Klasyka

Kuba Stankiewicz, koncert dedykowany pamięci Wojciecha Kilara, Synagoga Pod Białym Bocianem we Wrocławiu, 2014 (źrodło: materiały prasowe organizatora)

Kuba Stankiewicz, koncert dedykowany pamięci Wojciecha Kilara, Synagoga Pod Białym Bocianem we Wrocławiu, 2014 (źrodło: materiały prasowe organizatora)

Klasyka w jazzowym opracowaniu stała się niemal polską specjalnością. Rok Chopinowski wyczerpał (na szczęście) przynajmniej na kilka lat źródło jazzowych opracowań utworów naszego największego kompozytora. Miniony Rok Lutosławskiego przyniósł niewiele jazzowych projektów, bo i nie mógł. Bardzo zaawansowana harmonicznie i formalnie muzyka komponowana drugiej połowy XX wieku rzadko nadaje się do improwizatorskiej obróbki. Pewnie dlatego pianista Kuba Stankiewicz w projekcie Kilar sięgnął głównie po muzykę filmową i telewizyjną Wojciecha Kilara, podobnie jak trębacz Maciej Fortuna w przypadku Krzysztofa Pendereckiego na mocno nasyconej elektroniką, znakomitej płycie An On Bast. Electroacoustic Transcription of Film Music by Krzysztof Penderecki.

Piotr Orzechowski, Marcin Masecki, Jan Tomasz Adamus, Capella Cracoviensis, „Bach Rewrite”, DECCA, 2013 (źródło: materiały prasowe wydawnictwa)

Piotr Orzechowski, Marcin Masecki, Jan Tomasz Adamus, Capella Cracoviensis, „Bach Rewrite”, DECCA, 2013 (źródło: materiały prasowe wydawnictwa)

Nieco łatwiej – choć wciąż jest to zadanie wymagające nie lada kompetencji – interpretuje się modernistyczną muzykę początków XX wieku, co udowadniają świetne albumy Ravel tria Dominika Wani i Szymanowski tria RGG. Parafrazy autorstwa RGG są zresztą znacznie bardziej udane od poprzedniej próby jazzowego odczytania Szymanowskiego, czyli płyty Mity Włodzimierza Nahornego. Na elektrycznych fortepianach Wurlitzera i Fendera nagrali z kolei utwory Bacha Piotr Orzechowski i Marcin Masecki (Bach Rewrite), obaj mający za sobą wybitne solowe albumy z interpretacjami klasyki; tym razem pianistów wspomagała orkiestra Capella Cracoviensis. Pod adresem tego nagrania pojawiło się sporo krytycznych głosów, ale jest to płyta, która cały czas trzyma wysoki poziom, choć przez samą koncepcję zaangażowania klasycznego aparatu wykonawczego, nie każdemu przypadnie do gustu. Czas klasyczno-jazzowych koszmarków Eugena Cicero i Jacquesa Loussiera już minął.

 

Książki

Adam Czech, „Ordynaci i trędowaci. Społeczne role instrumentów muzycznych”, Słowo/obraz terytoria, 2013 (źródło: materiały prasowe wydawnictwa)

Adam Czech, „Ordynaci i trędowaci. Społeczne role instrumentów muzycznych”, Słowo/obraz terytoria, 2013 (źródło: materiały prasowe wydawnictwa)

Ogromna większość (jeśli nie wszystkie) publikacje polskich autorów ocierających się o socjologię muzyki były ledwie prolegomenami do tej dyscypliny. Listą postulatów, próbą zakreślenia pól badawczych, może i ważnymi manifestami – ale właściwie w żadnych wypadku nie były próbą wyjaśnienia konkretnych zjawisk z życia muzycznego. W tym sensie mogę napisać, że na dwie pozycje wydane w 2013 roku czekałem przez kilkanaście lat, bo wreszcie zajmują się one z perspektywy społecznej samą muzyką, a nie tylko postulują potrzebę zastosowania tej perspektywy. Oczywiście nie są to książki dotyczące ściśle muzyki jazzowej i improwizowanej, ale gatunki te pojawiają się na ich kartach. Doskonale zwyczajna rzeczywistość. Socjologia, geografia albo metafizyka muzyki Michała Libery to erudycyjna próba naświetlenia pewnych zdarzeń i procesów muzyki XX wieku, a miłośnik muzyki improwizowanej natrafi w niej m.in. na nazwiska Keitha Rowa z przełomowego zespołu AMM czy najsłynniejszego archiwisty amerykańskiego bluesa Johna Lomaxa. Ordynaci i trędowaci. Społeczna historia instrumentów muzycznych Adama Czecha jest pozycją o wiele bardziej przystępną, a nasycone anegdotami, choć niepozbawione też oryginalnych, często bardzo odważnych tez opowieści o saksofonie, banjo czy orkiestrach dętych pozwalają spojrzeć zupełnie inaczej na konwencjonalnie potraktowaną historię muzyki.

„Miłość”, reż. Filip Dzierżawski – plakat (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

„Miłość”, reż. Filip Dzierżawski – plakat (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Mówiąc o książkach nie możemy też pominąć autobiografii „jazzmana walczącego”, czy też „jazzmana z przypadku”, czyli wywiadu-rzeki ADHD z Ryszardem Tymonem Tymańskim, kolejnego dziennikarskiego dzieła znakomitego Rafała Księżyka. Tymański oczywiście nie ma aż takiego wysokiego statusu w historii polskiej muzyki, jak Tomasz Stańko (przynajmniej na razie), ale zawartością intelektualną ADHD dorównuje, a może i przewyższa słynne Desperado wybitnego trębacza. I jedynie opisy barwnych ekscesów Tymona robią na nas nieco mniejsze wrażenie, niż skrywane jednak przez lata przed opinią publiczną, a więc dość niespodziewane, wspomnienia Stańki z najmroczniejszych lat nałogu. Pomijając już jednak skandalizujące treści i filozoficzne wywody, książka duetu Tymański/Księżyk to solidna dawka historii alternatywnego jazzu ostatniego ćwierćwiecza, z niekiedy przejmującą opowieścią o grupie Miłość na czele.

TOMASZ GREGORCZYK – dziennikarz muzyczny. W centrum jego zainteresowań znajduje się jazz i muzyka improwizowana. Od 5 lat współpracuje z Programem II Polskiego Radia („Czas na Jazz” i „Rozmowy improwizowane”). Redaktor kwartalnika kulturalnego „Fragile”. Publikował m.in. w serwisie Diapazon.pl, czasopiśmie „Glissando”, „Jazz Forum”, „K MAG”, stały felietonista miesięcznika „Muzyka w Mieście”. Pisze również o marketingu i nowych mediach.

Dodaj komentarz


Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wyspiański. Nieznany

Od 16 stycznia do 5 maja 2019 roku

Stanisław Wyspiański, Zadumana. Życie. tygodnik ilustrowany, literacko-artystyczny, Rok 2, 1898, nr 50

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR