W tekście Stracone szanse, fragmentaryczne sukcesy, będącym krytycznym podsumowaniem roku 2013 w architekturze, Irma Kozina pisała:

(…) architekt nie działa nigdy w próżni. Jego aktywność zawodowa jest wypadkową wielu czynników, z których najważniejszym jest logiczne i funkcjonalne zarysowanie programu budowli, a kolejnym – sensowne ustawienie kwestii finansowych. Kondycja polskiej architektury w roku 2013 jest przede wszystkim odzwierciedleniem sytuacji ekonomicznej, polityki władz różnych szczebli oraz intencji i poziomu inwestorów działających na terenie naszego kraju. Talent i umiejętności zawodowe polskich projektantów są w dużej mierze zakładnikami zleceniodawców oraz fundatorów wznoszonych współcześnie budowli.

Prezentując najbardziej udane realizacje architektoniczne 2013 roku w ujęciu Irmy Koziny, zachęcamy do ponownej lektury artykułu autorki, a także do dyskusji – budowania własnych subiektywnych rankingów.

 

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

 

1. Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie, arch. Rainer Mahlamäki.

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, hol główny, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Muzeum Historii Żydów Polskich, Warszawa, hol główny, proj. Lahdelma & Mahlamäki Oy, Helsinki, kier. Rainer Mahlamäki, real. 2012-2013 (źródło: Wikimedia Commons)

Obiekt ten został zaprojektowany przez biuro fińskiego architekta Rainera Mahlamäki, w następstwie wygrania międzynarodowego konkursu. Bez wątpienia sprawna realizacja tego – niezwykle prestiżowego – stołecznego muzeum, adekwatność jego formy do funkcji i niemal bezproblemowa aranżacja ekspozycji są dzisiaj możliwe właściwie tylko dlatego, że w najważniejszym etapie planowania gmachu za jego program funkcjonalny odpowiadał Jeshajahu „Shaike” Weinberg, który upierał się, by koncepcję wystawienniczą dookreślono w niemal najdrobniejszych szczegółach już na etapie wstępnym, zanim architektom postawione zostanie zadanie, by dla wykoncypowanej przez specjalistów ekspozycji stworzyć odpowiednią skorupę.

 

 

2. Małopolski Ogród Sztuki w Krakowie, arch. Ingarden i Ewý.

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Niejednokrotnie zresztą inwestorzy wręcz oczekują od architektów przyjęcia na siebie roli menedżerów, którzy wymyślą i opracują program budowli tak, że przyczyni się ona do rozwiązania miejscowych trudności gospodarczych. Tego oczekiwano między innymi od Franka O. Gehry’ego, gdy zaproszono go do udziału w zamkniętym konkursie na siedzibę muzeum Guggenheima w Bilbao. Zapewne – w nieco może mniejszej skali – takiego efektu spodziewano się również po rozwiązaniu architektonicznym Małopolskiego Ogrodu Sztuki, zaproponowanym przez biuro projektowe Ingarden & Ewý. Choć to niezwykle wysmakowana budowla, nagradzana w 2013 roku w wielu konkursach, w której wielofunkcyjną salę widowiskową poprzedza półotwarty ogród i która swą ceramiczno-szklaną fasadą subtelnie wpisuje się w lokalny kontekst, jej funkcjonowanie nie w pełni zaspokaja nadzieje i oczekiwania użytkowników. Koncepcji architektonicznej można tam postawić właściwie tylko jeden zarzut: jej twórcy zmuszeni byli kształtować program użytkowy obiektu zgodnie z wymaganiami narzuconymi przez dysponentów unijnych funduszy, niekoniecznie adekwatnie do konkretnych warunków i potrzeb krakowian, którzy spodziewali się na przykład tego, że przy znajdującej się w MOS-ie mediatece będzie funkcjonować księgarnia oraz sklep muzyczny.

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, Sala Teatralno-Koncertowa, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

Małopolski Ogród Sztuki, Kraków, Sala Teatralno-Koncertowa, proj. Ingarden & Ewý, 2013, fot. Krzysztof Ingarden (źródło: dzięki uprzejmości Krzysztofa Ingardena)

 

3. Zagospodarowanie placu Nowy Targ we Wrocławiu, arch. Roman Rutkowski Architekci.

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

Plac Nowy Targ we Wrocławiu, proj. Roman Rutkowski Architekci, fot. Jarosław Ceborski, 2013 (źródło: dzięki uprzejmości Romana Rutkowskiego)

4. Gdański Teatr Szekspirowski, arch. Renato Rizzi.

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

Gdański Teatr Szekspirowski, proj. Renato Rizzi (źródło: materiały prasowe Teatru)

 

5. Dom Etgara Kereta w Warszawie, arch. Jakub Szczęsny.

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

Dom Kereta w Warszawie, proj. Jakub Szczęsny, fot. Bartek Warzecha (źródło: dzięki uprzejmości Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej)

 

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Stanisław K. Dawski

Od 2 do 17 czerwca 2017 roku

Stanisław Dawski, „Szukam człowieka. Trujące ziele”, 1951 (źródło: materiały prasowe organizatora)

O potrzebie tworzenia widzeń 1929–2017

Od 27 maja do 17 września 2017 roku

Yi-Chun Lin, „Autumn”, 2016, druk Giclee, papier, 180 x 180 cm Dzięki uprzejmości artysty (źródło: materiały prasowe organizatora)

Legendarna Młoda Polska

Od 2 czerwca do 10 września 2017 roku

Zbigniew Pronaszko, „W dolinę Józefata”, ok. 1910, olej, płótno, fot. Archiwum właściciela kolekcji, © fot. Janusza Kozina (źródło: materiały prasowe organizatora)

8. Targi Książek dla Dzieci i Młodzieży Dobre Strony

Od 26 do 28 maja 2017 roku

Targi Książek dla Dzieci i Młodzieży Dobre Strony (źródło: materiały prasowe organizatora)

Na wspólnej drodze. Kraków i Budapeszt w średniowieczu

Od 6 czerwca do 20 sierpnia 2017 roku

Pierścień burmistrzów krakowskich, XVI w., w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Paweł Kowalewski. Moc i piękno

Od 21 maja do 30 lipca 2017 roku

Paweł Kowalewski, „Cesia”, 2015 (źródło: materiały prasowe organizatora)

W warsztacie niderlandzkiego mistrza

Holenderskie i flamandzkie rysunki z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie

Od 18 maja do 20 sierpnia 2017 roku

Bartholomeus Molenaer, „Wiejska szkoła z nauczycielem ostrzącym pióro”, ok. 1635–1650 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Panna Nikt

20 maja 2017 roku

„Panna Nikt”, reż. Paweł Passini (źródło: materiały prasowe teatru)

Masaki Fujihata. Poszerzanie świata

Od 19 maja do 2 lipca 2017 roku

Masaki Fujihata (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alexandre Dang. Dancing Flowers

Od 19 maja do 13 sierpnia 2017 roku

Royal Greenhouses of Laeken (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR