Sztuka bardzo kocha człowieka

Angelika Markul

Katarzyna Kowalska: Kto według Pani odegrał znaczącą rolę w polskiej sztuce i kulturze?

Angelika Markul: Według mnie, największą rolę, zarówno w mojej twórczości jak i w całej polskiej kulturze, odegrał Krzysztof Kieślowski. Bardzo wiele nauczyłam się z jego filmu oraz wzbudziło mój podziw to, jak reprezentował polską kulturę. Niezwykle dla mnie istotna jest jego pasja, tryb życia oraz podejmowane przez niego tematy mówiące o tym, kim jesteśmy, jaki jest nasz naród i że pozostajemy niezapominani pośród tego wszystkiego, jak żyjemy. Ta codzienność jest dla mnie bardzo ważna.

Angelika Markul w swoim studio pod Paryżem, dzięki uprzejmości artystki

Angelika Markul w swoim studio pod Paryżem, dzięki uprzejmości artystki

Pośród twórców filmów o codziennym życiu, opowiadających o tym, co się dzieje na podwórku, bardzo ważny dla mnie jest również Józef Robakowski. Niezwykle istotna jest tu tradycja, która zyskuje na sile przez nagonkę polityczną, przez którą przechodziliśmy i nadal przechodzimy.

Tadeusz Kantor jest także geniuszem ze strony teatru. Mirosław Bałka, który jest moim „starszym bratem”, też jest fantastycznym artystą.

Czy w historii polskiej historii sztuki jest wydarzenie, które Pani zdaniem niesłusznie pominięte lub niezauważone przez krytykę?

Alina Szapocznikow jest dla mnie artystką, geniuszem, która została bardzo pominięta ze strony francuskiej. Myślę, że w jej czasach artystka jako kobieta nie była tak ważna na scenie artystycznej. Choć dziś politycznie bardzo dużo się zmienia, to uważam, że są do tej pory jeszcze pewne zachwiania. Uważam, że Alina była naprawdę fantastyczną rzeźbiarką, która dzisiaj już jest doceniana. Dla mnie, jest ona kobietą ponadczasową.

Czemu służy dziś sztuka, jaka jest jej największa wartość dla współczesnego człowieka?

W każdej epoce artyści w swojej twórczości poruszają bardzo wiele kwestii o życiu, polityce i religii. Uważam, że tym samym są to wielkie pytania stawiane przez świat. Dzięki sztuce artysta jest wolny, choć nadal w niektórych krajach z tą wolnością artystyczną bywa różnie. Artysta pokazuje to, co dla niego jest ważne, a odbiorcy mogą w tym uczestniczyć. Uważam to za bardzo istotne.

Sztuka jest wielką filozofią, którą kieruje się każdy artysta. Myślę, że bez sztuki byśmy nie egzystowali i nie wiedzielibyśmy skąd pochodzimy. Nie liczy się jeden efekt i temat, ale cała życiowa obsesja, z której się rodzimy i która stanowi centrum naszego zainteresowania. Sztuka bardzo kocha człowieka, a każdy artysta ma potrzebę rozmawiać o ludzkiej egzystencji. Uważam, że jest to coś wspaniałego w tej dziedzinie kultury, abyśmy byli pokazani jak najlepiej.

Na zdjęciu: Angelika Markul, dzięki uprzejmości artystki

Na zdjęciu: Angelika Markul, dzięki uprzejmości artystki

Jakie zjawiska mają obecnie największy wpływ na kształt polskich sztuk wizualnych we Francji?

Wydaje mi się, że bardzo dużo się dzieje we Francji z polskim kinem, ale jeśli chodzi o artystów polskich żyjących we Francji, to są oni w bardzo ciężkiej sytuacji. Uważam, że we Francji istnieje pewnego rodzaju blokada w poznawaniu sztuki polskiej oraz „luka” w jej znajomości. Dotyczy to nie tylko Polski, ale także i innych krajów.

Co wyróżnia naszą sztukę na tle innych krajów, z jakich osiągnięć polskich artystów możemy być dumni?

Wydaje mi się, że Niemcy są nam bardzo bliskie. Oprócz nich na naszą sztukę są otwarte Stany Zjednoczone, gdzie odnosimy bardzo wiele sukcesów. Także strona angielska jest bardzo otwarta na polskich artystów.

Pracownia Angeliki Markul, 2011, dzięki uprzejmości artystki

Pracownia Angeliki Markul, 2011, dzięki uprzejmości artystki

W jaki sposób w ciągu ostatnich lat nowe technologie wpłynęły na postrzeganie i odbiór sztuki?

Wydaje mi się, że żyjemy w takiej epoce, w której dużo się zmienia. Żyjemy w momencie pięknego rozwoju naszej technologii. Mam tu na myśli nie tylko technologię sztuki, ale także technologię spirytualną stawiającą pytania o to, skąd pochodzimy, kim jesteśmy i po co żyjemy. Każda epoka się zmienia wraz z jej siłą i mocą kreacji artystycznej, szczególnie w czasach i-padów, gdzie komunikujemy się bardzo szybko. Może to być owszem bardzo interesujące, ale bywa też i bardzo męczące. Często powtarzam, że moi rodzice nie pracowali tyle, co ja. Nasza praca i mózg gromadzą bardzo wiele elementów. Cały czas przebywając przed komputerem mamy codziennie kontakt z tysiącem informacji. Czy to w metrze, czy na ulicy, cały czas piszemy do siebie, wysyłamy smsy.

Strony: 1 2

ANGELIKA MARKUL (1977) – autorka filmów wideo, wideo-instalacji, rysunków, obiektów. Otrzymała dyplom Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu w pracowni multimedialnej Christiana Boltanskiego (2003). Współpracuje z paryską paryską Galerie Frédéric Giroux. Jej najważniejsze wystawy indywidualne to: „Szkoła nr 17” (Spazio Culturale La Rada, Locarno, 2005), „Sen muchy” (Galeria Foksal, Warszawa, 2006), „La Clarté Souterraine” (Kewenig Galerie, Kolonia, 2007), „Iceberg” (CSW Znaki Czasu, Toruń, 2008). Od 1997 roku mieszka i pracuje w Paryżu.

Dodaj komentarz

ROZMOWY NA 15-LECIE O.PL

Teatr wymaga poświęcenia

Jan Klata

Jan Klata, fot. Jacek Poremba, fragment fotografii (źródło: dzięki uprzejmości Jana Klaty)

Teatr może być mechanizmem zmian

Sebastian Majewski

Sebastian Majewski, fot. Tomasz Duda (źródło: dzięki uprzejmości Sebastiana Majewskiego)

Nie urągać inteligencji widza

Paweł Łoziński

Paweł Łoziński (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Teatr jest organizmem spontanicznym

Krystian Lupa

Krystian Lupa, fot. K. Pałetko (źródło: dzięki uprzejmości Teatr Polskiego we Wrocławiu)

Design to sposób myślenia

Oskar Zięta

Oskar Zięta (dzięki uprzejmości projektanta)

Sztuka na usługach „Tyranodigitalusa”

Wincenty Dunikowski-Duniko

Wincenty Dunikowski-Duniko, portret, dzięki uprzejmości artysty

Zagłębiać się w piękną materię, którą jest muzyka

Marek Napiórkowski

Marek Napiórkowski, fot. Rafał Masłow (źródło: mat. prasowe)

Kultura potrzebuje mecenasa

Kazimierz Kutz

Kazimierz Kutz, fot. Zbigniew Sawicz (dzięki uprzejmości artysty)

Zauważyć potrzeby wcześniej niezauważone

Malafor

Duet Malafor czyli Agata Kulik-Pomorska, Paweł Pomorski (dzięki uprzejmości projektantów)

Promować polską kulturę jako markę na świecie

Włodek Pawlik

Włodek Pawlik (źródło: mat. prasowe)

Obserwuję raczej regres niż progres

Antoni Libera

Antoni Libera (dzięki uprzejmości pisarza)

Wiele patentów na teatr

Artur Tyszkiewicz

Artur Tyszkiewicz, fot. Bartłomiej Sowa (źródło: dzięki uprzejmości Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie)

Ku świadomości klasycznego działania

Wojciech Plewiński

Na zdjęciu: Wojciech Plewiński, fot. Grażyna Makary, dzięki uprzejmości artysty

Sztuka - progresywny element rozwoju cywilizacji

Tomasz Dobiszewski

Tomek Dobiszewski, Fiksacje, projekt eyetracking, fot. Łukasz Matulewski (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Mamy tendencje, aby wyżej cenić to, co stamtąd

Andrzej Smolik

Andrzej Smolik, fot. Ania Głuszko-Smolik (źródło: mat. prasowe)

Współczesna sztuka zapomina o odbiorcy

Jerzy Stuhr

„Obywatel”, reż. Jerzy Stuhr, fotografia z planu zdjęciowego (źródło: materiały dystrybutora/ITI Cinema)

Prawdziwe talenty wyłaniają się same

Stanisław Soyka

Stanisław Soyka, fot. Andrzej Tyszko (źródło: mat. prasowe)

Muzyka jest ilustracją do życia

Michał Urbaniak

Michał Urbaniak (źródło: mat. prasowe)

Teatr musi być krytyczny wobec świata

Wojciech Klemm

Wojciech Klemm, fot. Bartłomiej Sowa (źródło: dzięki uprzejmości Wojciecha Klemma)

Czekam na pokolenie, które da mi popalić

Mikołaj Trzaska

Mikołaj Trzaska, fot. Krzysztof Penarski (źródło: dzięki uprzejmości Mikołaja Trzaski)

Gdy jest łatwo, powstają wydmuszki

Robert Gliński

Robert Gliński (z materiałów Teatru Powszechnego w Warszawie)

Z tęsknoty za technikami anachronicznymi

Katarzyna Majak

Na zdjęciu: Katarzyna Majak, dzięki uprzejmości Katarzyny Majak

Nie ma dobrej ani złej sztuki

Marta Deskur

Na zdjęciu: Marta Deskur, fot. Ewelina Stechnij, dzięki uprzejmości artystki

Akt myśli jest aktem sztuki

Ewa Partum

Na zdjęciu: Ewa Partum, dzięki uprzejmości artystki

Design zaostrza kontury rzeczywistości

Marek Cecuła

Marek Cecuła (źródło: dzięki uprzejmości artysty)

Uwznioślić ten paskudny, mały byt

Jakub Szczęsny

Jakub Szczęsny, fot. Piotr Maciaszek (źródło: dzięki uprzejmości J. Szczęsnego)

Dostrzec niedostrzegalne

Anna Kutera

Anna Kutera, „Forum Humanum”, 2012, dzięki uprzejmości artystki

Obudzić w człowieku poetę

Ewa Kuryłowicz

Ewa Kuryłowicz (dzięki uprzejmości Kuryłowicz & Associates)

Poznać siebie i swoje inności

Robert Kuśmirowski

Na zdjęciu: Robert Kuśmirowski, dzięki uprzejmości artysty

Brak miejsca dla klasyków współczesności

Jan Pamuła

Na zdjęciu: Jan Pamuła, fot. Mateusz Bednarz, dzięki uprzejmości artysty

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR