o marzeniu

Człowiek jest podmiotem i przedmiotem swoich marzeń.

Należę do tych, którzy w powojennej młodości mieli ambitne marzenia na życie i którym udało się, te marzenia spełnić. Ale COŚ ZA COŚ – zawarłem z życiem umowę, że nie będę się kierował chciejstwem, nie będę leniwy, zazdrosny, mściwy, małostkowy ani zbyt próżny. O ile łatwo mi przyszło obrzydzić sobie niegodziwe postępowania, o tyle trudniej pogodzić się z brakiem zainteresowania moimi ideami i działaniami. Taka cisza sprzyja pracy, ale budzi też wątpliwości w jej sens. Przekonałem się jednak, że życie ma zawsze rację, że trzeba każdą życiową sytuację, zwłaszcza przykrą, dokładnie rozpoznać i przemyśleć, aby nie przegapić ważnej szansy, jaką życie różnymi zdarzeniami stwarza. Te doświadczenia sprawiły, że staram się być POKORNYM panem mojego życia, więc cierpliwie czekam…

Stefan Papp, Krzyż Manhattański, 2002, drewno, Muzeum Narodowe w Krakowie, fot. Judyta Papp

Stefan Papp, Krzyż Manhattański, 2002, drewno, Muzeum Narodowe w Krakowie, fot. Judyta Papp

Zadawanie gwałtu życiu stało się modną postawą przebojową: bezwzględność zapewnia szybką karierę, TWARDZIEL jest człowiekiem sukcesu, idolem tłumu marzycieli o staniu się KIMŚ. Nośne wzorce twardzielskich zachowań przeniknęły do świata wewnętrznego i zakłóciły strefę OSOBISTEJ refleksji, silną presją przekonywujących recept na powodzenie. Nawiedzeni obrońcy wartości duchowych, dali wyraz swojemu zgorszeniu zdobywczymi ambicjami twardzieli, hasłem: MIEĆ ALBO BYĆ. Myślę, że aby KIMŚ być, trzeba COŚ w sobie mieć. Nie chodzi o wyrzucenie z marzeń pragnienia posiadania dóbr materialnych, lecz o kulturę ich wartościowania i użytkowania: mercedes nie jest atrybutem duchowej godności, lecz kasy, stanowiska i próżności dogadzania sobie. Nie mam nic przeciwko mercedesom – nie akceptuję barbarzyńskiego KULTU luksusowej maszyny.

Od początku cywilizacyjnego skoku w nowoczesność, dokonuje się w przestrzeni duchowej swoista dehumanizacja kulturowa, zmierzająca do uprzedmiotowiania OSOBY wobec wpływów zewnętrznych. Utrata podmiotowości przejawia się niezauważenie coraz silniejszą skłonnością do rezygnacji z własnego sposobu bycia i wtapiania się w nurt masowych zachowań. Naturalna reakcja OSWAJANIA zmieniającej się rzeczywistości przez modernizację IDEI człowieka i FORMY życia, zawiodła z powodu braku zainteresowania ideami i formami: współczesna myśl humanistyczna nawet nie próbuje scalać ludzkości z jej nowoczesnym światem. Zachodzi wręcz odwrotny proces: to postęp cywilizacji narzuca człowiekowi swoje STANDARDY życia i myślenia, a zasady wolnej konkurencji stymulują jego aktywność. Miejsce dawnych humanistycznych myślicieli i moralnych autorytetów zajęli socjotechnicy, pi-arowcy, specjaliści marketingu i politycy podczas kampanii wyborczych. Zamiast zadawać sobie pytanie: Jak być człowiekiem nowoczesnym – jedni zastanawiają się, jak szybko posiąść willę z basenem, inni martwią się, jak przeżyć…

Kiedy większość ludzi marzy o dostępie do dorobku cywilizacji – jej najpierwszym przejawem obecności bywa zwykle nowoczesna broń, która dociera do najbiedniejszych zakątków, gdzie już nawet dzieci marzą o kałasznikowach. W tej absurdalnej sprzeczności między DOBREM cywilizacyjnego postępu a ZŁEM barbarzyńskiej kultury życia, zawiera się przyczyna człowieczej tragedii w nowoczesnym świecie.

Brak nowoczesnej wizji człowieka, życia, świata, owocuje duchowym chaosem, który sprzyja TOTALITARNYM dążeniom ekstremistów religijnych, ideologicznych, politycznych. Jak walczyćz ciemnotą, skoro nawaliły aksjologiczne bezpieczniki?

Marzenia, które wybiegają w przyszłość, wymagają ideowych drogowskazów.

Strony: 1 2 3 4 5

Stefan Papp urodził się w 1932 r. w Czerniowcach. W 1947 przyjechał z Rumunii do Polski. Studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego, ukończył dyplomem w 1958 r. W 1996 r. obronił doktorat na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Zajmuje się rzeźbą, kolażem, grafiką, rysunkiem satyrycznym i artystycznym, sztuką akcji; publicystyką kulturalną, teorią i krytyką sztuki, teorią i metodologią kształtowania przestrzeni społecznej i postrzegania środowiska oraz od 1979 roku dydaktyką (profesor kontraktowy) na Wydziałach Designu i Architektury Fachhochschule w Münster.

Dr Stefan Papp (ur. 1932 r.) – w 1947 r. przyjechał z Rumunii do Polski. Studia na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie, w pracowni prof. Xawerego Dunikowskiego, ukończył dyplomem w 1958 r. W 1996 r. uzyskał stopień doktora na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Zajmuje się rzeźbą, kolażem, grafiką, rysunkiem satyrycznym i artystycznym, sztuką akcji, publicystyką kulturalną i społeczną, teorią i krytyką sztuki, teorią, metodologią i realizacją projektów w dziedzinie kształtowania przestrzeni społecznej oraz teorią postrzegania środowiska. W latach 1979 – 2001 wykładał na Wydziałach Design i Architektury Fachhochschule w Münster, w 2002 r. prowadził seminarium projektowe na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Współpraca z mediami – od 1955: Dziennik Polski, Tygodnik Powszechny, Znak, Więź, Życie Literackie, Szpilki, Świat, Współczesność, Przekrój, Architektura, Magazyn Kulturalny, Sztuka, Przegląd Tygodniowy, Głos Młodzieży, Panorama Północy, Ośrodek TV oraz Rozgłośnia PR w Krakowie, wydania internetowe: Magazyny Kulturalne: O.pl i Fragile, Polska Ma Sens.

Komentarze (3) do artykułu “O świecie, marzeniu i wsłuchiwaniu się w siebie (cz. II)”

  1. Kaśka

    Ten artykuł mówi o marzeniach a mnie zupełnie sprowadził na ziemię… dziwny smutek w sercu dzwoni…

  2. Piotrex

    Vanitas vanitatum et omnia vanitas…

  3. Łucja

    Ach tak czytam i mi przychodzi do głowy piękny utwór pt. “Why can’t we live together” by Timmy Thomas.

    Tell me why, tell me why, tell me why.
    Why can’t we live together?
    Tell me why, tell me why.
    Why can’t we live together?

    Everybody wants to live together.
    Why can’t we be together?

    No more war, no more war, no more war…
    Just a little peace.
    No more war, no more war.
    All we want is some peace in this world.

    Everybody wants to live together.
    Why can’t we be together?

    No matter, no matter what colour.
    You are still my brother.
    I said no matter, no matter what colour.
    You are still my brother.

    Everybody wants to live together
    Why can’t we be together?

    Everybody wants to live.
    Everybody’s got to be together.

    Everybody wants to live.
    Everybody’s going to be together.

    Everybody’s got to be together.
    Everybody wants to be together.

    I said no matter, no matter what colour.
    You’re still my brother.
    I said no matter, no matter what colour.
    You’re still my brother.

    Everybody wants to live together.
    Why can’t we be together?

    Gotta live together…
    Together.

Dodaj komentarz


Recenzje

Opinie

Rozmowy

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

40. Europejska Konwencja Żonglerska

Od 22 do 30 lipca 2017 roku

Gandini (źródło: materiały prasowe organizatora)

Alfabet sztuki

Od 21 lipca do 3 września 2017 roku

Magdalena Abakanowicz, „La Seur” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Carnaval Sztukmistrzów

Od 27 do 30 lipca 2017 roku

Carnaval Sztukmistrzów (źródło: materiały prasowe organizatora)

Adriatycka epopeja. Ivan Meštrović

Od 25 lipca do 5 listopada 2017 roku

Ivan Meštrović, „Historia Chorwatów”, Zagrzeb, 1932, brąz, autor fotografii: Filip Beusan (źródło: materiały prasowe organizatora)

Stale o Nowej Hucie

Od 18 lipca do 8 października 2017 roku

Wnętrze mieszkalnia na osiedlu w Nowej Hucie, lata 50. XX w., aut. fot. nieznany, wł. MHK (źródło: materiały prasowe organizatora)

Monika Drożyńska. Kwas 2

Od 16 lipca do 10 września 2017 roku

Monika Drożyńska (źródło: materiały prasowe organizatora)

VISEGRAD4ART: Odkrywanie malarstwa

Międzynarodowa Wystawa Malarstwa Grupy Wyszehradzkiej

Od 15 lipca do 31 sierpnia 2017 roku

Tibor Urbán, „Arka”, 2017, technika mieszana / płyta pilśniowa, 57 x 76 cm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Dionizos – ślad mitu

Od 14 lipca do 27 sierpnia 2017 roku

Natalia Bażowska „Kiełkowanie” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pogrom w przyszły wtorek

Od 14 do 16 lipca 2017 roku

„Pogrom w przyszły wtorek” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Monika Wanyura-Kurosad. Przejrzystość. Rysunki inspirowane Miłoszem

Od 8 lipca do 3 września 2017 roku

Monika Wanyura-Kurosad, „Przejrzystość” (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR