W tekście Komplikowanie schematów Ewa Wójtowicz tak podsumowała rok 2014 w sztuce polskiej:

„Miniony rok w polskim świecie sztuki nie miał charakteru przełomowego. Jednak pomimo iż nie był to rok żadnej z dużych, przekrojowych wystaw o charakterze międzynarodowego biennale, a kultura polska podążała wciąż w stronę ambiwalentnie ocenianej festiwalizacji, nie można powiedzieć o roku 2014, że był całkowicie pozbawiony wyrazistości. Na ten charakter złożyły się różne czynniki, w tym także pozaartystyczne, oddziałujące również na świat sztuki. W roku 2014 po raz kolejny potwierdziła się nieadekwatność arbitralnie niegdyś postawionej przez Francisa Fukuyamę tezy o końcu historii. To właśnie przeszłość, która stała się historią oraz fantazmatyczne, historyczne wizje przyszłości wydają się być wspólnym mianownikiem dla najciekawszych w minionym roku wydarzeń i wypowiedzi”.

Przypominając artykuł autorki, zachęcamy do lektury rankingu 10 najważniejszych wydarzeń w sztuce polskiej 2014 roku, formułowania własnych diagnoz – i do polemiki.

 

Wilhelm Sasnal, „Postęp”, 2000 , fot. dzięki uprzejmości artysty i Fundacji Galerii Foksal (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Wilhelm Sasnal, „Postęp”, 2000 , fot. dzięki uprzejmości artysty i Fundacji Galerii Foksal (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

 

1. Wystawa Stanleya Kubricka w Muzeum Narodowym w Krakowie.

„Za wydarzenie sezonu letniego, tak w zakresie skali, jak i merytorycznych wartości, można uznać retrospektywę Stanleya Kubricka w Muzeum Narodowym w Krakowie. Wystawa ta została zrealizowana z budzącą podziw starannością i łączyła zaletę przystępności dla szerszego grona odbiorców z poruszeniem tematyki fascynującej filmoznawców. Idée fixe Kubricka wydawała się być utopia przyszłości widoczna w jego najbardziej znanych filmach, takich jak Dr Strangelove, czyli jak przestałem się bać i pokochałem bombę (1964) czy 2001:Odyseja kosmiczna (1968)”.

 

2. Wystawa Is It Art Or Is It Just w BWA w Zielonej Górze (kurator: Romuald Demidenko).

„Wystawa ta, zorganizowana w zielonogórskim BWA, którego program artystyczny utrzymuje wciąż wysoki poziom, a dyrektorowi, Wojciechowi Kozłowskiemu, warto pogratulować nie tylko bloga, ale także wyboru tematyki realizowanych wystaw. Wraz z wystawą Is It Art Or Is It Just BWA w Zielonej Górze stało się miejscem, od którego zaczyna się przegląd i krytyczna refleksja na temat postmedialnej sztuki w Polsce”.

Wystawa „Is It Art Or Is It Just” w BWA Zielona Góra, 2014, fot. Marek Lalko (źródło: dzięki uprzejmości Galerii)

Wystawa „Is It Art Or Is It Just” w BWA Zielona Góra, 2014, fot. Marek Lalko (źródło: dzięki uprzejmości Galerii)

3. Wystawa Ustawienia prywatności w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (kurator: Natalia Sielewicz).

„Wystawa Ustawienia prywatności jest, pomimo niekiedy spłyconych jej odczytań, bardzo trafnie zrealizowaną prezentacją zjawiska, które w sztuce światowej funkcjonuje już od kilku lat. Sztuka, dla której paradygmat nowych mediów okazał się wyczerpany i nieaktualny, opowiada o doświadczeniach codzienności, w której Sieć jest nową przestrzenią publiczną. Co ciekawe w tym kontekście, oba miejsca, zarówno «prowincjonalna galeria», by użyć określenia Kozłowskiego, jak i naznaczona paradoksem «trwałej prowizorki» siedziba Muzeum Sztuki Nowoczesnej, mówią także o kryzysie przestrzeni pozasieciowej (zwanej niegdyś realną). Nie tylko poprzez profil i treść wspomnianych wystaw, ale również poprzez prezentację sztuki w sposób kwestionujący podział na centrum i peryferia, prowincję i metropolię, hierarchię i heterarchię”.

Jennifer Chan, „Totalny spermfest”, 2013, wideo, postument z pudełek po pizzy, wymiary zmienne, wystawa „Ustawienia prywatności. Sztuka po Internecie”, fot. Bartosz Stawiarski (źródło: materiały prasowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)

Jennifer Chan, „Totalny spermfest”, 2013, wideo, postument z pudełek po pizzy, wymiary zmienne, wystawa „Ustawienia prywatności. Sztuka po Internecie”, fot. Bartosz Stawiarski (źródło: materiały prasowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)

4. Wystawa Gregora Schneidera Unsubscribe w warszawskiej Zachęcie (kurator: Anda Rottenberg).

„Doświadczywszy zbyt wielu pochopnie ogłaszanych końców historii, wciąż zbyt często bywamy zaskakiwani nagłą przemianą utopii w dystopię. O takich procesach mówi projekt Gregora Schneidera Unsubscribe zaprezentowany w warszawskiej Zachęcie, polegający na kupnie, inwentaryzacji i wyburzeniu domu rodzinnego Josepha Goebbelsa. Gruz, przewieziony z Niemiec do Warszawy jest tylko materialnym elementem złożonego procesu, nabierającego znaczenia w kontekście przeszłości, która stała się historią i w kontekście przyszłości, którą miała kształtować propaganda”.

Gregor Schneider, „Unsubscribe”, 2014 © Gregor Schneider / VG Bild-Kunst Bonn (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Gregor Schneider, „Unsubscribe”, 2014 © Gregor Schneider / VG Bild-Kunst Bonn (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

5. Wystawa Postęp i higiena w warszawskiej Zachęcie (kurator: Anda Rottenberg).

„Również hasło przewodnie wystawy Postęp i higiena,także kuratorowanej przez Andę Rottenberg, wydaje się nawiązywać do sposobu mówienia o przyszłości, jej projektowaniu i konstruowaniu jej fantazmatów”.

Wystawa „Postęp i higiena”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2014, fot. Marek Krzyżanek (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Wystawa „Postęp i higiena”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2014, fot. Marek Krzyżanek (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

6. Wystawa Hito Steyerl Abstrakt w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku (kurator: Aneta Szyłak).

Hito Steyerl, „How Not To Be Seen”, wystawa „Abstrakt” w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów)

Hito Steyerl, „How Not To Be Seen”, wystawa „Abstrakt” w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów)

7. Wystawa Jakuba Woynarowskiego Figury niemożliwe w ramach Biennale Architektury w Wenecji.

„Z mitami budowanymi dla konstrukcji przyszłości, w tym także utopiami modernizmu, ale i widmami przeszłości mierzy się także polska propozycja Figury niemożliwe w ramach Biennale Architektury w Wenecji, którego hasłem było: Fundamenty. Absorbowanie nowoczesności 1914-2014. Wspólna praca Zachęty i Jakuba Woynarowskiego zaowocowała projektem odwołującym się do nawarstwionych w historii Polski mitów, ale także do motywu spolium, jako materiału wielokrotnie przepracowanego przez historię”.

Pawilon polski – „Figury niemożliwe”, Biennale Architektury w Wenecji „Fundamentals”, 2014, fot. Andrea Avezzù (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów Biennale)

Pawilon polski – „Figury niemożliwe”, Biennale Architektury w Wenecji „Fundamentals”, 2014, fot. Andrea Avezzù (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów Biennale)

8. Wystawa Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever, Until It Was No More – Próba czasu w warszawskiej Zachęcie (kuratorzy: Daniel Muzyczuk, Agnieszka Pindera).

„Do tego właśnie – końców historii i prób kontynuacji – wydają się odnosić postawy artystów, takich jak związany z prowadzoną przez Leszka Knaflewskiego Pracownią Audiosfery Konrad Smoleński, którego wystawa Everything Was Forever, Until It Was No More – Próba czasu odbyła się w warszawskiej Zachęcie”.

Konrad Smoleński, „Everything Was Forever, Until It Was No More – próba czasu”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2014, fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Konrad Smoleński, „Everything Was Forever, Until It Was No More – próba czasu”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2014, fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

9. Książka Karola Sienkiewicza Zatańczą ci, co drżeli (Wyd. Karakter, 2014).

„Dekadę później widzimy, że komplikowanie schematów powinno być wciąż przydatne jako sposób myślenia twórczego i krytycznego. Komplikowanie schematów dostrzec przecież można także w treści książki Karola Sienkiewicza Zatańczą ci, co drżeli (Karakter, 2014) i wokół jej recepcji”.

Karol Sienkiewicz, „Zatańczą ci, co drżeli. Polska sztuka krytyczna”, okładka książki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Karol Sienkiewicz, „Zatańczą ci, co drżeli. Polska sztuka krytyczna”, okładka książki (źródło: materiały prasowe organizatora)

10. Wystawa Pawła Althamera w nowojorskim The New Museum (kurator: Massimiliano Gioni)

 

EWA WÓJTOWICZ – doktor nauk humanistycznych UAM w Poznaniu, absolwentka ASP w Poznaniu. Autorka książek Net art (2008), Sztuka w kulturze postmedialnej (2016) oraz licznych tekstów poświęconych sztuce mediów. Wykłada na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Zainteresowania badawcze: kultura internetu, sztuka postmedialna. Więcej: ewa-wojtowicz.net.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Rzeźby z przyszłości

Agata Agatowska

Agata Agatowska, „Infinity – Shadow of the Hand”, „Nieskończoność – cień ręki”, część II, Galeria Miasta Trzyniec, Czechy, 2015, fot. Krzysztof Morcinek (źródło: dzięki uprzejmości artystki)

Pejzaże twarzy

Tadeusz Rolke

Tadeusz Rolke (źródło: materiały własne)

Talerz zwany druciakiem

Andrzej Barański

„Księstwo”, reż. Andrzej Barański, kadr z filmu (źródło: materiały Best Film)

Zrobimy renesans!

Anna Karczewska

Anna Karczewska, fot. Marta Ankiersztejn (źródło: dzięki uprzejmości A. Karczewskiej)

Nowy podział świata

Ryszard Kapuściński

Ryszard Kapuściński (źródło: materiały własne)
więcej artykułów

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Cały czas w pracy

Od 31 marca do 23 kwietnia 2017 roku

Daniel Malone, z cyklu Disassemblage, Bez tytułu (Kawa), 2008-2016. Dzięki uprzejmości artysty, fot. Jan Domicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Podolec. Morze po kolana

Ekspozycja w ramach projektu „Kadry pod napięciem”

Od 31 marca do 30 czerwca 2017 roku

Marcin Podolec, „Morze po kolana”, Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu (źródło: materiały prasowe)

Możliwość rzeźby. Pracownia Jerzego Jarnuszkiewicza

Od 31 marca do 28 kwietnia 2017 roku

Zofia Kulik, „Studium natury (postać kobieca ponad horyzontem)”, 1969/70, fot. Z. Kulik, Archiwum Pracowni Jerzego Jarnuszkiewicza, Muzeum ASP w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatora)

9. CoCArt Music Festival

Od 30 marca do 1 kwietnia 2017 roku

Robert Lippok (źródło: materiały prasowe organizatora)

Adam Myjak. Rzeźba, rysunek

Od 25 marca do 21 maja 2017 roku

Adam Myjak (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tannhäuser

31 marca 2017 roku

„Tannhäuser”, opera Ryszarda Wagnera, fot. Vincent Lifer (źródło: materiały prasowe organizatora)

Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego

29 marca 2017 roku

Zaczarowany świat teatru (źródło: materiały prasowe muzeum)

Zuzanna Szarek, Hanna Śliwińska. Innego końca świata nie będzie

Od 25 marca do 17 czerwca 2017 roku

Fot. Hanna Śliwińska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Józef Hałas. Poszukiwania

Od 23 marca do 28 maja 2017 roku

Józef Hałas, „Przeciwstawienie O”, 1979 (źródło: materiały prasowe organizatora)

IDEA HOMINI. Wystawa malarstwa Marcina Kowalika

Od 29 marca do 29 kwietnia 2017 roku

Marcin Kowalik, „Grosz czynszowy”, 2017, 130 x 220 cm, akryl na płótnie (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR