W tekście Stracone szanse, fragmentaryczne sukcesy, będącym krytycznym podsumowaniem roku 2013 w architekturze, Irma Kozina pisała:

(…) architekt nie działa nigdy w próżni. Jego aktywność zawodowa jest wypadkową wielu czynników, z których najważniejszym jest logiczne i funkcjonalne zarysowanie programu budowli, a kolejnym – sensowne ustawienie kwestii finansowych. Kondycja polskiej architektury w roku 2013 jest przede wszystkim odzwierciedleniem sytuacji ekonomicznej, polityki władz różnych szczebli oraz intencji i poziomu inwestorów działających na terenie naszego kraju. Talent i umiejętności zawodowe polskich projektantów są w dużej mierze zakładnikami zleceniodawców oraz fundatorów wznoszonych współcześnie budowli.

Prezentując najbardziej udane realizacje architektoniczne 2013 roku w ujęciu Irmy Koziny, zachęcamy do ponownej lektury artykułu autorki, a także do dyskusji – budowania własnych subiektywnych rankingów.

 

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

 

1. Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie, arch. Rainer Mahlamäki.

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, hol główny, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, hol główny, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Obiekt ten został zaprojektowany przez biuro fińskiego architekta Rainera Mahlamäki, w następstwie wygrania międzynarodowego konkursu. Bez wątpienia sprawna realizacja tego – niezwykle prestiżowego – stołecznego muzeum, adekwatność jego formy do funkcji i niemal bezproblemowa aranżacja ekspozycji są dzisiaj możliwe właściwie tylko dlatego, że w najważniejszym etapie planowania gmachu za jego program funkcjonalny odpowiadał Jeshajahu „Shaike” Weinberg, który upierał się, by koncepcję wystawienniczą dookreślono w niemal najdrobniejszych szczegółach już na etapie wstępnym, zanim architektom postawione zostanie zadanie, by dla wykoncypowanej przez specjalistów ekspozycji stworzyć odpowiednią skorupę.

 

 

2. Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie, arch. Ingarden i Ewý.

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Niejednokrotnie zresztą inwestorzy wręcz oczekują od architektów przyjęcia na siebie roli menedżerów, którzy wymyślą i opracują program budowli tak, że przyczyni się ona do rozwiązania miejscowych trudności gospodarczych. Tego oczekiwano między innymi od Franka O. Gehry’ego, gdy zaproszono go do udziału w zamkniętym konkursie na siedzibę muzeum Guggenheima w Bilbao. Zapewne – w nieco może mniejszej skali – takiego efektu spodziewano się również po rozwiązaniu architektonicznym Małopolskiego Ogrodu Sztuki, zaproponowanym przez biuro projektowe Ingarden & Ewý. Choć to niezwykle wysmakowana budowla, nagradzana w 2013 roku w wielu konkursach, w której wielofunkcyjną salę widowiskową poprzedza półotwarty ogród i która swą ceramiczno-szklaną fasadą subtelnie wpisuje się w lokalny kontekst, jej funkcjonowanie nie w pełni zaspokaja nadzieje i oczekiwania użytkowników. Koncepcji architektonicznej można tam postawić właściwie tylko jeden zarzut: jej twórcy zmuszeni byli kształtować program użytkowy obiektu zgodnie z wymaganiami narzuconymi przez dysponentów unijnych funduszy, niekoniecznie adekwatnie do konkretnych warunków i potrzeb krakowian, którzy spodziewali się na przykład tego, że przy znajdującej się w MOS-ie mediatece będzie funkcjonować księgarnia oraz sklep muzyczny.

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, Sala Teatralno-Koncertowa, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, Sala Teatralno-Koncertowa, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

 

3. Zagospodarowanie placu Nowy Targ we Wrocławiu, arch. Roman Rutkowski Architekci.

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

4. Gdański Teatr Szekspirowski, arch. Renato Rizzi.

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

 

5. Dom Etgara Kereta w Warszawie, arch. Jakub Szczęsny.

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

 

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Podróż do Edo

Japońskie drzeworyty ukiyo-e z kolekcji Jerzego Leskowicza

Od 25 lutego do 7 maja 2017 roku

Utagawa Hiroshige „Świątynia Gion w śniegu” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Akcja Lublin! Rozdział 1

Od 24 lutego do 19 marca 2017 roku

Zdzisław Kwiatkowski, fot. Andrzej Polakowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Daniel Pielucha. Nadrealizm polski

Od 24 lutego do 26 marca 2017 roku

Daniel Pielucha (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urszula Tarasiewicz. Ogrodowa / Garden Street

Od 24 lutego do 31 marca 2017 roku

Urszula Tarasiewicz, „Ogrodowa/Garden Street” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kupując oczami

Od 22 lutego do 11 czerwca 2017 roku

Projekty aranżacji wystawy sklepu Juliusza Grossego  w Krakowie autorstwa Franciszka Seiferta, autor fot. nieznany, lata 30. XX w., wł. Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR