Wystawa Transmigracje. Mysłowski, Puntos, 21 stycznia – 6 marca 2011, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, Rynek Główny, Kuratorka: Monika Rydiger.

Wystawa Transmigracje. Mysłowski Puntos,zorganizowana przez Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie, jest interesującym głosem w dyskusji o kondycji człowieka i powodach jego zachowań w  zmieniającej się rzeczywistości XXI wieku. Jest próbą odkrycia ważnych inspiracji dla formułowania się mentalności ludzi. Jest wreszcie ilustracją teorii socjologicznych opisujących zachowania w dobie rozwoju cywilizcji, który ewokuje transformację podmiotów i przewartościowanie, do niedawna niezmiennych, pojęć. Posłużył temu dialog wizji artystycznej Tadeusza Mysłowskiego i Jani Konstantinovskiego Puntosa, lub może precyzyjniej – podwójny monolog – dwóch ugruntowanych postaw. Mimo, że te monologi wynikają z innej metodologii badawczej nie są względem siebie sprzeczne, ukazują eklektyczną różnorodność i współistnienie wielu wątków napędzających myśl kultury.

Wystawa „Transmigracje. Mysłowski, Puntos” w MCK w Krakowie, fot. Zofia Waligóra

Wystawa „Transmigracje. Mysłowski, Puntos” w MCK w Krakowie, fot. Zofia Waligóra

Podstawą teoretyczną tego dialogu jest tekst Marty Bucholc Tożsamość transmigranta, w którym socjolożka opisuje przemiany społeczeństwa pod kątem jego mobilności oraz odniesień do pojęć czasu i przestrzeni. Jej zdaniem właściwością dzisiejszego człowieka jest pozostawanie w ciągłym ruchu, co poczytuje, jako jedyną pewną „stałą”. Przemiany określane, nadzwyczaj nieprecyzyjnym a popularnym, terminem globalizacja, doprowadziły do potrzeby redefinicji pojęcia tożsamość, które dotychczas było jednym z wyznaczników interpretacji dokonań artysty. Bucholc zwraca uwagę, że informacje biograficzne dotyczące konkretnego twórcy w świetle przemian komunikacji międzyludzkiej – totalnej i zawrotnie szybkiej – są już anachronizmem, który nie potrafi wyjaśnić motywów istniejących w refleksji nad kulturą1.

Idea, na której oparto zamysł kuratorski, pokrywa się z rozważaniami poczytnych pism Zygmunta Baumana – głównego teoretyka socjologicznej ponowoczesności i płynnych czasów. Bauman poświęcając wiele uwagi przemianom świadomościowym zaistniałym na skutek rozwoju nowych systemów komunikacji i przemieszczania się populacji, gotów był redefiniować podwaliny nadające sens takim konstrukcjom społecznym jak naród, rodzina, wspólnota, które transformują się w obliczu względnego czasu i skurczonej przestrzeni2. Nie można trwać w bezruchu na ruchomych piaskach – napisał w 1998 roku, czym metaforycznie oddał immanentną właściwość człowieka w kontekście jego funkcjonowania. Zdaniem Baumana rozwój systemów komunikacji (Internetu w szczególności) spowodował mobilność jednostek i postawił je w roli wiecznych gości, którzy nigdzie nie są u siebie. Mimo, że fizycznie pozostajemy w bezruchu, na przykład przed monitorem laptopa, serfujemy po witrynach zawieszonych na odległych geograficznie serwerach i komunikujemy się z partnerami oddalonymi o godziny podróży lotniczej. Zasada istnienia oparta na mobilności przepływu myśli i informacji w małym stopniu napotyka w takim układzie na bariery polityczne i geograficzne3.

Wystawa „Transmigracje. Mysłowski, Puntos” w MCK w Krakowie, fot. Zofia Waligóra

Wystawa „Transmigracje. Mysłowski, Puntos” w MCK w Krakowie, fot. Zofia Waligóra. Na zdjęciu: Jani Konstantinovski Puntos (z prawej) oraz Tadeusz Mysłowski

W wizji transmigracji Marty Bucholc, ważny jest precyzyjny opis ruchu, jaki wykonuje dzisiaj człowiek-artysta. Nie jest on określony w przestrzeni względem nieruchomych obiektów, lecz on sam jest jedynym punktem odniesienia dla siebie. Termin został zaczerpnięty z zakresu religioznawstwa i w pierwotnym znaczeniu jest synonimem reinkarnacji – wędrówki dusz. Dzisiaj opisuje tożsamość artysty, który poruszając się (żyjąc) zmienia permanentnie tożsamość, a pozostaje mimo to cały czas tą samą osobą/jednostką/człowiekiem. W takiej koncepcji artysta, tradycyjnie osoba, która odczuwa zjawiska (kierunki ruchu) wcześniej i wyraźniej niż inni, a w twórczości sygnalizuje nadchodzące zmiany, jest pewnego rodzaju ucieleśnieniem transmigranta. Jest osobą de facto bezdomną, której suma doświadczeń okazuje się układanką inspiracji, tendencji i postaw, czasem irracjonalną a możliwą i funkcjonującą. Jest to struktura, którą autorka gotowa jest porównać do przypadkowych kształtów widzianych w dziurce kalejdoskopu – niezaplanowanych, lecz spójnych i kruchych –istniejących na chwilę4.

Strony: 1 2 3

1M. Bucholc, Tożsamość transmigranta (w:) Transmigracje. Mysłowski Puntos, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2011.

2Z. Bauman, Płynna nowoczesność, Kraków 2006.

3Z. Bauman, Globalizacja, Warszawa 2000, s. 92-120.

4Op. cit.

Krzysztof Siatka – historyk sztuki, krytyk i kurator; interesuje się, bada i promuje sztukę neoawangardy i współczesną.

KRZYSZTOF SIATKA (1981) – historyk sztuki (doktorant w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego) i krytyk (członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA). Interesuje się i bada sztukę neoawangardy i współczesną, w szczególności ciekawią go intermedialne postawy twórcze. Kurator wystaw sztuki współczesnej zatrudniony w Galerii Bunkier Sztuki. Wcześniej dyrektor galerii FotoMediumArt. Autor koncepcji kilkudziesięciu wystaw, na których prezentowane były dzieła m.in. Kingi Arayi, Jana Berdyszaka, Christiana Boltanskiego, Tomasza Dobiszewskiego, Natalii LL, Ewy Partum, Zdzisława Sosnowskiego, Teresy Tyszkiewicz, Timma Ulrichsa, Wolfa Kahlena, Alicji Żebrowskiej. Teksty krytyczne publikował m.in. w „Arteonie”,„Exicie”, „Fragile”, „Czasie Kultury”, „Dekadzie Literackiej” [źródło: materiały prasowe Bunkra Sztuki w Krakowie].

Dodaj komentarz


Artykuły

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Bownik. Wyobraź sobie czasy, w których wszystkie rekordy już padły

Od 20 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Bownik, „Passage”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Prabhakar Pachpute i Rupali Patil. Zwiastunki chaosu

Od 28 stycznia do 18 czerwca 2017 roku

Prabhakar Pachpute, „Góra ucieczki”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Starzyk. Gazetowe obrazki

Od 27 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Marek Starzyk, Bez tytułu, 1999–2000 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR