Centrum Sztuki WRO we Wrocławiu: Carolee Schneemann Life Book, 29.10.2013-14.02.2014.

W tym roku Carolee Schneemann przyjechała do Polski po raz pierwszy, by osobiście towarzyszyć otwarciu swojej wystawy w Centrum Sztuki WRO. Ekspozycja ta, zatytułowana Life Book, jest pierwszym w naszym kraju monograficznym ujęciem jej dorobku. Została ona przygotowana przez Mariellę Nitosławską, autorkę pełnometrażowego filmu dokumentalnego poświęconego Schneemann, Breaking the frame, który był wyświetlany podczas 4. American Film Festival we Wrocławiu. Wystawa jest rozszerzeniem wątków podjętych w filmie oraz podsumowaniem dokonań artystki, nie jest jednak retrospektywą twórczości, mimo iż na ekspozycji zaprezentowano prace z okresu 50 lat jej działalności.

Carolee Schneemann, „Eye body” 1963, dokumentacja akcji (źródło: materiały prasowe organizatora)

Carolee Schneemann, „Eye body” 1963, dokumentacja akcji (źródło: materiały prasowe organizatora)

Carolee Schneemann, urodzona w 1939 roku w Filadelfii, to znana amerykańska artystka multidyscyplinarna. Uznaje się ją za pionierkę performansu, body artu i kina awangardowego, jej działalność obejmuje również malarstwo, fotografię oraz instalację. W dziedzinie sztuki przekroczyła dotychczasowe granice, podważyła pojęcia tożsamości seksualnej i płci, definiując je na nowo, co utorowało drogę kobietom-artystkom w latach 60. i 70. XX wieku. Dzisiaj we wszystkich opracowaniach na temat sztuki feministycznej podkreśla się znaczenie tej artystki. Ma więc ona swój ogromny wkład w bieg współczesnej sztuki światowej.

Wrocławska wystawa korzysta z materiałów, które powstały podczas pracy nad filmem Breaking the frame – dokumentuje ona zatem życie i twórczość artystki. Ekspozycja została rozmieszczona na trzech poziomach galerii, a jej główna część, w formie wielomedialnej przestrzennej instalacji, znajduje się na najwyższym piętrze i wieńczy całą wystawę. Rozmieszczone blisko siebie sekwencje filmowe uzupełniono poprzez projekcje fotografii, szkice, fragmenty prac, dzienniki i listy, co daje wrażenie obcowania z przekrojem życia i twórczości Schneeman, zacierając niemal granice pomiędzy tym, co jest sztuką, a co życiem. Właśnie o te granice artystka była często pytana w wywiadach i rozmowach. Jej dzienniki, które także możemy oglądać na wystawie, nie miały być początkowo pokazywane szerszej publiczności. Stało się jednak inaczej, z czego dziś artystka jest bardzo zadowolona. Poprzez opracowanie dzienników, Life books, Nitosławska nadała wizji Schneemann logiczną kontynuację. Artystka uważa, że „[…] Mariella, nie niszcząc prywatności, w spójny sposób ożywiła historię i umieściła ją w szerszym kontekście, łącząc osobistą prywatność z pracami, które w założeniach nie były pomyślane jako prywatne […]”[1]. Zeskanowane w dużej rozdzielczości strony z dzienników zostały udostępnione publiczności w postaci ogromnych ksiąg. Pokazują one życie codzienne artystki – jej zwyczajność, ale ujętą w solidnej formie i za pomocą przemyślanej struktury. Zostały one zrealizowane według rygorystycznych zasad, co może być przeciwwagą dla ulotności chwil, dokumentowanych przez ich autorkę.

Carolee Schneemann, „Life Books” (1955-85), fragmenty, fot. Anna Kania-Saj, Centrum Sztuki WRO we Wrocławiu, 2013 (źródło: archiwum autorki)

Carolee Schneemann, „Life Books” (1955-85), fragmenty, fot. Anna Kania-Saj, Centrum Sztuki WRO we Wrocławiu, 2013 (źródło: archiwum autorki)

Pierwsze zapiski fotograficzne Carolee Schneemann wykonywała już w dzieciństwie, kiedy to fotografowała swoje koty, liście, trawę, wodę, różnorodne sytuacje. Powstawały więc zwykłe fotografie, takie, które prywatnie prawie każdy dla siebie tworzy. Jej księgi-dzienniki są jednak, jak pisze Nitosławska: „misternym kolażem powycinanych zdjęć i notatek, pomalowanych intensywnymi pociągnięciami farby, portretują materialne i psychiczne obrazy światów, które stapiają się we wspaniałą pamiętnikarską opowieść. Jako artystyczne zapiski, śledzą wewnętrzne i zewnętrzne światy Schneemann w mieszance obserwacji oraz emocji, będąc źródłem świadectwa jej własnego bycia w sztuce”[2]. Powstawały one latami, wyróżniając się dużymi rozmiarami, które artystka uznała za bardziej odpowiednie w proporcjach i sprawiające wrażenie „pewnej godności”. W czasie powstawania dzienników następowały zmiany w ich wyglądzie, ale dopiero wprowadzenie komputera i plików cyfrowych odmieniło sposób ich przygotowywania. Wyglądają teraz inaczej, dzięki możliwościom edycji w komputerze są uzupełniane, a wczesne dokumenty opracowywane na nowo.

Life books, na co wskazuje tytuł wystawy, pełnią dominującą rolę w przestrzeni ekspozycyjnej. Pięć ogromnych ksiąg prowadzonych przez Schneemann w ciągu trzydziestu lat (1955-1985), jest pokazywanych w zdigitalizowanej formie w wybranych fragmentach. Osobiste zapiski tworzą wraz ze zdjęciami określone narracje, są jednak nieczytelne dla osób, które mało wiedzą o artystce. Mają one raczej za zadanie postawienie pytań o granice pomiędzy życiem i sztuką, a także o to, jak daleko możemy zaglądać w sferę prywatną, co tak naprawdę jest dostępne z życia Schneemann w tych księgach. Poza tym, można je również traktować jako część większej opowieści i odnieść do sekwencji z jej filmów, które odpowiadają kadrom fotograficznym.

  1. Artist Talk z Carolee Schneemann zorganizowana w Centrum Sztuki WRO (z udziałem Marielli Nitosławskiej i Karola Radziszewskiego), 30.10.2013, video.wrocenter/carolee-schneemann 
  2. Gazeta poświęcona wystawie Life Book, Cantrum Sztuki WRO, 2013.
Strony: 1 2

Dodaj komentarz


Artykuły

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Wyspiański. Nieznany

Od 16 stycznia do 5 maja 2019 roku

Stanisław Wyspiański, Zadumana. Życie. tygodnik ilustrowany, literacko-artystyczny, Rok 2, 1898, nr 50

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR