Ewa Zielińska: Na wstępie chciałabym pogratulować najnowszych sukcesów: prestiżowej Grand Prix dla Najlepszego Obiektu Architektury XXI wieku w konkursie „Życie w architekturze” oraz najświeższej: Nagrody Roku SARP 2011 za Najlepszy Obiekt Wzniesiony ze Środków Publicznych. To dwa spośród wielu wyróżnień, które otrzymała Wasza CINiBA – Centrum Informacji Naukowej i Biblioteka Akademicka (m.in. Architektura Roku 2011 przyznawana przez katowicki oddział SARP, Nagroda Architektoniczna Polityki, wygrana w plebiscycie Bryła Roku 2011). Co Pana zdaniem stanowi o fenomenie tego, wręcz obsypanego nagrodami, obiektu?

Dariusz Herman: Dzięki serdeczne za gratulacje, ale musimy Panią rozczarować, nie do nas należy doszukiwanie się motywów, które rządziły osobami wybierającymi nasz obiekt. Oczywiście, cieszymy się z nagród, ale mamy do nich spory dystans. Już choćby dziesięcioletni okres, jaki upłynął od momentu rozstrzygnięcia konkursu do momentu uhonorowania budynku powoduje, że myśli mamy zajęte zupełnie innymi projektami.

CINiBA (Centrum Informacji Naukowej i Biblioteka Akademicka) autorstwa architektów Dariusza Hermana, Piotra Śmierzewskiego, Wojciecha Subalskiego z pracowni HS99 (źródło: materiały prasowe)

CINiBA (Centrum Informacji Naukowej i Biblioteka Akademicka) autorstwa architektów Dariusza Hermana, Piotra Śmierzewskiego, Wojciecha Subalskiego z pracowni HS99 (źródło: materiały prasowe)

No właśnie, historia CINiBA ma już 10 lat. W 2002 roku został rozpisany konkurs na ten budynek, ale ostatecznie, żeby otrzymać zlecenie, musieliście wygrać aż… 2 konkursy. Jak do tego doszło?

Prawie trzy, bo konkurs rozpisany przez Uniwersytet Śląski był dwuetapowy. Z chwilą wejścia Polski do Unii, do Urzędu Marszałkowskiego wpłynęły dwa wnioski o dofinansowanie pochodzące od sąsiadujących ze sobą uczelni UŚ i Akademii Ekonomicznej (dzisiejsza nazwa – Uniwersytet Ekonomiczny). Uczelnie postawione przed ultimatum – biblioteka jedna wspólna, albo żadna – zawiązały konsorcjum i zdecydowały się na wspólne przedsięwzięcie.

I tu dochodzimy do kolejnego momentu weryfikacji: który z dwóch projektów wcielić w życie (obydwie uczelnie dysponowały projektami i pozwoleniami na budowę). Wybrano nasz, na terenie campusu UŚ. Tak, więc chyba od samego początku czuwała nad tym projektem Opatrzność.

W publicznych wypowiedziach często podkreślacie aspekt finansowy inwestycji, a w przypadku Biblioteki Akademickiej za powód do dumy poczytujecie sobie zmieszczenie się w bardzo ograniczonym budżecie. Architekci zwykle nie lubią ograniczeń i kompromisów, a Wy zdajecie się obracać je na swoją korzyść…

To prosty i rzeczywiście stosunkowo tani obiekt. Czy jest to powód do dumy? Nie, to raczej odpowiedź na wiele zapytań o koszt inwestycji. Wszystkim się zdaje, że to budynek bardzo drogi z racji okładzin, prefabrykatów czy kilku tysięcy okien szczelinowych. Budżet inwestycji traktujemy jako jedno z ograniczeń tak jak warunki zabudowy w planie miejscowym czy warunki gruntowe. Wolimy znać budżet na początku, aby uniknąć zniekształceń w trakcie budowy, stąd nasze realizacje zwykle niewiele różnią się od koncepcji.

Dbałość o budżet nabyliśmy działając w małym, niebogatym mieście, jakim jest Koszalin, gdzie metr kwadratowy mieszkania rzadko przekracza cztery tysiące złotych brutto. „Optymalizacja” to termin, który musieliśmy pokochać. Co on oznacza w praktyce? Relatywnie tani stan surowy, co pozwala na przesunięcia środków w zakresie budżetu w kierunku stanu wykończeniowego, no i ograniczenie ilości materiałów i systemów w budynku.

Wnętrze CINiBA (Centrum Informacji Naukowej i Biblioteka Akademicka) autorstwa architektów Dariusza Hermana, Piotra Śmierzewskiego, Wojciecha Subalskiego z pracowni HS99 (źródło: materiały prasowe)

Wnętrze CINiBA (Centrum Informacji Naukowej i Biblioteka Akademicka) autorstwa architektów Dariusza Hermana, Piotra Śmierzewskiego, Wojciecha Subalskiego z pracowni HS99 (źródło: materiały prasowe)

Przy takiej ilości okien, opłaca się opracować indywidualny profil, który nie będzie profilem uniwersalnym, a spełniającym jedynie te konkretne zadania, jakie przed nim postawiliśmy. I taki profil aluminiowy może ważyć połowę ciężaru profilu typowego. Podobnie jest z materiałami elewacyjnymi: jeśli zamówimy na budowę ciężarówkę kamienia, kontener drewna i sto palet cegły, to każdy z tych materiałów będzie stosunkowo drogi. Jeśli zamówimy statek kamienia, to do gry wkracza magia wielkich liczb i cena jednostkowa spada do zaskakująco niskiej.

Popularne miano „Rudzielca” CINiBA zawdzięcza czerwonemu piaskowcowi, którym pokryta jest elewacja. Skąd pomysł, żeby materiał sprowadzać aż z Indii?

Po raz pierwszy zetknęliśmy się z nim na targach w Monachium, później zobaczyliśmy go na ambasadzie Indii w Berlinie. Odpowiadał nam nie tylko kolorem, ale również strukturą i cechami fizycznymi. Bardzo nam zależało, żeby kamienna okładzina naszego budynku różniła się od okładzin banków czy biurowców.

W CINiBA zastosowaliśmy kamień i jeszcze jedno, darmowe tworzywo, jakim jest światło. Stąd bardzo istotna była faktura naturalnego przełomu płyt oraz sposób ich ułożenia.

Mottem pracowni HS99 jest „Podkreślać wątek racjonalny w architekturze [...]”. Nigdy nie ulegacie pokusie, żeby „twórczo się wyżyć” przy projektowaniu?

Strony: 1 2

EWA ZIELIŃSKA (1986) – architekt, redaktor, menedżer kultury. Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, w latach 2009-2012 studentka Zarządzania Kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie studiów doświadczenie architektoniczne zdobywała w Amsterdamie i Krakowie, następnie dydaktyczne – w Gliwicach, prowadząc zajęcia z rysunku odręcznego na kierunku Architektura i Urbanistyka GWSP. Związana z O.pl Polskim Portalem Kultury od 2011 roku, początkowo jako redaktor działów Architektura, Design i Film, w latach 2013-2015 na stanowisku Kierownika Redakcji, a od 2015 r. jako Manager ds. Promocji i Reklamy.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Opinie

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Urszula Tarasiewicz. Ogrodowa/Garden Street

Od 24 lutego do 31 marca 2017 roku

Urszula Tarasiewicz, „Ogrodowa/Garden Street” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kupując oczami

Od 22 lutego do 11 czerwca 2017 roku

Projekty aranżacji wystawy sklepu Juliusza Grossego  w Krakowie autorstwa Franciszka Seiferta, autor fot. nieznany, lata 30. XX w., wł. Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Martwa Natura

Od 15 lutego do 14 marca 2017 roku

Katarzyna Makieła-Organisty, „Czaszka jelonka”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Skarby baroku. Między Bratysławą a Krakowem

Od 10 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

„Widok Krakowa”, 1652, olej na płótnie, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Superorganizm. Awangarda i doświadczenie przyrody

Od 10 lutego do 21 maja 2017 roku

Marek Włodarski, „Pejzaż biologiczny”, 1930 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR