Sekcja festiwalowa Berlinale Special zaprezentowała debiut reżyserski Angeliny Jolie zatytułowany Kraj krwi i miodu. Piękna, sympatyczna aktorka, laureatka Oskara za najlepszą rolę drugoplanową w Girl Interrupted (1999) okazała się również utalentowaną, wrażliwą reżyserką. Angelina Jolie w swym pierwszym filmie, do którego sama napisała scenariusz, poruszyła tematykę wojny serbsko–bośniackiej z lat 1992-95.

Angelina Jolie, Konferencja Prasowa, Berlinale 2012, fot. A. Hołownia

Angelina Jolie, Konferencja Prasowa, Berlinale 2012, fot. A. Hołownia

Gdy wybuchła wojna w Bośni, miałam 17 lat. Stwierdziłam, że powinnam dowiedzieć się czegoś więcej o tej wojnie, a także poinformować moje pokolenie o strasznych wydarzeniach, mających przecież miejsce za naszego życia… -  mówiła na konferencji prasowej w Berlinie amerykańska aktorka. Jak podkreśliła, jej film nie jest żadnym dokumentem, lecz wyłącznie artystyczną interpretacją zaistniałych faktów.

Kraj krwi i miodu opowiada historię tragicznej miłości  bośniackiego Serba, Danijela znakomicie zagranego przez Gorana Kostića, do muzułmanki Ajli – wspaniała kreacja urodziwej, subtelnej Zany Marjanović. Bohaterowie zmuszeni są dokonać wyboru pomiędzy wzajemnym uczuciem a lojalnością względem swoich rodzin i pobratymców. Dobrze, że Jolie obsadziła aktorów z Bośni i Hercegowiny. Oni właśnie najlepiej rozumieli intencję filmu, gdyż atmosfera wojny była im szczególnie bliska.

Na konferencji prasowej ekipa aktorska zgodnie podkreślała, że film dał im możliwość wyrażenia tego, co czuli i przeżywali w czasie wojny. W naszym regionie problem wojny jest wciąż bardzo kontrowersyjny. Dlatego film Angeliny Jolie to jedna z najlepszych rzeczy, jakie mogły nam się przytrafić, powiedział bośniacki aktor, Boris Ler. Angelina Jolie, będąc wspaniałą aktorką, potrafiła swych kolegów po fachu właściwie poprowadzić. Umiała im pomóc, gdyż rozumiała trudności napotykane w graniu. Pełne brutalnych scen, gwałtów i mordów obrazy wywoływały na widzach ogromne wrażenie. Jolie przyznała, że za najokrutniejszą scenę uważa zalezienie przez jedną z bohaterek zwłok swego  niemowlęcia, zamordowanego przez serbskich żołnierzy. Koszmarne, barbarzyńskie zbrodnie przeciw ludzkości, popełnione w latach 90. na Bałkanach, porównywalne są tylko z hitleryzmem.

Jolie zapaliła mnie do poszukiwań informacji na temat filmowego ojca Danijela, generała Nebojsa Vukojevicha, granego przez Rade Serbedzija. Prawdziwy generał Vukojevich, współodpowiedzialny za masowe gwałty i masakrę w Srebrenicy w 1995 roku (największe ludobójstwo w Europie od czasów II wojny światowej), uciekł do Rosji. W 1997 roku przyjął obywatelstwo rosyjskie, unikając w ten sposób międzynarodowego trybunału wojennego.

Na konferencji prasowej dziennikarze z Iranu i Serbii zarzucili Jolie zbyt jednostronne potraktowanie konfliktu w Bośni, przedstawiającego Serbów jedynie jako oprawców. Serbskie organizacje żądały nawet zakazania projekcji Kraju krwi i miodu w Serbii. Wcale mnie to nie dziwiło, bo film ukazuje Serbów w bardzo negatywnym świetle. Robiąc filmy o wojnie, zawsze stawiamy sobie pytanie, ile i co trzeba pokazać. Mój film jest zaledwie małą częścią tego, czym wojna była naprawdę. Musi to być trudne do oglądania, ale to rzeczywistość… – stwierdziła reżyserka.

Myślę, że Angelina Jolie stworzyła bardzo ciekawy, historycznie ważny film, nie mający wiele wspólnego z kiczem. 14 lutego 2012 w Berlinie , Cinema for peace (Kino dla pokoju) przyznało Krajowi krwi i miodu Angeliny Jolie, nagrodę najbardziej wartościowego filmu roku.

Dodaj komentarz


Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Wydarzenia

Prawem naszym – zmartwychwstanie

Od 11 grudnia 2018 roku do 24 marca 2019 roku

Pierwodruk "Było to pod Jeną" Walerego Przyborowskiego, Warszawa 1904; ZNiO (źródło: materiały prasowe organizatora)

11. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia

Od 8 do 16 grudnia 2018 roku

11. Międzynarodowy Festiwal Boska Komedia (źródło:materiały prasowe organizatora)

Veronica Taussig. Red Black and Yellow

Od 14 grudnia 2018 roku do 3 lutego 2019 roku

Veronica Taussig, fot. Urszula Tarasiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Janusz Mielczarek – W poszukiwaniu różnych stanów piękna

Od 16 grudnia 2018 roku do 20 stycznia 2019 roku

Janusz Mielczarek, fot. Tomasz Sętowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Mańczyński. Malarstwo. 50 lat pracy twórczej

Od 14 grudnia 2018 roku do 24 lutego 2019 roku

„Przystanek IV”, 1984/1985, olej, płyta pilśniowa, Fot. Marcin Kucewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marcin Płonka. Topiel

Od 7 grudnia 2018 do 11 lutego 2019 roku

Marcin Płonka, „Topiel”, Muzeum Współczesne we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatora)

Joanna Concejo. Concetto

Od 6 grudnia 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

Joanna Concejo, „Studnia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Grupa Krakowska 1932–1937

Od 2 grudnia 2018 roku do 31 marca 2019 roku

„Kompozycja”, Bolesław Stawiński, ok. 1934, fot. Wojciech Rogowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego

Od 28 listopada 2018 roku do 22 kwietnia 2019 roku

„Myślenie miastem. Architektura Jana Zawiejskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wystawa Coming Out 2018 w Koneserze

Od 30 listopada do 21 grudnia 2018 roku

Wystawa „Coming Out 2018” w Koneserze (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR