." />

W 2006 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Berlinale, oglądałam startujący w sekcji konkursowej, film Jafara Panahi “Offside”.

Ten bardzo dowcipny film, wywarł na mnie ogromne wrażenie i poszerzył moją wiedzę na temat dyskryminacji płciowej w Iranie. Wychowana w kulturze polskiej, nigdy nie przypuszczałam, że istnieją kraje, zabraniające dziewczynom i kobietom kibicowania meczom piłkarskim na stadionach. Jafar Panahi, opowiedział historię młodej irańskiej dziewczyny, która chcąc obejrzeć grę kwalifikującą Iran do piłkarskich mistrzostw World Cup, musiała ubrać męskie odzienie.

W tym przebraniu podróżowała autobusem z rozkrzyczanymi chłopakami. Potem próbowała skutecznie odwrócić od siebie wszelką uwagę strażników, by kupić bilet na mecz. Reżyser pokazał, że pilnie obserwowany i kontrolowany teren przed stadionem, jest również niedozwolony dla płci pięknej. Bohaterka, wraz z kilkoma innymi zrobionymi na facetów paniami, została rozpoznana, i uwięziona z tyłu stadionu. Dziewczyn pilnowali znudzeni, liczący dni do zakończenia służby wojskowej żołnierze. Problem wpuszczania niewiast na stadiony podczas trwania meczu piłki nożnej był im absolutnie obojętny. Żołnierze strzegli złapane ofiary tylko w obawie przed szefem.

Na ekranie pojawiło się  ujęcie z siedzącymi podczas meczu Iran-Japonia na trybunie Japonkami. Lecz, żołnierze wyjaśniali, że Japonki mogą oglądać piłkarskie rozgrywki, gdyż nie mówią po irańsku i nie rozumieją obraźliwych wyzwisk irańskich chuliganów. Kolejne obrazy dotyczyły przewozu niesfornych fanek na komisariat. Lecz gdy radio poinformowało o wygranej Irańczyków, ulice zawrzały od spontanicznych, owacyjnych zabaw i radosnych śpiewów kibiców. Autobus nie mógł jechać dalej. W rezultacie uliczny chaos przymusił żołnierzy i więzione dziewczyny do wspólnej, hucznej celebracji z mieszkańcami Teheranu.

Zaprezentowany po raz pierwszy w 2006 roku na Berlinale film rozśmieszał międzynarodową publiczność, nieznanymi w Europie kuriozalnymi sytuacjami.

Wyświetlany w USA i Kanadzie „Offside” w 2007 roku, trafił na listę 10 najlepszych filmów świata. Niestety w Iranie film był zakazany, mimo, że po sukcesie berlińskim, prezydent Ahmadineżad obiecał pomyśleć nad postanowieniami ułatwiającymi Irankom dostęp do meczów piłki nożnej. Jednak zamierzona zmiana nie doszła do skutku, gdyż planowaną reformę zawetował Ayatollah Khamenei.

W 2006 roku grupa irańskich emigrantów protestowała przeciwko uczestnictwu filmowców z Iranu w Berlinale, nazywając ich sługusami reżimu. Być może ówczesny protest spowodował, że kolejne realizacje Jafara Panahi krytykowały rząd i wybory prezydenckie, Mahmuda Ahmadineżada.

Wymowa filmów Jafara Panahi rozdrażniła władzę tak mocno, że w lutym 2009 roku niewygodnego reżysera aresztowano. W maju 2009  po zapłaceniu kaucji 200 tysięcy Euro, Panahi wyszedł na wolność. Nie mógł jednak pracować, udzielać wywiadów ani opuszczać kraju.

22 grudnia 2010 skazano go za uprawianie „propagandy przciwko systemowi” na 6 lat więzienia a na 20 lat pozbawiono go prawa wykonywania zawodu.

Jafar Panahi otrzymał w 1995 roku za film dokumentalny „Biały balonik” Złotą Kamerę w Cann. A w 2000  roku film „The Circle” przyniósł mu na Festiwalu Filmowym w Wenecji nagrodę Złotego Lwa. W 2006 roku dostał za „Offside” Srebrnego Niedźwiedzia, Wielką Nagrodę Jurorów.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Daniel Pielucha. Nadrealizm polski

Od 24 lutego do 26 marca 2017 roku

Daniel Pielucha (źródło: materiały prasowe organizatora)

Urszula Tarasiewicz. Ogrodowa / Garden Street

Od 24 lutego do 31 marca 2017 roku

Urszula Tarasiewicz, „Ogrodowa/Garden Street” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Kupując oczami

Od 22 lutego do 11 czerwca 2017 roku

Projekty aranżacji wystawy sklepu Juliusza Grossego  w Krakowie autorstwa Franciszka Seiferta, autor fot. nieznany, lata 30. XX w., wł. Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (źródło: materiały prasowe organizatora)

Andrzej Mitan. Sztuka (nie)zidentyfikowana

Od 18 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

Andrzej Mitan, „W świętej racji”, płyta analogowa, proj. Ryszard Winiarski (źródło: materiały prasowe organizatora)

ABS_2067

Od 27 lutego do 17 marca 2017 roku

Philippe Rębosz, „And all my friends are dead”, akryl i olej na płótnie, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Nature morte

Od 19 lutego do 14 maja 2017 roku

Barnaby Barford „Do it again, I didn’t press record”, 2009, dzięki uprzejmości artysty, Fot. Noah Da Costa, © Barnaby Barford (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alicja Bielawska. Jeśli nie tutaj, gdzie?

Od 17 lutego do 9 kwietnia 2017 roku

Alicja Bielawska, „Ćwiczenia na dwie linie”, 2014 ,fot. Bartosz Górka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Szczęśliwej podróży

Od 17 lutego do 27 maja 2017 roku

3–4 marca 2017 roku, pokaz filmu „Exil Shanghai” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Martwa Natura

Od 15 lutego do 14 marca 2017 roku

Katarzyna Makieła-Organisty, „Czaszka jelonka”, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Skarby baroku. Między Bratysławą a Krakowem

Od 10 lutego do 23 kwietnia 2017 roku

„Widok Krakowa”, 1652, olej na płótnie, Muzeum Narodowe w Krakowie (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR