Biennale w Wenecji. 55. Międzynarodowa Wystawa Sztuki – Il Palazzo Enciclopedico, 1.06-24.11.2013 r.

Tegoroczne Biennale Weneckie jest niepodobne do żadnego poprzedniego, jeżeli porównać je do ostatnich kilku edycji. Różnica ta uwidacznia się na przykładzie wystawy tematycznej Il Palazzo Enciclopedico, której kuratorem jest Massimiliano Gioni, ale jest także widoczna w tradycyjnej formule Biennale, jaką są prezentacje w pawilonach narodowych. Podstawową taktyką jest odwrócenie, które uwidoczniło się m.in. w zamianie między pawilonami niemieckim i francuskim, a także odejściu od typowych reprezentacji [1]. Francja, którą w ostatniej dekadzie reprezentowali m.in. artyści tacy, jak Sophie Calle (2007) czy Christian Boltanski (2011) wybrała na swojego reprezentanta albańskiego artystę, Anri Sala z projektem muzycznym Ravel Ravel Unravel. Natomiast Niemcy reprezentuje czworo artystów, również niebędących Niemcami z pochodzenia: Romuald Karmakar, Santu Mofokeng, Dayanita Singh i Ai Weiwei.

Paweł Althamer, Venetians (2013), fot. E. Wójtowicz

Paweł Althamer, Venetians (2013), fot. E. Wójtowicz

Ai Weiwei stał się powtórnie wielkim nieobecnym tego Biennale. Powtórnie dlatego, że w roku 2011 mury weneckich budynków oklejone były plakatami nawołującymi do jego uwolnienia. Nie było wówczas wiadomo, jakie są jego losy. Obecnie artysta, nie mogąc opuszczać Chin, przekazał na Biennale dwa projekty – jeden minimalistyczny, drugi realistyczny. Pierwszy, w Zuecca Project Space na wyspie Giudecca to stos zardzewiałych prętów zbrojeniowych, pochodzących ze szkół zburzonych podczas  trzęsienia ziemi w Syczuanie w roku 2008. Minimalistycznej instalacji towarzyszy film, dokumentujący przebieg działań, który zmienił pogięte siłą wstrząsów sejsmicznych pręty w proste formy. Mozolny proces prostowania pogiętego siłami natury metalu jest analogią do rozpoczętego w roku 2011 zacierania śladów po syczuańskim trzęsieniu ziemi. Druga wystawa, na otwarcie której przybyła z Chin matka artysty, jest realistycznym zapisem epizodów z jego uwięzienia. Składa się na nią cykl prac S.A.C.R.E.D., prezentowany w kościele Sant’Antonin. Jednocześnie w oficjalnym pawilonie chińskim prezentowane są prace manifestacyjnie neutralne, epatujące cyfrową technologią i niepodejmujące wyrazistych problemów.

Pawilon polski ponownie stał się instalacją dźwiękową – wystarczy przypomnieć wyróżnioną instalację Katarzyny Krakowiak z ubiegłorocznego Biennale Architektury, zrealizowaną w tym samym miejscu. Jednak praca Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever, Until It Was No More, ma zupełnie inny wymiar. Struktura instalacji jest równocześnie purystyczna i brudna, minimalistyczna i sensualna. Hipnotyczny dźwięk trwa i oddziałuje, choć inicjujące go dzwony nieruchomieją. Ściany budynku przenoszą drgania i rezonują dźwiękiem tak intensywnym, że przypomina on swoją siłą koncerty radykalnego zespołu Swans, czy eksperymenty typu site-specific realizowane przez Einstürzende Neubauten w Palast der Republik. Widzowie stają się rezonatorami a przestrzeń pawilonu – immersyjnym środowiskiem audio.

Konrad Smoleński, Everything Was Forever, Until It Was No More - pawilon polski, fot. E. Wójtowicz

Konrad Smoleński, Everything Was Forever, Until It Was No More – pawilon polski, fot. E. Wójtowicz

Za interesujące aranżacje w pawilonach narodowych można uznać nie tylko relacyjnie zestawione pawilony niemiecki i francuski. Znakomity jest także pawilon brytyjski, który wydaje się dobrze odzwierciedlać zarówno hybrydyczny i nieco manieryczny charakter brytyjskiej kultury, jak i postawę Jeremy Dellera – artysty, którego najbardziej znane prace odwoływały się do obiektów takich, jak Stonehenge, czy do wydarzeń takich, jak pacyfikacja protestujących górników odtworzona przez niego w projekcie The Battle of Orgreave. Wątek re-enactment powraca w pawilonie rumuńskim, gdzie w ramach projektu Alexandry Pirici i Manuela Pelmuş, The Immaterial Retrospective of The Venice Biennale, grupa performerów odtwarza historię Biennale przez pryzmat najważniejszych wydarzeń. Przypominają m.in. fakt zamknięcia przez Santiago Sierrę pawilonu hiszpańskiego w roku 2003 i selekcji odwiedzających według kryteriów narodowościowych.

  1. Nie jest to oczywiście sytuacja nowa, wystarczy przypomnieć projekt Yael Bartana …and Europe will be stunned reprezentujący Polskę przed dwoma laty.
Strony: 1 2

EWA WÓJTOWICZ – dr hab. nauk humanistycznych, absolwentka poznańskiej ASP. Autorka książek Net art (2008), Sztuka w kulturze postmedialnej (2016) oraz tekstów poświęconych sztuce mediów. Wykłada na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

Dodaj komentarz


Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Kostium na przełomie wieków 1990 – 2015

Od 26 października 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

„Kostium na przełomie wieków 1990 - 2015”, Wydział Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Krzycząc: Polska! Niepodległa 1918

26 października 2018 do 17 marca 2019

Zofia Stryjeńska, „Ukazanie się Apostołom”, fot. Tomasz Dąbrowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ella Littwitz. I wody stały się piołunem

Od 26 października 2018 roku do 4 lutego 2019 roku

Ella Littwitz, „71 941”, 2018 geokrata, drewno, metal, 240 × 240 cm dzięki uprzejmości Harlan Levey Projects (materiały prasowe organizatora)

Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca w Tarnowie Scena Otwarta

Od 20 do 28 października 2018 roku

„Richard Alston Dance Company”, II Międzynarodowy Festiwal Teatru Tańca Scena Otwarta, Centrum Sztuki Mościce (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Znaki-Kody-Komunikaty

Od 19 października do 2 grudnia 2018 roku

Jerzy Krawczyk „Okno I” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mirosław Bałka 1/1/1/1/1

Od 20 października do 31 grudnia 2018 roku

Mirosław Bałka, „1/1/1/1/1”, Op Enheim we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatorów)

9. Festiwal Kamera Akcja

Od 18 do 21 października 2018 roku

„Dzika grusza” (źródło: materiały prasowe organizatora)

PiekłoNiebo

Od 21 września do 21 października 2018 roku

Oleksij Choroshko, film „Lost Angeles”, Galeria Sztuki w Legnicy (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Wiatr od morza. W sto lat później

Od 15 października do 11 listopada 2018 roku

Marcin Zawicki, „Smętek”, 2018, olej na płótnie, 100x100 cm, fot. © MNG (źródło: materiały prasowe organizatora)

Teserówka

Od 6 października do 9 listopada 2018 roku

Diana Lelonek, „Teserówka”, Dom Stanisława Teisseyre'a (źródło: materiały prasowe organizatorów)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR