Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku: Ecce Animalia, kuratorzy: Dorota Łagodzka, Leszek Golec, 8.03.-15.06.2014 r.

„Zwierzęta zyskały status tego, co nieludzkie dopiero wraz z rozwojem rozumu i humanizmu” –  pisał Jean Baudrillard w Symulakrach i symulacji[1]. Wystawa Ecce Animalia w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku podejmuje problem relacji między zwierzętami a ludźmi, posługując się przedstawieniami istot żywych w sztuce na przestrzeni ostatnich stu pięćdziesięciu lat. W tym czasie zwierzęta definitywnie zostały podporządkowane człowiekowi. Wywiera to ogromny wpływ na sposób ich ukazywania.

Jarosław Modzelewski, „Zabijanie świni”, 1983, fot. Jan Gaworski, wystawa „Ecce Animalia”, CRP w Orońsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)

Jarosław Modzelewski, „Zabijanie świni”, 1983, fot. Jan Gaworski, wystawa „Ecce Animalia”, CRP w Orońsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)

„Niegdyś zwierzęta miały cechy w większym stopniu sakralne, bardziej boskie niż ludzie. U ludów pierwotnych nie istniało nawet osobne «ludzkie» królestwo, a świat zwierząt był podstawowym przedmiotem odniesienia. Jedynie zwierzę było godne tego, by zostać złożone w ofierze jako bóstwo, ofiara z człowieka pojawiła się dopiero później zgodnie z zasadą degradacji”[2]. Obecnie zapominamy o dzikości zwierząt. Postrzegamy je przede wszystkim w relacji do człowieka. Takie przedstawienia dominują również na wystawie. Do wyjątków należy jedna z najstarszych zaprezentowanych prac – rzeźba Józefa Gotta – Lisica z młodymi i upolowanym łabędziem, pochodząca z XIX wieku. Tytułowa lisica została przedstawiona w swoim naturalnym środowisku, jako polująca i stanowiąca o sobie istota, która nie musi wykonywać narzuconej jej funkcji.

Wraz z postępem technicznym i rozwojem humanizmu zwierzętom przypadła rola obiektów, które można dowolnie eksploatować – zgodnie z dewizą optymalizacji: zmniejszać nakład i zwiększać zyski. Wystawa ukazuje różne aspekty uprzedmiotowujących relacji pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem. Pozornie mogą wydawać się one ze sobą niepowiązane, łączy je jednak sprowadzanie zwierzęcia do roli obiektu, którego zadaniem jest jedynie zaspokajanie potrzeb człowieka.

Na pierwszy rzut oka niewinnie wygląda scena wyrzeźbiona przez Stanisława Kazimierza Ostrowskiego, Portret córki Haliny z kotkiem z 1909 roku. Przedstawia on dziewczynkę trzymającą na rękach swojego pupila. Zwierzę ukazane zostało tutaj jako zabawka lub efektowna dekoracja, a nie podmiot sam w sobie. Taki stosunek człowieka do zwierzęcia Baudrillard określił jako „sentymentalizm”. „W miarę jak zwierzęta odsyłane są w sfery nieodpowiedzialności, spychane w obszar tego, co nieludzkie, stają się godne ludzkiego rytuału współczucia i opieki”[3]. Skutki nieodpowiedzialnej postawy człowieka w takiej relacji ukazuje praca Piotra Kurki zatytułowana When you collect every tear, you can build a nice pet, if your life is long enough z 1995 roku. Przedstawiony pies niemal całkowicie składa się z metalowych elementów, których zarys przywodzi na myśl kształt łez. Czeka on na swojego właściciela. Wydaje się zagubiony i opuszczony. Jest w pełni zdany na dobrą wolę swojego pana. Pozornie neutralne określenia jak „pan” czy „właściciel” – którego używam w celu opisania tej pracy – są naładowane znaczeniowo. Trudno znaleźć określenie dla pozycji człowieka w takiej relacji, które po głębszym zastanowieniu nie budziłoby negatywnych konotacji.

Piotr Kurka, „When you collect every tear, you can build a nice pet, if your life is long enough”, 1995, fot. Jan Gaworski, wystawa „Ecce Animalia”, CRP w Orońsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)

Piotr Kurka, „When you collect every tear, you can build a nice pet, if your life is long enough”, 1995, fot. Jan Gaworski, wystawa „Ecce Animalia”, CRP w Orońsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)

Na inny aspekt zwraca uwagę film Małgorzaty Gurowskiej, Optymalizacja. W tej pracy autorka posługuje się bardzo oszczędnymi środkami. Różne gatunki zwierząt przedstawione zostały jedynie za pomocą cienia lub zarysu. Schematyczne, uproszczone przedstawienie i zestetyzowana forma, sprzyjają koncentracji na autorskim przekazie. Kontury zwierząt składają się niczym wycinanka z papieru, nie stawiają żadnego oporu, można je dopasować do dowolnej formy czy wielkości. Powstały po złożeniu kształt przywodzi na myśl wielkość puszki, w której umieszczony został otrzymany produkt. Skompresowane zwierzęta wydają się realizować idee funkcjonalności czy optymalizacji, zgodnie z którymi, w przypadku zwierząt hodowlanych, zmniejsza się ich przestrzeń życiową i ogranicza dostęp do wody. W wyniku tego cierpią one na schorzenia psychosomatyczne i nerwice. A te wycinanki o kształcie zwierząt przecież tak ładnie i łatwo się składają! Tak jakby były z papieru i nie miały żadnych potrzeb.

W swojej pracy zatytułowanej Dwanaście strzyków. Z biblioteki przysposobienia rolniczego podręcznik Kuba Bąkowski sięga po autentyczny poradnik dla hodowców świń. Książkę tę otwiera na stronie, na której przedstawiona została para hodowców prezentujących swoje zwierzęta. Pod ilustracją można przeczytać podpis: „12 strzyków – niezbędna cecha”. Wymiona świń przedstawione zostały jako cecha decydująca o prawomocności ich egzystencji. Wizualny odpowiednik wyżej wymienionych strzyków stanowią gumowe zawory, które artysta umieścił na twarzach tej pary. Taki zabieg dodatkowo podkreśla jednopłaszczyznowość postrzegania zwierząt przez przemysłowych hodowców.

Wiktor Górka, „Hunting in Poland”, 1961, fot. Jan Gaworski, wystawa „Ecce Animalia”, CRP w Orońsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)

Wiktor Górka, „Hunting in Poland”, 1961, fot. Jan Gaworski, wystawa „Ecce Animalia”, CRP w Orońsku, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)

Plakat Wiktora Górki, Hunting in Poland z 1961 roku, stanowi dowcipny komentarz do sytuacji, w której traktuje się polowanie jako sport, zabawę, z której satysfakcję czerpie tylko jedna ze stron. Przedstawiona sytuacja stanowi odwrócenie typowego podziału ról – oprawca-ofiara. Ukazuje jelenia, który pokonał myśliwego i w geście triumfu postawił łapę na klatce piersiowej swojego potencjalnego zabójcy.

Eksperymentowanie na zwierzętach stanowi kolejne trudne i wstydliwe zagadnienie, nierozerwalnie związane z uprzedmiotowieniem żywych istot. Problem ten przywodzi na myśl praca Marka Targońskiego Bez tytułu. Umieścił on metalowe uschematyzowane, niemal emblematyczne symbole jeleni w techniczno-chemicznym, laboratoryjnym kontekście.

Ukazywanie takich rodzajów relacji stanowi zachętę do rewizji filozofii humanizmu, która wywarła ogromny wpływ na kształt kultury. Jest zaproszeniem do traktowania humanizmu nie jako niepodważalnego paradygmatu, lecz jako kulturowej konstrukcji, którą należy poddać rewizji i dopuszczenia do głosu postulatów posthumanistycznych, których ważną część stanowią animal studies.

  1. Jean Baudrillard, Symulakry i symulacja, wyd. Sic!, Warszawa 2005, s. 162.
  2. Tamże.
  3. Tamże.

Maria Franecka – historyczka sztuki i filolożka. Była stypendystka stowarzyszenia GFPS. Publikuje w czasopismach EXIT i Orońsko. Obecnie mieszka i pracuje w Berlinie.

Dodaj komentarz


Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Aleksandra Kalisz. Un/Covered

Od 28 września do 28 października 2018 roku

Aleksandra Kalisz, Bez tytułu VII (Zielony), 110x170cm, olej na płótnie, 2016(źródło: materiały prasowe organizatora)

Moc natury. Henry Moore w Polsce

Od 30 września 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Henry Moore z „Knife Edge Two Piece” w Perry Green, 1967; fot. John Hedgecoe (źródło: materiały prasowe organizatora)

Beksiński / Lewczyński. Dopełnienie konieczne

Od 23 września do 28 październik 2018 roku

„Beksiński / Lewczyński. Dopełnienie konieczne” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Włochy w Gdańsku

Od 23 września do 31 grudnia 2018 roku

Gennaro Greco, „Capriccio architektoniczne”, Muzeum Narodowe w Gdańsku, fot.© Muzeum Narodowe w Gdańsku (źródło: materiały prasowe organizatora)

Symbole niepodległej

Od 29 września 2018 roku do 31 grudnia 2019 roku

„Symbole Niepodległej”, Muzeum Narodowe w Gdańsku (źródło: materiały prasowe organizatorów)

WarsawByArt

Od 21 do 23 września 2018 roku

Aleksandra Łatecka, „Konstrukcja XII”, 2018, akryl na płycie, 100 x 140 cm (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Perła Baroku

Od 23 września do 2 października 2018 roku

 Międzynarodowy Festiwal Perła Baroku – Koncerty Mistrzów (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kajnikaj. Kaja Rata

Od 21 września do 26 listopada 2018 roku

Kaja Rata, „Kajnikaj”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatorów)

X Festiwal Sztuki w Przestrzeni Publicznej Otwarte Miasto

Od 7 września do 5 października 2018 roku

Krzysztof Sołowiej, „Watchmen dla Lublina” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zuzanna Janin. Dom przekształcony w bryły geometryczne

Od 21 września do 9 listopada 2018 roku

Zuzanna Janin, „Dom przekształcony w bryły geometryczne” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR