64. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie, 6-16.02.2014 r.

 

Na 64. Berlinale zupełnie nieoczekiwanie Złotym Niedźwiedziem nagrodzono klasyczny, chiński kryminał Bai Ri Yan Huo (Black Coal, Thin Ice; Czarny Węgiel, Cienki Lód) w reżyserii Diao Yinan. Scenariusz został napisany osiem lat temu, ale brakowało pieniędzy na jego realizację. A gdy wreszcie, po latach kręcenia, film skończono, władze wstrzymały jego emisję. Tak więc główna nagroda tegorocznego Berlinale niewątpliwie pomoże zdolnemu reżyserowi w międzynarodowym rozpowszechnianiu „utopionego” w Chinach dzieła. Bai Ri Yan Huo opowiada historię byłego policjanta Zhanga Zili (Liao Fan), który, pracując jako porządkowy w fabryce, ujawnia tajemnicę misteryjnych mordów.

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora, Liao Fan oraz Złoty Niedźwiedź dla reżysera Diao Yinan za „Bai Ri Yan Huo”, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora, Liao Fan oraz Złoty Niedźwiedź dla reżysera Diao Yinan za „Bai Ri Yan Huo”, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora przypadł Liao Fan właśnie za rolę byłego policjanta, Zhanga Zili, w Bai Ri Yan Huo.

Srebrnego Niedźwiedzia – Wielką Nagrodę Jurorów dostał film amerykańskiego reżysera Wesa Andersona, The Grand Budapest Hotel. Znakomita obsada aktorska, inteligentna i dowcipna narracja oraz kryminalny wątek trzymały widzów w napięciu. The Grand Budapest Hotel, powstały w koprodukcji z Niemcami, kręcony w przygranicznym miasteczku Görlitz i w studiach Babelsberg, mnie osobiście znudził, zdecydowanie nie był moim faworytem.

Srebrnego Niedźwiedzia – Nagrodę Alfreda Bauera za film otwierający nowe perspektywy otrzymał 92-letni francuski reżyser, Alain Resnais, który zrealizował obraz Aimer, boire et chanter (Life of Riley; Życie Rileya). Tym razem chodziło o teatr w filmie. Trzy zaprzyjaźnione ze sobą aktorskie pary podczas prób teatralnych dowiadują się tutaj o śmierci bliskiej wszystkim osoby.

Nagrodę Alfreda Bauera otrzymał Alain Resnais, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Nagrodę Alfreda Bauera otrzymał Alain Resnais, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrny Niedźwiedź za reżyserię przypadł Amerykaninowi z Teksasu, Richardowi Linklater, za epos Boyhood (Chłopięce lata). Reżyser przeszedł samego siebie. Nikt w historii kina nie przeprowadził podobnego eksperymentu. Boyhood opowiada historię dojrzewania młodego chłopca, Masona (Ellar Coltrane), od dzieciństwa do czasów studenckich. Linklater zaczął zdjęcia w 2002 roku. Kręcił dwanaście lat, zaledwie trzy lub cztery dni rocznie. Dziennikarze nazwali rewelacyjny Boyhood „nowym kinem kulturowym”.

Srebrny Niedźwiedź za reżyserię dla Richarda Linklatera, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrny Niedźwiedź za reżyserię dla Richarda Linklatera, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrnym Niedźwiedziem dla najlepszej aktorki obdarowano 23-letnią Japonkę Haru Kuroki za Chiisai Ouchi (The Little House; Mały Domek) w reżyserii Yoij Yamada. Kuroki grała pokojówkę prowadzącą dom w Tokio, w latach trzydziestych. Zupełnie niespodziewana nagroda. Zdaniem wielu dziennikarzy były lepsze kreacje, choćby Samanty w Boyhood albo Marii w Kreuzweg.

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki, Haru Kuroki, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki, Haru Kuroki, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrnego Niedźwiedzia za scenariusz przyznano niemieckiemu rodzeństwu, Dietrichowi Brüggemannowi i Annie Brüggemann za Kreuzweg (Stations of the Cross; Droga krzyżowa). Film porusza problem fundamentalizmu katolickiego. Pokazuje skutki fanatyzmu religijnego, wywierającego tragiczny wpływ na życie dorastającej, czternastoletniej dziewczyny.

Srebrny Niedźwiedź za scenariusz, Anna i Dietrich Brüggemann, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrny Niedźwiedź za scenariusz, Anna i Dietrich Brüggemann, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrnym Niedźwiedziem za wybitne artystyczne osiągnięcia w dziedzinie muzyki, zdjęć, montażu i scenografii nagrodzono operatora Zeng Jian za zdjęcia w Tui Na (Blind Massage; Ślepa Wiadomość) w reżyserii Lou Ye. Operator przedstawił świat niewidomych, znajdujących się w domu opieki społecznej. Wizualnie fascynujące oraz trudne zadanie.

Srebrny Niedźwiedź za wybitne osiągnięcia artystyczne, Zeng Jian, Film „Tui Na”, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Srebrny Niedźwiedź za wybitne osiągnięcia artystyczne, Zeng Jian, Film „Tui Na”, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Ufundowana po raz pierwszy nagroda dla najciekawszego debiutu, w wysokości 50 tysięcy Euro, przypadła meksykańskiemu reżyserowi, Alonso Ruizpalacios za film Güeros (sekcja Panoramy). Zabawne, dynamiczne, czarno-białe road movie, ukazywało wędrującą po mieście Meksyk grupę zaprzyjaźnionych ze sobą studentów.

Nagroda dla debiutu „Güeros” w reżyserii Alonso Ruizpalacios, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

Nagroda dla debiutu „Güeros” w reżyserii Alonso Ruizpalacios, 64. Berlinale, 2014, fot. Alexandra Hołownia (źródło: dzięki uprzejmości A. Hołowni)

*

Berlinale pragnie być festiwalem politycznym, nadającym kierunek sztuce, wyławiającym talenty, zmieniającym świat. Dlatego wielokrotnie spektakularne nagrody przyznawane są nie tylko za osiągnięcia artystyczne, lecz także z chęci przeciwstawienia się dyktaturze, reżimowi czy religii. Czasami decyzje jurorów zaskakują. Tak było w 2012 roku, kiedy Srebrnego Niedźwiedzia za kreację aktorską dostała bezdomna sierota, żołnierz z Kongo, Rachel Mwanza. Albo w 2013 roku, gdy nagrodę otrzymał grający samego siebie bezrobotny cygan z Bośni, Nazif Mujic. Zarówno Rachel Mwanza, jaki i Nazif Nujic pozostali aktorami tylko jednego filmu. Wielka szkoda, bo te prestiżowe nagrody mogły pomóc w karierze zawodowym aktorom. Amatorom niestety przewróciły w głowie, czego przykładem są choćby losy Nazifa Mujica.

Podsumowując, w sekcji konkursowej tegorocznego 64. Berlinale znalazły się bardziej interesujące od nagrodzonego Złotym Niedźwiedziem dzieła, jak choćby zupełnie niezauważone ’71 w reżyserii Yanna Demange, Aloft Claudii Llosa czy Macondo Sudabeh Mortezai.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Martwa Natura

Od 15 lutego do 14 marca 2017 roku

Katarzyna Makieła-Organisty, „Czaszka jelonka”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Skarby baroku. Między Bratysławą a Krakowem

Od 10 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

„Widok Krakowa”, 1652, olej na płótnie, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Superorganizm. Awangarda i doświadczenie przyrody

Od 10 lutego do 21 maja 2017 roku

Marek Włodarski, „Pejzaż biologiczny”, 1930 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Zbierski. Push the sky away

Od 10 lutego do 3 marca 2017 roku

„Push the sky away”, fot. Piotr Zbierski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Rogulus Rogulski. Mu(e)seum. Dwie strzałki czasu

Od 4 lutego do 3 maja 2017 roku

Marek Rogulski (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR