Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu: Anna Płotnicka, Trzymam się powietrza, kurator: Małgorzata Jankowska, 14.02.-08.03.2015 r.

Funkcjonowanie człowieka w dzisiejszym świecie nabrało rozpędu. Nie jest to ani dobre, ani łatwe. Zabiegani, zestresowani, łapiący się na tym, żeby wciąż być „na czasie”. Przyszłość, czyli nasz grunt, po którym staramy się pewnie i twardo stąpać, jest z jednej strony materialny i konkretny, z jasno wytyczonymi celami, a z drugiej – bardzo niepewny. Czy uda mi się spełnić marzenia? Czy sprostam oczekiwaniom? Ile tak naprawdę zależy tylko ode mnie? Pytania, które towarzyszą nam w życiu codziennym skondensowały się na wystawie Trzymam się powietrza. Anna Płotnicka za pomocą różnych środków przekazu chwyta najdrobniejsze aspekty codzienności i wystawia je na widok publiczny. To „obnażenie” intymności polega właśnie na wypowiedzeniu na głos wątpliwości oraz pytań, które mimochodem się pojawiają. Artystka prezentuje nam również fenomen przedmiotu – semiforu, nabierającego kolejnych poziomów znaczeniowych. Kolejne prace, bardzo osobiste, pozwalają na zauważenie tego, co zwykle pozostaje w warstwie niedostrzegalnej, pomijanej podczas zwyczajnych obowiązków.

Anna Płotnicka, „Trzymam się powietrza”, Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu, 2015 (źródło: materiały Galerii)

Anna Płotnicka, „Trzymam się powietrza”, Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu, 2015 (źródło: materiały Galerii)

Powszedniość budowana jest przez przedmioty, które pozornie są bez większego znaczenia, jednak ich wartość jest mierzona za pomocą ładunku emocjonalnego i kontekstów, które sami im narzucamy. Niekiedy tworzymy przez to swoisty cabinet de curiosite, będący świadectwem naszej wyjątkowości i autonomiczności. Skarby świata całego (2008) to właśnie takie przedmioty-kurioza. Trzy szklane kule, w których zamknięty jest wycinek jakiejś alternatywnej rzeczywistości. Świat, zamknięty w niewielkiej dziecięcej zabawce, jest szczególnie cenny. Jest on jedyną „stałą” –hermetyczną i przewidywalną, a przez to jakże bezpieczną.

Świat obiektów, które są nośnikiem indywidualnych znaczeń, pojawia się w najstarszej spośród prezentowanych na wystawie prac, Instalacja nieskończona (VHS, 1997). Przedmioty codziennego użytku, porozrzucane, poddawane wciąż zmieniającym się układom, w konfrontacji z właścicielką, stają się „świadkami” przeżytych chwil. Rzeczy pozwalają na rekonstrukcję pewnych zatartych przez czas wspomnień, na przywołanie osób, które dawno już odeszły z naszego życia. I co najważniejsze – pozwalają na nowo przeżyć towarzyszące przeszłości emocje, zarówno dobre, jak i bolesne. Ponowne przeżywanie starych chwil i rozbudzanie dawnych emocji może wywoływać melancholię, lecz może jej też towarzyszyć poczucie żalu, niespełnienia, przegapienia swojej szansy. Czy jednak warto pochylać się nad takimi niszczącymi wspomnieniami? Errata to niewielkich rozmiarów książka, którą artystka wykonała z kilkudziesięcioletniego papieru, zalegającego u niej w pracowni. Książka nie jest zapisana, na każdej stronie ma natomiast wytłoczone, coraz delikatniej, słowo „errata”. Pogodzenie się z tym, że w życiu „errata” to przemyślenie swoich błędów i wyciąganie z nich wniosków, a nie rozpatrywanie ich w kategoriach porażki, wydaje się niemal nieosiągalne i blokuje kolejne decyzje budujące naszą teraźniejszość. Pocieszające jest jednak to, że im więcej „kart życia” zostaje zapisanych, tym mniej wyraźna (potrzebna) staje się ta poprawka.

Anna Płotnicka, „Trzymam się powietrza”, Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu, 2015 (źródło: materiały Galerii)

Anna Płotnicka, „Trzymam się powietrza”, Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu, 2015 (źródło: materiały Galerii)

Nośnikiem, który równie silnie wpływa na procesy emocjonalne, jest miejsce. W sprzedam dom, w którym już nie chcę mieszkać (2007-2011) autorka kontestuje towarzyszące jej emocje. Niewielkie makiety starych, zburzonych kamienic, trzymanych przez artystkę, stają się świadectwem tego, co już przeżyte i nie wróci. Ikonograficzny gest prezentacji, może odnosić się do aktu donacji, lecz także do aktu męczeństwa – z miejscem łączyć może się cały wachlarz wspomnień, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych.

Strzępki (2004) myśli zobrazowanych jako nieuchwytny cień na białej półeczce, to praca, która dla mnie, bodaj najpewniej „złapała się powietrza”. „Nic mi się nie chce”, „pracuję a nie zarabiam”, „ciągle się martwię i martwię”, „czasami w ogóle nie myślę”, „mogę wszystko”… mogą być postrzegane jako odpowiedzi na nasze „autopytania”, niewypowiedziane, pojawiające się jednak nachalnie.

Pytania, odpowiedzi oraz przedmioty uwikłane w naszą przemijalność, kwestionują racjonalność naszego bytowania. Artystka uchwyciła jednak ich warstwę materialną, a odsłaniając ją przed widzami, pozwoliła na oderwanie się od stabilnego gruntu bez groźby utraty tożsamości.

Dodaj komentarz


Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Kostium na przełomie wieków 1990 – 2015

Od 26 października 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

„Kostium na przełomie wieków 1990 - 2015”, Wydział Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Krzycząc: Polska! Niepodległa 1918

26 października 2018 do 17 marca 2019

Zofia Stryjeńska, „Ukazanie się Apostołom”, fot. Tomasz Dąbrowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ella Littwitz. I wody stały się piołunem

Od 26 października 2018 roku do 4 lutego 2019 roku

Ella Littwitz, „71 941”, 2018 geokrata, drewno, metal, 240 × 240 cm dzięki uprzejmości Harlan Levey Projects (materiały prasowe organizatora)

Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca w Tarnowie Scena Otwarta

Od 20 do 28 października 2018 roku

„Richard Alston Dance Company”, II Międzynarodowy Festiwal Teatru Tańca Scena Otwarta, Centrum Sztuki Mościce (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Znaki-Kody-Komunikaty

Od 19 października do 2 grudnia 2018 roku

Jerzy Krawczyk „Okno I” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mirosław Bałka 1/1/1/1/1

Od 20 października do 31 grudnia 2018 roku

Mirosław Bałka, „1/1/1/1/1”, Op Enheim we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatorów)

9. Festiwal Kamera Akcja

Od 18 do 21 października 2018 roku

„Dzika grusza” (źródło: materiały prasowe organizatora)

PiekłoNiebo

Od 21 września do 21 października 2018 roku

Oleksij Choroshko, film „Lost Angeles”, Galeria Sztuki w Legnicy (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Wiatr od morza. W sto lat później

Od 15 października do 11 listopada 2018 roku

Marcin Zawicki, „Smętek”, 2018, olej na płótnie, 100x100 cm, fot. © MNG (źródło: materiały prasowe organizatora)

Teserówka

Od 6 października do 9 listopada 2018 roku

Diana Lelonek, „Teserówka”, Dom Stanisława Teisseyre'a (źródło: materiały prasowe organizatorów)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR