Dobra sztuka jest o czymś, a nie po coś

Katarzyna Kozyra

Katarzyna Kowalska: Jakie wydarzenie w ciągu ostatnich lat najsilniej wpłynęło na obraz polskiej kultury?

Katarzyna Kozyra: Rozumiem, że pytanie dotyczy obrazu polskiej kultury, a nie samej kultury. To pewnie niekończący się proces powstawania Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Doszliśmy już do etapu trzeciego czy czwartego tego konkursu i powoli okazuje się, że Muzeum nie musi być już takie duże i nie musi już być budowane przez Szwajcara i ciekawe czego jeszcze nie musi…

Katarzyna Kozyra, fot. Katarzyna Szumska, Warszawa 2013 (dzięki uprzejmości artystki)

Katarzyna Kozyra, fot. Katarzyna Szumska, Warszawa 2013 (dzięki uprzejmości artystki)

Kto, według Pani, odegrał znaczącą rolę w polskiej sztuce?

W ostatnich 20-stu latach to dydaktycznie prof. Kowalski, artystycznie ja, społecznie Paweł Althamer, ideologicznie Artur Żmijewski, a PR-owo Wilhelm Sasnal, bo to dzięki niemu ludzie pokochali sztukę współczesną.

Czy w polskiej historii sztuki jest wydarzenie, które według Pani niesłusznie zostało pominięte lub niezauważone przez krytykę? 

Dużo można naciągnąć, biorąc pod uwagę, że nasza krytyka jest mało spostrzegawcza, a i miejsca do publikacji spostrzeżeń nigdy dużo nie było i jest go coraz mniej.

Czemu służy dziś sztuka? Jaka jest jej największa wartość dla współczesnego człowieka?

Dobra sztuka jest o czymś. A coraz mniej informacji, rzeczy, obrazów z otaczającego świata jest tak naprawdę o czymś. Dziś już wszystko jest produkowane  w nieskończonych ilościach, ma być po coś – do konsumpcji. Dopiero niedawno zrozumiałam na czym polega nieporozumienie pomiędzy mną a Żmijewskim. Ja postuluję bezinteresowność i sens (o czymś), a on narzędziowość (po coś).

Jakie zjawiska mają obecnie największy wpływ na kształt sztuk wizualnych w Polsce?

Rynek. Niestety. A właściwie fascynacja rynkiem.

Co wyróżnia naszą sztukę na tle innych krajów? Z jakich osiągnięć na polu sztuk wizualnych możemy być dumni?

Procesualność i performatywność lat 90. kontra moduł i format z których wypada wszystko to, co się nie mieści, czyli wszystko to, co nastawione na poznawczość, eksperyment i otwartość na niewiadomą.

Postępujący w ostatnich dwóch dekadach rozwój nowych technologii to rewolucja w dostępie do informacji, a tym samym dynamiczny rozwój mediów. Jaką rolę odgrywają dzisiaj media w kształtowaniu kultury?

Nie wiem.

W jaki sposób w ciągu ostatnich lat zmieniło się postrzeganie sztuki przez odbiorcę? Czy nowe technologie pozytywnie wpływają na jej odbiór, czy też stanowią zagrożenie?

Myślę, że są obojętne. Młotek też jest niebezpieczny, ale można też go wykorzystać pozytywnie.

Rozwój nowych technologii to także istotne zmiany w podejściu samych artystów do sztuki. Czy dostrzega Pani owe zmiany w swojej pracy artystycznej?

Przecież to są tylko narzędzia.

W jaki sposób, Pani zdaniem, rozwój nowych technologii wpłynął na obecną kondycję polskiej kultury?

W żaden sposób. No chyba, że mówimy o fascynacji medialnością niektórych osób.

Czego w dzisiejszych czasach najbardziej potrzebuje polska sztuka?

Nowego otwarcia.

Jakie wyzwania stoją przed polską sceną artystyczną na najbliższe lata?

Właśnie nowe otwarcie na przekór rodzącym się czy wprowadzanym formatom przez nowy establishment galeryjno-muzealny.

Dziękuję za rozmowę.

KATARZYNA KOZYRA (1963) – rzeźbiarka, autorka instalacji i filmów wideo. W 1993 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Grzegorza Kowalskiego na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie. Praca dyplomowa „Piramida zwierząt” zdobyła rozgłos w mediach, artystka została uznana za czołową artystkę nurtu tzw. sztuki krytycznej. W 1997 roku została wyróżniona Paszportem Polityki jako najbardziej obiecująca polska artystka. W 1999 roku za pracę „Łaźnia męska” otrzymała honorowe wyróżnienie w ramach 47. Biennale w Wenecji. W 2010 roku w warszawskiej Zachęcie odbyła się największa wystawa Kozyry, prezentująca prace od „Piramidy zwierząt”, przez „Więzy krwi”, „Olimpię”, obie „Łaźnie”, po wybór filmów z cyklu „W sztuce marzenia stają się rzeczywistością”. Obecnie artystka mieszka w Berlinie i Warszawie.

1 komentarz do artykułu “Dobra sztuka jest o czymś, a nie po coś”

  1. Zenon

    Kilkakrotnie przeczytalem ten wywiad i ciagle nie mam pojecia o czym artyska konkretnie mowi. Wywiad z pania Kozyra jest prawdopodobnie na takim samym poziomie jak jej tzw sztuka.

    Dla kontrastu prosze przeczytac bardzo inteligentna rozmowe z panem Janem Pamuła, ktory swietnie i ze znajomoscia rzeczy analizuje POLSKA SZTUKE WSPOLCZESNA.

Dodaj komentarz

ROZMOWY NA 15-LECIE O.PL

Teatr wymaga poświęcenia

Jan Klata

Jan Klata, fot. Jacek Poremba, fragment fotografii (źródło: dzięki uprzejmości Jana Klaty)

Teatr może być mechanizmem zmian

Sebastian Majewski

Sebastian Majewski, fot. Tomasz Duda (źródło: dzięki uprzejmości Sebastiana Majewskiego)

Nie urągać inteligencji widza

Paweł Łoziński

Paweł Łoziński (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Teatr jest organizmem spontanicznym

Krystian Lupa

Krystian Lupa, fot. K. Pałetko (źródło: dzięki uprzejmości Teatr Polskiego we Wrocławiu)

Design to sposób myślenia

Oskar Zięta

Oskar Zięta (dzięki uprzejmości projektanta)

Sztuka na usługach „Tyranodigitalusa”

Wincenty Dunikowski-Duniko

Wincenty Dunikowski-Duniko, portret, dzięki uprzejmości artysty

Zagłębiać się w piękną materię, którą jest muzyka

Marek Napiórkowski

Marek Napiórkowski, fot. Rafał Masłow (źródło: mat. prasowe)

Kultura potrzebuje mecenasa

Kazimierz Kutz

Kazimierz Kutz, fot. Zbigniew Sawicz (dzięki uprzejmości artysty)

Zauważyć potrzeby wcześniej niezauważone

Malafor

Duet Malafor czyli Agata Kulik-Pomorska, Paweł Pomorski (dzięki uprzejmości projektantów)

Promować polską kulturę jako markę na świecie

Włodek Pawlik

Włodek Pawlik (źródło: mat. prasowe)

Obserwuję raczej regres niż progres

Antoni Libera

Antoni Libera (dzięki uprzejmości pisarza)

Wiele patentów na teatr

Artur Tyszkiewicz

Artur Tyszkiewicz, fot. Bartłomiej Sowa (źródło: dzięki uprzejmości Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie)

Ku świadomości klasycznego działania

Wojciech Plewiński

Na zdjęciu: Wojciech Plewiński, fot. Grażyna Makary, dzięki uprzejmości artysty

Sztuka - progresywny element rozwoju cywilizacji

Tomasz Dobiszewski

Tomek Dobiszewski, Fiksacje, projekt eyetracking, fot. Łukasz Matulewski (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Mamy tendencje, aby wyżej cenić to, co stamtąd

Andrzej Smolik

Andrzej Smolik, fot. Ania Głuszko-Smolik (źródło: mat. prasowe)

Współczesna sztuka zapomina o odbiorcy

Jerzy Stuhr

„Obywatel”, reż. Jerzy Stuhr, fotografia z planu zdjęciowego (źródło: materiały dystrybutora/ITI Cinema)

Prawdziwe talenty wyłaniają się same

Stanisław Soyka

Stanisław Soyka, fot. Andrzej Tyszko (źródło: mat. prasowe)

Muzyka jest ilustracją do życia

Michał Urbaniak

Michał Urbaniak (źródło: mat. prasowe)

Teatr musi być krytyczny wobec świata

Wojciech Klemm

Wojciech Klemm, fot. Bartłomiej Sowa (źródło: dzięki uprzejmości Wojciecha Klemma)

Czekam na pokolenie, które da mi popalić

Mikołaj Trzaska

Mikołaj Trzaska, fot. Krzysztof Penarski (źródło: dzięki uprzejmości Mikołaja Trzaski)

Gdy jest łatwo, powstają wydmuszki

Robert Gliński

Robert Gliński (z materiałów Teatru Powszechnego w Warszawie)

Z tęsknoty za technikami anachronicznymi

Katarzyna Majak

Na zdjęciu: Katarzyna Majak, dzięki uprzejmości Katarzyny Majak

Nie ma dobrej ani złej sztuki

Marta Deskur

Na zdjęciu: Marta Deskur, fot. Ewelina Stechnij, dzięki uprzejmości artystki

Akt myśli jest aktem sztuki

Ewa Partum

Na zdjęciu: Ewa Partum, dzięki uprzejmości artystki

Design zaostrza kontury rzeczywistości

Marek Cecuła

Marek Cecuła (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Uwznioślić ten paskudny, mały byt

Jakub Szczęsny

Jakub Szczęsny, fot. Piotr Maciaszek (źródło: dzięki uprzejmości J. Szczęsnego)

Dostrzec niedostrzegalne

Anna Kutera

Anna Kutera, „Forum Humanum”, 2012, dzięki uprzejmości artystki

Obudzić w człowieku poetę

Ewa Kuryłowicz

Ewa Kuryłowicz (dzięki uprzejmości Kuryłowicz & Associates)

Poznać siebie i swoje inności

Robert Kuśmirowski

Na zdjęciu: Robert Kuśmirowski, dzięki uprzejmości artysty

Brak miejsca dla klasyków współczesności

Jan Pamuła

Na zdjęciu: Jan Pamuła, fot. Mateusz Bednarz, dzięki uprzejmości artysty

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR