o marzeniu

Człowiek jest podmiotem i przedmiotem swoich marzeń.

Należę do tych, którzy w powojennej młodości mieli ambitne marzenia na życie i którym udało się, te marzenia spełnić. Ale COŚ ZA COŚ – zawarłem z życiem umowę, że nie będę się kierował chciejstwem, nie będę leniwy, zazdrosny, mściwy, małostkowy ani zbyt próżny. O ile łatwo mi przyszło obrzydzić sobie niegodziwe postępowania, o tyle trudniej pogodzić się z brakiem zainteresowania moimi ideami i działaniami. Taka cisza sprzyja pracy, ale budzi też wątpliwości w jej sens. Przekonałem się jednak, że życie ma zawsze rację, że trzeba każdą życiową sytuację, zwłaszcza przykrą, dokładnie rozpoznać i przemyśleć, aby nie przegapić ważnej szansy, jaką życie różnymi zdarzeniami stwarza. Te doświadczenia sprawiły, że staram się być POKORNYM panem mojego życia, więc cierpliwie czekam…

Stefan Papp, Krzyż Manhattański, 2002, drewno, Muzeum Narodowe w Krakowie, fot. Judyta Papp

Stefan Papp, Krzyż Manhattański, 2002, drewno, Muzeum Narodowe w Krakowie, fot. Judyta Papp

Zadawanie gwałtu życiu stało się modną postawą przebojową: bezwzględność zapewnia szybką karierę, TWARDZIEL jest człowiekiem sukcesu, idolem tłumu marzycieli o staniu się KIMŚ. Nośne wzorce twardzielskich zachowań przeniknęły do świata wewnętrznego i zakłóciły strefę OSOBISTEJ refleksji, silną presją przekonywujących recept na powodzenie. Nawiedzeni obrońcy wartości duchowych, dali wyraz swojemu zgorszeniu zdobywczymi ambicjami twardzieli, hasłem: MIEĆ ALBO BYĆ. Myślę, że aby KIMŚ być, trzeba COŚ w sobie mieć. Nie chodzi o wyrzucenie z marzeń pragnienia posiadania dóbr materialnych, lecz o kulturę ich wartościowania i użytkowania: mercedes nie jest atrybutem duchowej godności, lecz kasy, stanowiska i próżności dogadzania sobie. Nie mam nic przeciwko mercedesom – nie akceptuję barbarzyńskiego KULTU luksusowej maszyny.

Od początku cywilizacyjnego skoku w nowoczesność, dokonuje się w przestrzeni duchowej swoista dehumanizacja kulturowa, zmierzająca do uprzedmiotowiania OSOBY wobec wpływów zewnętrznych. Utrata podmiotowości przejawia się niezauważenie coraz silniejszą skłonnością do rezygnacji z własnego sposobu bycia i wtapiania się w nurt masowych zachowań. Naturalna reakcja OSWAJANIA zmieniającej się rzeczywistości przez modernizację IDEI człowieka i FORMY życia, zawiodła z powodu braku zainteresowania ideami i formami: współczesna myśl humanistyczna nawet nie próbuje scalać ludzkości z jej nowoczesnym światem. Zachodzi wręcz odwrotny proces: to postęp cywilizacji narzuca człowiekowi swoje STANDARDY życia i myślenia, a zasady wolnej konkurencji stymulują jego aktywność. Miejsce dawnych humanistycznych myślicieli i moralnych autorytetów zajęli socjotechnicy, pi-arowcy, specjaliści marketingu i politycy podczas kampanii wyborczych. Zamiast zadawać sobie pytanie: Jak być człowiekiem nowoczesnym – jedni zastanawiają się, jak szybko posiąść willę z basenem, inni martwią się, jak przeżyć…

Kiedy większość ludzi marzy o dostępie do dorobku cywilizacji – jej najpierwszym przejawem obecności bywa zwykle nowoczesna broń, która dociera do najbiedniejszych zakątków, gdzie już nawet dzieci marzą o kałasznikowach. W tej absurdalnej sprzeczności między DOBREM cywilizacyjnego postępu a ZŁEM barbarzyńskiej kultury życia, zawiera się przyczyna człowieczej tragedii w nowoczesnym świecie.

Brak nowoczesnej wizji człowieka, życia, świata, owocuje duchowym chaosem, który sprzyja TOTALITARNYM dążeniom ekstremistów religijnych, ideologicznych, politycznych. Jak walczyćz ciemnotą, skoro nawaliły aksjologiczne bezpieczniki?

Marzenia, które wybiegają w przyszłość, wymagają ideowych drogowskazów.

Strony: 1 2 3 4 5

Stefan Papp urodził się w 1932 r. w Czerniowcach. W 1947 przyjechał z Rumunii do Polski. Studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego, ukończył dyplomem w 1958 r. W 1996 r. obronił doktorat na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Zajmuje się rzeźbą, kolażem, grafiką, rysunkiem satyrycznym i artystycznym, sztuką akcji; publicystyką kulturalną, teorią i krytyką sztuki, teorią i metodologią kształtowania przestrzeni społecznej i postrzegania środowiska oraz od 1979 roku dydaktyką (profesor kontraktowy) na Wydziałach Designu i Architektury Fachhochschule w Münster.

Dr Stefan Papp (ur. 1932 r.) – w 1947 r. przyjechał z Rumunii do Polski. Studia na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie, w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego, ukończył dyplomem w 1958 r. W 1996 r. uzyskał stopień doktora na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Zajmuje się rzeźbą, kolażem, grafiką, rysunkiem satyrycznym i artystycznym, sztuką akcji, publicystyką kulturalną i społeczną, teorią i krytyką sztuki, teorią, metodologią i realizacją projektów w dziedzinie kształtowania przestrzeni społecznej oraz teorią postrzegania środowiska. W latach 1979 – 2001 wykładał na Wydziałach Design i Architektury Fachhochschule w Münster, w 2002 r. prowadził seminarium projektowe na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Współpraca z mediami – od 1955: Dziennik Polski, Tygodnik Powszechny, Znak, Więź, Życie Literackie, Szpilki, Świat, Współczesność, Przekrój, Architektura, Magazyn Kulturalny, Sztuka, Przegląd Tygodniowy, Głos Młodzieży, Panorama Północy, Ośrodek TV oraz Rozgłośnia PR w Krakowie, wydania internetowe: Magazyny Kulturalne: O.pl i Fragile, Polska Ma Sens.

Komentarze (3) do artykułu “O świecie, marzeniu i wsłuchiwaniu się w siebie (cz. II)”

  1. Kaśka

    Ten artykuł mówi o marzeniach a mnie zupełnie sprowadził na ziemię… dziwny smutek w sercu dzwoni…

  2. Piotrex

    Vanitas vanitatum et omnia vanitas…

  3. Łucja

    Ach tak czytam i mi przychodzi do głowy piękny utwór pt. “Why can’t we live together” by Timmy Thomas.

    Tell me why, tell me why, tell me why.
    Why can’t we live together?
    Tell me why, tell me why.
    Why can’t we live together?

    Everybody wants to live together.
    Why can’t we be together?

    No more war, no more war, no more war…
    Just a little peace.
    No more war, no more war.
    All we want is some peace in this world.

    Everybody wants to live together.
    Why can’t we be together?

    No matter, no matter what colour.
    You are still my brother.
    I said no matter, no matter what colour.
    You are still my brother.

    Everybody wants to live together
    Why can’t we be together?

    Everybody wants to live.
    Everybody’s got to be together.

    Everybody wants to live.
    Everybody’s going to be together.

    Everybody’s got to be together.
    Everybody wants to be together.

    I said no matter, no matter what colour.
    You’re still my brother.
    I said no matter, no matter what colour.
    You’re still my brother.

    Everybody wants to live together.
    Why can’t we be together?

    Gotta live together…
    Together.

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Rzeźby z przyszłości

Agata Agatowska

Agata Agatowska, „Infinity – Shadow of the Hand”, „Nieskończoność – cień ręki”, część II, Galeria Miasta Trzyniec, Czechy, 2015, fot. Krzysztof Morcinek (źródło: dzięki uprzejmości artystki)

Pejzaże twarzy

Tadeusz Rolke

Tadeusz Rolke (źródło: materiały własne)

Talerz zwany druciakiem

Andrzej Barański

„Księstwo”, reż. Andrzej Barański, kadr z filmu (źródło: materiały Best Film)

Zrobimy renesans!

Anna Karczewska

Anna Karczewska, fot. Marta Ankiersztejn (źródło: dzięki uprzejmości A. Karczewskiej)

Nowy podział świata

Ryszard Kapuściński

Ryszard Kapuściński (źródło: materiały własne)
więcej artykułów

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

Marcin Podolec. Morze po kolana

Ekspozycja w ramach projektu „Kadry pod napięciem”

Od 31 marca do 30 czerwca 2017 roku

Marcin Podolec, „Morze po kolana”, Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu (źródło: materiały prasowe)

Możliwość rzeźby. Pracownia Jerzego Jarnuszkiewicza

Od 31 marca do 28 kwietnia 2017 roku

Zofia Kulik, „Studium natury (postać kobieca ponad horyzontem)”, 1969/70, fot. Z. Kulik, Archiwum Pracowni Jerzego Jarnuszkiewicza, Muzeum ASP w Warszawie (źródło: materiały prasowe organizatora)

9. CoCArt Music Festival

Od 30 marca do 1 kwietnia 2017 roku

Robert Lippok (źródło: materiały prasowe organizatora)

Adam Myjak. Rzeźba, rysunek

Od 25 marca do 21 maja 2017 roku

Adam Myjak (źródło: materiały prasowe organizatora)

Tannhäuser

31 marca 2017 roku

„Tannhäuser”, opera Ryszarda Wagnera, fot. Vincent Lifer (źródło: materiały prasowe organizatora)

Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego

29 marca 2017 roku

Zaczarowany świat teatru (źródło: materiały prasowe muzeum)

Zuzanna Szarek, Hanna Śliwińska. Innego końca świata nie będzie

Od 25 marca do 17 czerwca 2017 roku

Fot. Hanna Śliwińska (źródło: materiały prasowe organizatora)

Józef Hałas. Poszukiwania

Od 23 marca do 28 maja 2017 roku

Józef Hałas, „Przeciwstawienie O”, 1979 (źródło: materiały prasowe organizatora)

IDEA HOMINI. Wystawa malarstwa Marcina Kowalika

Od 29 marca do 29 kwietnia 2017 roku

Marcin Kowalik, „Grosz czynszowy”, 2017, 130 x 220 cm, akryl na płótnie (źródło: materiały prasowe organizatora)

Blue Republic. Made in Blue Republic

Od 17 marca do 4 maja 2017 roku

Blue Republic, „Made in Blue Republic”, widok ogólny wystawy, fot. Maciej Zaniewski (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR