Boris Mikhailov, Time is out of joint. Fotografien 1966-2011, Berlinische Galerie, Berlin

Kiedy KGB znalazło nagie zdjęcia żony inżyniera Mikhailova, został natychmiastowo zwolniony z pracy w fabryce. A negatywy skonfiskowano. Dopiero wówczas dotychczasowy fotograf-amator pomyślał o możliwości robienia zdjęć zawodowo i zyskał artystyczną swobodę. Dziś Boris Mikhailov jest uważany za jednego z najciekawszych współczesnych fotografów. Urodził się w 1938 roku w Charkowie na Ukrainie, a w połowie lat 90-tych wyjechał do Berlina. Dzięki emigracji zyskał sławę i uznanie na Zachodzie, jednak często wraca do ojczystego kraju, w którym zrobił najciekawsze ze swoich zdjęć.

Boris Mikhailov, Untitled (from the series „Red”), 1968-1975 (c) Boris Mikhailov / Courtesy Galerie Barbara Weiss, Berlin

Boris Mikhailov, Untitled (from the series „Red”), 1968-1975 (c) Boris Mikhailov / Courtesy Galerie Barbara Weiss, Berlin

Już w najwcześniejszych pracach zamkniętych w zbiorze Red Series (1968-1975) Mikhailov jawi się nie tylko jako spostrzegawczy obserwator, ale także ironiczny, dowcipny komentator systemu. Czerwony, to kolor Rewolucji Październikowej, komunistycznego reżimu, Partii. Pojawia się na większości zdjęć z tej serii, naznaczając je, tak jak naznaczył losy ludzi żyjących w ZSRR. Mikhailov fotografował parady, codzienne sceny z życia zwykłych ludzi. Robił również zdjęcia swoim znajomym podczas domowych imprez, rozebranym przyjaciółkom w plenerze w zabawnych, wyzywających pozach. Na jednym ze zdjęć pojawia się kobieta o obfitych kształtach leżącą w hamaku. Sznury wbijają się w jej nagie ciało odkształcając je tak, że przywodzi ma myśl spętaną wędlinę. Poczucie humoru fotografa rozbraja i łagodzi przygnębiającą brzydotę i smutek tamtych lat.

Zdjęcia z serii Luriki (1971-1985) Mikhailov pokolorował, jakby wyrażając sprzeciw wobec wszechobecnej szarości. Są to głównie portrety, zdjęcia znajomych, fotografie rodzinne. Intensywne, neonowe kolory naniesione na zdjęcia przez fotografa, kontrastują ze strojami, fryzurami i pozami ludzi, budują klimat groteski. Zabieg ten nie sprowadza się tylko do wyśmiania i podkreślenia absurdu tej epoki, ale stanowi również jej reinterpretację, artystyczną ingerencję w uwiecznioną historię.

Boris Mikhailov, Untitled (from the series „Luriki”), 1971-1985 (c) Boris Mikhailov / Courtesy Galerie Barbara Weiss, Berlin

Boris Mikhailov, Untitled (from the series „Luriki”), 1971-1985 (c) Boris Mikhailov / Courtesy Galerie Barbara Weiss, Berlin

Groteskowe są również zdjęcia z czarno-białej serii Salt Lake (1986). Mikhailov sfotografował ludzi kąpiących się w przyfabrycznym zalewie. Na pierwszy rzut oka można by pomyśleć, że są to zwykłe zdjęcia wczasowiczów, jednak zamiast plaży widzimy betonowy brzeg, a tam gdzie powinny być drzewa, trawa, wydmy, stoją fabryczne budynki. Tylko stroje i marna imitacja plażowych parasolek przypominają kąpielisko. Mikhailov ma tę niesamowitą cechę, że budzi w ludziach zaufanie, potrafi stać się niewidzialny i mimo trzymanego w ręce aparatu podejść i fotografować ich z bliska. Również władza była wobec niego wyjątkowo łaskawa- mimo, że większość jego zdjęć ukazywało życie w Związku Radzieckim w sposób daleki od propagandowego, Mikhailov był aresztowany zaledwie raz- gdy zrobił zdjęcie ludzi pijących alkohol na ulicy.

Strony: 1 2

DOROTA GROYECKA (ur. 1987) – absolwentka dziennikarstwa, filologii polskiej i kulturoznawstwa. Autorka książki Gentryfikacja Berlina. Od życia na podsłuchu do kultury caffè latte. Współpracowała m.in. z magazynem „Exberliner” oraz O.pl Polskim Portalem Kultury.

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Większy niż szafa

Od 2 do 23 marca 2018 roku

„Większy niż szafa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Abstrakcja

Magdalena Karwowska, „Miasto 300”, płotno, akryl i technika własna, 100 x 110 cm, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Hueckel / Teatr vol. II

Od 23 lutego do 27 marca 2018 roku

„Bang Bang”, reż. Dominika Knapik, fot. Magda Hueckel (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ostrość. Karolina Buczkiewicz i Alicja Kubicka

Od 10 lutego do 3 marca 2018 roku

Karolina Buczkiewicz „Ekspozycja społeczna”, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

MELANŻ / MELANGE obiekt, malarstwo, instalacje

Od 23 lutego do 11 marca 2018 roku

Fotografia pracy Moniki Rubaniuk (źródło: materiały prasowe organizatora)

Manieryzm wrocławski

Od 27 lutego do 13 maja 2018 roku

Thomas Schweicker , „Pergamin kaligrafowany palcami stóp – m.in. z próbkami pisma i wizerunkiem autora przy pracy”, ukończony 26 VIII 1584, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Leszek Sobocki. Retrospektywa

Od 23 lutego aż do 15 kwietnia 2018 roku

Leszek Sobocki, „Znaczki polskie” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Amir Yatziv, Guy Slabbinck. Standby Painter

Od 23 lutego do 21 maja 2018 roku

Amir Yatziv, Guy Slabbinck, „Standby Painter” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Magdalena Łazarczyk. Ziemia niczyja

Od 23 lutego do 18 marca 2018 roku

Magdalena Łazarczyk, „Ziemia niczyja”, stopklatka, 2018 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Paderewski

Od 17 lutego do 20 maja 2018 roku

Leon Kaufmann (Kamir) (1872–1933), „Zebranie członków Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, w Vevey w Szwajcarii”, po 1916, pastel, papier na płótnie, 114 x 180 cm, fot. Krzysztof Wilczyński, Muzeum Narodowe w Warszawie (źródło: materiały prasowe)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR