W tekście Komplikowanie schematów Ewa Wójtowicz tak podsumowała rok 2014 w sztuce polskiej:

„Miniony rok w polskim świecie sztuki nie miał charakteru przełomowego. Jednak pomimo iż nie był to rok żadnej z dużych, przekrojowych wystaw o charakterze międzynarodowego biennale, a kultura polska podążała wciąż w stronę ambiwalentnie ocenianej festiwalizacji, nie można powiedzieć o roku 2014, że był całkowicie pozbawiony wyrazistości. Na ten charakter złożyły się różne czynniki, w tym także pozaartystyczne, oddziałujące również na świat sztuki. W roku 2014 po raz kolejny potwierdziła się nieadekwatność arbitralnie niegdyś postawionej przez Francisa Fukuyamę tezy o końcu historii. To właśnie przeszłość, która stała się historią oraz fantazmatyczne, historyczne wizje przyszłości wydają się być wspólnym mianownikiem dla najciekawszych w minionym roku wydarzeń i wypowiedzi”.

Przypominając artykuł autorki, zachęcamy do lektury rankingu 10 najważniejszych wydarzeń w sztuce polskiej 2014 roku, formułowania własnych diagnoz – i do polemiki.

 

Wilhelm Sasnal, „Postęp”, 2000 , fot. dzięki uprzejmości artysty i Fundacji Galerii Foksal (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Wilhelm Sasnal, „Postęp”, 2000 , fot. dzięki uprzejmości artysty i Fundacji Galerii Foksal (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

 

1. Wystawa Stanleya Kubricka w Muzeum Narodowym w Krakowie.

„Za wydarzenie sezonu letniego, tak w zakresie skali, jak i merytorycznych wartości, można uznać retrospektywę Stanleya Kubricka w Muzeum Narodowym w Krakowie. Wystawa ta została zrealizowana z budzącą podziw starannością i łączyła zaletę przystępności dla szerszego grona odbiorców z poruszeniem tematyki fascynującej filmoznawców. Idée fixe Kubricka wydawała się być utopia przyszłości widoczna w jego najbardziej znanych filmach, takich jak Dr Strangelove, czyli jak przestałem się bać i pokochałem bombę (1964) czy 2001:Odyseja kosmiczna (1968)”.

 

2. Wystawa Is It Art Or Is It Just w BWA w Zielonej Górze (kurator: Romuald Demidenko).

„Wystawa ta, zorganizowana w zielonogórskim BWA, którego program artystyczny utrzymuje wciąż wysoki poziom, a dyrektorowi, Wojciechowi Kozłowskiemu, warto pogratulować nie tylko bloga, ale także wyboru tematyki realizowanych wystaw. Wraz z wystawą Is It Art Or Is It Just BWA w Zielonej Górze stało się miejscem, od którego zaczyna się przegląd i krytyczna refleksja na temat postmedialnej sztuki w Polsce”.

Wystawa „Is It Art Or Is It Just” w BWA Zielona Góra, 2014, fot. Marek Lalko (źródło: dzięki uprzejmości Galerii)

Wystawa „Is It Art Or Is It Just” w BWA Zielona Góra, 2014, fot. Marek Lalko (źródło: dzięki uprzejmości Galerii)

3. Wystawa Ustawienia prywatności w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (kurator: Natalia Sielewicz).

„Wystawa Ustawienia prywatności jest, pomimo niekiedy spłyconych jej odczytań, bardzo trafnie zrealizowaną prezentacją zjawiska, które w sztuce światowej funkcjonuje już od kilku lat. Sztuka, dla której paradygmat nowych mediów okazał się wyczerpany i nieaktualny, opowiada o doświadczeniach codzienności, w której Sieć jest nową przestrzenią publiczną. Co ciekawe w tym kontekście, oba miejsca, zarówno «prowincjonalna galeria», by użyć określenia Kozłowskiego, jak i naznaczona paradoksem «trwałej prowizorki» siedziba Muzeum Sztuki Nowoczesnej, mówią także o kryzysie przestrzeni pozasieciowej (zwanej niegdyś realną). Nie tylko poprzez profil i treść wspomnianych wystaw, ale również poprzez prezentację sztuki w sposób kwestionujący podział na centrum i peryferia, prowincję i metropolię, hierarchię i heterarchię”.

Jennifer Chan, „Totalny spermfest”, 2013, wideo, postument z pudełek po pizzy, wymiary zmienne, wystawa „Ustawienia prywatności. Sztuka po Internecie”, fot. Bartosz Stawiarski (źródło: materiały prasowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)

Jennifer Chan, „Totalny spermfest”, 2013, wideo, postument z pudełek po pizzy, wymiary zmienne, wystawa „Ustawienia prywatności. Sztuka po Internecie”, fot. Bartosz Stawiarski (źródło: materiały prasowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)

4. Wystawa Gregora Schneidera Unsubscribe w warszawskiej Zachęcie (kurator: Anda Rottenberg).

„Doświadczywszy zbyt wielu pochopnie ogłaszanych końców historii, wciąż zbyt często bywamy zaskakiwani nagłą przemianą utopii w dystopię. O takich procesach mówi projekt Gregora Schneidera Unsubscribe zaprezentowany w warszawskiej Zachęcie, polegający na kupnie, inwentaryzacji i wyburzeniu domu rodzinnego Josepha Goebbelsa. Gruz, przewieziony z Niemiec do Warszawy jest tylko materialnym elementem złożonego procesu, nabierającego znaczenia w kontekście przeszłości, która stała się historią i w kontekście przyszłości, którą miała kształtować propaganda”.

Gregor Schneider, „Unsubscribe”, 2014 © Gregor Schneider / VG Bild-Kunst Bonn (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Gregor Schneider, „Unsubscribe”, 2014 © Gregor Schneider / VG Bild-Kunst Bonn (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

5. Wystawa Postęp i higiena w warszawskiej Zachęcie (kurator: Anda Rottenberg).

„Również hasło przewodnie wystawy Postęp i higiena,także kuratorowanej przez Andę Rottenberg, wydaje się nawiązywać do sposobu mówienia o przyszłości, jej projektowaniu i konstruowaniu jej fantazmatów”.

Wystawa „Postęp i higiena”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2014, fot. Marek Krzyżanek (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Wystawa „Postęp i higiena”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2014, fot. Marek Krzyżanek (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

6. Wystawa Hito Steyerl Abstrakt w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku (kurator: Aneta Szyłak).

Hito Steyerl, „How Not To Be Seen”, wystawa „Abstrakt” w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów)

Hito Steyerl, „How Not To Be Seen”, wystawa „Abstrakt” w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów)

7. Wystawa Jakuba Woynarowskiego Figury niemożliwe w ramach Biennale Architektury w Wenecji.

„Z mitami budowanymi dla konstrukcji przyszłości, w tym także utopiami modernizmu, ale i widmami przeszłości mierzy się także polska propozycja Figury niemożliwe w ramach Biennale Architektury w Wenecji, którego hasłem było: Fundamenty. Absorbowanie nowoczesności 1914-2014. Wspólna praca Zachęty i Jakuba Woynarowskiego zaowocowała projektem odwołującym się do nawarstwionych w historii Polski mitów, ale także do motywu spolium, jako materiału wielokrotnie przepracowanego przez historię”.

Pawilon polski – „Figury niemożliwe”, Biennale Architektury w Wenecji „Fundamentals”, 2014, fot. Andrea Avezzù (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów Biennale)

Pawilon polski – „Figury niemożliwe”, Biennale Architektury w Wenecji „Fundamentals”, 2014, fot. Andrea Avezzù (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów Biennale)

8. Wystawa Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever, Until It Was No More – Próba czasu w warszawskiej Zachęcie (kuratorzy: Daniel Muzyczuk, Agnieszka Pindera).

„Do tego właśnie – końców historii i prób kontynuacji – wydają się odnosić postawy artystów, takich jak związany z prowadzoną przez Leszka Knaflewskiego Pracownią Audiosfery Konrad Smoleński, którego wystawa Everything Was Forever, Until It Was No More – Próba czasu odbyła się w warszawskiej Zachęcie”.

Konrad Smoleński, „Everything Was Forever, Until It Was No More – próba czasu”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2014, fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Konrad Smoleński, „Everything Was Forever, Until It Was No More – próba czasu”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2014, fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

9. Książka Karola Sienkiewicza Zatańczą ci, co drżeli (Wyd. Karakter, 2014).

„Dekadę później widzimy, że komplikowanie schematów powinno być wciąż przydatne jako sposób myślenia twórczego i krytycznego. Komplikowanie schematów dostrzec przecież można także w treści książki Karola Sienkiewicza Zatańczą ci, co drżeli (Karakter, 2014) i wokół jej recepcji”.

Karol Sienkiewicz, „Zatańczą ci, co drżeli. Polska sztuka krytyczna”, okładka książki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Karol Sienkiewicz, „Zatańczą ci, co drżeli. Polska sztuka krytyczna”, okładka książki (źródło: materiały prasowe organizatora)

10. Wystawa Pawła Althamera w nowojorskim The New Museum (kurator: Massimiliano Gioni)

 

EWA WÓJTOWICZ – dr hab. nauk humanistycznych, absolwentka poznańskiej ASP. Autorka książek Net art (2008), Sztuka w kulturze postmedialnej (2016) oraz tekstów poświęconych sztuce mediów. Wykłada na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

VII Przegląd Młodej Sztuki „Świeża Krew”

Od 15 września do 12 października 2017 roku

Alicja Kubicka, „Pogrzeb pisarza” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Modernizm na Węgrzech 1900–1930

Od 23 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Károly Kernstock, „Wiosna” (projekt witrażu w willi Schiffera), 1911, Janus Pannonius Múzeum (źródło: materiały prasowe organizatora)

Art WORK. Artyści o pracy

Od 22 września do 31 października 2017 roku

Marcin Berdyszak, „Le danse macabre de terrorisme” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Japońska układanka

Od 3 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Widok wystawy „Japońska układanka” , fot. Rafał Sosin (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Siudeja. DO ODCIĘCIA. Cięcie, beton, czerń

Od 22 września do 12 listopada 2017 roku

Piotr Siudeja, „Klatka I”, tynk, olej na płótnie, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Ambroziak. Plujący obraz

Od 22 września do 14 października 2017 roku

Piotr Ambroziak, bez tytułu, akryl, spray, 100×117 cm, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Imbalance

Od 22 września do 19 listopada 2017 roku

Julius Von Bismark (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zwierzyniec zaprasza – Rakowice

Od 22 września 2017 roku do 25 lutego 2018 roku

Osiedle Ugorek w budowie, lata 60. XX w., fot. Henryk Hermanowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera

Od 20 września 2017 roku do 30 listopada 2019 roku

„Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera”  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Moda i kino. Kostiumy filmowe kolekcji CeTA

Od 17 września do 30 grudnia 2017 roku

„Test pilota Pirxa”, proj. Alicja Wasilewska; fot. Michał Stenzel (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR