Katarzyna Kowalska: Na Twej najnowszej wystawie w Bunkrze Sztuki w Krakowie – „Kobiety Mocy” – pojawia się wątek kobiecych rytuałów. Jednakże taka tematyka prac już wcześniej pojawiła się w Twojej twórczości. Skąd narodziło się u Ciebie zainteresowanie tym zagadnieniem?

Katarzyna Majak: Wystawa „Kobiety Mocy” dotyczy raczej współczesnych powrotów archetypu Wiedźmy, czyli Tej, która wie. Rytuał oczyszczania miasta, przeprowadzany przez Marię Srebrnowłosą, jedną z bohaterek projektu, i zarejestrowany na wideo pokazuje zetknięcie wielowiekowej tradycji z współczesną cywilizacją. Nie nazwałabym go jednak „kobiecym rytuałem”.

Katarzyna Majak, „Kobiety Mocy”, Bunkier Sztuki w Krakowie, wernisaż, 21 marca 2013 roku, fot. Studio FilmLOVE (źródło: materiały prasowe organizatora)

Katarzyna Majak, „Kobiety Mocy”, Bunkier Sztuki w Krakowie, wernisaż, 21 marca 2013 roku, fot. Studio FilmLOVE (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tematyka rytuału pojawiła się w moich wcześniejszych realizacjach, zwłaszcza w projekcie „desire” i „dechirer”. Rytuał jest istotny – umiejscawia nas w kole czasu, daje poczucie łączności czy kontaktu z tym, co powraca – jak choćby pory roku. Może wspierać nas podczas przechodzenia z jednego etapu życia do drugiego. Inaczej mówiąc – dziś, kiedy czas postrzegany jest bardziej linearnie, rytuał może dać nam poczucie zakorzenienia w rytmie istnienia…

We wcześniejszych projektach można dostrzec bliski ich związek z Twoimi osobistymi doświadczeniami. Czy taki związek występuje także w pracach z cyklu Kobiety Mocy ?

W „Kobietach Mocy” ważne jest dla mnie spotkanie z mądrością kobiecą – tą płynącą z wnętrza, z intuicji, z pluralizmem postaw, z utwierdzeniem się w tym, że warto iść swoją własną ścieżką i zachować niezależność poglądów. Najczęściej to, co najciekawsze może nas spotkać gdy opuszczamy tzw. strefę komfortu, szukamy poza gotowymi wzorcami – życia i postrzegania świata.

Czy mogłabyś opowiedzieć o jednym z tych „spotkań z mądrością kobiecą”, które było dla Ciebie i toku całego projektu najważniejsze?

Każde spotkanie było istotne i wnosiło inne, nowe wartości, własny, niepowtarzalny sposób na życie i bycie kobietą. Nie widzę powodu, aby dokonywać pewnego rodzaju wyróżnienia… A więc było to spotkanie z Joanną, Vrede, Justyną, Katarzyną Świetlaną, Leszą, Elzbietą, Niagarą, Gwen, Hanną, Marią Srebrnowłosą, Katarzyną, Natalią, Esterą, Paraskiewą, Martą, Wynn, Enenną, Izą, Aniją, Beą, Kasią Emilią, Anną, Wiolettą, Nayą, Tanną, Elwingą, Anną, Furją, Larhettą. Książka „Kobiety Mocy” pozwoli innym poznać je bliżej.

W Twoich pracach, gdzie występują Kobiety Mocy zauważalny jest także pluralizm postaw. W ramach projektu „desire” to Ty przyjęłaś rolę modelki. Co jest dla Ciebie najistotniejsze podczas pracy nad tego typu fotografią?

Najistotniejsze jest doświadczenie. Zupełnie inny rodzaj doświadczenia pojawił się w projekcie z sukienką. W drugiej części projektu „desire” (zatytułowanej „dechirer”) do głosu doszedł aspekt „przejścia” – dokończenia rytuału. Zwrócił na to uwagę Przemysław Owczarek, antropolog z Łodzi, w tekście towarzyszącym mojej wystawie w Galerii Manhattan. Wraz z wejściem w przestrzeń rytuału, wkraczamy w inny wymiar rzeczywistości. Rytuał, który raz zostanie rozpoczęty, „dopomina się” o jego dokończenie – w innym przypadku funkcjonuje się w pewnego rodzaju zawieszeniu, w owej magicznej czasoprzestrzeni, rzeczywistości rytuału właśnie. Tak, jak w drugiej części projektu z sukienką – potrzebne było przekroczenie, wyjście i „powrót.” Jeżeli dokończenie rytuału nie miało miejsca w rzeczywistości, może odbyć się w przestrzeni sztuki.

Katarzyna Majak, „Elwinga, Druidka”, z cyklu „Kobiety Mocy”, dzięki uprzejmości artystki i galerii Porter Contemporary NY

Katarzyna Majak, „Elwinga, Druidka”, z cyklu „Kobiety Mocy”, dzięki uprzejmości artystki i galerii Porter Contemporary NY

Dokonujesz tego za pomocą fotografii, którym towarzyszą także instalacje i filmy wideo. W jaki sposób różne media nawzajem uzupełniają się w Twoich pracach?

Wybieram medium pasujące do wyrażenia konkretnej emocji albo sytuacji. Media przenikają się i spotykają w jednej przestrzeni wystawienniczej. W przypadku Kobiet Mocy projekt oddziałuje nie tylko na wzrok, ale też na słuch – poprzez śpiew i grę na bębnie szamańskim w wykonaniu Niagary czy zamawiania szeptuch – to istotne elementy tej wystawy. Pojawia się na niej także zapach (w trakcie oczyszczania szałwią).

Nie czuję się wyłącznie fotografką, czy wyłącznie artystką wideo. Wykorzystywanie więcej niż jednego medium jest bardzo typowe dla działań współczesnych artystów i artystek.

Strony: 1 2

KATARZYNA MAJAK (1972) – zajmuje się fotografią, instalacją, video, a także organizacją oraz koordynacją wystaw fotografii. Obroniła doktorat na Wydziale Komunikacji Multimedialnej ASP w Poznaniu. Associate Editor for Photography dla VASA Journal on Images and Culture (VJIC). Autorka tekstów o fotografii, współpracuje m.in. z Kwartalnikiem Fotografia i czeskim Fotograf, współpracowała z Pozytywem. Kuratorka kolekcji fotografii Dominiki Chazanow, współpracowała kuratorsko przy 9 I 10 aukcji Fotografii Kolekcjonerskiej. Członkini Rady Programowej Warsaw Photo Days. Wykładała m.in. w Akademii Fotografii w Warszawie, Europejskiej Akademii Fotografii, Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, Mai Mano House w Budapeszcie. Fotografii uczyła się od wnuka Edwarda Westona w Kalifornii (2002), oraz asystenta Ansela Adamsa – Johna Sextona w Aspen w Kolorado. W 2002 roku uczestniczyła w międzynarodowym projekcie Florida – First Contact w Atlantic Center for the Arts na Florydzie. W 2003 roku otrzymała stypendium Anderson Ranch Arts Center w Kolorado, w 2011 stypendium MKiDN. Mieszka i pracuje w Warszawie.

KATARZYNA KOWALSKA (1990) – historyk sztuki. W latach 2012–2015 redaktor O.pl Polskiego Portalu Kultury w działach sztuk wizualnych i fotografii. Od 2015 roku pracuje na stanowisku specjalistki ds. sponsoringu w lubelskich Warsztatach Kultury. Studia na Uniwersytecie Jagiellońskim (2009–2014) pozwoliły jej na postawienie pierwszych kroków na ścieżce kariery kuratora sztuki. Efektem była wystawa zbiorowa artystów z Kolekcji Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej pt. Kukułcze Jajo w tarnowskim BWA (20.09–16.11.2014) oraz indywidualny kuratorski projekt – ekspozycja fotografii Zbigniewa Łagockiego pt. Pozdrowienia z Muszyny! w Galerii Starej Łódzkiego Domu Kultury (13.12.2014–17.01.2015). Aktualnie odbywa studia podyplomowe z Nowoczesnej Promocji w Szkole Głównej Handlowej (2014/2015).

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Opinie

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Entliczki, pentliczki, czarodzieje i księżniczki

Baśnie, bajki i zabawy dziecięce w dawnej grafice i rysunku

Od 23 stycznia do 18 marca 2018 roku

Jean-Jacques de Boissieu, „Bańki mydlane”, 1799, grafika (akwaforta i sucha igła), Muzeum Narodowe we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Karol Szostak

Rzeźba – Malarstwo 1988–2018

Od 20 stycznia do 25 marca 2018 roku

Karol Szostak „Kamienna głowa”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sergiei Tchoban. Kontrastowa harmonia miasta

Od 27 stycznia do 18 marca 2018 roku

Sergei Tchoban, „Kaprys architektoniczny. Forum Romanum albo Dwa Światy I”, projekt scenografii, piórko, pędzel, tusz chiński, akwarela, papier do akwareli na krośnie, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Przemek Branas – GÓRA/KOSMOS/GŁOWA

Od 25 stycznia do 16 lutego 2018 roku

Przemek Branas, „GÓRA/KOSMOS/GŁOWA”, Galeria Labirynt w Lublinie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zakłócenia / UMWELT

Od 18 stycznia do 2 lutego 2018 roku

Karolina Kardas, „Let him kiss me…/ Niech mnie pocałuje”, video, 2 min 49 sek  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pejzaże antropocenu

Od 18 stycznia do 30 marca 2018 roku

Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Język jako Dźwięk. Tania Candiani

Od 19 stycznia do 4 marca 2018 roku

„Język jako Dźwięk” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Włóczęgi – malarstwo Majki Wójtowicz

Od 13 stycznia do 14 lutego 2018 roku

„Włóczęgi” – malarstwo Majki Wójtowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rosław Szaybo. Piękno użyteczne

Od 19 stycznia do 18 lutego 2018 roku

Proj. Rosław Szaybo (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grzegorz Sztwiertnia: Ustawienia domyślne / Default settings

Od 11 stycznia do 11 lutego 2018 roku

Grzegorz Sztwiertnia, „Polskie miasteczka, Łańcut”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR