Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku: 32. Festiwal Dźwięki Północy, 16.07.-20.07.2014 r.

Skandynawska skrupulatność, polska wieś, moc tradycji i umiejętność przekuwania jej we współczesne trendy to istota organizowanego przez Nadbałtyckie Centrum Kultury festiwalu Dźwięki Północy. Zdaje się, że w upalne lato gdańskie święto współczesnej ludowszczyzny przyciągnęło przede wszystkim wąskie grono folkowych koneserów, którzy chętnie wyrzekli się na kilka godzin słońca, by posłuchać polskich i zagranicznych artystów w kościele św. Jana.

Wimme, 32. Festiwal „Dźwięki Północy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wimme, 32. Festiwal „Dźwięki Północy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Aby poczuć klimat Dźwięków Północy wystarczy spojrzeć na materiały promujące wydarzenie. Plakaty, ulotki i strona internetowa, operujące prostym, estetycznym i nowoczesnym językiem graficznym mówiły dobitnie: spodziewajcie się srogiej zimy w środku lata. Ten, kto chciał poznać różne oblicza dzisiejszej kultury folkowej, na pewno się nie zawiódł. Organizator sprowadził do Gdańska wybitnych wykonawców z różnych biegunów stylistycznych.

Jednak gdański festiwal to nie tylko wydarzenie muzyczne. To również tańce, wystawy i pokazy filmowe. I chociaż te ostatnie zebrały najmniej widzów, były zdecydowanie warte polecenia. Tegoroczne filmy świetnie korespondowały z koncertami, przekazując ducha skandynawskiego folkloru muzycznego.

Na szczególną uwagę zasługiwał przewrotny dokument Midsummer night’s tango (2012) autorstwa Viviane Blumenschein. Opowiada on o trzech argentyńskich muzykach (Walter „Chino” Laborde, Diego „Dipi” Kvitko i Pablo Greco), którzy zaintrygowani tezą mówiącą o Finlandii jako kolebce tango, decydują się odbyć długą i pouczającą podróż do kraju będącego całkowitym przeciwieństwem ich ojczyzny. Podczas swojej wycieczki poznają powolny rytm fińskiego życia, sielskie krajobrazy, a przede wszystkim wielu folkowych muzyków, którzy udowadniają, że fińskie tango istnieje, ale w bardzo zaskakującej formie. Ta muzyczna opowieść to nie tylko porównanie skandynawskiej i południowoamerykańskiej muzyki tradycyjnej, ale przede wszystkim błyskotliwe i subtelne zderzenie odmiennych kultur i temperamentów, które doskonale się uzupełniają. Tutaj przemożna ciekawość zwalcza lęk przed nieznanym, niektóre stereotypy obalając, a inne pielęgnując.

32. Festiwal „Dźwięki Północy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

32. Festiwal „Dźwięki Północy” (źródło: materiały prasowe organizatora)

O ile projekcje filmowe stanowiły interesujący i współgrający z ideą festiwalu punkt programu, to wystawa towarzysząca nie imponowała. W Centrum Św. Jana zaprezentowano prace Małgorzaty Walkosz-Lewandowskiej pt. Made in Kaszëbe. Jest to cykl nowoczesnych grafik czerpiących z oryginalnego wzornictwa kaszubskiego. Wciśnięte w róg kościoła ekrany z kilkunastoma obrazami prezentowały się nader skromnie. I choć artystka wymienia wiele inspiracji, m.in. hafty szkoły żukowskiej, czepcowe, popularne motywy róży i granatu oraz zabytkowe przedmioty ornamentowane na ziemiach kaszubskich, to jej prace wydają się monotonne. Głównie ze względu na brak możliwości porównania z tradycyjnymi wzorami. Dla widzów nieznających zasad i specyfiki haftu oraz ornamentyki kaszubskiej prezentowane grafiki zleją się w jedno. Made in Kaszëbe stanowiło subtelne, ale nieco niedopracowane tło dla występów odbywających się w Centrum św. Jana.

To, co szczególnie wyróżnia Dźwięki Północy pośród wielu wakacyjnych wydarzeń muzycznych, to domowa wręcz atmosfera przyjacielskiego spotkania, którą tworzą artyści szukający wspólnego języka z widownią. Tu nie ma gwiazd, tu są dobrzy znajomi. Za przykład niech posłuży występ duńskiego HabadeDuo. Członkowie duetu, akordeonista Peter Eget i skrzypek Kristian Bugge zagrali szereg tradycyjnych melodii ze wszystkich zakątków Danii. Eget i Bugge, zajmujący się akompaniamentem do tańców ludowych, nie omieszkali zaprosić widzów do pląsów pod sceną. Gawędziarskie zacięcie muzyków dodawało granym melodiom szczególnego, lokalnego kolorytu.

Wyśmienicie spisali się też nasi rodzimi artyści: Kapela ze Wsi Warszawa, Otako, a także energiczne i świeże Same Suki, które grały zdecydowanie za krótko.

Nadbałtyckie Centrum Kultury po raz kolejny bardzo dobrze spisało się w roli organizatora. Od wyboru interesujących artystów, aż do punktualnej realizacji programu. Jednak najważniejsze, że festiwal udowadnia, iż tworzenie folkowej muzyki musi wynikać z pasji. A na Dźwiękach Północy jest ona wszechobecna.

WERONIKA ZBLEWSKA – historyk sztuki i architekt, rocznik 1988. Prowadzi blog filmowy www.zaliczone.blogspot.com.

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Czarno-biali

Od 26 kwietnia do 29 maja 2018 roku

Edward Dwurnik, „Paryż”, 2016, olej, płótno, 114 x 146 cm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Stale o Nowej Hucie

Od 25 kwietnia do 23 września 2018 roku

Hutnik przy piecu, rys. Piotr Urbanek (źródło: materiały prasowe organizatora)

Otwarcie Muzeum Podgórza

Od 26 do 29 kwietnia 2018 roku

Muzeum Podgórza, fot. Andrzej Janikowski, MHK (źródło: materiały prasowe organizatora)

Moc Natury. Henry Moore w Polsce

Od 21 kwietnia do 9 września 2018 roku

Henry Moore w swoim studiu z rzeźbą „Upright Internal/ External Form”, 1954 (źródło: materiały prasowe organizatora)

IV Międzynarodowy Festiwal Sztuki i Muzyki Incident / Accident

Od 21 kwietnia do 27 maja 2018 roku

Franz Sattler, Weiz, Austria (źródło: materiały prasowe organizatora)

Barwny świat wielu form – szkło artystyczne i użytkowe z huty w Ząbkowicach

Od 27 kwietnia do 30 września 2018 roku

Popielnica z zestawu „Asteroid”, Jan Sylwester Drost, Ząbkowice, 1960–1966, ze zbiorów Muzeum w Gliwicach, fot. B. Kubska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mykola Ridnyi. Twarzą do ściany

Od 20 kwietnia do 15 czerwca 2018 roku

Mykola Ridnyi, „Blind Spot” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jarosław Kukowski i uczniowie

Od 5 do 30 kwietnia 2018 roku

Piotr Lemke, „No. 1”, akryl i olej na płycie, 100x80 cm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tu strzyka, tam łupie, ale rży. A sumienie kąsa. Tadeusz Brzozowski – inspiracje, konteksty, ślady

Od 22 kwietnia do 29 lipca 2018 roku

Tadeusz Brzozowski, „Spisa”, 1984, olej, płótno, własność prywatna (źródło: materiały prasowe organizatora)

12. IN OUT Festival Taniec/Obraz

Od 20 do 22 kwietnia 2018 roku

César Brodermann „Are you holding me, or am I holding myself?”, USA 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR