Kinga Araya, Walking with Kinga, Bunkier Sztuki, 12.01.–26.02.2012,
Kurator: Krzysztof Siatka, Koordynatorka: Karolina Więckowska

Spacer wydaje się być czynnością oczywistą. Relaksuje, wpływa dobrze na kondycję organizmu, poprawia nastrój i dostarcza dużej dawki przyjemności, zwłaszcza podczas pięknej pogody. Jednakże spacerowanie to nie tylko uczta dla ciała.  Francuski myśliciel Christophe Lamoure zwraca uwagę na filozoficzny i medytacyjny wymiar tego rodzaju aktywności. „Podczas spaceru myśli całe ciało” – zauważa, porównując marsz do przepływu refleksji[1]. „Maszerowanie to stawianie kroku za krokiem, myślenie to pojawianie się jednego wątku za drugim”- podkreśla myśliciel, którego osobiste wędrówki skłoniły do napisania książki „Mała filozofia maszerowania”, niedostępnej niestety w Polsce.

Kinga Araya, Salty Feet: Passeggiate Romane, 2011 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kinga Araya, Salty Feet: Passeggiate Romane, 2011 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jak słusznie przypomina Barbara Grabowska, Kartezjusz porównywał filozofowanie do spaceru po lesie, Martin Heidegger mówił o myśleniu jako o drogach, które wiodą donikąd, a Karl Jaspers twierdził, że filozofowanie to bycie w drodze[2]. Nie jest ważny cel wędrówki, ale bycie w ciągłym ruchu, w podróży. Tak postępuje również flâneur, miejski włóczęga, który przemierza pozornie bez celu i przyczyny gwarne ulice miasta w poszukiwaniu wrażeń. Walter Benjamin umieścił postać miejskiego wędrowca w kontekście intelektualisty, który swobodnie dryfuje, studiując bez pośpiechu szybko przemykające twarze oraz miejskie przestrzenie, stanowiące dla niego pewnego rodzaju tekst: źródło twórczości kulturowej[3]. Kinga Araya, której wystawę „Walking with Kinga” można właśnie oglądać w krakowskim Bunkrze Sztuki, za cel swoich dalekich podróży i miejskich spacerów obrała odnalezienie własnej tożsamości, dokonując inwentaryzacji subtelnie rozproszonych wspomnień. Artystka w swoim projekcie porusza niesłychaną ilość wątków i narracji, co sprawia, że ekspozycja nabiera charakteru subiektywnej autobiografii – niezwykle ciekawej, osobistej i naznaczonej życiem na obczyźnie. Araya będąc na akademickiej wycieczce we Włoszech, podjęła spontaniczną decyzję, aby nie wsiadać do powrotnego autokaru do Polski. Od tego momentu zaczęła zmieniać miejsca pobytu – z  Rzymu trafiła do Kanady, potem do Stanów Zjednoczonych, a później powróciła do Włoch, gdzie aktualnie mieszka i pracuje.

Punktem wyjścia dla artystycznego przedsięwzięcia Arayi staje się postać świętej Kingi, której jest imienniczką. Według słowiańskich legend, w rytuale nadawania imienia tkwi samospełniająca się przepowiednia. Spoglądając równolegle na losy Arayi i św. Kingi, można zauważyć, że istnieje bardzo wiele podobieństw. Podążając śladami świętej, artystka wyrusza w podróż, która staje się kluczem do zrozumienia samej siebie. I nie jest to na pewno podróż sentymentalna. To raczej wyprawa inicjacyjna, w której jednostka, jak pisze Ewa Domańska, próbuje odnaleźć siebie w „innym”, na przykład w tubylcu, człowieku w przeszłości. „Obcując z nim(…)odkrywa swoje prawdziwe ja(…)W ten sposób oba podmioty współuczestniczą we wzajemnym stawaniu się”[4] – podkreśla Domańska. Prezentowane na wystawie realizacje świetnie wpisują się w tą definicję. Artystka łączy swoją biografię z historią świętej Kingi tworząc spójną, wielowątkową opowieść, utkaną między innymi z symbolicznych  wędrówek w miejsca, w których była obecna święta.

Święta Kinga była inicjatorką wydobycia soli kamiennej w Polsce, którą znaleziono w Wieliczce i Bochni. Jak głosi legenda, poprosiła swojego ojca, aby w posagu podarował jej tylko sól, ponieważ złoto i kosztowności okupione są ludzkim cierpieniem. Sól stała się potem znakiem firmowym świętej, która często zmieniała miejsca swojego pobytu. Słonych, jak i emigracyjnych nawiązań w „Walking with Kinga można odnaleźć bardzo wiele. „Salty walk”(2011) to filmowy zapis krakowskiego spaceru artystki tropem świętej Kingi.  Araya udała się w miejsca bezpośrednio kojarzone ze świętą, między innymi pod kościół Franciszkanów, gdzie został pochowany Bolesław Wstydliwy, mąż królowej soli.

  1. http://www.rp.pl/artykul/9156,80986.html
  2. Tamże.
  3. http://www.dejneka.fp.pl/#rc1
  4. E. Domańska, Mikrohistorie. Spotkania w międzyświatach, Poznań 1999, s. 149-150.
Strony: 1 2

ZUZANNA SOKOŁOWSKA (1982) – absolwentka historii i filozofii, wykładowca akademicki. Publikowała na łamach Arteonu, Polskiego Portalu Kultury O.pl, Rity Baum, artPapieru oraz czasopisma kulturalnego Fragile.

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Balkan Playground. Michał Korta

Od 25 października do 3 grudnia 2017 roku

Michał Korta, cykl „Balkan Playground” (Randa, egipska reprezentacja karate, Sutomore, Czarnogóra), 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kino-oko. Wokół Wiertowa i konstruktywizmu

Od 20 października do 30 listopada 2017 roku

Józef Robakowski, „Ćwiczenia na 2 ręce” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Cukiernia Europa

Od 19 października 2017 do 25 listopada 2017 roku

Aleksandar Stankoski, Ostatnia wyprawa, 100 x 70, olej na kartonie, 1992 (źródło: materiały prasowe organizatora)

8. Festiwal Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja

Od 19 do 22 października 2017 roku

 Festiwal Krytyków Sztuki Filmowej Kamera Akcja (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal im. Macieja Berbeki Inspirowane Górami

Od 19 października do 21 października 2017 roku

Festiwal im. Macieja Berbeki Inspirowane Górami (źródło: materiały prasowe organizatora)

Inwencja i naśladownictwo. Dawna grafika włoska

Od 17 października do 17 grudnia 2017 roku

Gaetano Cottafavi, „Wodospad na rzece Aniene koło Tivoli”, 1835 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Dziekanka artystyczna

Od 16 października do 24 listopada 2017 roku

Mirosław Bałka, „Good God” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Festiwal Tradycji Literackich

Rozdział I: Mickiewicz / Różewicz

Od 14 października do 16 listopada 2017 roku

Ballady i Romanse (źródło: materiały prasowe organizatora)

Modernizm udomowiony

Współczesna architektura chińska

Od 13 października 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Projekt: Warsztat wyrobu cukru trzcinowego w gminie Zhangxi, powiat Songyang, Studio: DnA _Design and Architecture (źródło: materiały prasowe organizatora)

Centralna, Środkowo-Wschodnia

Od 13 października do 23 listopada 2017 roku

Ivars Gravlejs, „FUCK” (Early Works), 1994 źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR