John Cage - Sonatas & Interludes (Cédric Pescia), Aeon 2012, Claudio Monteverdi - Il ritorno d’Ulisse in patria (La Venexiana, Claudio Cavina), Glossa 2012

Dwa muzyczne światy, wiek XX i XVII, odległe nie tylko o wieki, ale i pomysł na muzykę. Niemniej łączy je rzecz niezwykle umowna, subiektywna, uznaniowa: gust.

Claudio Monteverdi - Il ritorno d’Ulisse in patria, La Venexiana, Claudio Cavina, Glossa 2012 (źródło: materiały wydawcy)

Claudio Monteverdi – Il ritorno d’Ulisse in patria, La Venexiana, Claudio Cavina, Glossa 2012 (źródło: materiały wydawcy)

Z nowym rokiem 2013 nie sposób uniknąć wszelkiej maści podsumowań, rankingów czy porównań. Nie zamierzam porywać się na żadną z tych form, choć najbliżej będzie jej do rankingu. Pierwsze miejsce ex aequo wśród płyt wydanych w 2012 roku przyznać muszę fantastycznemu nagraniu Sonat i interludiów Johna Cage’a w interpretacji pianisty Cédrica Pescii i kolejnemu albumowi w dyskografii Venexiany, która z Monteverdim radzi sobie jak mało kto.

Zeszły rok dedykowany był Johnowi Cage’owi, jako że przypadła w nim jego setna rocznica urodzin. Zaowocowało to nie tylko koncertowymi obchodami (niemniej, poza Lublinem, w Polsce nader skromnymi), ale i wydawnictwami, które dziwne i piękne dzieło Cage’a miałyby przybliżyć. Z zamkniętymi oczyma wskazałbym Pescię jako młodzieńca, który odczytał Sonaty i interludia na sposób nie tyle nowatorski, ile olśniewająco prosty, wręcz pełen zrozumienia. Szwajcar gra Amerykanina jakby znał go na wylot. Taką jasność można osiągnąć wyłącznie dzięki nieskażonemu spojrzeniu na pianistykę, nie tylko XX-wieczną. Świeże spojrzenie solidnie podparte jest doskonałą znajomością muzyki elektronicznej i kultury miejskiej, tak europejskiej, jak amerykańskiej. Fortepian przerobiony na instrument perkusyjny nie mógł wyznaczyć innego kierunku. Słychać doskonale, że Cage inspiruje do dziś, co jest zarówno jego zdobyczą, jak i wielką zaletą nagrania.

Obok Pescii mamy formację La Venexiana. Pod uważną dyrekcją Claudia Caviny Venexiana wyrosła na autorytet w interpretacji wczesnobarokowych i manierystycznych kompozycji wokalnych, wynosząc na piedestał madrygały Monteverdiego i przypominając dorobek zapomnianego przez długie wieki, bo zbyt skomplikowanego stylistycznie Gesualda. Skoro napisałem o autorytetach, wstyd byłoby się wycofać. Niemniej skoro zdecydowałem się napisać o dwóch zaledwie płytach z 2012 roku oświadczę: tak, ostatnia z trzech zachowanych oper Monteverdiego to nagranie genialne, skończone, wyczekiwane. Claudio Cavina dokonał artystycznego wyboru już dawno, acz nagrywając opery udowodnił, że nie tylko głosy prowadzi świetnie, ale i znajduje sposób na utrzymanie napięcia i spójności w obrębie skomplikowanego dużego dzieła. Już „Orfeuszem” otwierającym cykl operowy Claudia Monteverdiego pokazał, jak ażurowa i precyzyjna jest tam instrumentacja, jak śpiewne są arie i jak dramatyczna akcja. W „Powrocie Ulissesa do ojczyzny” pamięta świetnie o nieco wyuzdanym, weneckim charakterze kompozycji pozostając jednocześnie w zgodzie z ideą seconda prattica nierozerwalnie wiążącą znaczenie tekstu z muzyką i ze sposobem jego interpretacji. Rozkosz, a jednocześnie muzykologiczna rozprawa.

Dwa wydawnictwa, dalekie sobie, ale równie godne uwagi. Zaledwie dwa, ale nie znaczy to, że rok 2012 był ubogi w wysokiej próby premiery. To znaczy, że Cédric Pescia i ensemble La Venexiana nie mieli sobie równych w zeszłym roku.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

VII Przegląd Młodej Sztuki „Świeża Krew”

Od 15 września do 12 października 2017 roku

Alicja Kubicka, „Pogrzeb pisarza” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Modernizm na Węgrzech 1900–1930

Od 23 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Károly Kernstock, „Wiosna” (projekt witrażu w willi Schiffera), 1911, Janus Pannonius Múzeum (źródło: materiały prasowe organizatora)

Art WORK. Artyści o pracy

Od 22 września do 31 października 2017 roku

Marcin Berdyszak, „Le danse macabre de terrorisme” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Japońska układanka

Od 3 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Widok wystawy „Japońska układanka” , fot. Rafał Sosin (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Siudeja. DO ODCIĘCIA. Cięcie, beton, czerń

Od 22 września do 12 listopada 2017 roku

Piotr Siudeja, „Klatka I”, tynk, olej na płótnie, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Ambroziak. Plujący obraz

Od 22 września do 14 października 2017 roku

Piotr Ambroziak, bez tytułu, akryl, spray, 100×117 cm, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Imbalance

Od 22 września do 19 listopada 2017 roku

Julius Von Bismark (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zwierzyniec zaprasza – Rakowice

Od 22 września 2017 roku do 25 lutego 2018 roku

Osiedle Ugorek w budowie, lata 60. XX w., fot. Henryk Hermanowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera

Od 20 września 2017 roku do 30 listopada 2019 roku

„Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera”  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Moda i kino. Kostiumy filmowe kolekcji CeTA

Od 17 września do 30 grudnia 2017 roku

„Test pilota Pirxa”, proj. Alicja Wasilewska; fot. Michał Stenzel (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR