Od 4 listopada 2010 do 15 stycznia 2011 trwa w galerii Edwynn Houk w Nowym Jorku prezentacja 15 wielkoformatowych fotografii, z serii Harem, autorstwa Lalli Essaydi.

Lalla Essaydi

Lalla Essaydi

 

Zamieszkała obecnie w Nowym Jorku fotografka, urodziła się w 1956 roku w Maroko, i przez kilkanaście lat żyła w Arabii Saudyjskiej. Lalla Essaydi, wspólnie z Shirin Neshat i Shahzią Sikander, należy do grona muzułmańskich emigrantek odnoszących szczególnie sukcesy artystyczne w USA.

Essaydi przywołując orientalną mitologie, porusza tematykę pozycji kobiet w społeczeństwach islamskich. Często powraca do zdarzeń z młodości, kiedy jako zbuntowana nastolatka została ukarana, za samowolne wyjście z domu na ulicę. Przekroczeniem niedozwolonej przestrzeni rozgniewała własnego ojca, efektem czego przez miesiąc była więziona w odosobnieniu.

Wyizolowana i zamknięta, marzyła o feminizmie. Dziś w swoich pracach odreagowuje dawne kompleksy. Przedstawia kobiety samotnie tkwiące we wnętrzach wielkich, pustych budowli, takich jakie kiedyś należały do jej rodziny.

Lalla Essaydi

Fotografie Essaydi zgodnie z tradycją arabską pokazują, niewiasty odziane w burki albo owinięte w welony. Zdegradowane do pełnienia dekoracyjnej funkcji powabne, tajemnicze dziewczyny leżą wyczekując na łóżku, lub wegetują siedząc bezmyślnie w opustoszałych komnatach. Artystka przystroiła ich podobizny kaligraficznym pismem świętym, jakim w Maroko posługiwali się wyłącznie mężczyźni.

Napisy wykonała henną, używaną przez arabki w celu upiększania rąk i ciała. W kulturze orientalnej henna stanowi symbol milczenia i podporządkowania. Taka postawa wymagana jest też w haremie. Wizerunek haremu, oparła na rzeczywistości historycznej. Dlatego realizując serię zbudowała makietę, złudnie przypominającą marokański pałac Dar Basha al. Drobiazgowo skopiowała mozaiki, sztukaterie, witraże, które utrwaliła na ścianach tekturowych  korytarzy odzwierciedlających autentyczne miejsca haremowego życia.

Lalla Essaydi

Zazwyczaj ludzie zachodnich kultur kojarzą harem z oazą euforii, bezgranicznej sielanki nieskrępowanych moralnie, zmysłowych kobiet. Jednak w krajach bliskiego Wschodu harem oznacza całkowicie kontrolowaną przez mężczyzn, a dostępną jedynie kobietom, prywatną sferę domu. Fizyczna przynależność do haremu graniczy z niebezpieczeństwem kolidowania świętego prawa z przyjemnościami.

W serii Harem, Lalla Essaydi chciała uwypuklić różnice pomiędzy obyczajowością, estetyką oraz historią kultur Wschodu i Zachodu. Niestety zapominając o  teraźniejszości, nie wprowadziła do zdjęć portretowanych przez siebie kobiet żadnych współczesnych zmian. Wierna orientalnym stereotypom ukazała arabki w staromodny i bardzo estetyczny sposób. Zdaniem amerykańskich krytyków, również wykaligrafowane na obrazach feministyczne historie, dotyczące marzeń o lepszym świecie, nie są wcale czytelne, nawet dla odbiorców znających język arabski. Natomiast mówiąca o sobie Essaydi podkreśla, że pragnie być zrozumiana: jako artystka, jako Marokanka, jako Arabka Saudyjska, jako tradycjonalistka, jako liberałka, i jako muzułmanka.

*****

Przypisy:

http://www.nytimes.com/2010/03/07/nyregion/07artsnj.html

http://www.houkgallery.com/exhibitions/2010-11-04_lalla-essaydi/

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Bownik. Wyobraź sobie czasy, w których wszystkie rekordy już padły

Od 20 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Bownik, „Passage”, 2013 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Prabhakar Pachpute i Rupali Patil. Zwiastunki chaosu

Od 28 stycznia do 18 czerwca 2017 roku

Prabhakar Pachpute, „Góra ucieczki”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Marek Starzyk. Gazetowe obrazki

Od 27 stycznia do 23 lutego 2017 roku

Marek Starzyk, Bez tytułu, 1999–2000 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jacek Sempoliński. Obrazy patrzące

Od 21 stycznia do 26 marca 2017 roku

Jacek Sempoliński (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwik Gronowski. Fotografie Krzemieniec/Wołyń 1930–1939

Od 19 stycznia do 19 marca 2017 roku

Ludwik Gronowski, „Na szybowisku” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Eksplozja litery

Ikonografia tekstualności jako źródła cierpień

Od 12 stycznia do 31 marca 2017 roku

Ireneusz Walczak, „Bartoszewski”, 2016 (źródło: materiały prasowe organizatora)

World Press Photo 2016

Od 14 stycznia do 12 lutego 2017 roku

Warren Richardson, Australia | „Hope for a New Life”, 28 August, Serbia/Hungary border (źródło: materiały prasowe)

Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa

Od 10 stycznia do 8 lutego 2017 roku

„Jan Kucz. Antoni Janusz Pastwa” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nie, no to nie. Dźwiękowe działania obrazoburcze

Od 11 stycznia do 14 lutego 2017 roku

Ryszard Ługowski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urok prowincji w fotografii Jerzego Piątka

Od 10 stycznia do 2 lutego 2017 roku

Jerzy Piątek, „Smutek i urok prowincji”, koniec lat 70. i 1 poł. lat 80. XX w. (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR