W tekście Fascynująca teraźniejszość, podsumowującym rok 2013 w polskiej muzyce jazzowej i improwizowanej, Tomasz Gregorczyk pisał:

Za rok pewnie inny zestaw [...] nagrań znów wprawi nas w osłupienie. Przypływ geniuszu pokaże, jeśli nie Zimpel, to Trzaska, jeśli nie Mikrokolektyw, to Gorzycki, a kolejni artyści wydadzą płyty w prestiżowych amerykańskich i europejskich oficynach. Jak wiadomo, im starsi jesteśmy, tym łatwiej przychodzi nam idealizowanie przeszłości. Jak fascynująca musi być zatem teraźniejszość, że nawet krytycy starej daty twierdzą, że polska muzyka improwizowana wchodzi w swój najwspanialszy okres w dziejach. Dla polskich muzyków, dziennikarzy i fanów trwa sen, z którego nikt nie chciałby się wybudzić.

Prezentując dziesięć najważniejszych wydawnictw muzycznych 2013 roku w ujęciu Tomasza Gregorczyka, zachęcamy do ponownej lektury artykułu autora, a także do dyskusji – budowania własnych subiektywnych rankingów.

 

„Seven Lines”, Hera with Hamid Drake, prod. Multikulti Project (źrodło: dzięki uprzejmości wytwórni)

„Seven Lines”, Hera with Hamid Drake, prod. Multikulti Project (źrodło: dzięki uprzejmości wytwórni)

 

1. Seven Lines, Hera with Hamid Drake (Multikulti Project).

W 2013 roku poznańska oficyna Multikulti wydała pamiętny koncert grupy Hera Zimpla z gościnnym udziałem Hamida Drake’a i Macieja Cierlińskiego (Seven Lines), płytę, którą zapamiętamy na lata – niezwykłe połączenie głębokiego transu, natchnionych improwizacji, szczypty duchowości i fantastycznego rzemiosła, mozaiki brzmienia free jazzu i muzyki etnicznej (absolutnie przepiękna lira korbowa Cierlińskiego!).

 

2. Absent Minded, Mikrokolektyw (Delmark).

Sformułowanie „telepatyczne porozumienie” należy do najbardziej wytartych klisz w języku krytyków jazzowych. Problem w tym, że naprawdę trudno inaczej nazwać sposób konstruowania muzyki duetu trąbki i perkusji Artura Majewskiego i Kuby Suchara (Mikrokolektyw). Na albumie Absent Minded muzycy stworzyli w zasadzie własny idiom, osobny gatunek muzyczny, z własnymi regułami tworzenia i słuchania.

 

3. Experimental Psychology, Rafał Gorzycki/Sebastian Gruchot (For Tune).

Jeżeli miałbym wymienić dojrzałego muzyka, który w ciągu ostatnich lat dokonał największego skoku, jeśli chodzi o poziom swojej twórczości, wskazałbym na Rafała Gorzyckiego. Projekty Ecstasy czy Sing Sing Penelope uważałem za odświeżające, jak na polskie warunki, ale jednak niespecjalnie oryginalne. Dwie nowe, duetowe płyty z udziałem Gorzyckiego (Gorzycki/Gruchot – Experimental Psychology i Gorzycki/Pater – Therapy) sytuują tego perkusistę w samej czołówce polskich muzyków improwizujących – bo przecież niekoniecznie jazzowych. Pod względem stylistycznym jest to muzyka, która nie istniała wcześniej – i nie jestem jedynym słuchaczem, który to zauważa. Dla mnie to jeden z największych możliwych komplementów.

 

4. Stone Fog, Wacław Zimpel Quartet (For Tune).

[...] album kwartetowy Stone Fog¸bardziej skupiony i kameralny, [...] od pierwszej nuty przesiąknięty Zimplową melodyką i nastrojem. Nieprzypadkowo w wielu podsumowaniach i ankietach klarnecista został uznany muzykiem roku 2013. Z wielkimi nadziejami czekamy więc na najnowszą grupę Zimpla – Saagara, z grającymi na tradycyjnych instrumentach muzykami z Indii w składzie.

 

5. Tone Hunting, Anna Kaluza, Artur Majewski, Rafał Mazur, Kuba Suchar (Clean Feed).

„Tone Hunting”, Anna Kaluza, Artur Majewski, Rafał Mazur, Kuba Suchar, prod. Clean Feed, dystrybucja Multikulti Project (źródło: dzięki uprzejmości Multikulti Project)

„Tone Hunting”, Anna Kaluza, Artur Majewski, Rafał Mazur, Kuba Suchar, prod. Clean Feed, dystrybucja Multikulti Project (źródło: dzięki uprzejmości Multikulti Project)

 

6. Alaman, Power of the Horns (For Tune).

W jaki sposób Piotrowi Damasiewiczowi udało się na albumie grupy Power of Horns Alaman zebrać tak spory, jedenastoosobowy skład i w dodatku zadać mu do zagrania muzykę zawiesistą, esencjonalną, która nie ma nic wspólnego z gładkimi aranżami bigbandów jazzowych, a której znacznie bliżej do chicagowskiego Tentetu Petera Brotzmanna? Przy całej sympatii dla rozbudowanego składu Graala czy nawet dużych zespołów Macieja Trifonidisa – takiego brzmienia jeszcze w Polsce nie było.

 

7. Tropy, Maciej Fortuna, Krzyszf Dys (Fortuna Music).

[...] duet, tym razem trąbki i fortepianu, album Tropy Macieja Fortuny i Krzyszfa Dysa, jest nieco bardziej wirtuozerski niż poprzednie, ale wciąż bardzo otwarty i intymny brzmieniowo.

8. Polonezy, Marcin Masecki (Lado ABC).

[...] skomponowanie autorskich polonezów i rozpisanie ich na orkiestrę dętą, akordeon i pianino mogło przyjść do głowy tylko jednemu człowiekowi. Pisząc to mam poczucie deja vu, ale po raz kolejny muszę stwierdzić, że Marcin Masecki (płyta Polonezy) jest muzykiem, który przynajmniej w sferze koncepcyjnej co rusz ociera się o geniusz.

 

9. Meet Meat, Hunger Pangs (For Tune).

 

10. Hopasa, High Definition (Emarcy).

TOMASZ GREGORCZYK – dziennikarz muzyczny. W centrum jego zainteresowań znajduje się jazz i muzyka improwizowana. Od 5 lat współpracuje z Programem II Polskiego Radia („Czas na Jazz” i „Rozmowy improwizowane”). Redaktor kwartalnika kulturalnego „Fragile”. Publikował m.in. w serwisie Diapazon.pl, czasopiśmie „Glissando”, „Jazz Forum”, „K MAG”, stały felietonista miesięcznika „Muzyka w Mieście”. Pisze również o marketingu i nowych mediach.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Bownik. Wyobraź sobie czasy, w których wszystkie rekordy już padły

Od 20 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Bownik, „Passage”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Prabhakar Pachpute i Rupali Patil. Zwiastunki chaosu

Od 28 stycznia do 18 czerwca 2017 roku

Prabhakar Pachpute, „Góra ucieczki”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Starzyk. Gazetowe obrazki

Od 27 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Marek Starzyk, Bez tytułu, 1999–2000 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR