W tekście Stracone szanse, fragmentaryczne sukcesy, będącym krytycznym podsumowaniem roku 2013 w architekturze, Irma Kozina pisała:

(…) architekt nie działa nigdy w próżni. Jego aktywność zawodowa jest wypadkową wielu czynników, z których najważniejszym jest logiczne i funkcjonalne zarysowanie programu budowli, a kolejnym – sensowne ustawienie kwestii finansowych. Kondycja polskiej architektury w roku 2013 jest przede wszystkim odzwierciedleniem sytuacji ekonomicznej, polityki władz różnych szczebli oraz intencji i poziomu inwestorów działających na terenie naszego kraju. Talent i umiejętności zawodowe polskich projektantów są w dużej mierze zakładnikami zleceniodawców oraz fundatorów wznoszonych współcześnie budowli.

Prezentując najbardziej udane realizacje architektoniczne 2013 roku w ujęciu Irmy Koziny, zachęcamy do ponownej lektury artykułu autorki, a także do dyskusji – budowania własnych subiektywnych rankingów.

 

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

 

1. Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie, arch. Rainer Mahlamäki.

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, hol główny, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, hol główny, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Obiekt ten został zaprojektowany przez biuro fińskiego architekta Rainera Mahlamäki, w następstwie wygrania międzynarodowego konkursu. Bez wątpienia sprawna realizacja tego – niezwykle prestiżowego – stołecznego muzeum, adekwatność jego formy do funkcji i niemal bezproblemowa aranżacja ekspozycji są dzisiaj możliwe właściwie tylko dlatego, że w najważniejszym etapie planowania gmachu za jego program funkcjonalny odpowiadał Jeshajahu „Shaike” Weinberg, który upierał się, by koncepcję wystawienniczą dookreślono w niemal najdrobniejszych szczegółach już na etapie wstępnym, zanim architektom postawione zostanie zadanie, by dla wykoncypowanej przez specjalistów ekspozycji stworzyć odpowiednią skorupę.

 

 

2. Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie, arch. Ingarden i Ewý.

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Niejednokrotnie zresztą inwestorzy wręcz oczekują od architektów przyjęcia na siebie roli menedżerów, którzy wymyślą i opracują program budowli tak, że przyczyni się ona do rozwiązania miejscowych trudności gospodarczych. Tego oczekiwano między innymi od Franka O. Gehry’ego, gdy zaproszono go do udziału w zamkniętym konkursie na siedzibę muzeum Guggenheima w Bilbao. Zapewne – w nieco może mniejszej skali – takiego efektu spodziewano się również po rozwiązaniu architektonicznym Małopolskiego Ogrodu Sztuki, zaproponowanym przez biuro projektowe Ingarden & Ewý. Choć to niezwykle wysmakowana budowla, nagradzana w 2013 roku w wielu konkursach, w której wielofunkcyjną salę widowiskową poprzedza półotwarty ogród i która swą ceramiczno-szklaną fasadą subtelnie wpisuje się w lokalny kontekst, jej funkcjonowanie nie w pełni zaspokaja nadzieje i oczekiwania użytkowników. Koncepcji architektonicznej można tam postawić właściwie tylko jeden zarzut: jej twórcy zmuszeni byli kształtować program użytkowy obiektu zgodnie z wymaganiami narzuconymi przez dysponentów unijnych funduszy, niekoniecznie adekwatnie do konkretnych warunków i potrzeb krakowian, którzy spodziewali się na przykład tego, że przy znajdującej się w MOS-ie mediatece będzie funkcjonować księgarnia oraz sklep muzyczny.

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, Sala Teatralno-Koncertowa, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, Sala Teatralno-Koncertowa, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

 

3. Zagospodarowanie placu Nowy Targ we Wrocławiu, arch. Roman Rutkowski Architekci.

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

4. Gdański Teatr Szekspirowski, arch. Renato Rizzi.

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

 

5. Dom Etgara Kereta w Warszawie, arch. Jakub Szczęsny.

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

 

Dodaj komentarz


Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wystawa Coming Out 2018 w Koneserze

Od 30 listopada do 21 grudnia 2018 roku

Wystawa „Coming Out 2018” w Koneserze (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR