Konteksty – III Międzynarodowy Festiwal Sztuki Efemerycznej w Sokołowsku, 28.07-1.08.2013 r., Fundacja Sztuki Współczesnej „In Situ”, kurator: Małgorzata Sady

„Podczas całych warsztatów ten pomysł za mną chodził. […] Pierwszego czy drugiego dnia stwierdziłam, że fajnie byłoby podjąć jakieś wyzwanie np. wspiąć się na drzewo albo właśnie zwiesić z mostu. […] Podczas warsztatów też zorientowałam się, że performance równa się doświadczenie. I wcale nie trzeba wymyślać jakichś rekwizytów – można odnieść się do miejsca, przestrzeni i zrobić własne doświadczenie. A czy się to pokaże ludziom, czy się to nazwie performance to już inna sprawa…

Uczyli nas na warsztatach też tego, jak ważny jest stan umysłu, że widz go czyta z twarzy, z całego ciała artysty i wie czy ktoś jest tu i teraz, czy też odgrywa wymyślony we własnej głowie scenariusz.

Plan był taki, że jestem tu i teraz, w tym działaniu.

Marta Kotwica i instalacja Macieja Kuraka, fot. Marcin Polak (źródło: z archiwum Fundacji In Situ)

Marta Kotwica i instalacja Macieja Kuraka, fot. Marcin Polak (źródło: z archiwum Fundacji In Situ)

Planowałam też, że w czerwonej koszuli zwieszę się z jakiegoś wysokiego mostu i jak się zmęczę to po prostu wpadnę do rzeki. Okazało się jednak, że nie ma w Sokołowsku idealnego mostu, bo jeden był fajny, ale za wysoki, niebezpieczny, a inny był za brzydki, z jakimiś rurami obleśnymi obok… Także musiałam zaakceptować rzeczywistość i z nią, nieidealną – pracować.

Ines Amado zaproponowała mi właśnie tę akceptację w przeciwieństwie do ryzykowania zdrowiem z jakimś wielkim mostem. Wtedy zaczęłam się skupiać na tym jak wykorzystać konstrukcję tego mostu, proces zwieszania się, jak to zrobić płynnie i myśleć nad tym czy coś robić dalej.

Chciałam trudu i napięcia mięśni, a potem wyciszenia i oddania się rytmowi rzeki.”

Muzyka

Muzyczna scena Sokołowska okazała się sukcesem. Wystąpili: Paulina Zielińska, David Thomas, SzaZaZe, Ola Bilińska, Mikołaj Trzaska, Michał Górczyńki, DJ Lenar, Hubert Zemler, Paweł Szamburski. Ciekawą propozycją w programie był Park Dźwięku – artyści rozmieszczeni byli w różnych częściach parku, lasu nieopodal Willi Różanka. Ich muzyka łączyła się z brzmieniami natury, dochodziła z różnych stron, intrygowały dźwięki dochodzące nagle do słuchacza z ciemności. Było to interesujące jam session. A co było jeszcze zabawniejsze, część gości festiwalowych i artystów po koncercie przenosiła się na Łódź Postępu Warpechowskiego i tańczyła, śpiewała na niej do białego rana. Szczególnym odkryciem była młoda artystka Paulina Zielińska, która przedstawiła Portret dźwiękowy Sokołowska. Muzyka skomponowała tylko z tych odgłosów, które „spotkała” na ulicy, w parku, w lesie.

Park dźwięku, fot. Marcin Polak (źródło: z archiwum Fundacji In Situ)

Park dźwięku, fot. Marcin Polak (źródło: z archiwum Fundacji In Situ)

„Chodziłam po Sokołowsku przez dwa dni i zbierałam różne dźwięki, odgłosy, potem spokojnie to sobie cięłam, porządkowałam. Trochę improwizowałam i myślę, że wyszła ciekawa abstrakcja – nie do końca wiadomo czy ten dźwięk to szum czy świerszcz czy rozmowa” – powiedziała artystka.

Ola Bilińska zyskująca coraz większy rozgłos w świecie muzycznym zaśpiewała w Kinoteatrze Zdrowie swoje wokalizy.

Największą gwiazdą był legendarny David Tomas, który wystąpił pierwszego dnia festiwalu ze swoimi mroczno-ironicznymi tekstami, obrazami pustych amerykańskich autostrad, melancholią, dymem papierosów i mruczącym głosem.

Efemerycznie

Brawa należą się Małgorzacie Sady i Fundacji „In Situ” – wydarzenia festiwalowe tworzyły spójną tematycznie całość. Program festiwalu był niezwykle napięty, z jednego performance zaraz przechodziło się do drugiego, co nie sprzyjało rozmyślaniom, potęgowało uczucie ulotności, efemeryczności chwil.

Festiwal miał raczej charakter elitarny, nie przyjechało zbyt wielu uczestników. Artyści dla artystów, krytyków, fundatorów. Zaletą tego była atmosfera spotkania ze znajomymi, możliwość osobistego kontaktu, rozmowy z twórcami z całego świata. Z drugiej strony, zabrakło programowego kontaktu z mieszkańcami. Festiwal obudził przestrzeń, teraz przyszedł czas na ludzi.

Michalina Sablik – absolwentka Miedzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistyczntch Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiowała Gender and Postcolonial Studies na Uniwersytecie w Utrechcie, obecnie studentka historii sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Publikowała m.in. w „Magazynie Sztuki”, czasopiśmie „EXIT”, „Wiadomości ASP” czy krytyka.org. Współpracuje z magazynem „Contemporary Lynx”.

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Metropolia Jest Okey 2017

Od 14 do 30 grudnia 2017 roku

Metropolia Jest Okey 2017 – plakat (źródło: materiały prasowe organizatora)

Góry – Morze – Morze – Góry

Od 15 grudnia 2017 roku do 4 lutego 2018 roku

Paulina Siedlarz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Różewicz. Bez tekstu

Od 15 grudnia 2017 roku do 11 marca 2018 roku

Praca nad cyklem „cd. Nauki chodzenia”, na zdjęciu Tadeusz Różewicz, fot. Janusz Stankiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Moja mama jest moim największym fanem. Paweł Zawiślak aka Kropki Kreski

Prace z lat 2010–2017

Od 15 grudnia 2017 roku do 4 lutego 2018 roku

Paweł Zawiślak „Allegory of the vanities of the world Cartier Necklace” (źródło materiały prasowe organizatora)

Haunts

Od 8 grudnia 2017 roku do 31 stycznia 2018 roku

Katarzyna Bartkowiak, „Nie”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kot Schrödingera. Wobec tradycji

Od 8 grudnia 2017 roku do 11 stycznia 2018 roku

Kasia Kmita, Ognisko, z cyklu „KODRY”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

NORTH by NORTH-EAST

od 4 do 9 grudnia 2017 roku

Wiktoria Wojciechowska, cykl „The Path” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Życie mieszkańców Chin pod koniec panowania dynastii Ming

Od 12 grudnia 2017 roku do 11 marca 2018 roku

Misa z dekoracją przedstawiającą legendę o Wang Xizhi, panowanie cesarza Wanli (1573–1620) z dynastii Ming porcelana, dekoracja w technice woucai (źródło: materiały prasowe organizatora)

Julita Malinowska. Spełniona

Od 15 grudnia 2017 roku do 31 stycznia 2018 roku

Julita Malinowska, „Rozmowa”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Arte excentrica, czyli wody spokojne, fastrygi, perfumerie i warzywniaki

Od 15 grudnia 2017 roku do 14 stycznia 2018 roku

kie-csw-slupsk-2017-12-04-001-576x432.jpg

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR