Przytoczone poniżej fragmenty, pochodzą z rozmowy aktorki z uczestnikami Kampusu Talentów Berlinale 2012.

Juliette Binoche zdobyła wiele nagród, w tym w 1994 roku Cesara za główną rolę w filmie Niebieski Krzysztofa Kieślowskiego, w 1997 roku Oscara za rolę drugoplanową w Angielskim pacjencie Anthonego Minghella. Także trzykrotnie, w latach: 1992, 1997, 2001, była laureatką Europejskiej Nagrody Filmowej. W 2010 roku na festiwalu w Cannes za kreację w dramacie Abbasa Kiarostamiego, Copie Conforme, otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki. Niewielu wie, że Binoche ma polskie pochodzenie. Rodzice jej matki, czyli dziadkowie, byli Polakami, mieszkali w Częstochowie. Niestety oboje zginęli w Oświęcimiu.

Juliette Binoche, Konferecja prasowa Berlinale, fot. Alexandra Hołownia

Juliette Binoche, Konferecja prasowa Berlinale, fot. Alexandra Hołownia

Jak wybierasz filmy, w których grasz ?

O przyjęciu przeze mnie roli decyduje sympatia, jaką darzę reżysera, to, czy umiem się z nim porozumieć. Głównie jednak polegam na mojej intuicji. Pracujący niegdyś z Kieślowskim Sławek Kiszczak namówił mnie, bym zagrała w filmie Małgośki Szumowskiej. Pytałam Sławka, co się dzieje obecnie w polskim kinie, jakie filmy kręcą młodzi reżyserzy w Polsce? A on mi wtedy powiedział o twórczości Małgośki Szumowskiej. Przeczytałam scenariusz Elles (Sponsoring), spodobał mi się. A jeśli tekst mnie porusza, to go biorę. Bywa często, że po fakcie zastanawiam się, dlaczego zagrałam. Małgośka jest bardzo nieśmiała, może dlatego w komunikacji z ludźmi dodaje sobie odwagi. Powiedziała do mnie Ja mam silną osobowość, Ty masz silną osobowość, może dojść na planie do konfliktów. Pomyślałam wtedy o konfliktach powodujących tworzenie sztuki na wysokim poziomie. Lubię kiedy reżyser ma wizję.

W jaki sposób pracujesz z innymi aktorami?

Aktor ma duże ego, o którym grając powinien zapomnieć. Każda rola daje nam nowe szanse. W przypadku Elles (Sponsoring) nie miałam czasu na myślenie. Wskoczyłam w ten film trzy dni przed  rozpoczęciem zdjęć. Kierował mną wyłącznie instynkt. Ale moje partnerki, szczególnie Joanna Kulig, były interesującymi, wspaniałymi aktorkami. Poza tym nie dostrzegłam żadnej różnicy między pracą z polskimi aktorami, amerykańskimi czy francuskimi. Dla mnie ważne są emocje i uczucia. Czasami nie znając języka można zrozumieć się bez słów. Nawet wolę kręcić filmy zagraniczne.

Czy scena masturbacji w Elles (Sponsoring) była dla Ciebie krępująca?

Musiałam swoje intymne życie oddać sztuce. Małgośka Szumowska podarowała mi kilka płyt DVD z różnymi nagraniami onanizujących się kobiet, powiedziała: wybierz, co ci najlepiej pasuje…. W tym temacie miałam więc wolną rękę. Zrozumiałam, że muszę pokazać uczucia, ale inne niż te związane z narodzinami czy śmiercią. Dążyłam do stworzenia rzeźby wewnętrznej i do transformacji mych doznań na zewnątrz. Materiałem, w którym tworzyłam, było moje ciało. Dla mnie aktorstwo wynika z całkowitego oddania się sztuce z miłości do sztuki. Aktorstwo wymaga wysiłku, zaangażowania zarówno umysłu, jak i ciała.

„Sponsoring”, reż. Małgorzata Szumowska (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

„Sponsoring”, reż. Małgorzata Szumowska (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Jaka rola kobieca jest Ci bliska ?

Udział w filmie wybieram ze względu na reżysera, który też decyduje o postaci, jaką mam grać. Transformuję wizje reżyserskie. Dążę do zaspokojenia oczekiwań reżysera. Nigdy nie odtwarzam samej siebie. Lubię grać wszystkie role. Na początku mojej kariery przyjmowałam każdą propozycję. W filmie Szumowskiej pokazałam zagubioną w życiu dziennikarkę. U Kieślowskiego lubiłam detale. Czasami minimalistycznym graniem można bardzo wiele powiedzieć.

Czy dostrzegłaś ewolucję współczesnego kina?

Film wywołuje magiczne uczucia i dlatego jest zdecydowanie czymś innym niż wideo. Film to drogie przedsięwzięcie. Jeśli w nim coś nie wychodzi i trzeba powtarzać sceny, wtedy aktor czuje się winny, bo myśli, że być może zrobił coś źle. Producenci zawsze przypominają: Wiesz, ile to wszystko kosztuje? Przy powtórkach odnoszę wrażenie, że jestem malarzem, malującym na bardzo drogim papierze. A niszcząc nieudany obraz, muszę pamiętać o inwestycji w papier. Mnie jednak nie zależy na odpowiedzialności za taśmę czy scenografię, tylko na jakości w sztuce.

1 komentarz do artykułu “Juliette Binoche w Kampusie Talentów podczas Festiwalu Filmowego Berlinale 2012”

  1. zawsze byłam zakochana w Juliette Binoche, od filmu “huzar”; po “sponsoring” nie zauważonym w gdańsku, wcześniej po “czekoladzie” i filmach Kieślowskiego, nie przestaję patrzeć na jej aktorstwo profesjonalne i jej niezależność, bezpretensjonalność. Jest charyzmatyczna.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Opinie

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Od marionetek do robotów. Historia teatrów lalkowych w Gdańsku

Od 28 czerwca 2017 roku do 15 stycznia 2018 roku

„Bajki robotów”, 2016 r., fot. Piotr Pędziszewski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kobiece spojrzenie. O aktorstwie Antoniny Hoffmann

Od 29 czerwca 2017 roku do 4 lutego 2018 roku

Portret Antoniny Hoffmann autorstwa Julesa Vallenta, 1875, wł. MHK (źródło: materiały prasowe organizatora)

15. Przegląd Sztuki SURVIVAL

Od 23 do 27 czerwca 2017 roku

Dominika Oleś, „Artykulacja” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Making Places

Fieldoffice Architects Sheng-Yuan Huang

Od 22 czerwca do 27 sierpnia 2017 roku

Wieża widokowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

21. Międzynarodowy Festiwal Nova Muzyka i Architektura

Od 24 czerwca do 2 września 2017 roku

Tubicinatores Gedanenses (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kapelusze z głów! Unikatowa kolekcja z Muzeum Novojiczinskiego

Od 20 czerwca do 5 listopada 2017 roku

„Kapelusze z głów! Unikatowa kolekcja z Muzeum Novojiczynskiego” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tak widzą. Panorama fotografii węgierskiej

Od 13 czerwca do 10 września 2017 roku

András Bánkuti, „Zmierzch”, Moskwa, 6 listopada 1990 © Bánkuti András (źródło: materiały prasowe organizatora)

Skarbiec. Złotnictwo archikatedry wrocławskiej

Od 13 czerwca do 24 września 2017 roku

Pastorał Biskupa Georga Koppa (fragment), Wilhem Rauscher, Fulda, ok. 1890, srebro złocone, emalie, kameryzacja, fot. Arkadiusz Podstawka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Stanisław Baj. Czarna rzeka

Od 10 czerwca do 9 lipca 2017 roku

Stanisław Baj, „Czarna rzeka” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Sploty ducha, wzory codzienności

Sztuka balijska z kolekcji Krzysztofa Musiała

Od 8 czerwca do 20 sierpnia 2017 roku

„Walka kogutów”, 2007 (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR