Ars Cameralis 2012, Świat jest teatrem. Pablo Picasso i Piero Crommelynck na scenie świata. Mougins. 1968, 15.11.2012-15.01.2013, Rondo Sztuki w Katowicach

Festiwal Ars Cameralis zdążył już przyzwyczaić swoich widzów do wyjątkowych, artystycznych wydarzeń. Tym razem prawdziwą gratką dla miłośników sztuki jest bez wątpienia wystawa Pabla Picassa w katowickim Rondzie Sztuki, będąca chyba najważniejszym punktem tegorocznej edycji Festiwalu, bijącym rekordy popularności. Na ekspozycję „Świat jest teatrem. Pablo Picasso i Piero Crommelynck na scenie świata. Mougins. 1968” składają się erotyki „Rafael i Fornarina”, jak również grafiki inspirowane jednym z ulubionych tematów artysty – cyrkiem, a także zdjęcia dokumentujące niezwykłą przyjaźń Picassa z paryskim rytownikiem Piero Crommelynckiem, który wykonał dla niego 750 miedziorytów. Filmowym uzupełnieniem wystawy stał się obraz „Tajemnice sztuki Picassa” w reżyserii Henry’ego- Geogre’a Clouzot’a z 1956 roku.

Autor: Pablo Picasso (źródło: materiały prasowe organizatora)

Autor: Pablo Picasso (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nazwisko Picassa, odmieniane przez wszystkie przypadki, stało się bez wątpienia synonimem artystycznego geniuszu, wizjonerstwa i niczym nie skrępowanej wyobraźni. Prace artysty pokazywane w Katowicach stanowią jedną z wielu odsłon tego wybitnego twórcy. Prezentowany cykl 45 akwafort „Rafael i Fornanrina” powstał w 1968 roku, kiedy Picasso miał już 87 lat. Został on zainspirowany romansem włoskiego malarza i architekta Rafaela Santiago z piękną rzymianką, córką piekarza. Niezwykle śmiałe, erotyczne realizacje malarza, słynącego ze swoich seksualnych obsesji, to przykład niekończącej się żywotności, rozpasanego hedonizmu, pasji tworzenia, a także niezgody na nieuchronnie zbliżającą się śmierć, która poprzedza niechciana starość. Sprośne realizacje artysty zostały zaaranżowane na tle różowych ścian galerii, które podkreślają intymny charakter wystawy, skazując ją nieco na dosłowne, schematyczne uproszczenie.

Przerywnikiem w perwersyjnych rojeniach Picassa stają się pamiątkowe zdjęcia artysty z Piero Crommelynckiem, z którym łączyła go bliska więź, nie tylko z powodu współpracy, ale także fizycznego podobieństwa do ojca artysty. Stanowią one interesujący komentarz do wystawy, starającej się przedstawić Picassa jako twórcę, który w ostatniej fazie swojego życia sięga po klasyczną technikę artystyczną, która nie straciła nic ze swojej aktualności w epoce kultury masowej[1]. Interesującym załącznikiem katowickiej ekspozycji staje się także film Clouzot’a, który pozwala na żywo doświadczać proces twórczy tego genialnego artysty. Sam obraz nie jest tylko i wyłącznie dokumentem, to także filmowy eksperyment pokazujący sekrety osobowości i umysłu Picassa, okraszonego krótkimi dialogami artysty z reżyserem. Clouzot filmował powstanie kilkunastu prac twórcy przy wykorzystaniu specjalnych, przezroczystych płócien, na których z jednej strony malował Picasso, a z drugiej ustawiona była kamera, zapisująca każde pociągniecie jego pędzla. Widz staje się świadkiem konstruowania obrazu, każdej najmniejszej, wizualnej zmiany, przenikania i znikania malarskich kadrów. Clouzot chciał w ten sposób stworzyć wrażenie przenikania do twórczego umysłu artysty i poznania wszystkich procesów zachodzących w momencie malowania. Nie jest to na pewno ciągły proces- za każdym razem poprzedza go „zrywanie” obrazu i powstanie kolejnego. W jednym z dialogów z Clouzot’em artysta konstatuje, że nigdy nie przejmował się publicznością. Dla Picassa najistotniejsze było pokazanie prawdy „zaskoczonej w głębi studni”, co staje się wizualizowane w filmie Clouzot’a. Sam obraz został doceniony w Cannes, otrzymując nagrodę specjalną jury. Jedyną przeszkodą w oglądaniu tego niezwykłego obrazu w przestrzeniach galerii, staje się zacinający projektor, który skutecznie zniechęca do całościowego zmierzenia się z obrazem Clouzot’a.

Autor: Pablo Picasso (źródło: materiały prasowe organizatora)

Autor: Pablo Picasso (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pomimo drobnych niedociągnięć organizacyjnych, sama wystawa stanowi jedyną w swoim rodzaju okazję do przypomnienia sobie sylwetki genialnego twórcy i buntownika, który przez całe swoje życie szukał najdoskonalszej formy zilustrowania swoich myśli. Wystawa w Rondzie Sztuki prezentuje wprawdzie ułamek jego możliwości, nie mniej jednak już teraz można zaliczyć ją do jednych z ważniejszych wydarzeń artystycznych kończącego się już roku.

  1. http://rondosztuki.pl/wydarzenie.php?id=487

ZUZANNA SOKOŁOWSKA (1982) – absolwentka historii i filozofii, wykładowca akademicki. Publikowała na łamach Arteonu, Polskiego Portalu Kultury O.pl, Rity Baum, artPapieru oraz czasopisma kulturalnego Fragile.

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Bownik. Wyobraź sobie czasy, w których wszystkie rekordy już padły

Od 20 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Bownik, „Passage”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Prabhakar Pachpute i Rupali Patil. Zwiastunki chaosu

Od 28 stycznia do 18 czerwca 2017 roku

Prabhakar Pachpute, „Góra ucieczki”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Starzyk. Gazetowe obrazki

Od 27 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Marek Starzyk, Bez tytułu, 1999–2000 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR