W tekście Komplikowanie schematów Ewa Wójtowicz tak podsumowała rok 2014 w sztuce polskiej:

„Miniony rok w polskim świecie sztuki nie miał charakteru przełomowego. Jednak pomimo iż nie był to rok żadnej z dużych, przekrojowych wystaw o charakterze międzynarodowego biennale, a kultura polska podążała wciąż w stronę ambiwalentnie ocenianej festiwalizacji, nie można powiedzieć o roku 2014, że był całkowicie pozbawiony wyrazistości. Na ten charakter złożyły się różne czynniki, w tym także pozaartystyczne, oddziałujące również na świat sztuki. W roku 2014 po raz kolejny potwierdziła się nieadekwatność arbitralnie niegdyś postawionej przez Francisa Fukuyamę tezy o końcu historii. To właśnie przeszłość, która stała się historią oraz fantazmatyczne, historyczne wizje przyszłości wydają się być wspólnym mianownikiem dla najciekawszych w minionym roku wydarzeń i wypowiedzi”.

Przypominając artykuł autorki, zachęcamy do lektury rankingu 10 najważniejszych wydarzeń w sztuce polskiej 2014 roku, formułowania własnych diagnoz – i do polemiki.

 

Wilhelm Sasnal, „Postęp”, 2000 , fot. dzięki uprzejmości artysty i Fundacji Galerii Foksal (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Wilhelm Sasnal, „Postęp”, 2000 , fot. dzięki uprzejmości artysty i Fundacji Galerii Foksal (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

 

1. Wystawa Stanleya Kubricka w Muzeum Narodowym w Krakowie.

„Za wydarzenie sezonu letniego, tak w zakresie skali, jak i merytorycznych wartości, można uznać retrospektywę Stanleya Kubricka w Muzeum Narodowym w Krakowie. Wystawa ta została zrealizowana z budzącą podziw starannością i łączyła zaletę przystępności dla szerszego grona odbiorców z poruszeniem tematyki fascynującej filmoznawców. Idée fixe Kubricka wydawała się być utopia przyszłości widoczna w jego najbardziej znanych filmach, takich jak Dr Strangelove, czyli jak przestałem się bać i pokochałem bombę (1964) czy 2001:Odyseja kosmiczna (1968)”.

 

2. Wystawa Is It Art Or Is It Just w BWA w Zielonej Górze (kurator: Romuald Demidenko).

„Wystawa ta, zorganizowana w zielonogórskim BWA, którego program artystyczny utrzymuje wciąż wysoki poziom, a dyrektorowi, Wojciechowi Kozłowskiemu, warto pogratulować nie tylko bloga, ale także wyboru tematyki realizowanych wystaw. Wraz z wystawą Is It Art Or Is It Just BWA w Zielonej Górze stało się miejscem, od którego zaczyna się przegląd i krytyczna refleksja na temat postmedialnej sztuki w Polsce”.

Wystawa „Is It Art Or Is It Just” w BWA Zielona Góra, 2014, fot. Marek Lalko (źródło: dzięki uprzejmości Galerii)

Wystawa „Is It Art Or Is It Just” w BWA Zielona Góra, 2014, fot. Marek Lalko (źródło: dzięki uprzejmości Galerii)

3. Wystawa Ustawienia prywatności w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (kurator: Natalia Sielewicz).

„Wystawa Ustawienia prywatności jest, pomimo niekiedy spłyconych jej odczytań, bardzo trafnie zrealizowaną prezentacją zjawiska, które w sztuce światowej funkcjonuje już od kilku lat. Sztuka, dla której paradygmat nowych mediów okazał się wyczerpany i nieaktualny, opowiada o doświadczeniach codzienności, w której Sieć jest nową przestrzenią publiczną. Co ciekawe w tym kontekście, oba miejsca, zarówno «prowincjonalna galeria», by użyć określenia Kozłowskiego, jak i naznaczona paradoksem «trwałej prowizorki» siedziba Muzeum Sztuki Nowoczesnej, mówią także o kryzysie przestrzeni pozasieciowej (zwanej niegdyś realną). Nie tylko poprzez profil i treść wspomnianych wystaw, ale również poprzez prezentację sztuki w sposób kwestionujący podział na centrum i peryferia, prowincję i metropolię, hierarchię i heterarchię”.

Jennifer Chan, „Totalny spermfest”, 2013, wideo, postument z pudełek po pizzy, wymiary zmienne, wystawa „Ustawienia prywatności. Sztuka po Internecie”, fot. Bartosz Stawiarski (źródło: materiały prasowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)

Jennifer Chan, „Totalny spermfest”, 2013, wideo, postument z pudełek po pizzy, wymiary zmienne, wystawa „Ustawienia prywatności. Sztuka po Internecie”, fot. Bartosz Stawiarski (źródło: materiały prasowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)

4. Wystawa Gregora Schneidera Unsubscribe w warszawskiej Zachęcie (kurator: Anda Rottenberg).

„Doświadczywszy zbyt wielu pochopnie ogłaszanych końców historii, wciąż zbyt często bywamy zaskakiwani nagłą przemianą utopii w dystopię. O takich procesach mówi projekt Gregora Schneidera Unsubscribe zaprezentowany w warszawskiej Zachęcie, polegający na kupnie, inwentaryzacji i wyburzeniu domu rodzinnego Josepha Goebbelsa. Gruz, przewieziony z Niemiec do Warszawy jest tylko materialnym elementem złożonego procesu, nabierającego znaczenia w kontekście przeszłości, która stała się historią i w kontekście przyszłości, którą miała kształtować propaganda”.

Gregor Schneider, „Unsubscribe”, 2014 © Gregor Schneider / VG Bild-Kunst Bonn (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Gregor Schneider, „Unsubscribe”, 2014 © Gregor Schneider / VG Bild-Kunst Bonn (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

5. Wystawa Postęp i higiena w warszawskiej Zachęcie (kurator: Anda Rottenberg).

„Również hasło przewodnie wystawy Postęp i higiena,także kuratorowanej przez Andę Rottenberg, wydaje się nawiązywać do sposobu mówienia o przyszłości, jej projektowaniu i konstruowaniu jej fantazmatów”.

Wystawa „Postęp i higiena”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2014, fot. Marek Krzyżanek (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Wystawa „Postęp i higiena”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2014, fot. Marek Krzyżanek (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

6. Wystawa Hito Steyerl Abstrakt w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku (kurator: Aneta Szyłak).

Hito Steyerl, „How Not To Be Seen”, wystawa „Abstrakt” w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów)

Hito Steyerl, „How Not To Be Seen”, wystawa „Abstrakt” w Instytucie Sztuki Wyspa w Gdańsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów)

7. Wystawa Jakuba Woynarowskiego Figury niemożliwe w ramach Biennale Architektury w Wenecji.

„Z mitami budowanymi dla konstrukcji przyszłości, w tym także utopiami modernizmu, ale i widmami przeszłości mierzy się także polska propozycja Figury niemożliwe w ramach Biennale Architektury w Wenecji, którego hasłem było: Fundamenty. Absorbowanie nowoczesności 1914-2014. Wspólna praca Zachęty i Jakuba Woynarowskiego zaowocowała projektem odwołującym się do nawarstwionych w historii Polski mitów, ale także do motywu spolium, jako materiału wielokrotnie przepracowanego przez historię”.

Pawilon polski – „Figury niemożliwe”, Biennale Architektury w Wenecji „Fundamentals”, 2014, fot. Andrea Avezzù (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów Biennale)

Pawilon polski – „Figury niemożliwe”, Biennale Architektury w Wenecji „Fundamentals”, 2014, fot. Andrea Avezzù (źródło: dzięki uprzejmości organizatorów Biennale)

8. Wystawa Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever, Until It Was No More – Próba czasu w warszawskiej Zachęcie (kuratorzy: Daniel Muzyczuk, Agnieszka Pindera).

„Do tego właśnie – końców historii i prób kontynuacji – wydają się odnosić postawy artystów, takich jak związany z prowadzoną przez Leszka Knaflewskiego Pracownią Audiosfery Konrad Smoleński, którego wystawa Everything Was Forever, Until It Was No More – Próba czasu odbyła się w warszawskiej Zachęcie”.

Konrad Smoleński, „Everything Was Forever, Until It Was No More – próba czasu”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2014, fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

Konrad Smoleński, „Everything Was Forever, Until It Was No More – próba czasu”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2014, fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe Zachęty Narodowej Galerii Sztuki)

9. Książka Karola Sienkiewicza Zatańczą ci, co drżeli (Wyd. Karakter, 2014).

„Dekadę później widzimy, że komplikowanie schematów powinno być wciąż przydatne jako sposób myślenia twórczego i krytycznego. Komplikowanie schematów dostrzec przecież można także w treści książki Karola Sienkiewicza Zatańczą ci, co drżeli (Karakter, 2014) i wokół jej recepcji”.

Karol Sienkiewicz, „Zatańczą ci, co drżeli. Polska sztuka krytyczna”, okładka książki (źródło: materiały prasowe organizatora)

Karol Sienkiewicz, „Zatańczą ci, co drżeli. Polska sztuka krytyczna”, okładka książki (źródło: materiały prasowe organizatora)

10. Wystawa Pawła Althamera w nowojorskim The New Museum (kurator: Massimiliano Gioni)

 

EWA WÓJTOWICZ – dr hab. nauk humanistycznych, absolwentka poznańskiej ASP. Autorka książek Net art (2008), Sztuka w kulturze postmedialnej (2016) oraz tekstów poświęconych sztuce mediów. Wykłada na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

Dodaj komentarz


Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wyspiański. Nieznany

Od 16 stycznia do 5 maja 2019 roku

Stanisław Wyspiański, Zadumana. Życie. tygodnik ilustrowany, literacko-artystyczny, Rok 2, 1898, nr 50

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR