Shadowplay, MCSW „Elektrownia” w Radomiu, od 19 lutego do 15 marca 2010.

A.K.: Wbrew tytułowi Shadowplay wystawa nie opowiada jedynie o cieniu. Dlaczego mieszczą się w jej ramach także działania fotograficzne oraz koncepcja pomieszczenia z elementami świecącymi w ciemności?

T.D.: Prezentując zdjęcia wykonane meblami, zostawiłem je w formie oryginalnej, negatywowej, by podkreślić, że fotografia jest cieniem, mimo że nie powstałaby bez ingerencji światła. Wystawa w równej mierze jest o świetle jak i o cieniu – o nierozłącznych, utopionych we wzajemnych zależnościach partnerach. Jeśli wpadające przez okno światło odkłada nam na ścianie i meblach przepływający kształt okna, to nie jest to kształt światła, ale jest to dziura, jest to przerwa w cieniu, który pomieszczenie na tę ścianę rzuca.

Tomasz Dobiszewski, Shadowplay, fot. Agnieszka Kwiecień, 2010

Tomasz Dobiszewski, Shadowplay, fot. Agnieszka Kwiecień, 2010

Co do elementów świecących w zupełnej ciemności: są to fotoluminescencyjne fotografie przedmiotów znajdujących się w naszych domach. Przedmiotów, które dzięki elektryczności świecą delikatnie nocą, tworząc dla nas swego rodzaju mapę do poruszania się po pokrytym mrokiem mieszkaniu. Fotoluminescencja to zjawisko, dzięki któremu obiekty świecą tylko wówczas, gdy zostały wcześniej naładowane światłem. To jest metafora pamięci i czasu – skumulowane wcześniej światło świeci, gdy przestrzeń pokryta jest cieniem.

A.K.: Instalacja jest grą z pojęciami źródło i efekt. Cień sam w sobie nie może przetrwać bez swojego źródła, przedmiotu i strumienia światła. W Twojej pracy jest to jednak możliwe. Na podłodze dwóch pomieszczeń pozostały ślady stolika i taboretu, cienie tych przedmiotów utworzyły geometryczną kompozycję. Jakie perspektywy artystyczne ma dla ciebie problem analizy takich procesów – m. in. oderwania efektu od swojego źródła?

T.D.: Cień pozostawia różne ślady, oczywiście zależne od przedmiotu, który ów cień rzuca, a także od kąta padania światła. Bywają ślady, z których od razu możemy odczytać, co za przedmiot tworzy taki obraz cienia, ale bywają też bardziej odrealnione, których rozpoznanie zabiera więcej czasu. W takich momentach szukamy przedmiotu źródłowego, do którego dany cień możemy przypisać, ale jednocześnie przestajemy analizować kształt cienia. Abstrahując cień od przedmiotu, nie narzucam widzowi konkretnego obiektu. Podobnie jak w niektórych moich wcześniejszych realizacjach, pozostawiam miejsce dla wyobraźni, pozbawiając odbiorcę możliwości widzenia przedmiotu, próbuję zmusić go, by poszukał odpowiedzi we własnej wyobraźni, we własnych wspomnieniach.

Krzysztof Siatka: W projekcie wyszedłeś od zagadnień formalnych: interesują cię problemy takie jak punkt widzenia, ślad, cień. Mój kontakt z instalacją Shadowplay zaowocował jednak przeświadczeniem o związkach projektu z problemem inwigilacji, zawłaszczenia prywatnej sfery czy symulacji rzeczywistości. Podglądają mnie meble, w których zainstalowałeś aparaty fotograficzne, analizowany jest układ sprzętów w moim domu. Co więcej nie mogę być pewien nawet realności cienia okna, który odbija się na mojej ścianie, bo w rzeczywistości jest on projekcją. Nie czuję się pewnie we własnym mieszkaniu, nie wiem czy jest ono realne i czy nie dąży do mojej destrukcji. Czy dopuszczasz w swoich projektach również taką interpretację, z gruntu bardzo polityczną, która kojarzy się z filmami Życie na podsłuchu czy Truman Show?

T.D.: Żyjemy w czasach, w których istnieją dość zaawansowane możliwości inwigilacji drugiej osoby. Wszyscy mają dostęp do urządzeń, dzięki którym możemy podsłuchiwać czy podpatrywać. Myślę, że ten, powstały raczej z przekory i filozoficznej ciekawości, projekt może posiadać także i taką interpretację. Wszystkie instalacje są sumą wnikliwych obserwacji zjawisk światła i cienia, a także ich działania w konkretnej przestrzeni. Obserwatorem byłem ja, ale kto wie, może to owe zjawiska mnie obserwowały (śmiech). Może tak naprawdę jesteśmy tylko aktorami w nieustającym teatrze cienia.

Shadowplay, MCSW „Elektrownia” w Radomiu, od 19 lutego do 15 marca 2010.

Tomasz Dobiszewski należy do najciekawszych twórców młodego pokolenia, wykorzystujących w pracach zdobycze współczesnej technologii i globalnej wiedzy. Jego badaniom artystycznym, przynależącym do nurtu medialnego współczesnej kultury, towarzyszy głęboka znajomość specyfiki klasycznej fotografii, filmu i mediów cyfrowych. W realizacjach, które są dowodami procesów artystycznego oswajania mediów, nie poprzestaje na konceptualnych strategiach poznawczych, lecz wzbogaca dyskurs o elementy pozaintelektualne, jak na przykład wrażenia zmysłowe i poznanie intuicyjne. Łączy ze sobą komunikaty czytelne dla różnych zmysłów (dźwięk z obrazem), a eksperymentując z fizjonomią widzenia czy słyszenia, z jednej strony dąży do pełniejszego i całościowego przekazu, z drugiej zaś, jakby złośliwie czy może ironicznie, pozbawia widza możliwości poznania istoty dzieła. Analitycznemu podejściu artysty do badań artystycznych towarzyszą trafne wnioski, ewokujące czytelność przekazu oraz wyrafinowany humor.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Opinie

Czytelnia

Myślnik

Wydarzenia

VII Przegląd Młodej Sztuki „Świeża Krew”

Od 15 września do 12 października 2017 roku

Alicja Kubicka, „Pogrzeb pisarza” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Modernizm na Węgrzech 1900–1930

Od 23 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Károly Kernstock, „Wiosna” (projekt witrażu w willi Schiffera), 1911, Janus Pannonius Múzeum (źródło: materiały prasowe organizatora)

Art WORK. Artyści o pracy

Od 22 września do 31 października 2017 roku

Marcin Berdyszak, „Le danse macabre de terrorisme” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Japońska układanka

Od 3 września 2017 roku do 7 stycznia 2018 roku

Widok wystawy „Japońska układanka” , fot. Rafał Sosin (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Siudeja. DO ODCIĘCIA. Cięcie, beton, czerń

Od 22 września do 12 listopada 2017 roku

Piotr Siudeja, „Klatka I”, tynk, olej na płótnie, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Piotr Ambroziak. Plujący obraz

Od 22 września do 14 października 2017 roku

Piotr Ambroziak, bez tytułu, akryl, spray, 100×117 cm, 2017 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Imbalance

Od 22 września do 19 listopada 2017 roku

Julius Von Bismark (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zwierzyniec zaprasza – Rakowice

Od 22 września 2017 roku do 25 lutego 2018 roku

Osiedle Ugorek w budowie, lata 60. XX w., fot. Henryk Hermanowicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera

Od 20 września 2017 roku do 30 listopada 2019 roku

„Znajduję starożytności bardzo piękne. Antyk okiem kolekcjonera”  (źródło: materiały prasowe organizatora)

Moda i kino. Kostiumy filmowe kolekcji CeTA

Od 17 września do 30 grudnia 2017 roku

„Test pilota Pirxa”, proj. Alicja Wasilewska; fot. Michał Stenzel (źródło: materiały prasowe organizatora)

więcej wydarzeń
U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR