Cykl wywiadów z artystami prezentującymi prace podczas wystawy Obraz zmian. Artyści: Daya Cahen, Yann Gross, Lucia Nimcova, Heidrun Hoslzfeind, Shimon Attie, Nate Larson & Marni Shindelman, kuratorzy: Gergely László, Bill Kouwenhoven, Wystawa prezentowana w ramach Fotofestiwalu w Łodzi, 10-20.05.2012

Bill Kouwenhoven: Przedstawcie się, proszę, i opowiedzcie o waszym projekcie.

Marni Shindelman: Nazywam się Marni Shindelman.

Nate Larson: Nazywam się Nate Larson.

M: Mieszkam w Rochester w stanie New York, a Nate w Baltimore w stanie Maryland. Nasz projekt nazywa się Geolocation, Tributes to the Data Stream. Naśladujemy pojawianie się wiadomości na Twitterze; tych, do których dołączone są dane o współrzędnych geograficznych. Udajemy się w te miejsca i je fotografujemy. Fotografie, które przedstawiamy, mają pod spodem tekst – treść samej wiadomości umieszczonej na Twitterze, a my stoimy w miejscu skąd autor wiadomości ją wysłał i robimy zdjęcie.

Nate Larson & Marni Shindelman, Geolokalizacja, Mój Tata umarł, 2011 / „Mineło dwa lata od śmierci mojego Taty... czas szybko ucieka! Tęsknie za Tobą, tato. #RIP” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nate Larson & Marni Shindelman, Geolokalizacja, Mój Tata umarł, 2011 / „Mineło dwa lata od śmierci mojego Taty… czas szybko ucieka! Tęsknie za Tobą, tato. #RIP” (źródło: materiały prasowe organizatora)

N: Naprawdę interesuje nas to, w jaki sposób ludzie z całego świata komunikują się z innymi, a projekt rozpoczął się mniej więcej trzy lata temu, kiedy to na Twitterze rejestrowano około pięciu milionów wiadomości dziennie. Obecnie jest to około pięćdziesięciu milionów wiadomości dziennie. Jak widać, w przestrzeni wirtualnej jest mnóstwo wiadomości cyfrowych. Nas interesuje, skąd one pochodzą, chcemy zachować pewien ich mały fragment i powiązać je na nowo z miejscem, z którego pochodzą. Pracę nad projektem rozpoczęliśmy mniej więcej trzy lata temu, pierwsze miejsce, które sfotografowaliśmy było w centrum Chicago. Był to okres pogarszającego się kryzysu finansowego w Stanach, a wiadomość dotyczyła kogoś, kto właśnie stracił pracę w Investment Bank. I gdy staliśmy u stóp tego budynku, uświadomiliśmy sobie moc tego miejsca, w kontekście połączenia go z miejscem, gdzie wydarzyło się coś złego. Rozważaliśmy również to, w jaki sposób ludzie radzą sobie w takich chwilach – zamiast iść do baru z bliskimi przyjaciółmi, ktoś wysyła tę wiadomość na Twitterze, gdzie każdy może się na nią natknąć i ją przeczytać. Wydaje się, że obecnie nastąpiła duża zmiana w relacjach międzyludzkich.

M: Dokładnie. Clive Thompson – autor, którego twórczość nas zainteresowała, zgłębia temat sieci i mówi o idei ambient awareness lub pozazmysłowego postrzegania Internetu. Chodzi o to, że mamy wgląd w czyjeś myśli i uczucia, tak naprawdę nie rozmawiając z tą osobą. Jeśli ktoś ma konto na Facebooku, zamiast zapytać się „Co u ciebie?” mogę spytać „Jak tam? Lepiej się czujesz? Bo wiem z Facebooka, że byłeś chory w zeszłym tygodniu”. Możemy więc zaobserwować, jak Facebook, Twitter czy inne portale społecznościowe zmieniają nasz sposób mówienia o czymś. A zapis fotograficzny jest formą reakcji na to zjawisko.

N: Część projektu dotyczy również pojęcia prywatności. Jestem przekonany, że utrata prywatności w Unii Europejskiej, różni się od utraty prywatności w Stanach. Ale ludzie mają to do siebie, że włączają pewne ustawienia, a potem o nich zapominają – na przykład o tym, że ich telefon rejestruje miejsce ich pobytu, a potem wyświetla za nimi cyfrowy ślad, czy tego chcieli, czy nie. Jednym z podstawowych pytań projektu, jest to, jak dużo informacji chcemy udostępniać, czy jesteśmy świadomi umieszczania ich publicznie i czy pamiętamy o korygowaniu ustawień wedle potrzeb. W Stanach prześledziliśmy wiele kont użytkowników, np. osób które złamały rękę, o czym dowiedzieliśmy się właśnie z wiadomości, które wysłali na portalu społecznościowym. Zajęliśmy się też niepokojącą kwestią osób, które oglądają fotografie dzieci w nieodpowiedni sposób, a następnie dzięki podanej lokalizacji geograficznej mogą je wyśledzić w rzeczywistości. Nasz projekt nie opiera się na hackowaniu – wszystkie te informacje są powszechnie dostępne, mamy do nich dostęp, możemy więc robić zdjęcia i, mamy nadzieję, spowodować, że ludzie zastanowią się nad swoimi przyzwyczajeniami. Jednocześnie praca nad projektem jest niezwykle ekscytująca – jak już mówiła Marni – nagle możemy wejść w relację z ludźmi na różne sposoby, i mamy nadzieję, że doprowadzi to do powrotu głębszych więzi międzyludzkich. Równocześnie dostrzegamy moc tych udogodnień – siłę dobra, siłę pomagającą budować społeczności oraz przestrzeń do gromadzenia się dla różnych fotografów i dla dyskusji o swoich pomysłach. Istnieje jednak również ten drugi element, gdzie ludzie muszą być nieustannie świadomi podejmowanych przez siebie wyborów.

Nate Larson & Marni Shindelman, Geolokalizacja, Szepty Jezusa, 2011 / „Marek 3:1-6. Co Jezus chciał wyszeptać Ci do ucha tej nocy?” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nate Larson & Marni Shindelman, Geolokalizacja, Szepty Jezusa, 2011 / „Marek 3:1-6. Co Jezus chciał wyszeptać Ci do ucha tej nocy?” (źródło: materiały prasowe organizatora)

M: Mieliśmy również to szczęście, że mieliśmy szansę dużo podróżować w związku z naszym projektem. Pierwsza prezentacja naszej pracy miała miejsce w Baltimore, a następnie w Rochester na wschodnim wybrzeżu. Potem mieliśmy okazję pojechać do Wielkiej Brytanii na festiwal fotograficzny. Następnie było Marks Arts Center w Palm Springs i Palms Desert w Kalifornii, a na koniec St Johnny w Brunswick. To fantastyczne, że można stać się kimś w rodzaju antropologa, pojechać do innego miasta i naśladować to, co się tam dzieje wykorzystując wiadomości na Twitterze. I jeździć tam, dokąd zabiera nas Twitter i dokąd jeżdżą ludzie.

Strony: 1 2 3

Dodaj komentarz

Wydarzenia

AKCES – 5. Konkurs Najlepszych Dyplomów Sztuki Mediów

Od 16 maja do 7 czerwca 2019 roku

Anastasia Pataridze, Happiness said don’t look for me, 2018 (źródło: materiały prasowe)

XIII Węgierska Wiosna Filmowa

Od 12 maja do 23 czerwca 2019 roku

Plakat festiwalu XIII Węgierska Wiosna Filmowa (źródło: materiały prasowe)

Czarno na białym. 200 lat rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych

Od 26 kwietnia do 29 września 2019 roku

Leon Wyczółkowski, Dziewczyna z okolic Krakowa, 1907, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe)

Aleksandra Simińska. Arché. Malarstwo

Od 26 kwietnia do 2 czerwca 2019 roku

Aleksandra Simińska, 1993, Pałac w Samostrzelu, 1993, technika mieszana na kartonie, 367×426 (źródło: materiały prasowe)

W nocy twarzą ku niebu

Od 27 kwietnia do 16 czerwca 2019 roku

Plakat wystawy W nocy twarzą ku niebu (źródło: materiały prasowe)

XXI Małopolskie Dni Dziedzictwa Kulturowego. Z dreszczykiem

18–19 maja oraz 25–26 maja 2019 roku

Wnętrze kościoła pw. Nawiedzenia NMP w Iwkowej, fot. K. Schubert (źródło: materiały prasowe)

Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce

27 kwietnia 2019 roku

27 kwietnia 2019 – Dzień Wolnej Sztuki w muzeach i galeriach w całej Polsce (źródło: materiały prasowe)

Prototypy 02: Codex Subpartum

Od 12 kwietnia do 9 czerwca 2019 roku

Joseph Beuys, Beuys by Warhol, grafika, 1980 (źródło: materiały prasowe)

Planetarium – wystawa Jiříego Kovandy

Od 11 kwietnia do 30 maja 2019 roku

Jiří Kovanda, Na ruchomych schodach… Odwrócony, wpatruję się w oczy osoby stojącej za mną…, performans, Praga, 1977 r. (źródło: materiały prasowe)

16. Festiwal Misteria Paschalia: kierunek Włochy

Od 15 do 22 kwietnia 2019 roku

Festiwal Misteria Paschalia, fot. Krakowskie Biuro Festiwalowe (źródło: materiały prasowe)

więcej wydarzeń