Zawsze przydaje się grono wariatów

Gaba Kulka

Agnieszka Wnękowicz-Smenżyk: Na początku chciałabym zapytać o Pani inspiracje muzyczne: którzy polscy twórcy wywarli znaczący wpływ na Pani drogę artystyczną?

Gaba Kulka: Na pewno twórcy bajek muzycznych, których słuchałam jako dziecko: między innymi Tadeusz Woźniak tworząc piosenki do „Lata Muminków”.  Katarzyna Nosowska ze swoimi pierwszymi (ale i późniejszymi) albumami solowymi. Zespół Baaba, który w ważnym dla mnie momencie wciągnął mnie w orbitę swoich działań i zmienił sposób w jaki patrzę na wiele muzycznych i około-muzycznych zagadnień.

Gaba Kulka, fot. Ania Lucid (źródło: dzięki uprzejmości artystki)

Gaba Kulka, fot. Ania Lucid (źródło: dzięki uprzejmości artystki)

Czy w historii polskiej muzyki jest wydarzenie, które według Pani zostało niesłusznie pominięte lub niezauważone przez krytykę?

Nie przychodzi mi do głowy konkretne wydawnictwo czy wydarzenie. Z pewnością jest ich wiele; prawdopodobnie nie dowiedzą się o nich ci z nas, którzy w odkryciach muzycznych polegają jedynie na rekomendacjach krytyków – czyli, jeszcze w tej chwili, sporo osób. Żyjemy w muzycznej klęsce urodzaju – dobrych tytułów jest coraz więcej, nie starcza miejsca w przeznaczonych im rubrykach. Na szczęście z tego nadmiaru tworzą się inne struktury rekomendowania muzyki: przekazywanie z ust do ust, polecanie przez przyjaciół, znajomych, małe ośrodki muzyczne i kulturalne, kluby, gdzie grają artyści, o których nie słychać na pierwszych stronach gazet.

Czemu Pani zdaniem służy dziś muzyka? Jaka jest jej największa wartość dla współczesnego człowieka?

Nie sądzę, by wiele zmieniło się w sposobie odbierania muzyki od wielu dekad. To emocje i myśli w przetworzonej formie, używane przez każdego człowieka indywidualnie, inaczej; nadanie rytmu naszym procesom myślowym i ciału, wyświetlenie mentalnego teledysku w środku czaszki; eskapizm. Jaka jest tego wartość? Muzyka jest przeżywaniem. Jaką wartość ma kultura dla współczesnego człowieka? Albo uczucie, albo smak, albo kolor? Teoretycznie wszystko mogłoby być bez smaku i w kolorze drożdży.

Jakie zjawiska w Pani przekonaniu mają obecnie największy wpływ na kształt polskiej sceny muzycznej?

Im dłużej pracuję, tym mniej jestem pewna istnienia jednej spójnej „polskiej sceny muzycznej”. Jesteśmy grupą artystów, którzy znajdują się w różnych punktach na skali, między totalną swobodą twórczą a czysto zarobkowym graniem, między innowacyjnością a tradycyjnym podejściem do swojego fachu. Ścieżki niektórych grup nigdy nawet się nie przetną, ale inni będą wpadać na siebie w najdziwniejszych miejscach i przy najdziwniejszych okazjach. Nie funkcjonujemy wszyscy na tych samych zasadach, dlatego inne problemy będzie miał popularny zespół z ogromnym stażem i wielką publicznością, który w dobie kryzysu przestaje dostawać zamówienia na koncerty takiej skali, do jakiej przywykł, inne problemy mały skład free jazzowy, który nie zagra więcej niż kilkanaście koncertów rocznie w Polsce (bo „tu już grali”).

Co wyróżnia naszą muzykę na tle innych krajów? Z jakich osiągnięć, Pani zdaniem, możemy być dumni?

Powinniśmy być dumni z tego, że cały czas powstają u nas nowe zespoły i projekty, co rusz pojawiają się kolejne pomysły i twarze – ludzie, którzy śpiewają, grają, piszą, komponują; że ludzie nadal chcą się spotykać i po prostu grać, dla samego grania, a nie czekają na gwiazdkę z nieba i katapultę do mitycznego świata sławy i pieniędzy. To wcale nie jest takie oczywiste. Wyobrażam sobie moment w historii, gdy nie jest już żadną atrakcją dla dwudziestolatka spędzać czas w przysłowiowym garażu z zespołem kolegów czy nocy przy pianinie – bo tyle czasu i wysiłku trzeba w to włożyć, bo nie opłaca się, bo motywacja jest nie taka jak trzeba. Koszmar.

Co nas wyróżnia? Trudno mi powiedzieć. Nie jestem wystarczająco zaznajomiona z innymi scenami muzycznymi.

Chciałabym również zapytać Panią o kwestie związane z rozwojem nowych technologii. Czy Pani zdaniem nowe technologie pozytywnie wpływają na odbiór muzyki, czy też stanowią zagrożenie?

Nowe technologie są wspaniałe dla artysty takiego jak ja. Nie wyobrażam sobie swojej działalności i rozwoju, przynajmniej w tej najwcześniejszej fazie pisania i grania, bez Internetu, bez tworzenia swojego miejsca w sieci, będącego wizytówką i łączem z ludźmi, których moja muzyka miała szansę zainteresować. Komercyjnie nowe technologie przeniosły niezbędne narzędzia w ręce artystów – nie tylko umożliwiły im samodzielność, ale też położyły na ich barki nową odpowiedzialność: za swoje decyzje, za sposób, w jaki rozpowszechniają muzykę.

Nowe media to też bezpośredni kontakt z odbiorcą, który uczy szacunku dla swojej publiczności, chociaż potrafi też w pewnej mierze zniechęcić – wszyscy jesteśmy tylko ludźmi. Ale jeśli przyciągasz ludzi, których sposobem bycia gardzisz, może czas przemyśleć to, co nadajesz i jakimi kanałami. Jednak podoba mi się to, w jaki sposób „uczłowieczona” jest przez ten kontakt zarówno publiczność, jak i sam artysta.

Strony: 1 2

Gaba Kulka (1979) – wokalistka, pianistka i autorka tekstów. Wydała dwie autorskie płyty, które zdobyły liczne wyrazy uznania ze strony słuchaczy i krytyków. Laureatka Fryderyka (wokalistka roku 2009), Mateusza – Nagrody Programu Trzeciego Polskiego Radia, brązowego Tukana Przeglądu Piosenki Aktorskiej – głównej nagrody Transvocale we Frankfurcie, nominowana do Paszportu Polityki. Współpracowała z wieloma twórcami, między innymi z Konradem Kuczem (płyta Sleepwalk projektu Kucz/Kulka), zespołem Baaba (album Baaba Kulka), Janem Młynarskim (album Młynarski Plays Młynarski). Zagrała kilkaset koncertów w Polsce. Występowała również w Londynie, Berlinie, Kolonii, Frankfurcie i Pradze. 4 listopada 2013 roku ukazała się płyta Wersje – pierwszy autorski album artystki od pokrytego złotem Hat, Rabbit z 2009 roku.

Dodaj komentarz

ROZMOWY NA 15-LECIE O.PL

Teatr wymaga poświęcenia

Jan Klata

Jan Klata, fot. Jacek Poremba, fragment fotografii (źródło: dzięki uprzejmości Jana Klaty)

Teatr może być mechanizmem zmian

Sebastian Majewski

Sebastian Majewski, fot. Tomasz Duda (źródło: dzięki uprzejmości Sebastiana Majewskiego)

Nie urągać inteligencji widza

Paweł Łoziński

Paweł Łoziński (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Teatr jest organizmem spontanicznym

Krystian Lupa

Krystian Lupa, fot. K. Pałetko (źródło: dzięki uprzejmości Teatr Polskiego we Wrocławiu)

Design to sposób myślenia

Oskar Zięta

Oskar Zięta (dzięki uprzejmości projektanta)

Sztuka na usługach „Tyranodigitalusa”

Wincenty Dunikowski-Duniko

Wincenty Dunikowski-Duniko, portret, dzięki uprzejmości artysty

Zagłębiać się w piękną materię, którą jest muzyka

Marek Napiórkowski

Marek Napiórkowski, fot. Rafał Masłow (źródło: mat. prasowe)

Kultura potrzebuje mecenasa

Kazimierz Kutz

Kazimierz Kutz, fot. Zbigniew Sawicz (dzięki uprzejmości artysty)

Zauważyć potrzeby wcześniej niezauważone

Malafor

Duet Malafor czyli Agata Kulik-Pomorska, Paweł Pomorski (dzięki uprzejmości projektantów)

Promować polską kulturę jako markę na świecie

Włodek Pawlik

Włodek Pawlik (źródło: mat. prasowe)

Obserwuję raczej regres niż progres

Antoni Libera

Antoni Libera (dzięki uprzejmości pisarza)

Wiele patentów na teatr

Artur Tyszkiewicz

Artur Tyszkiewicz, fot. Bartłomiej Sowa (źródło: dzięki uprzejmości Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie)

Ku świadomości klasycznego działania

Wojciech Plewiński

Na zdjęciu: Wojciech Plewiński, fot. Grażyna Makary, dzięki uprzejmości artysty

Sztuka - progresywny element rozwoju cywilizacji

Tomasz Dobiszewski

Tomek Dobiszewski, Fiksacje, projekt eyetracking, fot. Łukasz Matulewski (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Mamy tendencje, aby wyżej cenić to, co stamtąd

Andrzej Smolik

Andrzej Smolik, fot. Ania Głuszko-Smolik (źródło: mat. prasowe)

Współczesna sztuka zapomina o odbiorcy

Jerzy Stuhr

„Obywatel”, reż. Jerzy Stuhr, fotografia z planu zdjęciowego (źródło: materiały dystrybutora/ITI Cinema)

Prawdziwe talenty wyłaniają się same

Stanisław Soyka

Stanisław Soyka, fot. Andrzej Tyszko (źródło: mat. prasowe)

Muzyka jest ilustracją do życia

Michał Urbaniak

Michał Urbaniak (źródło: mat. prasowe)

Teatr musi być krytyczny wobec świata

Wojciech Klemm

Wojciech Klemm, fot. Bartłomiej Sowa (źródło: dzięki uprzejmości Wojciecha Klemma)

Czekam na pokolenie, które da mi popalić

Mikołaj Trzaska

Mikołaj Trzaska, fot. Krzysztof Penarski (źródło: dzięki uprzejmości Mikołaja Trzaski)

Gdy jest łatwo, powstają wydmuszki

Robert Gliński

Robert Gliński (z materiałów Teatru Powszechnego w Warszawie)

Z tęsknoty za technikami anachronicznymi

Katarzyna Majak

Na zdjęciu: Katarzyna Majak, dzięki uprzejmości Katarzyny Majak

Nie ma dobrej ani złej sztuki

Marta Deskur

Na zdjęciu: Marta Deskur, fot. Ewelina Stechnij, dzięki uprzejmości artystki

Akt myśli jest aktem sztuki

Ewa Partum

Na zdjęciu: Ewa Partum, dzięki uprzejmości artystki

Design zaostrza kontury rzeczywistości

Marek Cecuła

Marek Cecuła (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Uwznioślić ten paskudny, mały byt

Jakub Szczęsny

Jakub Szczęsny, fot. Piotr Maciaszek (źródło: dzięki uprzejmości J. Szczęsnego)

Dostrzec niedostrzegalne

Anna Kutera

Anna Kutera, „Forum Humanum”, 2012, dzięki uprzejmości artystki

Obudzić w człowieku poetę

Ewa Kuryłowicz

Ewa Kuryłowicz (dzięki uprzejmości Kuryłowicz & Associates)

Poznać siebie i swoje inności

Robert Kuśmirowski

Na zdjęciu: Robert Kuśmirowski, dzięki uprzejmości artysty

Brak miejsca dla klasyków współczesności

Jan Pamuła

Na zdjęciu: Jan Pamuła, fot. Mateusz Bednarz, dzięki uprzejmości artysty

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR