Z Dieterem Kosslickiem, dyrektorem festiwalu filmowego Berlinale, rozmawia Alexandra Hołownia

Na konferencji prasowej dyrektor Berlinale, Dieter Kosslick, dawał liczne wywiady. Próbowałam podsłuchać, o czym mówi ten sympatyczny, dowcipny, starszy pan. Stojąc wraz z innymi dziennikarzami, podłączyłam się do wspólnej rozmowy, którą poniżej prezentuję. Myślę, że z tych wypowiedzi można wyciągnąć wnioski, dotyczące koncepcji Berlinale Dietera Kosslicka.

Dieter Kosslick, fot. Alexandra Hołownia

Dieter Kosslick, fot. Alexandra Hołownia

A. H.: Dlaczego film otwierający jubileuszowe 60. Berlinale pochodzi z Chin?

D.K.: Otwarcie festiwalu zawsze chcę uświetnić czymś specjalnym. W roku 2007 reżyser Wang Quan’an za film Tu ya de hun shi (Tuya’s Marriage) otrzymał Złotego Niedźwiedzia. Również jego obecny film otwiera nam serca. To bardzo piękny, polityczny utwór opowiadający o parze, którą rozdzieliły polityczne związki Chin z Tajwanem. A przedstawiona chińsko-chińska historia mogła mieć swoje miejsce również w Niemczech, bo 21 lat temu byliśmy też podzieleni. Dlatego film Tuan Yuan jest dla mnie symbolem pojednania.

Kto przyjedzie w tym roku na Berlinale?

Nie za wiele gwiazd. Ale będzie: Martin Scorsese, Leonardo DiCaprio, Ben Kingsley, Pierce Brosnan, Ewan Mcgregor, Ben Stiller. Super gwiazda Bollywood, Shah Rukh Khan oraz mój przyjaciel Jackie Chan. Oczywiście do tego cała plejada wspaniałych aktorów i aktorek niemieckich.

Film końcowy pochodzi z Japonii? Popiera Pan kino azjatyckie?

Film Otouto Yoji Yamada opowiada o rodzinie i stosunkach japońskiego społeczeństwa klasowego. Zarówno film rozpoczynający, jak i kończący Berlinale dotyczy tematyki rodzinnej. Myślę też, że w dobie ekonomicznego, ekologicznego, politycznego kryzysu, rodzina jest tym, co nas jeszcze trzyma.

Jakie trędy pokazują filmy 60. Berlinale?

W zeszłym roku motywem przewodnim była globalizacja. Obecnie mamy indywidualne historie. Bohaterowie odchodzą od ideałów społecznych, szukając azylu w rodzinie. Tylko, że zubożałe, często pogrążone w alkoholizmie i narkotykach rodziny nie są w stanie pomóc w rozwiązaniu żadnych problemów.

W ostatnich latach sukcesywnie rozbudowywał Pan Berlinale. Jaka sekcja jest najmocniejszą stroną festiwalu?

Najbardziej zależy mi na biorącej udział w festiwalu młodzieży i oczywiście na wzmacniających rynek komponentach ekonomicznych. Jestem zadowolony z sekcji European Film Market (Europejski Rynek Filmowy). Całkowicie udała się nasza akcja urodzinowa. Wszystkie bilety na Berlinale zostały sprzedane. Piętra w berlińskich hotelach wynajęły zagraniczne i rodzime firmy. W ciągu 30 sekund rozeszły się wejściówki na imprezy organizowane przez Kulinarne Kino i Talenten Campus. Z Berlinale korzysta gastronomia, galerie, archiwa, hotelarstwo.

Czy zamierza Pan Berlinale jeszcze bardziej unowocześnić?

Przyszłość festiwalu będzie polegała na prezentacji różnych nieznanych kinematografii. Dyrektor festiwalu powinien być kuratorem programu, pochodzącego ze śmietnika dat naszego stulecia. Powinien wnieść jasność i strukturę w tę audiowizualną mgłę. Wybrać materiał, ocenić go i zaprezentować.

Strony: 1 2

Alexandra Hołownia - Polska artystka i teoretyk sztuki. Uzyskała dyplom w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu na wydziale Projektowania, na Podyplomowym Studiu Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz na podyplomowych studiach w Universität der Künste Berlin na kierunku Kunst im Kontext. Zajmuje się interkulturowym przekazywaniem zjawisk w sztuce współczesnej. Procesami zacierania i przekraczania granic pomiędzy sztukami pięknymi, muzyką, video i tekstem. Jest autorką książki Künstlerinterviews als Methode der Kunstvermittlung (2007). Realizuje projekty artystyczne w przestrzeniach publicznych. Uprawia rysunek, rzeźbę, instalację, performance, interakcję, video.

Dodaj komentarz


Artykuły

Recenzje

Open'er Festival 2018 – legendy kontra młodzi

Wojciech Michalski

Open'er 2018, fot. M. Murawski (źródło: materiały prasowe organizatora)

Światy między ludźmi

Anna Michalik

Kornel Filipowicz, „Romans prowincjonalny i inne historie”, (wybór: W. Bonowicz), Wydawnictwo Znak, 2018

Fakap Misi-Cherysi

Aleksandra Kumala

Miranda July, „Pierwszy bandzior”, tłum. Łukasz Buchalski, Wydawnictwo Pauza, 2018 (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Pojutrze

Sebastian Pytel

„Detroit. Become Human”, reż. David Cage, studio Quantic Dream (źródło: materiały prasowe dystrybutora)

Czarci Kamień

Monika Malessa-Drohomirecka

Monika Milewska, „Latawiec z betonu”, Wydawnictwo Mandu, Kraków 2018 (źródło: materiały prasowe wydawcy)
więcej artykułów

Rozmowy

Wydarzenia

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR