Przytoczone poniżej fragmenty, pochodzą z rozmowy aktorki z uczestnikami Kampusu Talentów Berlinale 2012.

Juliette Binoche zdobyła wiele nagród, w tym w 1994 roku Cesara za główną rolę w filmie Niebieski Krzysztofa Kieślowskiego, w 1997 roku Oscara za rolę drugoplanową w Angielskim pacjencie Anthonego Minghella. Także trzykrotnie, w latach: 1992, 1997, 2001, była laureatką Europejskiej Nagrody Filmowej. W 2010 roku na festiwalu w Cannes za kreację w dramacie Abbasa Kiarostamiego, Copie Conforme, otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki. Niewielu wie, że Binoche ma polskie pochodzenie. Rodzice jej matki, czyli dziadkowie, byli Polakami, mieszkali w Częstochowie. Niestety oboje zginęli w Oświęcimiu.

Juliette Binoche, Konferecja prasowa Berlinale, fot. Alexandra Hołownia

Juliette Binoche, Konferecja prasowa Berlinale, fot. Alexandra Hołownia

Jak wybierasz filmy, w których grasz ?

O przyjęciu przeze mnie roli decyduje sympatia, jaką darzę reżysera, to, czy umiem się z nim porozumieć. Głównie jednak polegam na mojej intuicji. Pracujący niegdyś z Kieślowskim Sławek Kiszczak namówił mnie, bym zagrała w filmie Małgośki Szumowskiej. Pytałam Sławka, co się dzieje obecnie w polskim kinie, jakie filmy kręcą młodzi reżyserzy w Polsce? A on mi wtedy powiedział o twórczości Małgośki Szumowskiej. Przeczytałam scenariusz Elles (Sponsoring), spodobał mi się. A jeśli tekst mnie porusza, to go biorę. Bywa często, że po fakcie zastanawiam się, dlaczego zagrałam. Małgośka jest bardzo nieśmiała, może dlatego w komunikacji z ludźmi dodaje sobie odwagi. Powiedziała do mnie Ja mam silną osobowość, Ty masz silną osobowość, może dojść na planie do konfliktów. Pomyślałam wtedy o konfliktach powodujących tworzenie sztuki na wysokim poziomie. Lubię kiedy reżyser ma wizję.

W jaki sposób pracujesz z innymi aktorami?

Aktor ma duże ego, o którym grając powinien zapomnieć. Każda rola daje nam nowe szanse. W przypadku Elles (Sponsoring) nie miałam czasu na myślenie. Wskoczyłam w ten film trzy dni przed  rozpoczęciem zdjęć. Kierował mną wyłącznie instynkt. Ale moje partnerki, szczególnie Joanna Kulig, były interesującymi, wspaniałymi aktorkami. Poza tym nie dostrzegłam żadnej różnicy między pracą z polskimi aktorami, amerykańskimi czy francuskimi. Dla mnie ważne są emocje i uczucia. Czasami nie znając języka można zrozumieć się bez słów. Nawet wolę kręcić filmy zagraniczne.

Czy scena masturbacji w Elles (Sponsoring) była dla Ciebie krępująca?

Musiałam swoje intymne życie oddać sztuce. Małgośka Szumowska podarowała mi kilka płyt DVD z różnymi nagraniami onanizujących się kobiet, powiedziała: wybierz, co ci najlepiej pasuje…. W tym temacie miałam więc wolną rękę. Zrozumiałam, że muszę pokazać uczucia, ale inne niż te związane z narodzinami czy śmiercią. Dążyłam do stworzenia rzeźby wewnętrznej i do transformacji mych doznań na zewnątrz. Materiałem, w którym tworzyłam, było moje ciało. Dla mnie aktorstwo wynika z całkowitego oddania się sztuce z miłości do sztuki. Aktorstwo wymaga wysiłku, zaangażowania zarówno umysłu, jak i ciała.

„Sponsoring”, reż. Małgorzata Szumowska (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

„Sponsoring”, reż. Małgorzata Szumowska (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Jaka rola kobieca jest Ci bliska ?

Udział w filmie wybieram ze względu na reżysera, który też decyduje o postaci, jaką mam grać. Transformuję wizje reżyserskie. Dążę do zaspokojenia oczekiwań reżysera. Nigdy nie odtwarzam samej siebie. Lubię grać wszystkie role. Na początku mojej kariery przyjmowałam każdą propozycję. W filmie Szumowskiej pokazałam zagubioną w życiu dziennikarkę. U Kieślowskiego lubiłam detale. Czasami minimalistycznym graniem można bardzo wiele powiedzieć.

Czy dostrzegłaś ewolucję współczesnego kina?

Film wywołuje magiczne uczucia i dlatego jest zdecydowanie czymś innym niż wideo. Film to drogie przedsięwzięcie. Jeśli w nim coś nie wychodzi i trzeba powtarzać sceny, wtedy aktor czuje się winny, bo myśli, że być może zrobił coś źle. Producenci zawsze przypominają: Wiesz, ile to wszystko kosztuje? Przy powtórkach odnoszę wrażenie, że jestem malarzem, malującym na bardzo drogim papierze. A niszcząc nieudany obraz, muszę pamiętać o inwestycji w papier. Mnie jednak nie zależy na odpowiedzialności za taśmę czy scenografię, tylko na jakości w sztuce.

1 komentarz do artykułu “Juliette Binoche w Kampusie Talentów podczas Festiwalu Filmowego Berlinale 2012”

  1. zawsze byłam zakochana w Juliette Binoche, od filmu “huzar”; po “sponsoring” nie zauważonym w gdańsku, wcześniej po “czekoladzie” i filmach Kieślowskiego, nie przestaję patrzeć na jej aktorstwo profesjonalne i jej niezależność, bezpretensjonalność. Jest charyzmatyczna.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Wydarzenia

Kostium na przełomie wieków 1990 – 2015

Od 26 października 2018 roku do 31 stycznia 2019 roku

„Kostium na przełomie wieków 1990 - 2015”, Wydział Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Krzycząc: Polska! Niepodległa 1918

26 października 2018 do 17 marca 2019

Zofia Stryjeńska, „Ukazanie się Apostołom”, fot. Tomasz Dąbrowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ella Littwitz. I wody stały się piołunem

Od 26 października 2018 roku do 4 lutego 2019 roku

Ella Littwitz, „71 941”, 2018 geokrata, drewno, metal, 240 × 240 cm dzięki uprzejmości Harlan Levey Projects (materiały prasowe organizatora)

Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca w Tarnowie Scena Otwarta

Od 20 do 28 października 2018 roku

„Richard Alston Dance Company”, II Międzynarodowy Festiwal Teatru Tańca Scena Otwarta, Centrum Sztuki Mościce (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Znaki-Kody-Komunikaty

Od 19 października do 2 grudnia 2018 roku

Jerzy Krawczyk „Okno I” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Mirosław Bałka 1/1/1/1/1

Od 20 października do 31 grudnia 2018 roku

Mirosław Bałka, „1/1/1/1/1”, Op Enheim we Wrocławiu (źródło: materiały prasowe organizatorów)

9. Festiwal Kamera Akcja

Od 18 do 21 października 2018 roku

„Dzika grusza” (źródło: materiały prasowe organizatora)

PiekłoNiebo

Od 21 września do 21 października 2018 roku

Oleksij Choroshko, film „Lost Angeles”, Galeria Sztuki w Legnicy (źródło: materiały prasowe organizatorów)

Wiatr od morza. W sto lat później

Od 15 października do 11 listopada 2018 roku

Marcin Zawicki, „Smętek”, 2018, olej na płótnie, 100x100 cm, fot. © MNG (źródło: materiały prasowe organizatora)

Teserówka

Od 6 października do 9 listopada 2018 roku

Diana Lelonek, „Teserówka”, Dom Stanisława Teisseyre'a (źródło: materiały prasowe organizatorów)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR