Biennale w Wenecji. 55. Międzynarodowa Wystawa Sztuki – Il Palazzo Enciclopedico, 1.06-24.11.2013 r.

Tegoroczne Biennale Weneckie jest niepodobne do żadnego poprzedniego, jeżeli porównać je do ostatnich kilku edycji. Różnica ta uwidacznia się na przykładzie wystawy tematycznej Il Palazzo Enciclopedico, której kuratorem jest Massimiliano Gioni, ale jest także widoczna w tradycyjnej formule Biennale, jaką są prezentacje w pawilonach narodowych. Podstawową taktyką jest odwrócenie, które uwidoczniło się m.in. w zamianie między pawilonami niemieckim i francuskim, a także odejściu od typowych reprezentacji [1]. Francja, którą w ostatniej dekadzie reprezentowali m.in. artyści tacy, jak Sophie Calle (2007) czy Christian Boltanski (2011) wybrała na swojego reprezentanta albańskiego artystę, Anri Sala z projektem muzycznym Ravel Ravel Unravel. Natomiast Niemcy reprezentuje czworo artystów, również niebędących Niemcami z pochodzenia: Romuald Karmakar, Santu Mofokeng, Dayanita Singh i Ai Weiwei.

Paweł Althamer, Venetians (2013), fot. E. Wójtowicz

Paweł Althamer, Venetians (2013), fot. E. Wójtowicz

Ai Weiwei stał się powtórnie wielkim nieobecnym tego Biennale. Powtórnie dlatego, że w roku 2011 mury weneckich budynków oklejone były plakatami nawołującymi do jego uwolnienia. Nie było wówczas wiadomo, jakie są jego losy. Obecnie artysta, nie mogąc opuszczać Chin, przekazał na Biennale dwa projekty – jeden minimalistyczny, drugi realistyczny. Pierwszy, w Zuecca Project Space na wyspie Giudecca to stos zardzewiałych prętów zbrojeniowych, pochodzących ze szkół zburzonych podczas  trzęsienia ziemi w Syczuanie w roku 2008. Minimalistycznej instalacji towarzyszy film, dokumentujący przebieg działań, który zmienił pogięte siłą wstrząsów sejsmicznych pręty w proste formy. Mozolny proces prostowania pogiętego siłami natury metalu jest analogią do rozpoczętego w roku 2011 zacierania śladów po syczuańskim trzęsieniu ziemi. Druga wystawa, na otwarcie której przybyła z Chin matka artysty, jest realistycznym zapisem epizodów z jego uwięzienia. Składa się na nią cykl prac S.A.C.R.E.D., prezentowany w kościele Sant’Antonin. Jednocześnie w oficjalnym pawilonie chińskim prezentowane są prace manifestacyjnie neutralne, epatujące cyfrową technologią i niepodejmujące wyrazistych problemów.

Pawilon polski ponownie stał się instalacją dźwiękową – wystarczy przypomnieć wyróżnioną instalację Katarzyny Krakowiak z ubiegłorocznego Biennale Architektury, zrealizowaną w tym samym miejscu. Jednak praca Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever, Until It Was No More, ma zupełnie inny wymiar. Struktura instalacji jest równocześnie purystyczna i brudna, minimalistyczna i sensualna. Hipnotyczny dźwięk trwa i oddziałuje, choć inicjujące go dzwony nieruchomieją. Ściany budynku przenoszą drgania i rezonują dźwiękiem tak intensywnym, że przypomina on swoją siłą koncerty radykalnego zespołu Swans, czy eksperymenty typu site-specific realizowane przez Einstürzende Neubauten w Palast der Republik. Widzowie stają się rezonatorami a przestrzeń pawilonu – immersyjnym środowiskiem audio.

Konrad Smoleński, Everything Was Forever, Until It Was No More - pawilon polski, fot. E. Wójtowicz

Konrad Smoleński, Everything Was Forever, Until It Was No More – pawilon polski, fot. E. Wójtowicz

Za interesujące aranżacje w pawilonach narodowych można uznać nie tylko relacyjnie zestawione pawilony niemiecki i francuski. Znakomity jest także pawilon brytyjski, który wydaje się dobrze odzwierciedlać zarówno hybrydyczny i nieco manieryczny charakter brytyjskiej kultury, jak i postawę Jeremy Dellera – artysty, którego najbardziej znane prace odwoływały się do obiektów takich, jak Stonehenge, czy do wydarzeń takich, jak pacyfikacja protestujących górników odtworzona przez niego w projekcie The Battle of Orgreave. Wątek re-enactment powraca w pawilonie rumuńskim, gdzie w ramach projektu Alexandry Pirici i Manuela Pelmuş, The Immaterial Retrospective of The Venice Biennale, grupa performerów odtwarza historię Biennale przez pryzmat najważniejszych wydarzeń. Przypominają m.in. fakt zamknięcia przez Santiago Sierrę pawilonu hiszpańskiego w roku 2003 i selekcji odwiedzających według kryteriów narodowościowych.

  1. Nie jest to oczywiście sytuacja nowa, wystarczy przypomnieć projekt Yael Bartana …and Europe will be stunned reprezentujący Polskę przed dwoma laty.
Strony: 1 2

EWA WÓJTOWICZ – dr hab. nauk humanistycznych, absolwentka poznańskiej ASP. Autorka książek Net art (2008), Sztuka w kulturze postmedialnej (2016) oraz tekstów poświęconych sztuce mediów. Wykłada na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

Dodaj komentarz


Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Klocuch. Moje jest wygranko

Od 1 do 21 września 2018 roku

Klocuch, „Moje jest wygranko” (źródło: materiały prasowe organizatora)

1. Festiwal Miasto Słowa

Nagroda Literacka Gdynia

Od 27 sierpnia do 2 września 2018 roku

Łukasz Orbitowski, fot. Agata Krysiuk (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wschód Kultury / Inny Wymiar

Od 30 sierpnia do 2 września 2018 roku

Hubert Czerepok, „Początek III”, 2017, instalacja trzykanałowa, 22 min 30 s, Galeria Arsenał (źródło: materiały prasowe organizatora)

XLIII Muzyka w Starym Krakowie

Od 15 do 31 sierpnia 2018 roku

Sinfonietta Cracovia, fot. Michał Mąsior (źródło: materiały prasowe organizatora)

Literacki Sopot 2018

Od 16 do 19 sierpnia 2018 roku

„Literacki Sopot 2018” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krakow Live Festival

17, 18 sierpnia 2018 roku

Kendrick Lamar (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wiatr czasu Retrospektywa Eimutisa Markunasa

Od 17 sierpnia do 7 października 2018 roku

Eimutis Markunas, „Pełnia księżyca”, 2012 (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Przychodzimy...Odchodzimy... – Wystawa zbiorowa

Od 11 do 31 sierpnia 2018 roku

Piotr Krzymowski Wyszukiwarki

Od 14 sierpnia do 2 października 2018 roku

Piotr Krzymowski, „Wyszukiwarki”, CSW Znaki Czasu w Toruniu (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Kinga Popiela (promocjantka): Hylemorfizm

Od 10 sierpnia do 2 września 2018 roku

Kinga Popiela, „Hylemorfizm”, Galeria Ring w Legnicy (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR