Humata huchta hwareszta [1] – appendix II 2012

Jest jednym z najaktywniejszych rzeźbiarzy polskich średniego pokolenia, realizującym z podziwu godną konsekwencją i na przekór modnym trendom czy nagradzanym grantami tendencjom. Obok niewiele starszego, absolwenta tej samej Akademii i pracowni, jednak nieporównanie lepiej znanego w kraju i na świecie, aktualnie najważniejszego polskiego artysty współczesnego, Mirosława Bałki, jedynie Sylwester Ambroziak na gruncie polskim przejawia porównywalną aktywność twórczą.

Fragment wystawy „Szklane paciorki”, Galeria Miejska, Bydgoszcz 2011, fot. Z. Kamieński (źródło: materiały prasowe)

Fragment wystawy „Szklane paciorki”, Galeria Miejska, Bydgoszcz 2011, fot. Z. Kamieński (źródło: materiały prasowe)

Artyści całkowicie różni, choć niemal z tego samego pokolenia, reprezentujący różne style, poruszający odmienne tematy, o bardzo różnych strategiach rozwoju kariery i modelach funkcjonowania na rynku sztuki, a jednak podobni. Bo są jednymi z nielicznych, którym chce się robić coś nowego oraz wciąż realizować projekty i wystawiać je, przygotowywać publikacje i utrzymywać kontakty z mediami, spotykać się z publicznością, szanować ją i nawiązywać z nią kontakt. To tylko tyle, ale i aż tyle. Z tą różnicą, że publicznością Mirosława Bałki są widzowie Tate Modern czy Akademie der Künste w Berlinie, a Ambroziaka najczęściej galerie miejskie w Poznaniu, Bydgoszczy, Łodzi, choć także prywatna galerie w Weronie [2] czy Kühlhaus w Berlinie.

Najnowszy projekt Sylwestra Ambroziaka pt. Opuszczone powstał w latach 2010–2011 i do tej pory prezentowany był w Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy latem i jesienią 2011 pod tytułem Szklane paciorki [3], następnie jako część dużej prezentacji polskiej sztuki pod patronatem Parlamentu Europejskiego i w ramach Prezydencji Polski w Radzie UE w nowo powstałym centrum artystycznym Kühlhaus w Berlinie w grudniu 2011 [4]. W lutym 2012 cykl zaprezentowany został w Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu pod tytułem Pola znów się zazielenią [5], natomiast niemal równolegle, ale skupiając się przede wszystkim na filmach animowanych, pokazała najnowsze prace Ambroziaka Galeria Bałucka w Łodzi pod tytułem 2 Pokoje [6]. Do końca roku cykl pokazany będzie w Muzeum w Bielsku-Białej (maj 2012), Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu (czerwiec 2012), a także w Galerii Sztuki Współczesnej w Gorzowie Wielkopolskim oraz – częściowo – w Galerii El w Elblągu. Na 2013 planowana jest ekspozycja całości projektu w Muzeum Rzeźby Współczesnej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku [7].

Jesteśmy na półmetku, a może dopiero początku cyklu prezentacji projektu Opuszczone Sylwestra Ambroziaka, poniższy tekst nie będzie więc podsumowaniem, a tylko wstępem, w którym odniosę się jedynie do pierwszych trzech wystaw, nade wszystko jednak będzie odnosił się do ich zawartości: rzeźb i animacji.

Projekt Sylwestra Ambroziaka pt. Opuszczone (2010–2011) jest dziełem zupełnie odrębnym w całej dotychczasowej twórczości artysty. Obejmuje instalację multimedialną, na którą składają się cztery grupy rzeźb figuralnych z barwionej żywicy epoksydowej, nagrania dźwiękowe oraz dwa filmy animowane: Pokój i Baranek, będące także osobnymi dziełami, niekoniecznie wymagającymi prezentacji wraz z rzeźbami.

Figury z cyklu Opuszczone ukształtowane są, jak się wydaje, według wizerunku embrionu ludzkiego w ok. szóstym tygodniu rozwoju, znanego na podstawie zdjęcia USG lub wyglądu po samoistnym poronieniu w tym właśnie czasie. Gdyby nie wydłużone kończyny, można by mówić, że Ambroziak starał się wyrzeźbić embriony, którym nadał ponadludzkie wymiary i nienaturalną, ale neutralną – białą barwę.

Jestem przekonany, że białe, wiszące Opuszczone to, jak dotąd, najwybitniejsze pod względem artystycznym i możliwości oddziaływania, dzieło Sylwestra Ambroziaka. Dzieło rzeźbiarskie i multimedialne, atakujące nasze zmysły na wielu płaszczyznach, dzieło pełne. Jeśli artysta będzie nadal szedł tą drogą, rozwijając zakres środków wyrazu i pogłębiając ich egzystencjalną wymowę, ma szansę przekroczyć granice międzygatunkowe i osiągnąć taki poziom bezpośredniości wypowiedzi, na którym nie będzie ważne, czy tworzy rzeźby, instalacje czy filmy, lecz będzie po prostu MÓWIŁ o tym, co jest dla niego ważne i co może być ważne dla nas, odbiorców jego sztuki.

Fragment wystawy „Pola znów się zazielenią”, Galeria Sztuki Współczesnej, Opole 2012, fot. archiwum Galerii (źródło: materiały prasowe)

Fragment wystawy „Pola znów się zazielenią”, Galeria Sztuki Współczesnej, Opole 2012, fot. archiwum Galerii (źródło: materiały prasowe)

Opuszczone (wiszące) zadebiutowały na wystawie East Beast [8] w Dreźnie (lato 2010). W niezwykłych pomieszczeniach Centrum Sztuki Współczesnej Ostrale możliwe było zapewnienie tej kompozycji dużej i osobnej przestrzeni, zarówno pod względem powierzchni podłogi, jak i możliwości podwieszenia części prac na wysokości ponad 10 metrów, co jest raczej niemożliwe w większości sal wystawowych.

Złączone plecami embriony Ambroziaka uniosły się wysoko nad podłogę galerii, uleciały, trochę zagubione wśród belek 100-letniego strychu, nieobecne, ale wyodrębnione światłem punktowego halogenu, obracające się i rzucające wokół cienie.

Może mniej spektakularnie, zważywszy na znormalizowaną wysokość galerii, ale nie mniej atrakcyjnie, w sterylnej, neutralnej przestrzeni pokazane zostały Opuszczone w Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy.

  1. Użyta w tytule formuła stanowi podstawę etyki mazdaizmu i zoroastryzmu, znaczy tyle: „dobre myśli, dobre słowa, dobre uczynki”. Mazdaizm był jedną z pierwszych w historii religii monoteistycznych, jej dzieje, oraz dzieje proroka Zaratustry, można uznać za paralelne do kształtowania się judaizmu i chrześcijaństwa. Pojęcia mazdaizmu znajdują odniesienia do doktryny wczesnochrześcijańskiej, zwłaszcza gnostyckiej, uznanej z czasem za niekanoniczną, co nie znaczy nieprawdziwą. Do niekanonicznych pism Ojców Pustyni i gnostyków odnosił się Sylwester Ambroziak w swojej teoretycznej i praktycznej pracy magisterskiej w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych pt. „Kuszenie św. Antoniego”, która miała ogromny wpływ na całą jego twórczość. Formuła odnosi się też do tytułu eseju, który został zapoczątkowany przeze mnie w 1991 r. i jest pisany właściwie do dzisiaj. Całość ukazała się w obszernym wydawnictwie pt. „Sylwester Ambroziak”, opublikowanym w 2011. Esej doczekał się już uaktualnienia, jako „Appendix 2012” w katalogu wystawy „Pola znów się zazielenią” w Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu, a teraz kolejnego „dodatku”, czyli „Appendixu II 2012”, który także należałoby traktować jako uzupełnienie większej całości.
  2. Sylwester Ambroziak – Sculpture, Galeria Cargo 20, Werona, 2010.
  3. Sylwester Ambroziak. Szklane paciorki. Rzeźby i filmy, Galeria Miejska BWA, Bydgoszcz, 29. 07. – 11. 09. 2011, kurator: Krzysztof Stanisławski.
  4. Ausstellung der Polnischen Kunst „Abbau Des Eisernen Vorhangs” / Wystawa Sztuki Polskiej “Rozbiórka Żelaznej Kurtyny” (zachowana pisownia oryginalna), Kühlhaus, Berlin, grudzień 2011, kurator: Piotr Szmitke, wśród artystów m.in.: Lech Majewski, Ryszard Grzyb, Jerzy Kalina, Jerzy Kosałka, Paweł Jarodzki, Bożena Grzyb-Jarodzka, Ewa Zawadzka, Jacek Rykała.
  5. Sylwester Ambroziak. Pola znów się zazielenią, Galeria Sztuki Współczesnej, Opole, 2–26.02.2012.
  6. Sylwester Ambroziak. 2 POKOJE, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi, Galeria Bałucka, Łódź, 12. 01.–12. 02. 2012.
  7. Całkowita lista muzeów i galerii w kraju i za granicą, które są zainteresowane pokazem Opuszczonych jest dłuższa i wciąż się poszerza po każdej nowej prezentacji, gdyż wystawa spotyka się z bardzo dobrym przyjęciem zarówno publiczności, jak i krytyki oraz mediów, można już teraz mówić, że jest to jeden z najlepiej przyjmowanych projektów wystawowych z zakresu rzeźby współczesnej w kraju w sezonie 2011–2012.
  8. East Beast. Polska Nowa ekspresja od lat 80. XX wieku / Polnische Neue Expression seit der 80er Jahre des XX Jahrhundert, Zentrum für zeitgenössische Kunst, Dresden 2010, kurator: Krzysztof Stanisławski.
Strony: 1 2 3 4

Artykuł ukazał się w Kwartalniku Rzeźby Orońsko nr 1-2/2012

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Sergiei Tchoban. Kontrastowa harmonia miasta

Od 27 stycznia do 18 marca 2018 roku

Sergei Tchoban, „Kaprys architektoniczny. Forum Romanum albo Dwa Światy I”, projekt scenografii, piórko, pędzel, tusz chiński, akwarela, papier do akwareli na krośnie, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Przemek Branas – GÓRA/KOSMOS/GŁOWA

Od 25 stycznia do 16 lutego 2018 roku

Przemek Branas, „GÓRA/KOSMOS/GŁOWA”, Galeria Labirynt w Lublinie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zakłócenia / UMWELT

Od 18 stycznia do 2 lutego 2018 roku

Karolina Kardas, „Let him kiss me…/ Niech mnie pocałuje”, video, 2 min 49 sek  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pejzaże antropocenu

Od 18 stycznia do 30 marca 2018 roku

Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)Diana Lelonek, „3 Wild Man” dzięku uprzejmości artystki i galeii lokal_30  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Język jako Dźwięk. Tania Candiani

Od 19 stycznia do 4 marca 2018 roku

„Język jako Dźwięk” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Włóczęgi – malarstwo Majki Wójtowicz

Od 13 stycznia do 14 lutego 2018 roku

„Włóczęgi” – malarstwo Majki Wójtowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rosław Szaybo. Piękno użyteczne

Od 19 stycznia do 18 lutego 2018 roku

Proj. Rosław Szaybo (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grzegorz Sztwiertnia: Ustawienia domyślne / Default settings

Od 11 stycznia do 11 lutego 2018 roku

Grzegorz Sztwiertnia, „Polskie miasteczka, Łańcut”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Malując

Od 11 stycznia do 25 lutego 2018 roku

Urszula Wilk, Seria Bluemetrie nr 12, płótno, akryl, olej, 200 x 175 cm, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Drążenie miasta. Symbol

Święto Rynku Podziemnego

Od 9 do 28 stycznia 2018 roku

„Drążenie miasta. Symbol. Święto Rynku Podziemnego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR