Ewa Zielińska: Od 21 listopada w Instytucie Polskim w Berlinie można oglądać pierwszą zagraniczną (po Warszawie i Wrocławiu) edycję wystawy „Na przykład. Nowy dom polski” – „For Example. New Polish House”. Do kogo jest ona adresowana?

Agnieszka Rasmus-Zgorzelska: Do Niemców – mieszkańców Berlina i oczywiście przyjezdnych, turystów. Naszą intencją było zrobienie eksportowej wystawy architektonicznej, która by promowała polską kulturę i architekturę w różnych krajach, w postaci takiego tournée. W tej edycji jej odbiorcy to po prostu Berlińczycy.

Dom zaprojektowany przez Piotra Kuczię zaprezentowany w ramach wystawy „Na przykład. Nowy dom polski” zorganizowanej przez Centrum Architektury, fot. Juliusz Sokołowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Dom zaprojektowany przez Piotra Kuczię zaprezentowany w ramach wystawy „Na przykład. Nowy dom polski” zorganizowanej przez Centrum Architektury, fot. Juliusz Sokołowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

To znaczy berlińscy architekci, fachowcy czy właśnie mieszkańcy Berlina, niekoniecznie znający się na architekturze?

Myślimy bardzo szeroko. Nasza misja [jako Centrum Architektury] polega na promowaniu architektury nie tylko w środowiskach bezpośrednio nią zainteresowanych – architektów, projektantów wnętrz, historyków sztuki i architektury – ale także wśród szerokiej publiczności, która dotąd nie miała (albo miała bardzo niewiele) okazji, by zapoznać się z architekturą w sposób przystępny i zrozumiały. Bardzo często wystawy architektoniczne przemawiają językiem trudnym, zamkniętym dla osób spoza branży. W związku z tym wystawa została pomyślana tak, by zrozumiał ją każdy; żeby nie była to wystawa dla architektów przedstawiająca rysunki architektoniczne i ich opisy, która dla przeciętnego odbiorcy kultury jest zwyczajnie nudna. Stąd też jej forma – bardzo atrakcyjna plastycznie, przykuwająca wzrok za pomocą modeli i zdjęć – właśnie po to, ażeby przyciągnąć do galerii również zwykłego przechodnia, który być może dzięki temu zainteresuje się architekturą i ją zrozumie, a na pewno przez chwilę poczuje przyjemność obcowania z nią.

Nazwa wystawy sugeruje, że pokazuje ona projekty reprezentatywne dla rodzimej architektury. Czy można powiedzieć, że te domy faktycznie reprezentują jakąś „polską myśl”?

Od razu powiem, że tytuł jest prowokacyjny, bo one tę myśl i reprezentują i jednocześnie nie reprezentują. Wszyscy wiemy, jak wygląda polski krajobraz – jest chaotycznie zabudowywany, bez planów, bez pomysłów, bardzo często w sposób, delikatnie mówiąc, kontrowersyjny, jeśli chodzi o jakość i estetykę. W tym sensie ta wystawa nie jest więc reprezentatywna, ponieważ nie pokazuje tej przeciętności, która nas otacza, tej „architektury tła”, tylko wybrane, najlepsze obiekty. Ale z drugiej strony jest reprezentatywna dla samego sposobu myślenia o domach jednorodzinnych w Polsce – o pewnej świeżości, ale też dojrzałości architektów młodego i średniego pokolenia; architektów, którzy wybijają się z przeciętności  polskiego budownictwa, ale też nie naśladują ślepo zachodnich wzorców, tylko po prostu budują po swojemu: mądrze i, przede wszystkim, w dialogu z inwestorem i otoczeniem. W tym aspekcie ta wystawa reprezentuje najlepszą polską myśl architektoniczną, którą chcieliśmy się zagranicą pochwalić. Ale tutaj uwaga: wystawa – pod tym nieco prowokacyjnym, a przez to, mam nadzieję, przyciągającym tytułem – jest tylko pretekstem do rozpoczęcia rozmowy o polskiej architekturze  wśród odbiorców zagranicznych. Chcemy traktować ją jako pretekst do spotkań, dyskusji, wykładów. Przy okazji berlińskiej edycji będą organizowane spotkania z polskimi i zagranicznymi architektami, dziennikarzami, krytykami sztuki, które pozwolą nakreślić szerszy obraz polskiej architektury i dojść do jakichś porównań, wniosków, wymiany doświadczeń.

Agnieszka Rasmus-Zgorzelska z Grzegorzem Piątkiem na wernisażu wystawy „Na przykład. Nowy dom polski”, fot. Piotr Ostrowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Agnieszka Rasmus-Zgorzelska z Grzegorzem Piątkiem na wernisażu wystawy „Na przykład. Nowy dom polski”, fot. Piotr Ostrowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

W eseju Joanny Kusiak, dołączonym do katalogu wystawy, można przeczytać: „W dyskursie wewnętrznym […] o rodzimej architekturze dominuje rytualne narzekanie, że jest brzydko, bez smaku […] W tekstach skierowanych na zewnątrz dominuje z kolei rodzaj wyparcia”. Czy Państwa wystawa nie jest właśnie takim „zasłanianiem jednym domem dziesiątków innych”?

Odpowiem w punktach. Punkt pierwszy jest taki, że zgadzam się z Joanną Kusiak,  choć to chyba jednak naturalne, że każdy chce się chwalić tym, co ma najlepsze, a nie wyciągać problemy. Ale też stąd wziął się pomysł mój i Aleksandry Stępnikowskiej [współkuratorki], żeby wystawę pokazać najpierw w Polsce – właśnie po to, by trochę zrównoważyć to narzekanie, które rzeczywiście dominuje u nas w rozmowach o architekturze. Wystawa w Warszawie i Wrocławiu wzbudziła ogromne zainteresowanie, stąd wniosek, że pewnie Polakom potrzebne jest też trochę dobrych informacji, a nie tylko te złe.

Punkt drugi jest taki, że rzeczywiście wystawa „wywozi” za granicę to, co najlepsze, ale, tak jak mówiłam, my też nie chcemy udawać, że w Polsce wszystkie domy są takie świetne. Właśnie dlatego obudowujemy wystawę programem krytycznym – rozmów i dyskusji – żeby też zrównoważyć i pogłębić ten jednoznacznie pozytywny przekaz: pokazać nie tylko te świetne domy, ale też dylematy, rozmowy, które się u nas toczą czy przyczyny takiego, a nie innego stanu rzeczy.

Strony: 1 2

EWA ZIELIŃSKA (1986) – architekt, redaktor, menedżer kultury. Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, w latach 2009-2012 studentka Zarządzania Kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie studiów doświadczenie architektoniczne zdobywała w Amsterdamie i Krakowie, następnie dydaktyczne – w Gliwicach, prowadząc zajęcia z rysunku odręcznego na kierunku Architektura i Urbanistyka GWSP. Związana z O.pl Polskim Portalem Kultury od 2011 roku, początkowo jako redaktor działów Architektura, Design i Film, w latach 2013-2015 na stanowisku Kierownika Redakcji, a od 2015 r. jako Manager ds. Promocji i Reklamy.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Wydarzenia

Poza słowami – Katarzyna Józefowicz

Od 30 marca do 19 maja 2019 roku

Katarzyna Józefowicz, gry, 2001–2003, tektura, papier z ulotek reklamowych, ok. 21 000 elementów, dokumentacja z 2015 roku z wystawy indywidualnej habitat w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie autorstwa B. Górki (źródło: materiały prasowe)

Zjednoczona Pangea

Od 22 marca do 9 czerwca 2019 roku

Monika Zawadzki, Karmiąca, 2014, żywica epoksydowa, akryl,. 150 x× 100 x× 214 cm, dzięki uprzejmości artystki (źródło: materiały prasowe)

Made in Britain ….On Making

Od 15 marca do 9 czerwca 2019 roku

Tucker Judith, Evi pływa / Evi Swims, 2007,olej na płótnie / Oil on canvas, fot. © Priseman Seabrook Collection (źródło: materiały prasowe)

FOGHORN. Wątek transformacji w pracach z Kolekcji II Galerii Arsenał

Od 15 marca do 5 maja 2019 roku

Piotr Uklański, Bez tytułu (Solidarność), 2007, dyptyk, fotografia na dibondzie, 260 × 370 cm, edycja 5 +AP, praca z Kolekcji II Galerii Arsenał, Białystok (źródło: materiały prasowe)

Czas przełomu. Sztuka awangardy w Europie Środkowej 1908–1928

Od 8 marca do 9 czerwca 2019 roku

Imre Szobotka, Marynarz, 1915, Janus Pannonius Múzeum, Modern Magyar Képtár, Pécs (źródło: materiały prasowe)

Patchwork: Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak

Od 28 lutego do 18 maja 2019 roku

Grunwaldzki Square, fot. Michał Brzoza (źródło: materiały prasowe)

Moc natury. Henry Moore w Polsce

Od 22 lutego do 30 czerwca 2019 roku

Henry Moore, Oval with Points (na wystawie: przed Gmachem Głównym MNK) (źródło: materiały prasowe)

Nicolas Grospierre – subiektywny atlas architektury modernistycznej

1 marca do 7 kwietnia 2019 roku

Nicolas Grospierre, Blok mieszkalny, Sankt Petersburg, Rosja, 2007 (źródło: materiały prasowe)

Mikołaj Poliński: 19 odcieni szarości

15 lutego do 31 marca 2019 roku

Widok wystawy Mikołaja Polińskiego w Galerii Muzalewska, fot Galeria Muzalewska (źródło: materiały prasowe)

Ignacy Czwartos. Malarz polski

Od 22 lutego do 29 kwietnia 2019 roku

Ignacy Czwartos. Malarz polski (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR