materiały prasowe organizatora)

Centralna, Środkowo-Wschodnia

Od 13 października do 23 listopada 2017 roku

Ivars Gravlejs, „FUCK” (Early Works), 1994 źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR