Laureat Oscara za całokształt twórczości oraz kilkudziesięciu innych najważniejszych nagród filmowych. Najlepiej znany na świecie polski artysta XX i XXI wieku. Reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, pisarz, malarz, rysownik, szef legendarnego zespołu filmowego X i coraz ważniejszej Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii, senator RP.

Plakat do filmu „Popiół i diament”, reż. Andrzej Wajda (ze zbiorów i dzięki uprzejmości Muzeum Kinematografii w Łodzi)

Plakat do filmu „Popiół i diament”, reż. Andrzej Wajda (ze zbiorów i dzięki uprzejmości Muzeum Kinematografii w Łodzi)

Niegdyś zniechęcony do tradycji kultywowanej w Akademii im. Jana Matejki w Krakowie, dziś sam nazywający się „filmowym Matejką”[1], czyli artystą poczuwającym się do obowiązku mówienia o historii i teraźniejszości swojego kraju. Trochę jak „sumienie narodu”. Specjalnie piszę z użyciem cudzysłowu, bo to określenie w odniesieniu do twórcy filmowego mogłoby wydawać się trochę na wyrost. Ponieważ jednak kino, a kino Wajdy w szczególności, jest formą syntezy sztuk, skupiając cechy malarstwa, literatury i teatru, również posłannictwo, niegdyś zarezerwowane wyłącznie dla tych sztuk wysokich, może być chyba wyrażane za pomocą środków „sztuki jarmarcznej”, lub – co brzmi bardziej elegancko, za Karolem Irzykowskim – środków „X muzy”.

Urodził się w 1926 w Suwałkach, gdzie stacjonował pułk jego ojca, zawodowego oficera kawalerii. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Suwałkach[2], a następnie w Radomiu[3], dokąd został przeniesiony jego ojciec. Podczas kampanii wrześniowej 1939 Jakub Wajda dostał się do niewoli sowieckiej i później został zamordowany w Charkowie przez NKWD. Andrzej był wychowywany przez matkę. Od dziecka wykazywał zdolności artystyczne, w czasie wojny w Radomiu ukończył gimnazjum i uczył się w prywatnej szkole malarskiej, musiał też pracować fizycznie, był także łącznikiem AK[4]. Po wojnie chciał przede wszystkim zajmować się sztuką i w ten sposób budować swój kraj. Niekoniecznie w zgodzie z komunistyczną propagandą, która między innymi twierdziła, że zbrodni katyńskiej dokonali hitlerowcy, a nie aktualni przyjaciele – Rosjanie. Zdał na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydział Malarstwa w 1946 i formalnie był studentem Akademii do 1950, choć już po drugim roku studiów krakowskich przeniósł się na Wydział Reżyserii nowopowstałej Szkoły Filmowej w Łodzi.

Jako młody malarz był raczej tradycjonalistą. Przechowywane dziś w Muzeum Okręgowym i Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu wczesne obrazy: akwarele i małe oleje, dowodzą niewątpliwego talentu młodego gimnazjalisty, ale i dużej nieporadności. To urokliwe zakamarki miasta: podwórka starówki, kościół bernardynów, portrety i martwe natury. Szczerze mówiąc – nic szczególnego. Może kilka rysunków ołówkiem (np. Wnętrze sklepu, 1947/48), przedstawiające sceny lekko udramatyzowane, pozwalają domyślić się w autorze przyszłego reżysera filmowego.

Andrzej Wajda wyjechał z Radomia do Krakowa w 1946, gdzie podjął studia na najbardziej renomowanej, ale i przywiązanej do tradycji Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki na Wydziale Malarstwa. Jego kolegą na roku był Andrzej Wróblewski, jeden z najwybitniejszych powojennych malarzy polskich, występujący w swojej twórczości, a także działalności w tzw. grupie samokształceniowej (należał do niej także Wajda) – przeciwko stylowi profesorów Akademii, należących w większości do kręgu École de Paris.

Andrzej Wajda, fot. Tomasz Komorowski (ze zbiorów i dzięki uprzejmości Muzeum Kinematografii w Łodzi)

Andrzej Wajda, fot. Tomasz Komorowski (ze zbiorów i dzięki uprzejmości Muzeum Kinematografii w Łodzi)

Prace Andrzeja Wajdy z okresu studiów krakowskich należałoby jednak uznać za wciąż raczej tradycyjne w stylu, choć zachowało się także kilka prac nowocześniejszych w założeniach, jak np. Autoportrety z 1950 i 1951. Wróblewski, ogromny talent, któremu niedane było zaistnieć na arenie międzynarodowej, chciał rewolucjonizować i rewolucjonizował malarstwo, czuł się jednak niezrozumiany i niespełniony, co było powodem jego (prawdopodobnie) samobójczej śmierci w Tatrach w 1957. Pytany niedawno o przyczyny rezygnacji ze studiów malarskich i o Wróblewskiego, reżyser odpowiedział: „Wróblewski nie miał szansy na karierę za granicą, umarł tylko dlatego, że PRL nigdy go nie wysłała na żadną poważniejszą wystawę”[5].

  1. Andrzej Wajda użył takiego sformułowania przed kamerą w filmie Kredyt i debet. Andrzej Wajda o sobie (1999).
  2.  Andrzej Wajda czuje się bardzo związany z miejscem swojego urodzenia, o czym pamiętają mieszkańcy Suwalszczyzny. W 1989 kandydował w wyborach do Senatu RP z tego województwa i zdobył ponad 100 tysięcy głosów, co zagwarantowało mu miejsce w izbie wyższej naszego parlamentu I kadencji (1989-91).
  3.  Andrzej Wajda od 2001 jest honorowym obywatelem Radomia. Był jednym z pomysłodawców Centrum Sztuki Współczesnej w tym miecie, podarował mu, wspólnie z żoną, kolekcję prac własnych i nie tylko własnych.
  4.  Więcej na ten temat w: Anna Bikont: Pierwszy raz Andrzeja Wajdy. „Gazeta Wyborcza”, 21.08.2010.
  5.  Wywiad z Andrzejem Wajdą przeprowadzony przez Joannę Stanisławską-Zdyb 23.10.2012.
Strony: 1 2 3

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Martwa Natura

Od 15 lutego do 14 marca 2017 roku

Katarzyna Makieła-Organisty, „Czaszka jelonka”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Skarby baroku. Między Bratysławą a Krakowem

Od 10 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

„Widok Krakowa”, 1652, olej na płótnie, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Superorganizm. Awangarda i doświadczenie przyrody

Od 10 lutego do 21 maja 2017 roku

Marek Włodarski, „Pejzaż biologiczny”, 1930 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Zbierski. Push the sky away

Od 10 lutego do 3 marca 2017 roku

„Push the sky away”, fot. Piotr Zbierski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Rogulus Rogulski. Mu(e)seum. Dwie strzałki czasu

Od 4 lutego do 3 maja 2017 roku

Marek Rogulski (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR